21 oktober 2017

Cervicale selfie helpt duizenden vrouwenlevens te redden


Een selfie nemen van je intiemste lichaamsdelen is misschien een van meest narcistische handelingen. Maar als je daarmee een van de belangrijkste doodsoorzaken kan detecteren, kan dit alleen maar toegejuicht worden.


Uit onderzoek blijkt dat een foto met een GSM genomen, een van de beste manieren is om een vroegtijdige diagnose van baarmoederhalskanker te stellen. Aan de andere kant van de wereld gebruikt de deskundige de techniek om seksueel geweld vast te stellen.


Baarmoederhalskanker is verantwoordelijk voor de dood van meer dan 270.000 mensen per jaar, waarvan ongeveer 85 procent in lage-inkomenslanden woont, en het is een belangrijke doodsoorzaak in ontwikkelingslanden. In tegenstelling tot veel andere medische aandoeningen is baarmoederhalskanker echter relatief gemakkelijk te identificeren en te behandelen, waardoor sterftecijfers tot met 80% kunnen dalen. "Er is geen reden waarom een vrouw zou moeten sterven aan baarmoederhalskanker enkel en alleen vanwege het feit dat ze niet op tijd gescreend is," zegt Ariel Beery, de CEO en medeoprichter van Tel Aviv-gebaseerde startup MobileODT, die een kleine, gemakkelijk draagbare en relatief goedkope versie van een colposcoop maakt en verkoopt.


In de westerse wereld zijn de baarmoederhalskankercijfers drastisch verminderd dankzij routinematige screening van pap uitstrijkjes, maar dat vereist een zorginfrastructuur die in andere delen van de wereld te vaak ontbreekt. Maar de mensen hebben daar wel smartphones. MobileODT ontwikkelde een zogenaamd EVA-apparaat dat op zo'n telefoon past, maar gedetailleerde resultaten biedt. Komt daarbij de culturele hinderpaal dat vrouwen in ontwikkelingslanden vaak geen genitaal onderzoek door derden willen ondergaan.


De cervicale selfie komt daaraan tegemoet. Door zelf een cervicale selfie te nemen, zijn veel vrouwen niet alleen in staat om hun cervix voor de eerste keer te zien, maar screenen ze zichzelf op tekenen van kanker. De foto wordt doorgestuurd naar het ziekenhuis of dispensarium waar de beeldanalyse geautomatiseerd gebeurt.


Bij eventuele afwijkingen worden de vrouwen doorverwezen naar specialisten, die vervolgens verdere controles kunnen plannen. Er is zelfs geen medische basisopleiding nodig om de foto's te maken, waardoor de EVA (Enhanced Visual Assessment) een enorme aanwinst is in landen waar gezondheidseducatie en toegang tot medicijnen beperkt zijn.


Ondertussen wordt het EVA (Enhanced Visual Assessment) System in 23 staten van de VS gebruikt bij forensisch onderzoek bij slachtoffers van seksueel geweld. De FDA heeft de draagbare colposcoop gehomologeerd als medisch apparaat. http://www.mobileodt.com/

Twitter: https://twitter.com/MetroUK - Facebook: https://www.facebook.com/MetroUK/

Marc van Impe


Bron: MediQuality

19:01 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

British Medical Journal publiceert onthutsend rapport over kankermedicatie


De meeste kankermedicijnen waarvoor een Europese medische vergunning werd verleend, dragen niet of nauwelijks iets bij om het leven van patiënten te verlengen of te verbeteren, schrijft The British Medical Journal.


Onderzoekers van King's College London en de London School of Economics vonden dat 57 procent van de behandelingen die tussen 2009 en 2013 door het Europees Geneesmiddelenbureau EMA zijn goedgekeurd slechts marginaal voordeel boden, zelfs indien ze overlevingswinsten boven bestaande behandelingen aantoonden. En de behandelingen die de levensverwachting wel verbeterden gaven patiënten gemiddeld slechts 2,7 maanden extra, vaak ten koste van duizenden euro's. Bovendien, schrijven de onderzoekers van KCL en de LSE geven de medicijnen patiënten en hun familie valse hoop en stellen ze hen bloot aan onnodige bijwerkingen.


