10 oktober 2015

10€ eigen bijdrage per consultatie huisarts ? Niet zo'n gek idee, vindt men in Nederland

Terwijl hier de RDB met harde hand wordt ingevoerd, wil Nederland dat ruim ervaring heeft met dat systeem, daarvan af. Want de zorgkosten zijn in Nederland zo hoog omdat patiënten amper merken hoe duur behandelingen zijn. "Het is winkelen zonder kassa", zegt hoogleraar ziektekostenverzekering Wynand van de Ven. “Ik denk dat een eigen bijdrage van €10 voor de huisarts zou zorgen voor veel minder onnodige zorg.”

Professor Van de Ven is specialist in de  en was de afgelopen 25 jaar met zijn collega's van het instituut Beleid en Management in de Gezondheidszorg zeer nauw betrokken bij de ontwikkeling van het huidige Nederlandse zorgstelsel, dat hij één van de beste, zo niet het allerbeste van de wereld noemt. Maar om het echt goed te laten werken, moeten zowel artsen als patiënten beter geprikkeld krijgen om zuiniger te zijn. "Anders wordt de zorg op termijn onbetaalbaar, gezien alle nieuwe behandelingen en medicijnen die nu worden uitgevonden."

In Nederland besparen de verzekeraars  sinds 2006 via het preferentiebeleid voor geneesmiddelen. Daardoor wordt altijd voor een goedkoop en merkloos alternatief gekozen als dat voor handen is. De overheid probeerde tien jaar kosten van geneesmiddelen te drukken, maar kreeg dat niet voor elkaar. Sinds verzekeraars de levering van medicijnen aanbesteden, bespaart men jaarlijks €700 à 900 miljoen aan zorgkosten door dat preferentiebeleid.

Een andere manier waarmee veel geld is bespaard, is de verhoging van het eigen risico. Toen dat in 2013 steeg van €220 naar €350, zorgde dat voor een enorm remmend effect op onnodig zorggebruik. Dit heeft jaarlijks zo een paar procent aan zorgkosten gescheeld. "Er is vaak kritiek op dat hogere eigen risico," zegt Van de Ven, "maar ik kan me niet voorstellen dat mensen die écht ziek zijn, om zulke bedragen niet naar de dokter gaan." 

Van de Ven wil het eigen risico anders indelen. "Chronisch zieken die jaarlijks ongeveer €1000 aan zorgkosten maken kun je een eigen risico geven dat geldt bij zorgkosten tussen €1000 en €1500. Een ander idee is een eigen risico van €50 per zorggebruik. Zo word je acht keer geremd in zorggebruik, in plaats van dat je bij het eerste ziekenhuisbezoek in één keer door het eigen risico heen bent."

Maar klap op de vuurpijl is het idee om de invoering van een eigen bijdrage per huisartsbezoek in te stellen. "Ik denk dat een eigen bijdrage van €10 voor de huisarts zou zorgen voor veel minder onnodige zorg," zegt Van de Ven in De Telegraaf. "Dit scheelt veel geld. Per saldo verwacht ik geen negatieve gezondheidsgevolgen van zorg mijden hierdoor. Als je onnodig in het ziekenhuis komt, loop je juist grote kans er ziek te worden."

Marc van Impe

 


Bron: MediQuality

 

11:12 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

11 februari 2012

Greenspan

Het is goed af en toe een buitenlandse krant te lezen. Niet alleen vermijd je zo de vermageringsperikelenvan de Grote Leider of het ego van vrijgezel Elio I, maar je verbreedt ook je denkraam.  Ik lees dus af en toe de Financial Times. Daarin zegt Alan Greenspan, de maestro die de financiële symfonie van de voorbije decennia herleidde tot een kakafonie die we nu niet meer uit de ether krijgen, dat het de fout van de proteststemmer is dat ons systeem in elkaar stort. De werkende ambtenarenklasse die eens rood dacht en droomde accepteert het niet langer dat hij nu in de tang genomen wordt en alle beloofde lekkers niet langer quasi gratis opgediend krijgt. Ook in ons land zien we de oudere stakende vakbonders die alles lam willen leggen omdat het roze toekomstplaatje er anders is gaan uitzien.  Greenspan gaat  verder: de nieuwste generatie die er nu aankomt  of net begonnen is, is de slechtste generatie ooit: ze kan niet rekenen, niet schrijven en weet niets over geschiedenis noch wetenschappen. Ze zien geen verband meer en dus begrijpen ze niet wat hen overkomt.   Het wordt een generatieconflict van de luie dommeriken  tegen de hardwerkende egoïsten. Met andere woorden het is allemaal onze eigen fout. Want wij hebben die nieuwe generatie opgevoed. Volgens Greenspan is de enige oplossing dat we anders gaan denken, niet langer in wat wensbaar maar wat haalbaar is. Greenspan wil een nieuw pact.  

