10 februari 2017

Ziekenfondsen reageren commercieel en beperken reisbijstand


Als CM-lid heb je een streepje voor. Maar dat streepje is korter geworden nu de CM niet langer reisbijstand biedt voor als je een reis naar Zuid-Afrika, de Verenigde Staten of Canada plant.
Tot nu gold een wereldwijde dekking bij de CM. De CM geeft een lijst van de 72 landen en regio's waar de reisbijstand nog wel geldt: https://www.cm.be/binaries/Geografische-dekking-CM-reisbijstand_tcm375-181019.pdf . De CM maakt wel een uitzondering voor kinderen en jongeren die recht hebben op kinderbijslag.


Maar ook wie een van de EU-landen aandoet moet rekening houden met een beperking. Zo worden doorgaans 75 procent van de kosten terugbetaald vanuit de verplichte ziekteverzekering wanneer het totale bedrag van de medische uitgaven 200 euro of minder is. Dezelfde regeling geldt voor Zwitserland, Noorwegen, IJsland, Liechtenstein, Albanië, Bosnië-Herzegovina, Macedonië, Montenegro en Servië. Wanneer kosten hoger oplopen, worden alle dringende kosten door terugbetaald indien vakantiebestemming gedekt is door de CM-reisbijstand. Per dossier en per rechthebbende geldt wel een franchise van 60 euro.


Het merendeel van ziekenfondsen doet voor de praktische organisatie een beroep op de alarmcentrale Mutas, die 24/7 open is. De onafhankelijke fondsen zijn aangesloten bij Mediphone Assist. Ondanks die overkoepelende samenwerking hanteren de ziekenfondsen verschillende voorwaarden en beperkingen voor leden die op reis zijn.


De CM is overigens niet de enige die zijn reisbijstand terugschroeft. Ze volgt daarmee het voorbeeld van de onafhankelijke ziekenfondsen die de geografische beperking al invoerden in 2010. De vijf aangesloten ziekenfondsen (Partena, PartenaMut, Omnimut, Freie en Onafhankelijk Ziekenfonds) bieden enkel reisbijstand aan in Europa en landen in Middellandse Zeegebied, zoals Turkije of Tunesië.


Christian Horemans, expert bij de onafhankelijke ziekenfondsen, zegt het onomwonden: "In de uitgesloten landen is medische bijstand te duur. Bovendien kiest 95 procent van onze leden voor een klassieke vakantie. De verre bestemmingen waren dus een kleine minderheid van de verblijven, maar wel met zeer belangrijke kosten."


De Liberale Mutualiteit biedt evenmin reisbijstand in landen zoals de Verenigde Staten, Canada en Zuid-Afrika. "De reisbijstand geldt enkel in uitgebreid Europa en Middellands Zeegebied ", zegt Geert Messiaen, secretaris-generaal bij de Liberale Mutualiteit. "Het financieren van geneeskundige zorgen voor de andere bestemmingen sluit niet aan bij onze sociale opdracht aangezien de grootste groep van leden die niet op reis kunnen gaan naar dergelijke verre bestemmingen een grote bijdrage zou moeten betalen voor een selecte groep van mensen die financieel dergelijke reizen kunnen veroorloven."


De LM betaalt in de "gedekte landen" alle medische kosten boven 50 euro terug. Een ziekenhuisopname daarentegen wordt op een francise na van 50 euro volledig geregeld door de Liberale Mutualiteit.


Bij de vier Vlaamse socialistische ziekenfondsen: Bond Moyson West-Vlaanderen, Bond Moyson Oost-Vlaanderen, De Voorzorg Limburg en De Voorzorg Antwerpen, leden van de Socialistische Mutualiteit is er geen geografische beperking.


Net zoals bij de Christelijke Mutualiteit regelt de alarmcentrale Mutas de betaling van de medische kosten vanaf 200 euro. Bij de Vlaamse Socialistische Mutualiteit wordt ook een ziekenhuisopname volledig terugbetaald. Het ziekenfonds rekent een franchise aan van 25 euro per persoon per dossier.


De Franstalige Solidaris biedt enkel reisbijstand in de EU en geaccrediteerde landen en de landen rond de Middellandse Zee.