"We moeten de lat hoger leggen," zei Huseyin Naci van LSE ons in Londen. "Het is opmerkelijk dat kankergeneesmiddelen op de Europese markt worden gebracht zonder dat er duidelijke gegevens beschikbaar zijn over de resultaten die voor patiënten en hun artsen van belang zijn: een langere overleving en een betere levenskwaliteit."


Het rapport vermeldt specifiek:


Everolimus voor borstkanker


KOSTEN in het VK : £18.293 voor gemiddeld 5,5 maanden


Gefabriceerd door Novartis, verkocht onder de handelsnaam Afinitor. Goedgekeurd door het EMA in 2012 zonder overlevingsgegevens of gegevens over de levenskwaliteit. Proeven tonen aan dat het de verspreiding van kanker gemiddeld vier maanden stopt.


Bosutinib voor chronische myeloïde leukemie


KOSTEN: £ 45.000 per jaar


Gemaakt door Pfizer, verkocht onder de naam Bosulif. Goedgekeurd door EMA in 2013 zonder bewijs dat het de levensduur heeft verlengd. Tot 85 procent van de patiënten ziet witte bloedcellen terugkeren naar normale niveaus.


Panitumab voor darmkanker


KOSTEN: £54.000 per jaar


Gemaakt door Amgen en verkocht onder de handelsnaam Vectibix. Goedgekeurd door het EMA in 2011, aanvankelijk zonder bewijs dat het de levensduur verlengt. Recentere gegevens suggereren dat het de overleving met tien maanden meer doet toenemen dan andere behandelingen.


Bevacizumab voor borstkanker


KOSTEN: £42.000 per jaar


Gemaakt door Roche, verkocht onder de handelsnaam Avastin. Goedgekeurd door het EMA in 2009, zonder bewijs dat het de levensduur heeft verlengd. De proeven tonen het de progressie van de ziekte voor gemiddeld drie maanden stopt.

In veel gevallen werd de terugbetaling van de door het EMA goedgekeurde geneesmiddelen verworpen door NICE, de waakhond van de NHS, wat heeft geleid tot jarenlang touwtrekken tussen patiëntenverenigingen en politieke discussies over medische rantsoenering.

Wetenschappers benadrukken dat het tijd kost om aan te tonen dat een geneesmiddel de levensverwachting zal verbeteren. Maar patiëntengroepen dringen erop aan dat zelfs een paar extra maanden van het leven met geliefden kostbaar is. Dat iemand finaal sterft aan kanker, verliest men uit het oog. Sommige geneesmiddelen waarvan de onderzoekers menen dat ze geen enkel voordeel hebben opgeleverd, worden daarom wel beschikbaar gemaakt voor (Britse) patiënten - maar pas nadat de fabrikanten hun prijzen sterk hebben verlaagd.


De hoofdauteur Dr. Courtney Davis van KCL is categoriek: "Wanneer dure geneesmiddelen zonder klinisch zinvolle voordelen worden goedgekeurd en terugbetaald, kunnen individuele patiënten schade oplopen, kunnen belangrijke maatschappelijke middelen worden verspild en kan de verstrekking van billijke en betaalbare zorg worden ondermijnd". Het onderzoeksteam analyseerde 68 rapporten over kankerbehandelingen die de goedkeuring van het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) kregen tussen 2009 en 2013. Zij stelden vast dat de meeste geneesmiddelen niet lang genoeg onderzocht waren om er zinvolle overlevingsgegevens uit af te leiden, en in plaats daarvan werden toegelaten op basis van andere factoren, zoals het feit of tumoren gestopt zijn met groeien. Slechts 35 procent van de behandelingen konden bij hun goedkeuring bewijzen dat ze het leven verlengden. Tien procent toonde aan dat ze de kwaliteit van leven verbeterden.


