07 maart 2017

Verzekeraars stellen ongeoorloofde vragen: VPP en LUSS waren op de hoogte en toch niet

Dat verzekeraars vragen stellen is normaal. Medische vragenlijsten voor een schuldsaldo- of levensverzekering staan vaak vol met vragen waarbij je de vraag kan stellen of ze daar wel zaken mee hebben. Sterker nog, van de klant wordt verwacht –leest u de kleine lettertjes- dat hij geen enkel gezondheidsincident dat hem ooit overkwam, verzwijgt.


Zowel consumentenorganisaties als patiëntenorganisaties hebben die (wan)toestanden aangekaart. Test-Aankoop onderneemt nu verdere stappen tegen AXA Belfius en AG Insurance.


Uiteraard wil een verzekeraar kunnen inschatten welk risico hij neemt. Daarvoor dienen die medische vragenlijsten. Maar er is meer. De grote verzekeraars hebben een geautomatiseerd systeem ontwikkeld dat elke kandidaat of klant binnen een oogwenk door de chaos van het Internet haalt en alle relevante en niet relevante gegevens in een file gooit die vervolgens kan geanalyseerd worden.


Zo weet uw verzekeraar dat u skiet, wel eens een berg abseilt, van deltaplannen houdt, en diepzeeduikt. Geen ongevaarlijke bezigheden. Maar op het lijstje gevaarlijke sporten dat we toevallig in handen kregen staan ook moutainbiken, fietsen tout court, paardrijden, motorrijden, joggen en natuurwandelingen.


Eveneens levensgevaarlijk zijn auto's herstellen, schrijnwerken, zelf bouwen en verbouwen en daarvoor hoeft u zelfs helemaal het dak niet op. Wees ook maar geen vrijwillig brandweerlid, EHBO-helper, of lid van de burgerbescherming. Daar zit nog allemaal enige logica in. Maar wat te denken van vragen als "Heeft u onlangs verkoudheden gehad?, "volgt u een kinesitherapeutische, homeopatische of psychotherapeutische behandeling?", tot "hebt u wisselende seksuele partners?" Dit zijn maar enkele vragen die potentiële verzekeringnemers voorgeschoteld kregen. De simpelste vraag "bent u ooit eens moe?" leidt al tot een premieverhoging of een uitsluiting.


Test-Aankoop controleerde twaalf verzekeraars en ontdekte dat zowat alle medische vragenlijsten, op deze van Argenta na, bulkten van de vragen die veel te vaag waren of zelfs een inbreuk op de privacy. Bijna alle verzekeraars hielden de gegevens die ze verzamelden ook niet vertrouwelijk. Volgens de Belgische wet op de privacy mogen er alleen gegevens worden verzameld die noodzakelijk, relevant en niet-excessief zijn ten opzichte van het doel waarvoor ze zijn verzameld, in dit geval de evaluatie van het overlijdensrisico van de verzekeringsnemer. Omdat dit een impact heeft op uw levensverwachting mag een verzekeraar bijvoorbeeld wél vragen hoeveel u rookt en hoeveel alcohol u drinkt. Maar veel medische vragen gaan veel verder dan dat.


Volgens de consumentenorganisatie namen de verzekeraars een loopje met de wet door dergelijke vragen te stellen. "Op basis van zulke vage vragen kan een verzekeraar toch niet bepalen of u een verhoogde kans op vroegtijdig overlijden hebt en hij u dus beter een hogere premie voor uw schuldsaldoverzekering laat betalen", reageert de woordvoerder Simon November in de kranten.


Bij de verzekeringsmaatschappijen zelf speelt men de vermoorde onschuld: het Opvolgingsbureau (voor de tarifering schuldsaldoverzekering) onderzoekt alle weigeringen of voorstellen tot bijpremie voor een schuldsaldoverzekering. Het bureau is paritair samengesteld uit vertegenwoordigers van de verzekeringssector en vertegenwoordigers van de patiënten en consumenten, lees de LUSS en het VPP.


Het bureau wordt voorgezeten door een magistraat. Het bureau zal hierbij nakijken of de voorgestelde bijpremie of de weigering medisch en verzekeringstechnisch gerechtvaardigd is. Daarnaast moet het ook de formulering van de medische vragen, die de verzekeraar gebruikt voor de aanvraag van een schuldsaldoverzekering, goedkeuren.


