05 september 2011

Met de dood bedreigd

Een fatsoenlijke mens is altijd een held, en dat valt soms op, maar meestal niet, schrijft de Hongaarse auteur  Georg Konrad in Slingerbeweging.  Onfatsoenlijke mensen daarentegen vallen onmiddellijk op, zegt ondergetekende.  Die gedachte schoot me door het hoofd toen ik de recente strapatsen las van de Britse psychiater Simon Wessely op de websites van The Independent, The Times en de BBC.  Wessely,toevallig ook Hongaar van origine, is de psychiater die zich de vader mag noemen van de theorie dat  CVS/ME patiënten hun ziekte grotendeels ingebeeld hebben en dus  aan zichzelf te danken hebben. Hij is geen fatsoenlijk mens. De man in kwestie is een schoolvoorbeeld van de zielenknijper die sinds zijn anale fase overhoop ligt met zichzelf en dus maar psychiatrie is gaan studeren om een ietwat duidelijker zelfbeeld te krijgen. Meestal wordt  dat een poging voor niets en is het resultaat alleen maar erger.  Wessely is zo’n voorbeeld par excellence. De man is eigenlijk huisarts van opleiding maar… had een hekel aan patiënten. Daarom ging hij in 1987, na een vergeefse poging om zich te bekwamen in het landschapsschilderen, in de psychiatrie. Een wetenschappelijke opleiding kan men dit eigenlijk niet noemen. In tegenstelling tot de neurologen die een gedegen kennis moeten opdoen van de werking van het zenuwstelsel, lopen de leerling-psychiaters gedurende een paar jaar achter hun opleider aan en kopiëren ze zo goed mogelijk zijn gedrag. Dat gaat tot en met de overname van tics en accenten, silly walks en boutades. In Engeland, waar Wessely officieert, is dat nog erger dan in ons land. Psychiaters worden er door hun collega’s neurologen niet ernstiger genomen dan de eerste de beste filosoof van de koude grond.

Wessely verliest internationaal zijn gezag als zogenaamd CVS/ME expert, zeker nu de Amerikaanse NIH in zijn state of the art korte metten heeft gemaakt met het belang van cognitieve gedragstherapie en graded excercise in deze zaak. Om toch in het licht van de schijnwerpers te blijven lanceert hij nu het bericht dat hij met de dood bedreigd wordt. Door patiënten en hun activisten. Dat er geen spoor is van doodsbedreigingen, dat er geen enkele officiële klacht laat staan onderzoek gevoerd werd door de bevoegde autoriteiten verzwijgt hij. Nee, de arme dokter Wessely die iedereen die zijn naam vermeldt, met processen en vervolging bestookt, is bang.  Hij durft de deur niet meer uit, zegt de man die graag poseert als een stadsjonker op leeftijd. Ach, wat zal ik zeggen. In 2006 was het dezelfde Wessely die het generaal pardon dat de Britse regering afkondigde voor slachtoffers van het posttraumatisch stresssyndroom en die gedeserteerd hadden uit het leger tijdens de Eerste Wereldoorlog, veroordeelde. Dr. Wessely noemde publiek de naam van Private Harry Farr, aan van de 306 jonge soldaten, sommige niet ouder dan 17, die in de Daily Telegraph van 16 augustus 2006 opgelijst werden. Alle 306 hadden de kogel gekregen.  Dr. Wessely the Brave, die op dat ogenblik Co-Director was van de King’s Centre for Military Health Research in King’s College Hospital, London en tot  Honorary Civilian Adviser in Psychiatry to the British Army was benoemd, zelf zoon van Rudy Wessely een Hongaarse Jood die de Nazi’s ontvlucht was, bestond het om  90 jaar na datum Farr en zijn maten te beschuldigen van lafheid in het zicht van de vijand. Private Farr was een dienstplichtige van 25 Regular die twee jaar front achter de rug had en in zijn been was geschoten. Hij vocht aan de Somme tot  17 september 1916, toen hij instortte. Na een process van amper 20 minuten kreeg hij de dood door de kogel. Hij werd op 18 oktober 1916 in Carnoy gefusilleerd. Wessely schreef letterlijk in zijn  artikel “The life and death of Private Harry Farr” in de Journal of The Royal Society of Medicine (JRSM:2006:99:440-443), van 2 september 2006: “ Private Farr should not have been pardoned.” U kan de radiouitzending van de BBC naar aanleiding van deze groteske herbeluisteren op http://www.meactionuk.org.uk/Today_Transcript_020906_0750.html.

