24 mei 2012

Brief van een chronisch zieke

geachte,

ben eveneens chronisch ziek.

Na enkele jaren op invaliditeit gestaan te hebben werd ik in Gent op enkele minuten op droog zaad gezet, ondanks mijn verweer dat geen enkele werkgever mij zou aannemen op basis van mijn gezondheidstoestand. Moest ik dan bedriegen en niks zeggen over mijn werkelijke gezondheids situatie en misbruik maken van het vertrouwen van een mogelijke werkgever ? Ik ben zelfstandige ; de aanwezige controleartesen vertelden mij onomwonden dat zij voor zelfstandigen strengere criteria handhaven en dat ik mijn zelfstandige activiteit niet deels mocht hervatten. Conclusie : zaak overlaten en "mijn plan trekken".

Mijn RA arts raadde mij aan in beroep te gaan, maar dat zag ik op dat moment emotioneel niet meer zitten. Ook financieel zou dat opnieuw offers vragen die ik niet meer kon opbrengen. Ik ben nochtans helemaal niet werkonwillig ; ik heb de "zelfstandige" werklust mentaliteit en wil geen last vormen voor anderen, maar mits een beetje begeleiding en versoepeling zou ik veel gemakkelijker in een deel van mijn eigen levensonderhoud kunnen voorzien. Helaas laat de wetgeving dat niet toe : gevolg : ik trek mijn plan in de "schemerzone" en met veel hulp begrip en ondersteuning van mijn echtgenote die mijn echte genoot gebleven is.

Ik hoor ook in mijn omgeving van meerdere mensen dezelfde klacht van onbegrip en hulpeloosheid bij chronische ziekten, vooral dan cvs. Kan er geen systeem ontwikkeld worden zoals ook voor mentaal beperkte personen (in beschuttende werkplaatsen) met eventuele subsidies zodat wij ook onze verantwoordelijkheid kunnen blijven opnemen om in ons eigen levensonderhoud te voorzien naargelang onze mogelijkheden, en een mate van zelfrespect te blijven behouden ? Dat zou niet alleen onszelf helpen, maar ook een minder dure last betekenen voor de maatschappij waar dan ongetwijfeld een aantal mensen de draad voor een deel terug zouden oppakken en naargelang hun mogelijkheden voor hun eigen inkomen blijven zorgen in plaats van te moeten "kiezen" voor totale invaliditeit, ziekteverloven of stempelgeld.

Grtjes,

Geert.

 

17:53 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

16 oktober 2011

Dierenwelzijn

Wat de overheid niet zint zet ze bij het grof vuil buiten op de stoep. Zo verging het de Roma zigeuners die in het Noordstation kampeerden. Volgens de weerberichten kunnen ze nog heerlijk genieten van een prachtig nazomertje. Wat fijn. Daarna wordt het kouder en laten we ’s avonds de rolluiken wat vroeger naar beneden. Een paar jaar geleden richtte premier Yves Leterme een oproep aan de bevolking om die gure winterdagen een dakloze op te nemen, wat  getuigde van een grenzeloos cynisme. Zo’n oproep is de vertaling van de incompetentie en het onvermogen van deze regering  om dingen die er onvermijdelijk aankomen onder ogen te zien, voorbereidingen te treffen en daadkrachtig op te treden. Zelfs de nationale ombudsman heeft toen het gebrek aan visie en planning van de autoriteiten aan de kaak gesteld.  België overtreedt hiermee alle mogelijke internationale verdragen, de Verklaringen van de Rechten van de Mens en de eigen wetgeving die voorziet dat elke inwoner, ook asielzoekers en daklozen recht hebben op opvang , sanitaire voorzieningen en medische zorg. Daarom deze anekdote.

Het cynisme kan nog groter. In diezelfde periode richtte de actiegroep BLID zich tot de  minister van Sociale Zaken. BLID is een dierenrechtenorganisatie.  "Dieren zouden verboden moeten worden op weiden waar ze geen schuilhok hebben dat groot genoeg is voor alle dieren, van 1 december tot 1 februari. Met deze wetgeving kan iedereen zijn voorbereidingen treffen", luidde het.  En kijk de FOD Dierenwelzijn deed gelijk het nodige.  En de bevoegde minister voor dierenwelzijn   Laurette Onkelinx, mobiliseerde zowaar haar hele kabinet en zei zeer bezorgd te zijn.  Iemand de minister al gehoord over kinderwelzijn?  Tenzij we ons vergissen behoort mensenwelzijn net zoals dierenwelzijn tot haar bevoegdheden.  Gelukkig weet de minister dat ze –als het op prompte actie aankomt- kan rekenen op Artsen zonder Grenzen. Die bouwen in no time een fijn tentenkamp. Zodat zij voor de mensen geen schuilhutten moet bouwen. Eén kerststal op 24 december is meer dan genoeg. En zeggen dat er in Brussel 20.000 panden leegstaan.

Het is nu nog warm. Het vriest niet. Het is nu dat me dit even van het hart moest. Straks vriest het en is het te laat.

 

Marc van Impe

11:45 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)