07 maart 2017

Verzekeraars stellen ongeoorloofde vragen: VPP en LUSS waren op de hoogte en toch niet

Dat verzekeraars vragen stellen is normaal. Medische vragenlijsten voor een schuldsaldo- of levensverzekering staan vaak vol met vragen waarbij je de vraag kan stellen of ze daar wel zaken mee hebben. Sterker nog, van de klant wordt verwacht –leest u de kleine lettertjes- dat hij geen enkel gezondheidsincident dat hem ooit overkwam, verzwijgt.


Zowel consumentenorganisaties als patiëntenorganisaties hebben die (wan)toestanden aangekaart. Test-Aankoop onderneemt nu verdere stappen tegen AXA Belfius en AG Insurance.


Uiteraard wil een verzekeraar kunnen inschatten welk risico hij neemt. Daarvoor dienen die medische vragenlijsten. Maar er is meer. De grote verzekeraars hebben een geautomatiseerd systeem ontwikkeld dat elke kandidaat of klant binnen een oogwenk door de chaos van het Internet haalt en alle relevante en niet relevante gegevens in een file gooit die vervolgens kan geanalyseerd worden.


Zo weet uw verzekeraar dat u skiet, wel eens een berg abseilt, van deltaplannen houdt, en diepzeeduikt. Geen ongevaarlijke bezigheden. Maar op het lijstje gevaarlijke sporten dat we toevallig in handen kregen staan ook moutainbiken, fietsen tout court, paardrijden, motorrijden, joggen en natuurwandelingen.


Eveneens levensgevaarlijk zijn auto's herstellen, schrijnwerken, zelf bouwen en verbouwen en daarvoor hoeft u zelfs helemaal het dak niet op. Wees ook maar geen vrijwillig brandweerlid, EHBO-helper, of lid van de burgerbescherming. Daar zit nog allemaal enige logica in. Maar wat te denken van vragen als "Heeft u onlangs verkoudheden gehad?, "volgt u een kinesitherapeutische, homeopatische of psychotherapeutische behandeling?", tot "hebt u wisselende seksuele partners?" Dit zijn maar enkele vragen die potentiële verzekeringnemers voorgeschoteld kregen. De simpelste vraag "bent u ooit eens moe?" leidt al tot een premieverhoging of een uitsluiting.


Test-Aankoop controleerde twaalf verzekeraars en ontdekte dat zowat alle medische vragenlijsten, op deze van Argenta na, bulkten van de vragen die veel te vaag waren of zelfs een inbreuk op de privacy. Bijna alle verzekeraars hielden de gegevens die ze verzamelden ook niet vertrouwelijk. Volgens de Belgische wet op de privacy mogen er alleen gegevens worden verzameld die noodzakelijk, relevant en niet-excessief zijn ten opzichte van het doel waarvoor ze zijn verzameld, in dit geval de evaluatie van het overlijdensrisico van de verzekeringsnemer. Omdat dit een impact heeft op uw levensverwachting mag een verzekeraar bijvoorbeeld wél vragen hoeveel u rookt en hoeveel alcohol u drinkt. Maar veel medische vragen gaan veel verder dan dat.


Volgens de consumentenorganisatie namen de verzekeraars een loopje met de wet door dergelijke vragen te stellen. "Op basis van zulke vage vragen kan een verzekeraar toch niet bepalen of u een verhoogde kans op vroegtijdig overlijden hebt en hij u dus beter een hogere premie voor uw schuldsaldoverzekering laat betalen", reageert de woordvoerder Simon November in de kranten.


Bij de verzekeringsmaatschappijen zelf speelt men de vermoorde onschuld: het Opvolgingsbureau (voor de tarifering schuldsaldoverzekering) onderzoekt alle weigeringen of voorstellen tot bijpremie voor een schuldsaldoverzekering. Het bureau is paritair samengesteld uit vertegenwoordigers van de verzekeringssector en vertegenwoordigers van de patiënten en consumenten, lees de LUSS en het VPP.


Het bureau wordt voorgezeten door een magistraat. Het bureau zal hierbij nakijken of de voorgestelde bijpremie of de weigering medisch en verzekeringstechnisch gerechtvaardigd is. Daarnaast moet het ook de formulering van de medische vragen, die de verzekeraar gebruikt voor de aanvraag van een schuldsaldoverzekering, goedkeuren.


En dat gebeurde ook zegt men bij de LUSS. "Zo kregen we wel inzage in de medische vragenlijsten en konden we die goedkeuren, maar daarnaast circuleerden er alternatieve vragenlijsten en waren er vragenlijsten ‘omtrent de gezondheid' die we niet mochten goedkeuren.'


