03 januari 2018

Groepsaankoop voor zelfdodingspil


De Nederlandse Coöperatie Laatste Wil (CLW) lanceert deze maand haar nieuwste project Middel X. Daarbij wil ze via een soort groepsaankopen een 'betrouwbaar' middel kopen om zelf je levenseinde in handen te nemen. Ook 220 Belgen werden de jongste maanden lid. Dat schrijft De Morgen vandaag.

Voorzitter Jos van Wijk van de belangenorganisatie CLW bevestigt zaterdag berichtgeving hierover in NRC Handelsblad. De organisatie strijdt voor het recht op een middel om zelf euthanasie te plegen. "Het geeft mensen rust om zo'n middel in huis te hebben", aldus Van Wijk, die zegt niet te vrezen dat de aangekondigde werkwijze strafbaar is.

In september had de coöperatie, die in 2013 is opgericht, nog maar 3.000 leden. In die maand werd in een uitzending van het Nederlandse Nieuwsuur bekend dat CLW een goedkoop legaal middel had ontdekt waarmee mensen zelf euthanasie kunnen plegen. Ondertussen zijn er 17.000 leden, die elk 15 euro lidmaatschap betalen.

Ook 220 Belgen sloten zich aan bij CLW. Concrete plannen om ook in België inkoopgroepen te organiseren zijn er nog niet. "Het systeem met de inkoopgroepen is op maat van het Nederlandse rechtssysteem ontwikkeld. Voor we het in andere landen uitrollen moeten we eerst nagaan wat de wettelijke mogelijkheden daar zijn", klinkt het. De 220 Belgische leden worden uitgenodigd voor infoavonden over de inkoopgroepen die in de buurt van de Belgische grens georganiseerd worden.

De actie start vandaag. Mensen kunnen zich inschrijven voor informatiebijeenkomsten over het middel en de inkoopprocedure. Eén persoon koopt het middel vervolgens in voor de leden die hem of haar daartoe hebben gemachtigd. Volgens de belangenorganisatie is de collectieve inkoopprocedure bedoeld om een veilige toepassing te waarborgen.

"Het zou onverantwoord zijn als mensen het middel individueel kopen. Je hebt maar 2 gram nodig. Stel dat de minimale hoeveelheid een pond is, wat gebeurt er dan met de overige 498 gram van dat gevaarlijke spul?" Als leden het middel aanschaffen, verstrekt de organisatie daarbij een kluisje om het spul in te bewaren.

"De meesten zullen het middel niet meteen gebruiken", klinkt het. "Uit principe vind ik dat iedereen het recht heeft op levensbeschikking", zegt Wim Distelmans, professor in de palliatieve geneeskunde aan de VUB. Toch vindt hij het initiatief van de Coöperatie geen goed idee. "Ik weet uit ervaring dat het heel moeilijk is om te beoordelen of iemand echt onherroepelijk uit het leven wil stappen."

Bij het Vlaams Expertisecentrum Suïcidepreventie (VLESP) zijn ze ook geen voorstander van zo'n ‘zelfdodingspil'. "Dit lijkt me zeker geen goeie evolutie, want het gaat buiten de euthanasiewet om", zegt onderzoekster Saskia Aerts. "Die wet dient er net voor om mensen te beschermen, om het te omkaderen en ervoor te zorgen dat het doordacht gebeurt." "Er is zelfs geen psychologisch onderzoek naar de motieven van iemand", zegt Aerts. "Waarom wil iemand dood? Die vraag wordt hier niet gesteld. Dat die menselijke tussenkomst volledig verdwijnt, is een eng idee."

Het Nederlandse CLW benadrukt zelf dat er voldoende ‘veiligheidsmechanismen' zijn ingebouwd. Zo is er een bedenktijd van een half jaar, pas dan krijgt een nieuw lid een informatiepakket. Het middel zelf kun je pas aanschaffen als je verklaart dat je weet wat je doet, dat je het alleen voor jezelf zult gebruiken en niet onder druk bent gezet. Het zou gaan om een legaal verkrijgbaar conserveermiddel. De naam en precieze samenstelling van het middel maakt de organisatie niet bekend, ook niet aan de leden zelf. Wel werkt een onafhankelijk toxicoloog aan een verklaring over de veiligheid en werking ervan.

Aerts: "Maar de vraag is hoe ze die voorwaarden zullen controleren. Simpelweg ‘iets verklaren' heeft weinig waarde. Bovendien is het vreemd dat er enkel een wachttijd is geïnstalleerd. Mensen die naar de zelfmoordlijn bellen, denken er vaak al ruim een jaar aan om uit het leven te stappen. In die zin is een half jaar zelfs kort. Tijd is geen goed criterium."

