23 april 2014

De parabel van de hardvochtige farizeeër


VILVOORDE 19/04 - De vlucht vooruit. Daar moest ik aan denken toen ik op de radio hoorde dat niet geconventioneerde artsen die vrij hun honorarium bepaalden sociale profiteurs zijn. Marc Justaert van de CM had aan de hand van de prestatiebriefjes van de voorbije twee jaar laten uitrekenen dat de patiënt “die helemaal niet weet dat hij bij een niet geconventioneerde arts op consultatie gaat” per visite zo’n vijf tot twintig euro “teveel” betaalt. Gefündenes fressen voor de flinkse redacties van onze nationale omroepen die er hun hele ochtend aan wijdden.
Is dit toeval. Gisteravond viel het bericht binnen dat alle ziekenfondsen, niet alleen de CM,  jarenlang tot 30 miljoen per jaar onterecht teruggevorderd hebben van hun leden die een uitkering kregen. Het ziekenfonds  had per lid tot 10.000 euro teveel aan uitkeringen betaald. En eiste dat terug. Hierover geen woord.
Wat die redacties zorgvuldig vermeden te melden is dat ongeconventioneerde artsen het recht hebben om een vrij honorarium te vragen. Daar is niets onwettelijks aan. Wat wel onwettelijk is dat de ziekenfondsen wetens en willens de wet van 1997 overtreden die de patiënten via een sociaal handvest beschermt tegen vergissingen die hun ziekenfonds beging. De mutualiteiten die voor hun "bemiddeling en uitbetaling" meer dan het jaarlijks huisartsenbudget ontvangen hebben dit sociaal handvest jaren aan een stuk genegeerd, en sterker nog, hun leden in het ongewisse gelaten. Dat het hierbij meestal gaat om de sociaal zwaksten in onze maatschappij zijn ze als rechtgeaarde farizeeërszorgvuldig vergeten. Sterker is nog dat het Grondwettelijk Hof tot tweemaal toe , na een vernietigende audit in 2011, deze gang van zaken veroordeelde. 
De ziekenfondsen haasten zich nu om te zeggen dat ze sinds 2012 gestopt zijn met deze onrechtmatige invordering. Maar de lopende dossiers, met dagvaardingen, deurwaardersexploten en in beslagnames gaan gewoon door. Patiënten die niet kunnen of willen terugbetalen worden zelfs correctioneel vervolgd.
Binnen de overlegorganen van het Riziv hebben de ziekenfondsen het zelfs zover gekregen dat ze slechts voor 20 procent van de schade moet opdraaien. Voor de rest draait het Riziv, de belastingbetaler dus op.
Het magistrale excuus als klap op de vuurpijl: er is zo weinig interesse voor het sociaal recht dat de praktijk vijftien jaar zonder rechtzetting kon doorgaan. De vraag mag worden gesteld wie hier wiens belangen verdedigt.
Je zou sympathie krijgen voor de N-VA die radicaal vraagt dat de ziekenfondsen van hun uitbetalingsfunctie zouden ontheven worden. N-VA Kamerlid Nadia Sminate van de N-VA die de kat de bel aanbond heeft in elk geval haar zetel in de volgende legislatuur verdiend.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

10:32 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)

12 november 2011

Renteneurose

Het is een bevriende huisarts die me er op wees. Een gewezen collega van mij loopt er maar gestresseerd bij. Enkele jaren geleden overkwam hem een verkeersongeval. Na een lange werkdag viel hij achter het stuur in slaap, raakte van de weg af en brak daarbij zowat elk bot dat breekbaar was. Nu, operaties en talloze revalidaties later en nog altijd in chronische pijn, heeft hij zich geëngageerd in een zelfhulpgroep voor patiënten. Hij gebruikt zijn redactioneel talent om hun website een professioneel karakter te geven. Dat doet hem zichtbaar deugd. Zijn gevoel voor eigenwaarde is terug. Hij geniet van de positieve feedback. Tot iemand begon mee te lezen in de gedaante van een arts van het RIZIV. Mijn collega werd op het matje geroepen. En werd voor de keuze gesteld: ofwel een eind maken aan zijn vrijwilligerswerk of  zijn uitkering verliezen. Wie voor een patiëntenwebsite kan schrijven kan ook voor de krant schrijven, dixit  de dokter.  Het hele onderzoek duurde nog geen vijf minuten. Mijn collega is  niet van plan het daarbij te laten. Hij stelt vragen: zoals,  wat is de medische kennis van die controlearts? Waarom wordt er geen rekening gehouden met de visie van de hem behandelende geneesheren? Waar blijft zijn vrijheid om vrijwilligerswerk uit te voeren? Mijn collega is niet alleen. Hij is het slachtoffer van de zichtbare hand van machthebbers die mensen vertellen wat ze wanneer moeten doen.*

“ Iedereen heeft in onze samenleving recht op bijstand en iedereen heeft recht op vrije arbeidskeuze. Men kan het vervelend vinden omdat een beperkt aantal burgers daar misbruik van maakt, maar dat is de prijs die we daarvoor moeten betalen,” schrijft de Nederlandse socioloog Marcel van Dam, zoals we ook moeten accepteren dat echtscheidingen de gemeenschap veel geld kosten, zonder na te willen gaan of de scheiding wel noodzakelijk is.”

De uitkeringsgerechtigde wordt op talloze manieren gemonitord, preventief gefouilleerd, doorgelicht, kortom vernederd. Dit heet social defeat en is een van de oorzaken van een slechte gezondheid. Volgens de RIZIV-arts lijdt mijn collega aan een renteneurose. Hetzelfde is mij nu overkomen. Ik heb het aangetekend schrijven met het proces-verbaal net ontvangen.

Marc van Impe

 

* Ralf Dahrendorf, The Modern Social Conflict

17:44 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)