Wessely zelf heeft nooit één dag legerdienst gedaan. Maar onzegt een soldaat wel het recht om in het zicht van de vuurlijn bang te zijn. Zelf is hij bang van zijn eigen vrees. Het is deze man op wie een  huisarts, thans directeur-generaal bij het Riziv,  dr. Ri De Ridder zijn beleid inzake CVS/ME baseert. De Rode Ridder’s heldendaden beperken zich tot het boeiende leven als kabinetsrat bij toenmalig minister Frank Vandenbroucke. Terecht mag men stellen dat mensen die zo denken lijden aan een  biopsychosociale aandoening. Vroeger werden zo’n onfatsoenlijke  mensen naar een ziekenfondshotel in Zwitserland gestuurd waar ze zich voor de rest van hun dagen hoogstens schuldig konden maken aan kleine misdrijven zoals het plukken van Edelweiss. En daar werden ze door het personeel beleefd aangesproken als “dokter”. Daar bestaat een woord voor mensen die aan wanen lijden: waanzinnigen.

Marc van Impe

 

 

15:15 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)

08 juli 2011

vervolg correspondentie ivm "cvs is een leugen"

dinsdag 8 februari 2011 08:57

Geachte heer, ik zag gisteravond en deze ochtend opnieuw dat de pagina op DS Online onbereikbaar is. Quid, vanuit Moskou? Ik wil ze hier aan een aantal collega’s tonen,

Met vriendelijke groeten,

 

Marc van Impe

Newscasters

Hoofdredacteur Mediplanet/Pharmaplanet

 

dinsdag 8 februari 2011 13:41

Geachte heer van Impe,

 

U heeft gemeend zich te moeten beklagen over het feit dat het opinieartikel dat u ons toestuurde in het kader van de afspraak dat in de krant een opiniestuk zou worden opgenomen in plaats van het recht van antwoord waarmee u had gedreigd, offline werd gehaald.

Dit is niet zomaar gebeurd.

Wij kregen gisterenmiddag een bijzonder boze reactie van Prof. Simon Wessely. U blijkt het nodig te hebben gevonden zijn integriteit als wetenschapper in vraag te stellen door allerlei beschuldigingen te uiten die volkomen ongefundeerd blijken te zijn en door Prof. Wessely krachtig worden tegengesproken.

Wij hebben na lezing van zijn reactie het artikel onmiddellijk offline gehaald.

Prof. Wessely heeft laten weten dat het dossier werd overgemaakt aan de advocaten van zijn werkgever King's College Londen.

Het spreekt voor zich dat wij u op onze beurt als auteur van deze bijdrage aansprakelijk stellen voor alle schade die uw opiniestuk ons berokkent en u in vrijwaring zullen roepen voor elke vordering die tegen ons zou worden ingesteld.

Hetzelfde geldt indien u onze krant verder blijft blameren en opnieuw oproept (of anderen laat oproepen) onze redactie te bestoken met mails om aldus publicatie af te dwingen zoals eerder al gebeurde op Facebook.

Anderzijds hebben wij vastgesteld dat uw tekst als “verschenen in De Standaard” werd overgenomen op http://www.mecvs.net/Forum-viewtopic-p-84969.html en nog andere websites, met een link naar onze site. De Standaard is een merknaam. Wij verzoeken u formeel elke verwijzing naar De Standaard achterwege te laten.  