Greenspan die de feitelijke architect is van de bubble die nu gebarsten is zet een nieuwe val op, de val van de op de babyboomer-spaargelden gefundeerde investeringsfondsen.  Iets wat ze bij een grote Frans-Belgische bank in de praktijk hebben gebracht met het ondertussen gekende resultaat. Ziekenfondsen, verzekeraars, gemeentebesturen en de hele overheid, allemaal hebben ze geloofd dat de ballon eindeloos opgeblazen kon worden.  Dit is de derde bubbel die we sinds 1987 meemaken. En nu is er geen helium meer om de ballon op te blazen. Wat we nodig hebben is een nieuw plan.

Mijn linkse vriend uit de Beveridge school geeft me groot gelijk: dat plan bestaat niet. Ook niet voor de gezondheidszorg. We leven en werken ad hoc. Het overlegmodel werkt niet meer omdat het een afdreigmodel geworden is. De proteststemmers zijn de mensen die weten dat ze bestolen zijn en de mensen die weten dat ze de komende dertig jaar de boel zullen mogen opkuisen. De babyboomers hebben rechten die niet ingevuld zullen worden en de occupiers  hebben plichten die ze niet kunnen noch willen nakomen. iemand moet aan een nieuw masterplan beginnen. Laten de zorgverstrekkers het initiatief nemen. We weten wat het resultaat is als we de financiers en verzekeraars aan zet laten.

Marc van Impe

17:55 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)

01 oktober 2011

Goede intenties

“Een arts heeft niet het recht om regelgeving, ook al is die onnauwkeurig bepaald, naar eigen intentie te interpreteren,” zei de dokter die het Riziv vertegenwoordigde tijdens de behandeling van de zaak in beroep van Anne Marie Uyttersprot tegen de DGEC. Hoe die regelgeving dan wel moest geïnterpreteerd worden, wist dokter Georges Dusart, geneesheer-inspecteur van het Riziv, niet te vertellen. Dat het Riziv pas na vaststelling van de feiten een richtlijn uitvaardigde en nooit antwoordde op schriftelijke vragen van dokter Uyttersprot , vergat hij liever. Zo staat er in het rondschrijven van het Riziv dat gammaglobulines slechts mogen voorgeschreven worden aan patiënten die o.a. lijden aan een ernstige chronische bacteriële infectie. Wat onder dat begrip valt wordt echter nergens gedefinieerd. In 2007 reeds heb ik die vraag gesteld aan de Rijksdienst. Ik wacht nog altijd op een antwoord.

Een zaak is zeker:  het Riziv beschouwt zichzelf als de heer en meester van de gezondheid van de Belgische patiënt. En de basisvraag die dat beleid bepaalt luidt:  bedreigt de “keuzevrijheid van de patiënt” de openbare organisatie van de gezondheidszorg?  Volgens de rode ridders die de rijksdienst leiden is het antwoord op die vraag volmondig:  ja. Het Riziv gelooft niet in de vrije keuze van de patiënt. Daar is de patiënt niet volwassen genoeg voor, daar heeft hij niet genoeg kennis voor en daar is hij te naïef voor. Daar valt wat voor te zeggen. Maar het Riziv trekt die lijn dus door naar de arts. En dan rijst de vraag of het Riziv daar wel geschikt voor is. De Rijksdienst zal antwoorden dat ze zich daarvoor laat bijstaan door academische experts. Maar daar is van geweten dat die niet altijd met zoveel kennis van zaken spreken, dan wel met oog voor hun eigen belang. Academici delen hun belangen niet alleen met de farmaceutische industrie maar ook met verzekeraars en beleidsmakers. Een professor die we vroegen om als observator het proces van dokter Uyttersprot bij te wonen formuleerde het als volgt: “Als ik dat doe dan krijg ik geen geld voor mijn onderzoeksproject, maar weet dat ik moreel achter de dokter sta.” Een van de door het Riziv aangehaalde experts maakte het wel extra bont: hij ondersteunde zijn eigen advies met een publicatie in het Belgisch Tijdschrift voor Geneeskunde.

Op de valreep bereikte ons het bericht dat nog zo’n professor, emeritus ondertussen, die sinds jaar en dag de stelling verdedigt dat CVS/ME zich allemaal in het hoofd van de patiënt afspeelt, nu cabaretvoorstelling aanbiedt via het netwerk van de CM. Uit de mailing: “Prof. Dr. Van Houdenhove weet als geen ander wat deze aandoening omhelst en kan in een duidelijke taal uitleggen waarover dit gaat.” Wie eens een avond goed cabaret wil zien gebracht door een ouwe rat in het vak gaat voor zijn eerste show naar Hasselt. De vakpers was na de eerste try-out  laaiend: “Hilarisch.” “Niemand kruipt zo in de huid van zijn personage.” “Prachtige choreografie.” “Wat een vaart.” “Pijn van het lachen.” “Net als de referentiecentra: 0,0 procent stress na de voorstelling.”

http://www.educatievewegwijzer.be/index.php?param=cdetail&cursus=14215&cursuslocatie=29316&organisator=356&locatie=690

Marc van Impe

19:10 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)