25 augustus 2016

Zwarte lijst patiënten heeft geen zin

De Nationale Raad van de Orde der artsen wil gewelddadige patiënten identificeren om hen de toegang te kunnen ontzeggen tot de dokterspraktijken. Het voorstel kwam er nadat een arts donderdag werd neergestoken in Vorst. “Het gaat er niet over om mensen hun rechtmatige zorgen te ontnemen, maar wel om dat te doen met versterkte beveiliging als we zien dat de patiënt gekend is voor geweld”, aldus de Franstalige voorzitter van de Orde der Artsen, Benoît Dejemeppe. Ik heb daar enkele bedenkingen bij.

Uit een recent onderzoek bij 218 artsen blijkt dat 63 procent al te maken heeft gehad met geweld. In een vijfde van de gevallen gaat het om fysiek geweld. De artsen maken zich terecht zorgen over hun veiligheid. Maar het is zeer de vraag of het opstellen van een lijst « gevaarlijke patiënten » zinvol is. En of dit wel wettelijk kan?

Ik stel me de vraag wie die lijst gaat opstellen ? Het ministerie van Justitie? Ik hou mijn hart vast. Met accuratesse en snelheid waarmee dit departement werkt, benen we zelfs de kruimeldieven uit de twintigste eeuw niet bij. Laat staan dat dit ministerie over de nodige kennis en informatica beschikt om zo'n lijst degelijk en up to date op te stellen. De lokale politie dan? Welke criteria gaat die gebruiken? Vanaf welk criminaliteitsniveau kom je op zo'n lijst terecht? Of doet men een beroep op de directie van het gevangeniswezen. Word je ontslagen uit de gevangenis en heb je na bewezen schuld de daarbij horende straf uitgezeten, maar kom je alsnog op een lijst gevaarlijke patiënten terecht. Ik denk dat daar een mooi juridisch verhaal aan kan gebreid worden.

Misschien is dit een mooie bijkomende opdracht voor Sociale Zaken. Dan moet je eerst een aantal voorafgaande onderzoeken doorlopen voor je als echt gevaarlijk gelabeld kan worden. Een systeem met punten dus. Daar zijn ze goed in. Even kijken: klappen uitgedeeld, met een mes gedreigd, verbaal geweld gebruikt en gestalkt bij nacht? 62 Punten. Goed voor een criminelenkaart.

Er valt wel wat voor te zeggen dat artsen elkaar waarschuwen als ze slechte ervaringen gehad hebben met een patiënt. Artsen wisselen sowieso al informatie over lokale patiënten uit.

Nee, ik vind zo'n lijst maar niets. Het is praktisch niet uitvoerbaar, het leidt tot willekeur, druist in tegen de fundamentele rechten van de mens en zet de deur open voor chantage en misbruik.

Een artsenpraktijk is nu eenmaal een risicoberoep geworden. Dat is een feit. Vooral wie solo werkt staat zwak. Maar ook de arts die in een ziekenhuisomgeving een patiënt ziet stelt zich kwetsbaar op. Bij een consultatie zit er geen administratief personeel, maar zit als je als arts face-to-face tegenover een patiënt waarvan je niet altijd kan inschatten welke bijbedoelingen die heeft.

Ik bezocht een paar jaar geleden een huisartsenconsultatie in de VS. Bij de deur in de wachtzaal stond een gewapende geüniformeerde bewaker. In de wachtzaal hingen twee camera's. Aan de muur een affiche die de wachtende waarschuwde dat wapendracht, drugs, alcohol noch muziek getolereerd werd. Ook was het dragen van hoodies, baklava's en andere gezichtbedekkende kleding verboden. En toch ligt de criminaliteit in de artsenpraktijk daar een stuk hoger dan bij ons.

Crimineel gedrag doet zich op elk ogenblik van de dag voor. Men kan de risico's proberen te beperken. Men kan bij nacht politieassistentie vragen. Men kan patiënten doorsturen naar een wachtdienst in een ziekenhuis. Of de huisartsenwachtpost koppelen aan een politiepost. Maar het risico uitschakelen zal men nooit kunnen.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

09:24 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)