Wij hebben dit dossier ook van onze kant overgemaakt aan onze raadsman en behouden ons zeer uitdrukkelijk alle rechten voor.

 

Met vriendelijke groet,

 

Toon van den Meijdenberg

Financieel en administratief manager

Het Nieuwsblad / De Standaard

 

____________________________________________________________________________

 

donderdag 10 februari 2011 12:25

Geachte heer,

 

Wat is er “met beste Marc” gebeurd? Uw onterechte beschuldigingen aan mijn adres hebben me diep geraakt. U stelt mijn journalistieke integriteit in twijfel. Uw gedrag is onprofessioneel en oncollegiaal. Ik had op zijn minst een mail of een telefoontje verwacht toen er dergelijke reactie kwam op mijn stuk. Temeer daar ik u op voorhand gezegd had dat elk statement met stukken kon bewezen worden, stukken die ik u zou overmaken indien gewenst. “Maar dat was niet nodig”, zei u.

 

Ik dring dan ook aan op een onderhoud met u en uw hoofdredactie.

Ter voorbereiding zend ik u enkele Engelse publicaties, die wat ik schreef over Wessely, voor 100% bevestigen. U zult hiervan kennis willen nemen. De belangrijkste passages heb ik rood gemaakt. Zie : bestand communicatie.doc 

 

Mijn research leert me dat er een intense communicatie bestaat tussen bepaalde leden van het directie comité van de CM, o.m. psychiater Joël Boydens, prof em. psy. Boudewijn Van Houdenhove van de KUL en sommige directieleden van het RIZIV die de Wessely thesis sinds jaar en dag verdedigen. 

Het is natuurlijk ook mogelijk dat professor Wessely een verwoed lezer is van de Belgische kwaliteitspers en De Standaard in het bijzonder en zich daarom, na lectuur ven het Nederlandstalig artikel,  geroepen voelde om via zijn advocaten te reageren.

 

Ik kijk uit naar onze afspraak, vanuit een ijskoude Russische hoofdstad met een warm hart en met vriendelijke groeten,

 

Marc van Impe

Newscasters

Hoofdredacteur Mediplanet/Pharmaplanet

 

_________________________________________________________________________

maandag 14 februari 2011 12:45

Geachte heer,

Onze krant heeft aandacht besteed aan het nieuwsfeit over de steunactie van patiënten van dokter Francis Coucke die zich voor de Orde van Geneesheren moet verantwoorden voor de manier waarop hij patiënten met CVS behandelt en die daarvoor een schorsing van twee jaar riskeert. Daarbij werd herinnerd aan een ander relevant nieuwsfeit: de veroordeling die dokter Coucke en uw echtgenote dokter Anne-Marie Uytersprot hebben opgelopen en waarbij zij werden veroordeeld tot betaling aan het Risiv van een boete van 635.000 euro.

Onze redacteur heeft op 24 januari aandacht besteed aan deze discussie. Zoals het een goede journalist betaamt, bracht zij alle facetten van de problematiek naar voor en werd dus naast het standpunt van de "believers" ook dit van de "non-believers" zoals professor Blockmans weergegeven.

U heeft zelf gereageerd met een "opiniestuk" onder de titulatuur van "Hoofdredacteur MediPlanet/Pharma Planet". Er is echter een ander aspect: u bent immers de echtgenoot van een dokter die reeds een zeer belangrijke financiële sanctie heeft opgelopen en daartegen nog steeds procedeert. De chef-opinie benadrukt dat u op geen enkel ogenblik heeft laten blijken dat u bij deze zaak een persoonlijk belang heeft.

U heeft dat opiniestuk dus verstuurd naar onze opinieredactie doch, anders dan u voorhoudt, was er geen enkele belofte om dit te publiceren. De chef-opinie heeft de voorkeur gegeven aan de persoonlijke getuigenis van een patiënte, Goedele De Cock, die verschenen is op 31 januari.

Het onmiddellijk gevolg van de weigering uw opiniestuk op te nemen was een mail waarbij u liet weten dat "Dr. Uytersprot gebruik wenst te maken van haar door de wet voorziene recht van antwoord". In deze mail heeft u meteen verwezen naar rechtspraak, burgerlijke veroordelingen en zelfs strafrechtelijke vervolging. U kondigde aan dat ook dokter Coucke dergelijk recht van antwoord zou laten gelden. Om uw eis kracht bij te zetten heeft u diverse sympathisanten gevraagd de (hoofd)redactie te bestoken met mails en heeft u ook op het internet opgeroepen tot deze vorm van "stalking"; wat zij ook gedaan hebben.

Het loutere gegeven dat dokter Uytersprot werd genoemd verschaft haar in principe een recht op antwoord. De dreiging was zeer duidelijk. De hoofdredactie stond dus voor de keuze: een recht van antwoord afwachten of buigen en de publicatie van een opinieartikel gedogen om een recht van antwoord - dat door de lezer wordt gepercipieerd als een rechtzetting van fouten van de redactie - te vermijden.

Dat opinieartikel is er gekomen en werd gepubliceerd conform de afspraken.

Het spreekt voor zich dat dit gebeurde onder uw uitsluitende verantwoordelijkheid als auteur van dit stuk.

Onmiddellijk na publicatie kwam er, zoals wij u hebben laten weten, een zeer boze reactie van professor Wessely die alle aantijgingen die u hem ten laste legt weerlegt en zeer duidelijk maakte dat hij het artikel beschouwde als "libellous, inaccurate and malicious", en dat hij dit overmaakte aan de advocaten die de belangen behartigen van King's College London, zijn werkgever en de onmiddellijke verwijdering van de website eiste. Gelet op de inhoud van deze mail was het evident dat wij aan deze vraag gevolg dienden te geven.

Wij hebben u onmiddellijk geïnformeerd en u tevens aansprakelijk gesteld voor alle gevolgen van dit artikel.

U meent zich thans te kunnen beklagen over deze gang van zaken.

Het is het goed recht van onze redactie opiniestukken te aanvaarden of niet te aanvaarden en wij zijn geenszins verplicht opiniestukken online te houden wanneer wij menen dat deze niet gepast zijn. Aan dit principe kan niet worden getornd. Wij hoeven ons niet te verantwoorden. Zo ook staat het ons vrij een opiniestuk (dat al in de krant verschenen is) niet te publiceren in onze onlinekrant of niet te handhaven op het internet.

Wat u "onterechte beschuldigingen" noemt is een discussie die u dient te voeren met professir Wessely. Onze opiniekolommen zijn niet de plaats waar vetes moeten worden uitgevochten. Onze krant heeft heel zeker niet tot taak als scheidsrechter op te treden in discussies over het chronisch vermoeidheidsyndroom.

Wij zien volstrekt geen reden om met u in discussie te treden en u een onderhoud toe te staan. Indien u meent dat professor Wessely het bij het verkeerde eind heeft waar hij u laster verwijt, dan staat het u vrij met hem rechtstreeks contact op te nemen.

U heeft mij vanmorgen opgebeld om verantwoording te eisen voor het feit dat u nog geen antwoord van ons had ontvangen, en daarbij allerlei persoonlijke bedreigingen geuit tegenover mijzelf in de stijl van "hier ga je last mee krijgen". Onnodig erop te wijzen dat dit niet kan, en dat wij u dan ook vragen ons niet langer telefonisch lastig te vallen.

Vermits u het nodig vindt kopie van deze briefwisseling over te maken aan derden, en tevens aan de heer Pol Deltour, bezorgen wij de heer Deltour ook een kopie van deze mail.

Een voetnoot : u verwijt ons dat wij u niet langer met "Beste Marc" aanschrijven; wij verzoeken u de mails die u naar ons stuurde erop na te lezen.

Nu u het reeds nodig vond kruistochten tegen onze krant te organiseren, wensen wij erop te wijzen dat wij dit niet op prijs stellen en ons in dit verband alle rechten voorbehouden.

 

Met vriendelijke groet,

 

Toon van den Meijdenberg

Financieel en administratief manager

Het Nieuwsblad / De Standaard

11:06 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

01 juli 2011

CVS is een leugen (deel 2)

Weinig ziekten roepen zoveel controverse op als CVS. Zorgverstrekkers, regelgevers en  journalisten reageren meestal geïrriteerd als deze ziekte ter sprake komt. Gebrek aan kennis en een bewust verkeerde beeldvorming zijn daar de oorzaak van.

Volgens professor Daniel Blockmans zijn de twee artsen die hun CVS-patiënten een biomedische aanpak bieden” kwakzalvers”. CVS is een psychosomatische aandoening, aldus de Leuvense professor, daarover is de wetenschappelijke wereld het eens.

Er is de wetenschappelijke vakliteratuur die hem om de haverklap tegenspreekt.  

Prof. Roald Omdal, van het Noorse  Stavanger University Hospital, publiceert in Reumathology  van deze maand de laatste bevindingen inzake het biologisch mechanisme achter chronische vermoeidheid. Hij maakt daarbij een duidelijk onderscheid tussen depressie en chronische vermoeidheid. CVS is   anders, schrijft Omdal, hier gaat het om een chronische inflammatoire aandoening. Omdal wijst de thesis dat CVS een psychosomatische aandoening is radicaal af.

In The New Scientist van vorige week, legt prof. Thomas Borody van de University of New South Wales, de link tussen CVS, een chronische ontregeling van de darmflora, een lekkende darm en een chronische inflammatie in de hersenen.

In juni  vorig jaar beschrijft  viroloog Johan Van Weijenbergh van het Leuvense Rega Instituut in AIDS dat het pas ontdekte XMRV-virus wel eens de sleutel zou kunnen zijn voor de ontwikkeling van een behandeling van CVS. Deze zomer wordt daar in Leuven een internationaal symposium over gehouden.

 Op 8 januari 2008 verschijnt in de  Israel Medical Association Journal een artikel van de hand van professoren van de Universiteiten van Padua en Tel Aviv, dat de pathogenese van CVS bloot legt. Daarbij zijn ontregeling van specifieke celreceptoren betrokken. Ze beschrijven de behandeling met gammaglobulines.

En in 2007 beschreef Jonathan Kerr in de Journal of Clinical Pathology  de zeven genetische afwijking die systematisch bij CVS patiënten voorkomen.

CVS zou dus een ingebeelde ziekte zijn?

Twee artsen, een internist en een neuropsychiater die CVS-patiënten biomedisch behandelen worden hiervoor zwaar gestraft.  Eerst werden ze bedreigd. Vervolgens werd op initiatief van de CM tegen  beide artsen  een klacht ingediend bij de Orde van Geneesheren van Antwerpen en Vlaams-Brabant. Tweemaal wordt de klacht afgewezen. Daarop legt het Intermutualistisch Comité een klacht neer bij de Administratieve Rechtbank van de Dienst Geneeskundige Evaluatie en Controle. De beide artsen  zouden onterecht gammaglobulines en parenterale voeding voorgeschreven hebben. In  eerste aanleg worden beide artsen veroordeeld tot een monsterboete van 635.000 euro. Er volgt daarop een nieuwe klacht bij de Orde van Oost-Vlaanderen die dr. Coucke voor twee jaar schorst.

Over CVS zijn de voorbije 15 jaar bewust nogal wat misverstanden de wereld ingestuurd. De bron van al die misverstanden   kan nauwkeurig worden gelokaliseerd: het is de school van psychiater Simon Wessely, van Kings College in Londen. Deze man is niet alleen psychiater maar ook adviseur voor de grootste verzekeringsholding ter wereld, hoofdredacteur van het blad voor Evidence Based Medicine, en  van de Engelse editie van de ICD 10. Wessely  besloot op eigen houtje de classificatie van CVS te veranderen van een neuro-immunologische ziekte in een psychiatrische aandoening.  Op 11 februari 2004 heeft de toenmalige Britse minister voor Volksgezondheid   dat bedrog toegegeven. De WHO had reeds herhaaldelijk gewezen op deze anomalie en rechtzetting geëist. Als auteur van die wetenschappelijke fraude werd  dokter Simon Wessely aangewezen. Zijn “indrukwekkende onderzoeksresultaten” bleken, net als zijn imposant CV, “op zand te zijn gebouwd”. De Britse regering  heeft daarop gereageerd door de CVS- dossiers van de NIH voor de komende 70 jaar ontoegankelijk te maken. Een hoogst eigenaardige maatregel.

Op   9 juni 2005 tenslotte, stelde de Europese Commissie dat inzake CVS prioriteit moet gegeven worden  aan onderzoek naar de indicatoren betreffende deze neurodegeneratie, neuro-ontwikkeling en niet-psychiatrische hersenaandoening.

Toch klasseerde het RIZIV in zijn jongste statistieken CVS nog altijd bij de psychische aandoeningen.

Die houding van de overheid brengt de patiënten zware schade toe:

- privé-verzekeraars verschuilen zich maar al te graag achter het psychisch label om geen uitkeringen te hoeven betalen;

- ziekenhuizen sluiten CVS-patiënten op in de PAAZ afdeling of weigeren ze tout court;

- en de controleartsen van het RIZIV royeren CVS-patiënten onder het mom dat ze zich hun invaliditeit inbeelden;

- ziekenfondsartsen bedreigen CVS- patiënten met schorsing als ze het advies van de geviseerde  artsen inwinnen;

-en charlatans die van de wanhoop van de patiënten handig gebruik maken kunnen ondertussen ongestoord hun gang gaan.

Wie het in ons land  aandurft om out off the box te denken wordt eerst afgedreigd, vervolgens zwaar gestraft en tenslotte belachelijk gemaakt.

De patiëntenverenigingen vragen dat deze wanpraktijk  onmiddellijk wordt stopgezet. De resultaten van de CVS-centra die door de professoren Van Houdenhove en Blockmans geleid werden en waar enkel psychotherapie en kinesitherapie gegeven werden,  hebben tot niets geleid. Dat hebben twee officiële rapporten bevestigd. Bovendien worden vele andere ziekten gemist en blijven onbehandeld.

Beide artsen én de patiëntenverenigingen hebben meer dan eens aan het RIZIV om een gedachtenwisseling gevraagd. Er werden voorstellen gedaan om echte onderzoeksprojecten op te zetten. Het enige antwoord was dat wie het niet eens is met het gevoerde beleid nog altijd naar de Arbeidsrechtbank kan stappen. Cynischer kan niet als men weet in welke lamentabele financiële en fysieke  toestand de meeste CVS-patiënten zich na verloop van tijd bevinden.

Toch ligt op de tafel van de directeur-generaal van het Riziv een ontwerp KB klaar dat letterlijk stelt dat  CVS   in stand wordt gehouden door negatieve cognities, zoals “overdreven aandacht voor pijnprikkels”, “bewegingsangst en de daaruit voortvloeiende deconditionering”. Biomedische diagnose én behandeling worden in het ontwerp KB  door het RIZIV “per decreet” verboden.

Wij begrijpen dit niet. Tenzij het allemaal om geld zou draaien. De behandeling bij de psycholoog kost het ziekenfonds niets want wordt niet terugbetaald. Zou dat de reden zijn?

Marc van Impe

De auteur is medisch journalist, medeoprichter van de CVS-Liga, en echtgenoot van dr. Anne Marie Uyttersprot die sinds 1998 aan CVS lijdt. De inhoud van dit schrijven wordt onderschreven door de patiëntenverenigingen Meab, CVS-Contactgroep en de ME-vereniging.  

10:17 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)