En dat gebeurde ook zegt men bij de LUSS. "Zo kregen we wel inzage in de medische vragenlijsten en konden we die goedkeuren, maar daarnaast circuleerden er alternatieve vragenlijsten en waren er vragenlijsten ‘omtrent de gezondheid' die we niet mochten goedkeuren.'


In gewone mensentaal wil dit zeggen dat de patiëntenorganisaties VPP en LUSS perfect op de hoogte waren van de onwettige vragen die de verzekeraars stellen, maar daar formeel niets tegen konden doen. Ofwel hebben ze daar zitten slapen of ze hebben het echt niet begrepen en besloten zich strikt aan de formele opdracht te houden. Een duidelijk antwoord is er niet.


Omdat daarop te weinig reactie kwam op de ingebrekestelling, gaat de consumentenorganisatie nu een stap verder. Op 20 februari werd een vordering tot staking ingediend tegen AXA bij de rechtbank van koophandel in Brussel. Belfius en AG Insurance worden eveneens voor de rechter gesleept.


"Die drie zijn de slechtste leerlingen van de klas en de grootste verzekeraars op de markt. Wij willen dat ze ermee stoppen en vragen van de rechtbank hen een dwangsom op te leggen als ze dat niet doen", zegt November. Een uitspraak wordt pas ten vroegste verwacht over een jaar.


Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Marc van Impe


Bron: MediQuality

08:53 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

09 oktober 2015

Klacht indienen tegen een arts ? Slechts in één op zes gevallen krijgt de patiënt gelijk

Uit een doctoraatsonderzoek van de Hasseltse Tom Vandersteegen blijkt nu voor het eerst onomstotelijk dat patiënten meestal aan het kortste eind trekken als ze een schadevergoeding vragen aan een zorgverlener. In slechts 17 procent van de ingediende dossiers kennen de rechtbanken een schadevergoeding toe, aldus Versteegen, die dit weekend de voorpagina van De Tijd haalde.

Vandersteegen ging niet over één nacht ijs en is zelf ook geen ervaringsdeskundige die een zelfhulpgroep oprichtte, maar bereidt een doctoraat voor aan de faculteit Bedrijfseconomische Wetenschappen van de Universiteit Hasselt.

Hij bevestigt wel wat tientallen artsen, specialisten en huisartsen ons –anoniem- wilden bevestigen naar aanleiding van berichten op deze website: dat verzekeringsmaatschappijen er alles aan doen om hun contractuele verplichtingen niet te moeten nakomen en dat verzekeringsartsen en zogenaamde onafhankelijke experten hier een kwalijke rol in spelen. 

Vandersteegen onderzocht hoe 2.000 klachten tegen artsen over een periode van tien jaar werden afgehandeld. Daaruit blijkt dat aan nog geen vijfde van de klachten een gevolg wordt gegeven. en als het tot een gerechtelijke uitspraak komt, dan is er van monsterbedragen geen sprake. De vergoedingen blijven relatief beperkt.

Gemiddeld gaat het om 44.630 euro, maar dat bedrag wordt scheefgetrokken door enkele uitzonderlijk hoge schadevergoedingen tot 300.000 euro en meer. 84 procent van de ingediende klachten worden buiten de rechtbank  afgehandeld. Dat leidt echter niet altijd tot een uitkering. In amper 38 procent van de doorgezette zaken kwam de verzekeringsmaatschappij met een vergoeding over de brug. Binnen de rechtbank bedraagt een gemiddelde vergoeding 8.535 euro. Bij een schikking buiten de rechtbank betalen de verzekeraars gemiddeld 3.932 euro. Bij zware schade, zoals bij overlijden of verlies van een orgaan of groot lidmaat is dat gemiddeld 39.483 euro.

De reden voor deze gang van zaken is om te beginnen het feit dat heel wat patiënten afgeschrikt worden door de hoge procedurekosten, de massa tijd en energie die zo'n zaak kost, en dat advocaten niet altijd enthousiast zijn om dit soort zaken aan te pakken. Advocaten gespecialiseerd in medisch recht lopen niet dik gezaaid en de tarieven van hun honorarium liggen flink boven de mediaan. Bovendien zijn deze advocaten vaak contractueel gebonden aan een verzekeraar en moeten ze de zaak weigeren.

Komt daarbij dat nogal wat patiënten in een minnelijke expertise gelokt worden. Zij gaan ervan uit dat de onafhankelijke expert die de rechtbank aanduidt altijd objectief, soeverein en onafhankelijk naar eer en geweten een oordeel zal vellen. "Meestal leidt dat tot een beschaafde medische discussie," zegt advocaat Tom De Gendt in De Tijd. Maar de realiteit is vaak anders.