Het CLW benadrukt dat mensen die het middel bestellen, het daarom niet per se zullen gebruiken. "Het geeft rust dat ze erover kunnen beschikken als ze zover zijn", klinkt het. "Hetzelfde zien we overigens bij euthanasie", legt Aerts uit. "Het idee dat het kan, geeft vaak voldoende zekerheid om verder te kunnen. Misschien dat zo'n pil hetzelfde effect kan hebben. Al praat dat het gebruik ervan nog steeds niet goed. Bij euthanasie wordt er daadwerkelijk in overleg gegaan met hulpverleners. Hier is dat niet het geval."

Aerts: "Maar zo'n zelfdodingspil maakt het nog een pak toegankelijker. Bovendien lijkt het medisch onderbouwd, doordat ze een informatiepakket opsturen. Ze laten uitschijnen dat erover is nagedacht, dus gaan mensen er vertrouwen in stellen. Dit moeten we echt vermijden. Dit druist net in tegen de preventie van zelfdoding. Zelfs erover rapporteren houdt risico's in."

Wie met vragen zit over zelfdoding, kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813 en op www.zelfmoord1813.be.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

17:11 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

19 maart 2016

Dr. Ide schoffeert collega's

De heer Louis Ide, Algemeen Secretaris van N-VA en arts, heeft een probleem. Vlaams minister van Werk, Economie, Innovatie en Sport Philippe Muyters (N-VA) kwam begin februari in een mediastorm terecht toen bleek dat zijn departement de financiering van de Levensschool niet stopzet, hoewel een kankerspecialist een van de vakken die daar in het kader van de Nieuwe Germaanse Geneeskunde gegeven worden, 'misdadig' noemt.

Het was de krant De Morgen die de feiten aan het daglicht bracht. De krant kon beslag leggen op een e-mail waarin de docente een kankerpatiënt adviseert dat het beter is om "de reguliere weg (chemotherapie, nvdr) "te verlaten". "De schade die wordt aangericht door chemotherapie (zware vergiftiging) en bestraling (verbranding van weefsel) kan niet door het organisme worden hersteld," schrijft Hamer op zijn website.

Honderden mensen volgden de voorbije jaren een tweejarige opleiding tot voedingsconsulent of een vierjarige opleiding tot gezondheidsconsulent, volgens de regels van de zogenaamde 'Nieuwe Germaanse Geneeskunde', een theorie waarvoor de bedenker, Ryke Geerd Hamer, zowel in Duitsland als in Frankrijk al met het gerecht in aanraking kwam, en waarvoor in 2011 in ons land een levenscoach veroordeeld werd voor "onvrijwillige doodslag".

De erkenning door minister Muyters impliceert ook een erkenning door de VDAB, waardoor de school opleidingscheques voor werknemers kan aanvaarden. Zo kunnen zelfstandigen, werkgevers of werknemers die in functie van hun beroep de opleiding volgen 50 procent van het lesgeld terugbetaald krijgen door de Vlaamse overheid.

Ide wil zijn minister verschonen, komt niet uit zijn betoog, wringt zich in een haarspeldbocht en eindigt dan maar met een frontale aanval op twee van zijn collega's, Maya Detiège (SP.A) en Nele Lijnen (Open VLD) die volgens hem "de kwakzalverij (verdedigen) van een handjevol goeroes die de patiënten van alles wijsmaken, en vooral het geld uit hun zakken kloppen". Beide parlementsleden durfden het aan mee een parlementaire hoorzitting te organiseren over de behandeling van de patiënten die lijden aan de ziekte van Lyme. Dr. Ide, die in het burgerleven klinisch bioloog is gebruikt hier een oneigenlijk argument: hij verschoont zijn minister die in de fout gaat door anderen te beschuldigen van niet gerelateerde en onbewezen feiten.

Ide accepteert niet de kritiek op zijn minister maar is wel benieuwd of de sp.a en Open VLD  hun partijgenoten op een even gedreven manier ter orde zullen roepen als tijdens het debat over De Levensschool.  De Levensschool leidt mensen op tot gezondheidscoach, een beroep dat door geen enkele instelling noch beroepsvereniging gecontroleerd wordt maar waartoe velen zich geroepen voelen: de titel consulent of coach op je visitekaartje kunnen zetten verleent blijkbaar heel wat prestige aan gewezen omroepsters, nagelstylisten, kleuteronderwijzers en gebuisde regenten godsdienstwetenschappen om er paar een paar te noemen. 

De school werd in 2014 erkend door Vlaams minister van Werk en Economie Philippe Muyters (N-VA), waardoor studenten de helft van het inschrijvingsgeld (1.700 euro) terugbetaald krijgen. In 2015 werd die erkenning nog vernieuwd tot 2019. Aan zo'n erkenning ging geen inhoudelijke toetsing vooraf, gaf het kabinet van Muyters toe. De minister: "Het is simpel: wij erkennen instellingen, geen opleidingen. Wij beoordelen de vraag of een instelling in staat is om de lessen te geven die ze aanbiedt, wij beoordelen niet de lessen zelf. Het is niet aan ons om te zeggen welke opleidingen goed zijn en welke niet."