Echter, 57 procent (39) kwam op de markt op basis van een surrogaat-eindpunt en zonder bewijs dat zij het voortbestaan van de patiënten hebben verlengd of de kwaliteit van hun leven hebben verbeterd. Na een mediaan van 5 jaar op de markt, waren er slechts 8 bijkomende behandelingen die duidelijk een langere overleving of betere levenskwaliteit hadden aangetoond. In de follow-up na 5 jaar bleken 35 (51%) een overleving of levenskwaliteitswinst aan te tonen ten opzichte van bestaande behandelingen of placebo. Voor de overige 33 (49%) blijft onzekerheid bestaan over de vraag of de drugs de overlevingskansen of de levenskwaliteit verbeteren.


"Deze feiten geven een ontnuchterend beeld," zegt professor Vinay Prasad, van de Oregon Health & Science University, in een redactioneel commentaar. "De kosten en toxiciteit van kankergeneesmiddelen maken dat we de verplichting hebben om patiënten alleen aan behandelingen bloot te stellen wanneer we redelijkerwijs een verbetering van hun overleving of levenskwaliteit kunnen verwachten". Deze bevindingen suggereren dat "we mogelijk ver achterblijven bij deze belangrijke benchmark".


Dit onderzoek komt op een moment dat de Europese regeringen de hoge kosten van specifieke medicatie serieus beginnen in vraag te stellen, zegt Dr. Deborah Cohen, Associate Editor bij de BMJ, in een editoriaal. Zij wijst op voorbeelden van methodologische tekortkomingen betreffende opzet, uitvoering, analyse en rapportage die de EMA niet heeft herkend of over het hoofd heeft gezien. Een woordvoerder van de EMA reageerde als volgt: "EMA heeft nog geen tijd gehad om de bevindingen van de BMJ-studie goed te analyseren."

Courtney Davis, Huseyin Naci, Evrim Gurpinar, Elita Poplavska, Ashlyn Pinto, Ajay Aggarwal. Availability of evidence of benefits on overall survival and quality of life of cancer drugs approved by European Medicines Agency: retrospective cohort study of drug approvals 2009-13. BMJ, 2017; j4530 DOI: 10.1136/bmj. j4530 http://dx.doi.org/10.1136/bmj.j4530

Marc van Impe

Bron: MediQuality

07:50 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

20 oktober 2017

Onthullende ontdekking: contaminatie van cellijnen zorgt sinds jaren voor foute resultaten


Zo'n 33 duizend studies naar zaken als kanker en virale ziektes blijken gebaseerd op andere cellen dan men dacht. Maar dat maakt niet veel uit, zeggen betrokkenen. Van de zo'n 80 duizend soorten 'cellijnen' die er in omloop zijn, zijn naar schatting 20 tot 25 procent besmet met andere soorten cellen. De cellen zijn besmet, overwoekerd, of op eigen houtje doorgeëvolueerd tot iets anders. Dat heeft geleid tot 32.755 artikelen met verkeerde conclusies resulterend uit verkeerd onderzoek op verkeerde cellen, schrijven de Nijmeegse onderzoekers Serge Horbach en Willem Halffman in Plos One.


De twee namen een lijst van onechte cellijnen erbij, en doorzochten aan de hand daarvan de literatuur. Conclusie: nog altijd verschijnen er ieder jaar zo'n 1200 onderzoeksartikelen die zijn gebaseerd op verkeerd geclassificeerde cellen.