Deze procedure zet wel de deur open naar juridische spitstechnologie die de patiënt niet altijd begrijpt en waar hij geen controle op heeft. Ook blijkt dat de expert, die in feite scheidsrechter is en wiens expertiseverslag meestal door de rechtbank gevolgd wordt, in heel wat gevallen nièt onafhankelijk is maar voor een groot stuk van zijn professionele tijd optreedt voor verzekeringsmaatschappijen. Het ereloon dat een patiënt hem betaalt – een paar honderd euro- weegt niet op tegen de fikse honoraria –duizend euro en meer- die een verzekeringsmaatschappij betaalt. Bovendien spelen in zo'n minnelijke expertise de verzekeringsmaatschappij van het ziekenhuis en die van de arts elkaar de bal terug, met eindeloze nevenexpertises tot gevolg. Gemiddeld duurt een expertiseonderzoek 683 dagen.

Ilse Weeghmans van het Vlaams Patiëntenplatform pleit in de krant voor een meer open communicatie. Ook zou het beter zijn dat ziekenhuizen voor iedereen een verzekeringspolis afsluiten - ook voor de artsen, die nu vaak hun eigen verzekeraar kiezen. Het VPP dringt ook aan op een lijst van werkelijk onafhankelijke deskundigen, iets waar minister van Justitie Koen Geens nu werk wil van maken.

Het VPP pleit ook voor een wetgevend initiatief dat een dialoog tussen arts en patiënt mogelijk moet maken. Nu verbiedt de verzekeringsmaatschappij elk gesprek tussen de arts en de patiënt omdat ze vreest dat dit op een schulderkenning kan uitlopen.

Bij dit alles zou men bijna vergeten dat geneeskunde onmogelijk een resultaatsverbintenis kan zijn. Artsen doen in de regel hun uiterste best, complicaties en onverwachte situaties zijn altijd mogelijk, dat vergeten sommige patiënten en hun raadslieden ook wel eens.

Marc van Impe



bron: MediQuality

15:41 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

02 september 2015

Hoe ga je als arts te werk bij verzekeringskwesties (bijdrage van Anke Santens)

Hoe ga je als arts te werk bij verzekeringskwesties

Aansluitend op het artikel ‘Verzekeringsartsen blokkeren werking Opvolgingsbureau’, wil de vzw Stop Misbruik Verzekeringen de artsen, huisartsen en specialisten, graag enkele tips aanreiken. De vervalsing van medische verslagen door verzekeringsartsen, waarbij universiteitsprofessoren betaald worden om deze valse verslagen te bekrachtigen, zoals gemeld door het Vlaams Patiëntenplatform, is jammer genoeg schering en inslag in ons land. Het doel: winstbejag voor verzekeringsmaatschappijen, ten koste van mensenlevens.

Ook slachtoffers van een arbeids- of verkeersongeval, of van een medische fout, krijgen er mee te kampen in de rechtbanken, zelfs in medische expertises waar het Fonds voor Arbeidsongevallen, Medex, enz. bij betrokken zijn. Slachtoffers met ‘onzichtbare’ letsels zoals whiplash, PTSS, uitputting van de bijnieren, hypofyseletsel, hersenletsel (TBI, NAH, hersenschudding of –kneuzing, diffuse axonale schade, …) en de secundaire aandoeningen die hieruit ontstaan door een cascade van neurohormonale, biochemische en immunitaire veranderingen zoals fibromyalgie en CVS, worden het zwaarst getroffen door deze medische corruptie. Systematisch krijgen ze het label ‘simulatie aggravatie’ of ‘somatoforme stoornis’ opgekleefd. Ze krijgen niet de hulp en behandeling die ze nodig hebben. De gezinsdrama’s die hier uit volgen, zijn vaak schrijnend. Dit kan, dank zij uw hulp, voorkomen worden.

Veel artsen weten wel dat dit verzekeringsbedrog bestaat, maar beseffen de omvang ervan niet goed. Voor bovenstaande aandoeningen alleen al, betreft het 10.000 tot 15.000 slachtoffers per jaar. Veel artsen geloven dat ze niets kunnen doen. En daar wringt het schoentje. De sleutel tot verandering is informatie delen. Vooral de huisartsen kunnen hierin een cruciale rol spelen. Vaak zijn zij het eerste aanspreekpunt na een ongeval en bovendien de vertrouwenspersoon van hun patiënten.