In gewone mensentaal wil dit zeggen dat de patiëntenorganisaties VPP en LUSS perfect op de hoogte waren van de onwettige vragen die de verzekeraars stellen, maar daar formeel niets tegen konden doen. Ofwel hebben ze daar zitten slapen of ze hebben het echt niet begrepen en besloten zich strikt aan de formele opdracht te houden. Een duidelijk antwoord is er niet.


Omdat daarop te weinig reactie kwam op de ingebrekestelling, gaat de consumentenorganisatie nu een stap verder. Op 20 februari werd een vordering tot staking ingediend tegen AXA bij de rechtbank van koophandel in Brussel. Belfius en AG Insurance worden eveneens voor de rechter gesleept.


"Die drie zijn de slechtste leerlingen van de klas en de grootste verzekeraars op de markt. Wij willen dat ze ermee stoppen en vragen van de rechtbank hen een dwangsom op te leggen als ze dat niet doen", zegt November. Een uitspraak wordt pas ten vroegste verwacht over een jaar.


Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Marc van Impe


Bron: MediQuality

08:53 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

12 mei 2014

Test-Aankoop huurt dokter Oz in


NEW YORK 06/05 - Terwijl ik me in New–York voorbereid op de opening van de hoogmis van de psychiatrie rond het thema van de DSM-V , lees ik op de smartphone dat Test-Aankoop zich nu gaat wagen aan medisch advies. Patiënten die vragen hebben over een geneesmiddel of over tarieven die artsen aanrekenen, kunnen naar de consumentenorganisatie bellen en krijgen dan “advies op maat – ook als het om de voor- en nadelen van bepaalde behandelingen gaat, als ze niet goed begrepen hebben wat hun huisarts bedoelde, of als ze met vragen zitten over een onderzoek dat ze moeten ondergaan”.
Ik vraag me af wie die maat neemt. Test Aankoop heeft geen artsen in dienst, laat staan dat er specialisten aan boord van de consumentenorganisatie zouden zijn die op de hoogte zijn van de laatste ontwikkelingen van de geneeskunde en zomaar een second opinion uit hun mouw kunnen schudden.
Hoe gaat TA dat dan aanpakken? Met pas afgestudeerde dokters die geen stageplaats als specialist kunnen krijgen en die in afwachting een studentenbaantje erbij nemen? Of met artsen die hun praktijk moe zijn en die, zoals een adviserend geneesheer van de Sociale Inspectie het op zijn website schreef, "geen patiënten meer kon zien en uitkeek naar een baan van negen tot vijf"?  Of erger nog met geneesheren die om een of andere  reden vriendelijk of onvriendelijk verzocht werden hun praktijk te verlaten en die noodgedwongen verder aan de slag moeten?
 ‘In alle discretie' kunnen leden tijdens de kantooruren bellen, belooft de website.  Het amateurisme ligt er dik op: Wie naar het nummer voor gezondheidsadvies belt, komt uit op de algemene consumentenlijn van Test-Aankoop. Daar krijgt hij een algemene medewerker aan de lijn die dus niet noodzakelijk medisch geschoold is. Twee halve dagen per week zijn er ook artsen aanwezig naar wie de patiënten desgewenst doorgeschakeld kunnen worden. Ik zie het al voor me. Hebt u kanker? Druk 1; Hebt u last van slapeloosheid? Druk 2. Hebt u diabetes? Druk 3. En ga  zo maar door. Niet gehinderd door enige kennis van zaken, laat staan van uw medisch dossier krijgt u –als u lid bent natuurlijk- een gratis advies. Dat niet altijd een arts op de medische vragen antwoordt, daar zien ze bij Test-Aankoop geen graten in.
Volgens TA zal het vooral gaan om patiënten die vragen hebben over een geneesmiddel of over tarieven die artsen aanrekenen. Maar daar hebben we de ziekenfondsen toch voor?   ‘Er is zoveel informatie over gezondheid, mensen vinden hun weg niet. Net zoals we ze juridisch advies geven, kunnen onze leden nu ook voor gezondheidsadvies bij ons terecht', zegt Joost Vandenbroucke, die bij Test-Aankoop verantwoordelijk is voor het project. Vandenbroucke vergist zich. Juridisch advies is gebaseerd op protocollen, wetgeving, jurisprudentie. Medisch advies is gebaseerd op wetenschap, ervaring en niet te onderschatten: empathie met de patiënt. Elke patiënt is anders. Wie te snel gereden heeft, heeft de maximumsnelheid overtreden. Wie een hersenscan moet ondergaan zal zeker met vragen zitten, maar daar kan een anonieme flippo in een callcenter niet op antwoorden. Marleen Finoulst, arts en coördinator van de website Gezondheid en Wetenschap, die dus concurrentie krijgt, gaf het juiste antwoord:  ‘Vanop afstand kunnen we geen individueel advies geven. Zelfs al vraagt een patiënt met een hernia wat de voor- en nadelen zijn van een rugoperatie, we verwijzen altijd door naar een arts. We kennen niet het volledige medische dossier en de context van de patiënten. We weten ook niet of ze belangrijke informatie bewust of onbewust achterhouden omdat ze misschien graag een bepaalde behandeling willen ondergaan.'
Dit gezegd zijnde hebben de artsen het voor een stuk aan zichzelf te danken dat TA in dit gat springt. Ze verwijzen onterecht te weinig door naar een collega voor een second opion. En de adviserende geneesheren schieten hier eens te meer in te kort. Dat is nu wel bewezen.
Het doet me denken aan de figuur van   dokter Frasier Winslow Crane, M.D., Ph.D., Ed.D., A.P.A,  de psychiater die in de sitcom Cheers aan de bar van het café te pas en te onpas en vooral ongevraagd zijn wijsheden debiteerde. Hij is geëindigd in een eigen sitcom. De acteur Kelsey Grammar ging na twintig jaar zo hard in zijn rol geloven en zijn publiek met hem dat hij een rolmodel werd voor heel wat Amerikaanse psy's. Daar lopen er hier nogal wat van rond. Er is zelfs een sessie gepland rond radio en TV medicine. Die andere beruchte TV-dokter Oz, cardiochirurg die graag in operatiehemdje optreedt is hier een autoriteit. Zover zijn in ons land nog niet. Maar wat niet is kan nog komen.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