Marc van Impe

Bron: MediQuality

10:18 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

06 december 2016

De Messias in Messiaen: ik vertrouw de grote ziekenfondsen niet

Een mens leert nog eens iets, liefst op een moment dat hij het niet verwacht. Zo blijkt Nijvel qua gezondheid de goedkoopste stad van het land te zijn. En is Eeklo, de duurste gemeente op ons gezondheidsbudget. Als nieuws kan dat tellen.


Om de week worden we overrompeld door een persbericht van een van de twee grote ziekenfondsen van dit land. Dat de specialisten hun zakken vullen in eenpersoonskamers, dat we de beste gezondheidszorg ter wereld hebben, dat het kan vriezen en kan dooien.


Zelden iets waar je als gespecialiseerde journalist naar uitkijkt. Ach, in de dagbladen vult het de zoveel kolommen van de goed- en afgunstnieuwsshow, die 's avonds nog eens opgevoerd worden door knullo's die overdag hun klassiek accordeondeuntje spelen: Vlaanderen is zo goed bezig, Wallonië geeft teveel uit.


Ze krabben in hun grijze baard, gaan met hun kabouterkontje op een tafeltje zitten en dan is het weer een receptie met een glas goedkope academische wijn waar de usual suspects elkaar congratulieren, de bewaakte parking afrijden en op naar het volgende verhaal. Daarom is het wel eens goed om fris in de ochtend, in een academische uitgeverij, de voorstelling van een boek mee te maken waar andere zaken verteld worden.


Dat er geen collega's van de vermoeide dagbladen aanwezig zijn is een zegen. Geert Messiaen, secretaris-generaal van de Landsbond van Liberale Mutualiteiten, presenteerde in Antwerpen zijn zesde boek: Gezondheidszorg, een snelweg met kruispunten (uitgeverij Garant).


Messiaen is behalve visionair ook Roeselarenaar, en dat is belangrijk. Die van Roeselare staan bekend als Nieuwmarkters en laten zich niet snel met een kluitje in het riet sturen. In zijn vorige boek "Gezondheidszorg meer dan geneeskunde " dat in 2013 verscheen kondigde hij al aan dat "… in de nabije toekomst de rol van het ziekenfonds vergroot als gezondheidscoach…" sic. Het is zo ver maar Messiaen is er niet gerust in.


Maandagavond ondertekende hij mee het pact, maar zegt hij: "Ik vrees dat de grote ziekenfondsen wel uitwegen zullen vinden om onder hun engagement uit te komen dat ze geen extra voordelen meer zullen aanbieden om met elkaar in concurrentie te gaan. Zo is het al zo dat zowel CM als Socialistische Mutualiteiten hun Waalse leden meer voordelen aanbieden dan hun Vlaamse verzekerden, die situatie kan niet blijven duren.


Anderzijds blijven ze hun pleidooi houden dat het remgeld moet afgeschaft worden. Daar ben ik radicaal tegen: de patiënt moet zijn verantwoordelijkheid nemen. Het remgeld moet dus gehandhaafd blijven. Maar wat de voordelen betreft, zijn ze nu al aan het werk: dat worden samenwerkingsverbanden, met sauna's, fitnessclubs, en andere uitwegen. "


Dat de ziekteverzekering en de gezondheidszorg zou opsplitsen zoals 64 % van de door ons beperkt staal ondervraagde artsen voor mogelijk houdt, zou hij betreuren. De solidariteit is de basis van ons verzekeringssysteem.


Marc van Impe

 

 