 

Wat kan u als arts doen ?

1.       Het is heel belangrijk om kort na een ongeval tot een juiste diagnose te komen. Onschuldig lijkende whiplash bvb die na 3 maanden persisteert, impliceert vaak dat er axonale schade is opgetreden. Axonale  schade is NIET vast te stellen via MRI. Te veel artsen laten zich nog misleiden door een CT scan of MRI die geen afwijkingen laat zien. Een Q-EEG onderzoek geeft uitsluitsel. Q-EEG onderzoek wordt terugbetaald door het RIZIV. Stuur uw patiënten binnen de 3 maanden na ongeval door voor een Q-EEG onderzoek.

2.       Hersenletsel KAN genezen mits er binnen de 3 à 6 maanden na ongeval gestart kan worden met een passende behandeling. Weinig artsen zijn bekend met neurofeedback, ook wel neuromodulatie of biofeedback genoemd. Een snelle neurofeedback behandeling kan het verschil maken tussen herstel en afglijden naar CVS. Adviseer uw patiënten ook om vitamine B en D, zink, magnesium en Co10 te nemen.

3.       Weet dat in 80 % van de zware hersenletsels, in 60 % van de matige en in 50 % van de lichte hersenletsels, er ook hypofyseletsel optreedt. Stuur uw patiënten met blijvende cognitieve klachten en zware vermoeidheid binnen de 6 maanden na een ongeval, door naar een endocrinoloog voor een ITT test. Wie tijdig een groeihormoon supplement krijgt, kan vaak blijvende klachten voorkomen.

4.       In de helft van de chronische whiplash dossiers en bij PTSS treedt er geleidelijk aan uitputting van de bijnieren op. Meet daarom om de 3 à 6 maanden het cortisolgehalte in het bloed. Zo kan aangetoond worden dat de bijnieren uitgeput geraken. Zo helpt u uw patiënt om een sterk dossier op te bouwen. Veel patiënten beseffen pas enkele jaren later wat er met ze aan de hand is. Dan is het te laat om het oorzakelijk verband met het ongeval te bewijzen.

5.       Adviseer uw patiënten om GEEN minnelijke medische expertise (MME) te kiezen. De gerechtsdeskundigen spreken onderling af en er is geen beroep mogelijk. Via een gerechtelijke medische expertise kan uw patiënt zich tenminste nog tot de rechter wenden.

6.       In Amerika mogen whiplash en TBI dossiers NIET binnen 3 jaar afgesloten worden, juist omdat veel klachten zich pas volop na 2 à 3 jaar manifesteren. Zeg uw patiënten dit te melden aan hun advocaat.

7.       Benadruk bij uw patiënten om van bij de start een betrouwbare bijstandsarts te kiezen. Sommige bijstandsartsen werken ook voor verzekeringen. Deze zijn absoluut te vermijden. Er staat een veilige lijst op het forum van SMV.

8.       Adviseer uw patiënten om de Zwarte Lijst te raadplegen. Deze bundelt de artsen die systematisch valse verslagen opstellen. Zo kan een ‘expert’ gewraakt worden en kan uw patiënt om de aanstelling van een nieuwe, dit keer eerlijke expert vragen.

9.       Als u vaststelt dat uw patiënt te maken krijgt met een vals medisch verslag, dien dan zelf klacht in bij de Orde van Geneesheren. Klachten door patiënten worden systematisch geseponeerd.

10.   Spoor uw patiënt aan om zijn of haar dossier aan te melden bij Stop Misbruik Verzekeringen en het Vlaams Patiëntenplatform. Dat kan ook anoniem. Zo krijgen zij medico-legaal advies.

Binnenkort verschijnt er ook een Gids Verzekeringsbedrog met ruim 600 artikels. Spreek erover met uw patiënten, zodat zij de bedrogmechanismes van ‘experts’ tijdig kunnen herkennen.

 

We wensen graag het team van MediQuality te danken voor hun inzet voor het welzijn van onze medemensen. In het bijzonder ook dank, voor het mooie platform dat MediQuality via zijn Vrije Tribune ter beschikking stelt.

 

Voor meer informatie : www.stopmisbruikverzekeringen.be of bekijk de informatieve video’s op youtube.

 

Voor de Nederlandstalige lezers: U kunt hier de Panorama-uitzending over de misbruiken in de verzekeringsgeneeskunde bekijken: http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/cultuur%2Ben%2Bmedia/1.2364800


Bron : MediQuality

15:06 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)