07 september 2011

Eigen lof

Uit een recente ziekenhuisstudie van Itinera blijkt eens te meer dat eigen lof stinkt. Sinds jaren proberen de ziekenfondsen en de overheid ons te doen geloven dat wij in ons land  in de beste van alle werelden leven als het op gezondheidszorg aankomt. De mantra dat ‘België een van de beste gezondheidssystemen ter wereld heeft’ moet kritiekloos overgenomen worden, zo niet wordt men in de ban geslagen. Onze beleidmakers hebben geen enkele visie op hun opdracht, aldus professor Marc De Vos die de auteur is van de Itinera studie die gepubliceerd werd in Knack. Ziekenfondsen, ziekenhuisbeheerders, en de federale overheid, allemaal ontbreekt het hen aan een masterplan voor de gezondheidszorg  in de 21ste eeuw.  Het ergste is dat de consument, de burger dus, op geen enkele manier bij dat beleid betrokken wordt. De patiëntenverenigingen krijgen niet de minste inspraak in de besluitvorming, zegt Lucio Scanu , bestuurder van de Ligue des Usagers des Services de Santé (LUSS) in het Apothekersblad: “ Binnen het Riziv bestaat er nog niet echt een bereidheid om een grotere plaats aan de patiënt te geven. Patiënten hebben een rol van waarnemer... maar ze hebben geen stemrecht. Al te vaak wordt hun standpunt niet gehoord.” Scanu begrijpt de genomen beslissingen niet: “Ze worden voorgesteld als vooruitgang voor de patiënt terwijl dat helemaal niet zo is. Al te vaak verdedigt iedereen in deze commissies zijn eigen domein, zijn eigen belangen ten koste van de patiënt.” “In naam van de solidariteit en de patiëntenbelangen traden de vertegenwoordigers van de grote ziekenfondsen en de ziekenhuizen in het krijt,” schreef Rik Van Cauwelaert vorige zomer in Knack, “ de eerste in de rij was Jean Hermesse, secretaris-generaal van de CM en raadgever van Joëlle Milquet.  Al was niet duidelijk wat de in echte inzet van diens demarche was: de patiënten of eigenbelang.” Van Cauwelaert : “Bovendien combineren sommige kopstukken van zijn ziekenfonds hun taak graag met consultancy bij grote ziekenhuizen of ziekenhuisnetwerken die hun belangen nog eens extra laten bewaken door hun veelal discrete adviseurs op bevoegde kabinetten. Die vorstelijk betaalde consultancyopdrachten beletten de betrokkenen niet om naderhand te ‘onderhandelen’ met vertegenwoordigers van de artsen over kosten en honoraria.”


Marc van Impe

http://www.itinerainstitute.org/nl/

 

21:39 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)