06 januari 2016

2016 wordt een wonderbaarlijk verschrikkelijk jaar

Wordt 2016 een annus mirabilis of een annus horribilis? We zitten in goed gezelschap aan tafel en eten zeebaars, simpel gebraden in een streepje olijfolie uit een jaar der wonderen en reciteren het gedicht van John Dryden uit 1667. Wij houden het beschaafd en roddelen over de afwezigen.


Thuisgekomen ligt er een mail van de uitgever to inspire me. Daarom stop ik - wat Volksgezondheid betreft - de volgende voorspellingen in mijn tijdcapsule. 2016 wordt een wonderbaarlijk verschrikkelijk jaar. Het is maar hoe je het bekijkt.


Het zogenaamde kibbelkabinet heeft zijn inrijperiode achter de rug. Afgezien van één regeringslid dat er maar Puurs bij loopt, hebben de ministers hun evenwicht gevonden. Het echte werk kan beginnen. Ik geloof dat we dit jaar menige partner gaan tegenkomen die het gevoelen heeft dat men hem en zijn belangengroep is  te na gekomen.


De huisartsen die - naar ik vrees - een pyrrusoverwinning zullen boeken in hun verzet tegen de verplichte derdebetalersregeling. Als een idee in de Wetstraat gelanceerd is, gaat het vanzelf retroviraal. Het abnormale is normaal in de Wetstraat.


Ik maak een uitstapje naar de geneeskunde: omdat de gastheercel niet in staat is om de omzetting van RNA in DNA te maken, hebben de politici een speciaal enzym ontwikkeld. Op die manier wordt de in het virale RNA vastgelegde genetische code naar het DNA gekopieerd. De infectie komt altijd terug.  Maar niet alleen de huisartsen zullen verbaasd opkijken.


Ook de ziekenhuisdirecties die nu nog geloven dat ze via hun lobbymachines het beleid naar hun hand kunnen zetten, zullen zich realiseren dat de bomen niet langer tot in de hemel groeien. En dat zal zo zijn consequenties hebben voor de specialisten en de grootverdieners onder hen, die met de directies een jarenlange symbiose hebben uitgebouwd.


De patiëntenverenigingen die –vaak in onderlinge concurrentie- en aan de hand van de grote ziekenfondsen, of sterker nog, die van zichzelf evidenties gemaakt hebben met een quasi parastataal statuut, zullen verantwoording moeten afleggen. In ruil zullen ze daadwerkelijk inspraak in het beleid moeten krijgen maar het is zeer de vraag of ze daar klaar voor zijn.


Ook voor het Riziv wordt 2016 een interessant jaar. De top en de directie zagen hun mandaat weliswaar verlengd maar dat is in de ogen van deze regering geen blanco cheque. Van de overheidsadministratie zal performante efficiëntie verwacht worden, waarbij de revolutie in het beleid bij de NMBS op een matineevoorstelling zal lijken. Dat alles zal gebeuren onder druk van de private sector die zijn deel van de zorg –gesteund door de EU- zal opeisen.


En een laatste voorspelling waar ik me aan waag is dat de alternatieve sector die ervan uitgaat dat ze sinds het lakse beleid van Marcel Colla en zijn opvolgers in een schijn van erkenning baadden, deftig zal moeten bewijzen dat ze enige evidence based science  achter zich hebben.


2016 wordt een no-nonsense jaar. De regering heeft nu nog goed twee jaar te gaan. Geen tijd te verliezen dus. Vanzelf komt het gesprek op de Queen's Guildhall speech van 24 November 1992, een annus horribilis.


Het is de tijd van het jaar: wensen, overzichten, voorspellingen, alcoholcontroles. Buiten gaat het regenen, in de verte klinkt vaag het gezang van Driekoningen.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

16:47 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)