De Levensschool raadt kankerpatiënten radicaal af het advies van hun arts te volgen. Wat duidelijk kwakzalverij is. Maar de NV-A minister velt hierover geen oordeel: "Zo'n oordeel is ook altijd subjectief. Dat laat ik over aan mensen met kennis van zaken."

Zo'n man met kennis is oncoloog Wim Distelmans (VUB). Hij noemt de bewuste therapie 'schandalig en misdadig'. Maar de minister van Werk en Economie wil daar niets over zeggen. "Ik vind het systeem goed zoals het nu werkt," zegt hij. "Er worden veel opleidingen aangeboden, door veel verschillende instellingen. Die allemaal screenen is onbegonnen werk."

In de Kamer zei minister van Volksgezondheid De Block over de praktijken aan de zogenaamde Levensschool: "De behandelingstechnieken die daar worden aangeleerd zijn niets minder dan kwakzalverij en betekenen een gevaar voor de gezondheid van patiënten." De minister heeft aan de FOD Volksgezondheid gevraagd om het dossier te laten analyseren door de Provinciale Geneeskundige Commissie om na te gaan of er zich in de Levensschool praktijken voordoen en of er moet en kan opgetreden worden. Inmiddels heeft de PGC zijn analyse afgerond.

Ze is van mening dat er sprake is van onwettige uitoefening van de geneeskunde. De PGC, die volledig autonoom functioneert, heeft daarop beslist een klacht neer te leggen bij het Parket. De Block heeft haar collega Muyters inmiddels op de hoogte gesteld van het feit dat de FOD ernstige problemen zien wat de werking van de Levensschool betreft. Het is zijn verantwoordelijkheid om binnen zijn bevoegdheden, bijvoorbeeld de opleidingscheques, de nodige acties te nemen.

Maar volgens Louis Ide is dat niet zo: "Het is opvallend dat de beslissing over de erkenning, en de hier uit voortvloeiende subsidies, niet ligt bij de Vlaamse minister van Werk maar bij het paritair comité voor de gezondheidszorg. Het is een zorgwekkende evolutie in de maatschappij dat steeds meer beslissingen worden genomen door instanties die hierover geen verantwoording moeten afleggen." Het klassieke NV-A deuntje dus: als iets niet naar behoren werkt zijn het de federale staat en zijn instellingen die niet werken.

En dan verandert hij het geweer van schouder en schiet op zijn collega's Detiège en Lijnen: "Ik vind het een bijzonder goede zaak dat politici de wetenschap vooropstellen. Wanneer men zich op de wetenschap baseert om politieke beslissingen te nemen, moet men dit echter wel consequent doen. Zowel de partij van (interpellanten) Van Malderen als van Brusseel zijn in dit dossier voorvechters van de wetenschap maar trekken in het debat over chronische Lyme de kaart van de alternatieve geneeskunde." "In 2014 kozen de meer dan 4.000 partijleden … van N-VA resoluut voor de wetenschap.

In de congresteksten staat letterlijk: 'Onze gezondheidszorg nog meer stoelen op de principes van de Evidence Based Medicine & Nursing (EBM&N): wat aantoonbaar werkzaam en dus wetenschappelijk bewezen is, betalen we sneller terug; wat overbodig of niet (genoeg) werkzaam is, schrappen we. ' N-VA bewandelt consequent deze weg en verlangt dan ook dat andere partijen die pretenderen de wetenschap te verdedigen hetzelfde doen. Ik ben bijgevolg benieuwd of Van Malderen en Brusseel hun partijgenoten op een even gedreven manier ter orde zullen roepen als tijdens het debat over De Levensschool."

Ide schoffeert bij deze zijn collega's en dat is not done. hij deed dat eerder al naar aanleiding van hun vrije tribune in MediQuality. Hij gebruikt hiertoe een valse analogie: zijn argument tegen Detiège en Lijnen is gebaseerd op een analogie die niet opgaat omwille van belangrijke verschillen tussen de situaties die vergeleken worden. Ide wil geniaal zijn maar helaas, zijn beentjes zijn te kort.

Een emeritus van de VUB die dr. Ide van nabij kent en die ook door hem van kwakzalverij werd beschuldigd, reageert laconiek: de man lijdt duidelijk aan een dwangneurose. In DSM-5 wordt de stoornis ingedeeld in een apart hoofdstuk over obsessieve-compulsieve en verwante stoornissen. Soms normaliseert het aanvankelijk afwijkend gedrag en afwijkende hersenactiviteit zich na behandeling met gedragstherapie of mindfulness oefeningen. In afwachting legde hij klacht neer tegen de NV-A Algemeen Secretaris.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

10:09 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)