10:27 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (2)

07 juni 2011

Hospitalisatieverzekeringen

Vier personen op tien die  al eens beroep deden op hun hospitalisatieverzekering blijken verrast dat bepaalde kosten niet gedekt werden. Zo was ruim 10 procent verbaasd dat er een vrijstelling diende betaald evenals kosten voor tv, telefoon en drank. Dat blijkt uit een onderzoek door Test-Aankoop bij 2.400 Belgen.  De gemiddelde tevredenheid over de hospitalisatieverzekering scoort 77 op 100. Alhoewel hun dekking doorgaans minder is dan die van privéverzekeraars is de tevredenheid het grootst over ziekenfondsen. De top-3 bestaat uit Onafhankelijke Ziekenfondsen (84/100), Mutualités Chrétiennes (81/100) en Neutrale Ziekenfondsen (80/100). De ziekenfondsen zijn goed voor 1 op 3 van de verzekeringen. Iets minder dan de helft heeft een hospitalisatieverzekering via zijn werkgever. Bij wie zijn verzekering zelf nam bleek het bedrag van de premie het doorslaggevende criterium. Dat blijkt vooral het geval bij wie koos voor een polis van het ziekenfonds. Ook subjectieve elementen zoals de reputatie van de maatschappij/polis of familiegewoontes worden vaak aangehaald.    

Ons land telt inmiddels 8 miljoen polissen. 9 op 10 van wie aan de enquête deelnam heeft er één. De voornaamste reden om er geen te nemen is de kostprijs. Eén op drie denkt dat ze zo'n verzekering niet nodig hebben omwille van de dekking van de verplichte ziekteverzekering. 14,5 procent stelt dat de verzekering uitgesloten is omwille van de ziekte waaraan men leidt of geweigerd werd om gezondheidsredenen. 10 procent zegt niet te weten hoe men zo'n verzekering moet nemen. Merkwaardig is dat de meeste verzekerden niet eens weten waarvoor ze wel verzekerd zijn. De kleine lettertjes worden gemakkelijkheid halve niet gelezen. Een oplossing zou zijn dat deze vaak onbegrijpelijke clausules vertaald werden in een mensentaal, net zoals dat met de bijsluiter ooit gebeurde. Het was minister Wivina Demeester die daartoe het initiatief nam en daarvoor een beroep deed op de Gentse huisarts en ondertussen professor Robert Vander Stichele. Ons advies: schrijf naar uw volksvertegenwoordiger an eis dat hij daar wat aan doet. Het kan niet allemaal op een schoteltje bij het bed gebracht worden. Of huur een bus. En ga betogen.

Maar is dat is dan weer méchant, zegt de geleerde vrouw. Ik leer het nooit.

Marc van Impe

14:40 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)