09:26 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

29 maart 2016

Volgens CM verdient de huisarts 16.000 € per maand


Goed nieuws! Als Luc Van Gorp, de voorzitter van de Christelijke Mutualiteit, het bij het rechte eind heeft verdient u als huisarts veel meer dan u denkt. Van Gorp gaat het debat niet uit de weg, zegt hij zelf. Citaat: ‘Ik wil praten over een redelijk honorarium voor artsen. Vorige week las ik in de krant dat de Belgische huisartsen de hardste werkers van Europa zijn: ze werken gemiddeld 51 uur per week, en ze zien vier patiënten per uur. Telt u even mee: een bezoek aan de huisarts kost ongeveer 20 euro. Ze verdienen dus gemiddeld viermaal 51 keer 20 euro, en dat maal vier, want er zijn vier weken in een maand. Dat levert de gemiddelde huisarts een maandelijkse bruto-ontvangst op van goed 16.000 euro – en dan heb ik het over huisartsen, niet over specialisten. Hallo? Mag er daarover ook eens gepraat worden? Want al dat geld wordt betaald door de overheid en de patiënten.’
Van Gorp vergist zich. De gemiddelde huisarts verdient geen 16.000 € . Hier begaat de CM-voorzitter een denkfout. Geen enkele huisarts ziet gedurende 51 uur per week  patiënten per uur.  Om te beginnen wordt minstens een derde tot de helft van die tijd besteed aan de waanzinnige administratieve verplichtingen waarmee het Riziv én de ziekenfondsen de artsen en dan vooral de huisartsen teisteren. Ik citeer mijn  vriend de huisarts: “Zo’n 25 jaar geleden was ik voor 90 procent van mijn tijd bezig met patiënten. Consultatie, huisbezoeken, een middag in de home, kinderwelzijn, om het even. De tijd vloog voorbij. Ik had nauwelijks de tijd om getrouwd te raken en kinderen te maken. Grapje natuurlijk. Ik had lol in mijn vak. Ondertussen werk ik nog amper de helft van de tijd met mijn patiënten. De rest van mijn energie gaat naar administratie, attesten, aanvragen voor goedkeuringen, statistiekjes invullen,  ik schrijf geen brieven aan collega’s meer maar verzuip in de  e-mail, moet me door nieuwe richtlijnen en profielaanwijzingen worstelen, bijscholingen volgen en het ergste is dat ik dan ook nog eens moet horen dat ik eigenlijk niet goed bezig ben.” Mijn vriend heeft dan nog een goed lopende praktijk. Er zijn heel wat huisartspraktijken waar de huisarts niet aan 240 consultaties per week komt.
Luc Van Gorp mocht zijn waarheid kwijt in Knack Magazine van 23 maart. Collega Walter Pauli had zijn interview blijkbaar niet goed voorbereid of hij vond het niet nodig om een correctie aan te brengen. daarom doen wij het hier.
Uit het Panorama de la Santé van de OESO dat in november vorig jaar gepubliceerd werd, blijkt dat het gemiddelde inkomen van de huisarts in ons land 2.3 maal het modale inkomen van de doorsnee Belg (MBI) bedraagt. De gemiddelde specialist daarentegen –alle disciplines bij elkaar gerekend- verdient 6.1 maal het MBI. Hoeveel betekent dat nu in mensentaal? Het netto belastbaar inkomen in België bedroeg in 2012 gemiddeld 16.651 euro, zo blijkt uit de jongste statistieken van de Federale Overheidsdienst Economie. Dat betekent dus dat huisarts Doorsnee 38.297,3 € netto belastbaar in 2012 zou verdiend hebben. Splitsen we dit echter uit naar de regio’s dan zien we dat in de rijkste regio Vlaanderen een MBI heeft van 17.765 euro. Wat maakt dat de Vlaamse huisarts dr. De Leeuw 40.859,5€ verdiende. Zijn Waalse collega dr. Le Coq woont een regio met een MBI van 15.736 euro. Dat klokt af op 36.192,8€. Hun Brusselse collega Dr. Zinnequin verdiende in een gewest dat amper 13.312 euro MBI scoort, slechts 30.617,6€. Brussel en Wallonië gaan er wel het sterkst op vooruit met respectievelijk 8,5% en 14,7%. Dit zijn cijfers per jaar.
De specialisten zijn doorsnee veel beter af. Nationaal verdienden ze gemiddeld 101.571,1€, in Vlaanderen is dat 108.366,5€, in Wallonië 95.989,6€, en in Brussel is dat 81.203,2€.
Dit zijn data aangeleverd door het RIZIV en dat beschikt nog altijd niet over het exact aantal artsen dat effectief werkt. In 2009 publiceerde ik al eens de  inkomensschaden voor artsen. Zowel RIZIV als toenmalig BVAS-voorzitter dr. Marc Moens kropen in hun pen om één en ander recht te zetten. Minister Onkelinx gaf toen toe er slechts 9.259 “actieve” huisartsen waren. Afscheidnemend BVAS-ondervoorzitter dr. Roland Lemye wist ons toen overigens te vertellen dat er in feite slechts 6000 huisartsen actief zijn. Dr. Marc Moens berekende toen dat de doorsnee huisarts in 2009 exact 49.807 € verdient had.
Met andere woorden: Luc Van Gorp kletst helaas uit zijn nek. U bent niet zo rijk als hij denkt. Daar mag ook eens over gepraat worden.
 
Marc van Impe

Bron: MediQuality

16:40 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)