In Nederland alleen al gaat het om 586 artikelen, verspreid over de tijd. In een artikel dat vorig weekend in De Volkskrant verscheen wordt het onderzoek aangehaald van het team onder leiding van maag-, darm- en leverarts Jurjen Boonstra (Leiden UMC) dat slokdarmkankercellen controleerde. Drie populaire cellijnen bleken niet meer overeen te komen met het oorspronkelijke materiaal: ze waren door de tijd heen overgenomen door dikkedarm-, maag- en longkankercellen. 'Terwijl er wel allerlei publicaties en experimenten uit zijn voortgekomen', vertelt Boonstra. 'Maar als je door de microscoop kijkt, staat er bij die cellen geen bordje: dit is een dikkedarmcel, dit een slokdarmcel.'


Tot missers met patiënten heeft de affaire voor zover bekend niet geleid: nieuwe medicijnen worden nooit op basis van cellijnonderzoek alleen ontwikkeld. Of nog, een studie met onder meer strottenhoofdkankercellen, die in werkelijkheid baarmoederhalskankercellen zijn. 'Dat is al bijna veertig jaar bekend. Dus is het feitelijk geen contaminatie meer, maar een gestabiliseerde subcellijn van de HeLa-cellen van de beroemde Afro-Amerikaanse patiënt Henrietta Lacks.' Dat zijn heus niet allemaal oude gevallen, leert nadere inspectie. Vorige maand nog stonden de namen van de Groningse hoogleraar nucleaire geneeskunde Rudi Dierckx en gasthoogleraar Albert Signore boven een oncologische studie, met schildkliercellen die in werkelijkheid darmcellen zijn. 'We wisten dat de cellen mogelijk gecontamineerd waren', mailt Signore desgevraagd. Waarna het onderzoek gewoon doorging: 'Voor ons onderzoek hadden we een snel groeiende en agressieve cellijn nodig, zoals deze. Hun oorsprong was niet zo relevant.'


De schade valt in de praktijk mee. Dat is ook het beeld dat ontstaat bij nadere bestudering van zomaar tien recente, Nederlandse studies waarin de foute cellen voorkomen. 'Ik gebruik cellen voor laboratoriumdiagnostiek van autoimmuunziekten. Daarvoor maakt het celtype niet zo uit', zegt laboratoriumspecialist Jan Damoiseaux (UMC Maastricht), die werkt met zo'n verwisselde celcultuur. 'Voor mij zijn algemene eigenschappen van belang, zoals een grote celkern en goede celdeling.' De geïnterviewden gaan er licht over.


Maar bij het International Cell Line Authentication Committee (ICLAC), de organisatie die lijsten van 'valse' cellen opstelt, is voorzitter Amanda Capes-Davis kritischer. 'Mijn grootste zorg betreft de ontdekkingsfase van het onderzoek, als de controles nog niet zo strikt zijn. Stel dat je een spannend nieuw stofje hebt gevonden dat misschien werkt tegen borstkanker. Je eerste stap is dan om het op cellijnen te testen. Dan kan zo'n verkeerd geïdentificeerde cellijn je op een dwaalspoor brengen. Dat kost tijd en onderzoeksgeld', mailt ze. De schatting van Horbach en Halffman lijkt haar 'aan de conservatieve kant', zegt ze. 'En de belangrijkste boodschap is dat wetenschappers de verkeerd geïdentificeerde cellijnen nog steeds gebruiken, ondanks jarenlange waarschuwingen.' Dat kan alleen maar geharrewar geven, vindt ze.


Halffman pleit daarom voor een duidelijke waarschuwingstekst op onderzoeken die van de verkeerd gelabelde cellijnen gebruikmaken: pas op, de cellijn in dit onderzoek is niet wat u denkt. Onderzoekers verwijzen immers naar elkaars studies en inmiddels, zo ontdekten Horbach en Halffman, zijn er al zeker een half miljoen artikelen die op de een of andere manier voortborduren op een 'besmette' studie. 'Zo kan dit zich als een olievlek uitbreiden', zegt Halffman.


Tenslotte nog dit: het testen van cellen kost twee minuten, waarmee veel ellende kan voorkomen worden.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

08:15 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende