06 december 2016

De Messias in Messiaen: ik vertrouw de grote ziekenfondsen niet

Een mens leert nog eens iets, liefst op een moment dat hij het niet verwacht. Zo blijkt Nijvel qua gezondheid de goedkoopste stad van het land te zijn. En is Eeklo, de duurste gemeente op ons gezondheidsbudget. Als nieuws kan dat tellen.


Om de week worden we overrompeld door een persbericht van een van de twee grote ziekenfondsen van dit land. Dat de specialisten hun zakken vullen in eenpersoonskamers, dat we de beste gezondheidszorg ter wereld hebben, dat het kan vriezen en kan dooien.


Zelden iets waar je als gespecialiseerde journalist naar uitkijkt. Ach, in de dagbladen vult het de zoveel kolommen van de goed- en afgunstnieuwsshow, die 's avonds nog eens opgevoerd worden door knullo's die overdag hun klassiek accordeondeuntje spelen: Vlaanderen is zo goed bezig, Wallonië geeft teveel uit.


Ze krabben in hun grijze baard, gaan met hun kabouterkontje op een tafeltje zitten en dan is het weer een receptie met een glas goedkope academische wijn waar de usual suspects elkaar congratulieren, de bewaakte parking afrijden en op naar het volgende verhaal. Daarom is het wel eens goed om fris in de ochtend, in een academische uitgeverij, de voorstelling van een boek mee te maken waar andere zaken verteld worden.


Dat er geen collega's van de vermoeide dagbladen aanwezig zijn is een zegen. Geert Messiaen, secretaris-generaal van de Landsbond van Liberale Mutualiteiten, presenteerde in Antwerpen zijn zesde boek: Gezondheidszorg, een snelweg met kruispunten (uitgeverij Garant).


Messiaen is behalve visionair ook Roeselarenaar, en dat is belangrijk. Die van Roeselare staan bekend als Nieuwmarkters en laten zich niet snel met een kluitje in het riet sturen. In zijn vorige boek "Gezondheidszorg meer dan geneeskunde " dat in 2013 verscheen kondigde hij al aan dat "… in de nabije toekomst de rol van het ziekenfonds vergroot als gezondheidscoach…" sic. Het is zo ver maar Messiaen is er niet gerust in.


Maandagavond ondertekende hij mee het pact, maar zegt hij: "Ik vrees dat de grote ziekenfondsen wel uitwegen zullen vinden om onder hun engagement uit te komen dat ze geen extra voordelen meer zullen aanbieden om met elkaar in concurrentie te gaan. Zo is het al zo dat zowel CM als Socialistische Mutualiteiten hun Waalse leden meer voordelen aanbieden dan hun Vlaamse verzekerden, die situatie kan niet blijven duren.


Anderzijds blijven ze hun pleidooi houden dat het remgeld moet afgeschaft worden. Daar ben ik radicaal tegen: de patiënt moet zijn verantwoordelijkheid nemen. Het remgeld moet dus gehandhaafd blijven. Maar wat de voordelen betreft, zijn ze nu al aan het werk: dat worden samenwerkingsverbanden, met sauna's, fitnessclubs, en andere uitwegen. "


Dat de ziekteverzekering en de gezondheidszorg zou opsplitsen zoals 64 % van de door ons beperkt staal ondervraagde artsen voor mogelijk houdt, zou hij betreuren. De solidariteit is de basis van ons verzekeringssysteem.


Marc van Impe

 

 

09:26 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

23 augustus 2016

Onze ziekenfondsen verkopen patiëntengegevens aan farma

De zeven ziekenfondsen in België verkopen sinds begin dit jaar patiëntengegevens aan farmaceutische bedrijven. Dat nieuws hebben we als eerste bracht en werd vorige donderdag door nieuwssite Apache.be donderdag bevestigd. Het Intermutualistisch Agentschap (IMA), dat de ziekenfondsen in België verenigt, benadrukt dat alles volgens de regels gebeurt. De farmaceutische industrie is echter niet de enige klant van het IMA.

Stel u voor dat het IDAC, dit is de beroepsorganisatie van accountants, de data van haar klanten, de KMO's, vrije beroepen en zelfstandige ondernemers dus, zou verzamelen, verwerken en doorverkopen aan de fiscus en aan de financiële instellingen. En stel dat dit zonder hun medeweten zou gebeuren. Informatie over uw financieringen, leasings, uitgaven voor IT, reizen, hypothecaire leningen, kortom uw financiële privacy. Het kot zou te klein zijn.

Dat is precies wat het IMA doet. Het gaat om informatie over het aantal verpakkingen dat van bepaalde medicijnen wordt verkocht, hoeveel patiënten die gebruiken en de periode waarin de patiënten ze gebruiken. Informatie over de diagnose ontvangen de ziekenfondsen niet, maar die kan daar makkelijk uit afgeleid worden. Neem bijvoorbeeld een medicatie als insuline, of een griepvaccin. Handig als je weet waar, wat en hoeveel er voorgeschreven wordt.

IMA-woordvoerder Joeri Guillaume onderstreept op Apache.be dat de gegevens tweemaal worden gecodeerd, zodat farmaceutische bedrijven de identiteit van de patiënten niet kunnen achterhalen. Dat zou er immers nog aan mankeren. Bovendien gaat het om statistische gegevens, die kunnen helpen bij het ontwikkelen van geneesmiddelen, aldus Guillaume.

Voorlopig gebeurt het nog op beperkte schaal, maar Guillaume voorspelt dat de inkomsten de komende jaren alleen maar zullen toenemen. ‘We hebben dit jaar een vijftal keer patiëntengegevens verkocht aan farmabedrijven, goed voor telkens 2.500 à 3.000 euro. In die prijs zitten onder meer de kosten verrekend voor de tijd die de analyse van de gegevens ons gekost heeft', luidt het. Volgens de IMA-woordvoerder verloopt alles volgens de regels van de kunst. ‘Bij elke verwerking en analyse van gegevens door het IMA of door andere instanties, moeten we een machtiging krijgen van de Privacycommissie. Daarbij moeten we de algemene principes van de privacywet respecteren en zorgen dat de veiligheid van de gegevens gewaarborgd is.'

Staatssecretaris voor Privacy Philippe De Backer (Open VLD) is daar in principe niet tegen. Hij vindt dat de overheid gezondheidsgegevens van burgers moet kunnen doorgeven aan de farmaceutische sector. Op termijn moet dat zelfs kunnen tegen betaling, al moet het geld dan wel terugvloeien naar de patiënt, schreef hij in zijn beleidsnota. In het geval van IMA blijft het geld hangen bij de ziekenfondsen. De staatssecretaris is van plan de uitwisseling van gezondheidsgegevens tussen de overheid en de farmaceutische industrie ‘wettelijk' te regelen.

"Zo zouden overheidsgegevens over de gezondheidszorg tot interessante innovaties in de farmasector kunnen leiden en omgekeerd", zei De Backer. Hij benadrukt wel dat de persoonlijke levenssfeer moet worden beschermd, bijvoorbeeld door de invoering van een privacypaspoort. Daarop moet iedereen kunnen nagaan wie welke gegevens gebruikt. Nieuw is dat De Backer wil dat de Privacycommissie een centrale rol gaat vervullen bij de gegevensuitwisseling. De instelling zal moeten bepalen welke data met bedrijven kunnen worden gedeeld. De vraag is of deze procedure bij IMA gevolgd wordt.

Volgens De Backer zou de privacycommissie echte privacy-autoriteit moeten worden en zou ze privacyschendende overheden en ondernemingen op de vingers mogen tikken. Concreet betekent dit dat ze boetes zou kunnen opleggen, tot 4 procent van de jaarlijkse omzet, als bedrijven over de schreef gaan.

We meldden al dat coalitiepartner CD&V is in elk geval niet opgezet met de plannen van De Backer. Het heet dat medische gegevens geen koopwaar mogen zijn. Die boodschap lijkt wel getelefoneerd vanuit de hoofdkwartieren van de CM op de Haachtse steenweg, een van de initiatiefnemers van het InterMutualistisch Agentschap (IMA), precies met de bedoeling om aan de hand van de patiëntengegevens studies uit te voeren, aanbevelingen te doen voor de overheid en een IMA-ATLAS op te stellen, en naar nu blijkt de farma te voorzien van broodnodige data. Naar verluidt zijn de ziekenfondsen de beste beschermer van onze privacy, tegen betaling uiteraard. Alleen wisten we dat niet.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

16:40 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

30 september 2015

Een nieuwe poging om de privacy verder uit te hollen

Big brother bestaat en hij heet Frank Robben. Little brother is met pensioen en van de weeromstuit hebben de ziekenfondsen hun attitude tegenover het grote dataproject dat luistert naar de naam e-Health gewijzigd. Ze zien het niet meer zitten om de privacy van hun leden te schenden en een reeks gegevens, die volgens hen supergevoelig zijn, over te maken aan de Kruispuntbank van de Sociale Zekerheid van de federale overheid.

Officieel waren de bedoelingen van de Kruispuntbank nochtans nobel, want kijk, men had niets anders op het oog, de toekenning van een aantal rechten aan de minst bedeelden automatiseren. Wie de dag van vandaag nog een paar weken per jaar zoet is met het aanvragen en invullen van attesten om een verlaagd tarief voor water, gas en elektriciteit, het openbaar vervoer, fiscale voordelen, een verminderd kadastraal inkomen te krijgen, zou vanaf morgen dat allemaal gratis en automatisch toegekend krijgen.

Morgen scheert men gratis, luidt het spreekwoord, en voor niets gaat de zon op. De Kruispuntbank vroeg daarom  de ziekenfondsen de namen van de leden  over te maken, net als het percentage autonomieverlies, het soort handicap en het soort uitkering om zo een centraal bestand in het leven te roepen.  Voor de Waalse socialistische mutualiteiten die aan de alarmbel trokken was dit een maatje te groot: zij weigeren daarin mee te stappen.

"Het is zorgwekkend, in de huidige context van opgevoerde strijd tegen sociale fraude, huisbezoeken bij werklozen", zegt Solidaris. De christelijke mutualiteiten zeggen dat het doel van gegevensuitwisseling al bereikt is met het huidige systeem.

Die houding van de ziekenfondsen is op het eerste gezicht prijzenswaardig. Privacy gaat boven alles. Maar in feite is ze dubbelzinnig. Om te beginnen beheren ze liever zelf hun databank en kunnen ze aan de hand daarvan een gepersonaliseerde service aan hun leden bieden.

Vooral bij de twee grote ziekenfondsen is dat van belang. Dat dit niet zo efficiënt gebeurt en zeker niet in het belang van de patiënt hebben recente nieuwsberichten over het aantal Belgen dat recht heeft op de minimumfactuur maar dit niet krijgt, bewezen.

Anderzijds hebben de ziekenfondsen het recht niet om de gegevens van hun klanten door te geven aan om het even wie. Ook niet aan de overheid. Daarvoor is de "geïnformeerde toestemming" waarmee deze te kennen geeft geen bezwaar te hebben tegen het elektronisch delen van zijn gezondheidsgegevens.

En die toestemming betreft enkel de personen die hem  medisch behandelen.  Het delen van de gegevens vindt uitsluitend plaats in het kader van de continuïteit van de zorg en voldoet aan de regels inzake de bescherming van uw persoonlijke levenssfeer. De patiënt kan op ieder ogenblik beslissen om die toestemming in te trekken. De ziekenfondsen weigeren dus iets te delen dat ze niet in bezit hebben.

De algemeen bestuurder van de Kruispuntbank, Frank Robben,  probeert de plooien glad te strijken en  zegt dat zijn doel "niet rechtstreeks" de strijd tegen sociale fraude is. Onrechtstreeks dus wel.

Het is daarvoor dat de twee grote ziekenfondsen beducht zijn.

 

Marc van Impe


Bron: MediQuality

10:06 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 Volgende