21 september 2011

Zeep

Uit een rapport van het Steunpunt voor Armoedebestrijding, dat me bij het opruimen van de zoals altijd overvolle werktafel onder de ogen kwam, blijkt eens te meer dat de sociale instellingen in ons land schromelijk tekort schieten. Zo staat zwart op wit dat nog geen kwart van de patiënten die recht hebben op een Omnio statuut daar gebruik van maakt. Toch weten de overheid en de ziekenfondsen, waarvan sinds enige tijd bekend is dat ze toegang hebben tot de fiscale gegevens van elke burger in dit land, perfect wie voor deze levensnoodzakelijke regeling in aanmerking komt. Alleen gebeurt de toepassing van deze regel niet automatisch. Men kan zich de vraag stellen waarom niet?  Uit ervaring weten we dat wie ook maar één € bijverdient en die onder een specifiek sociaal statuut valt zonder boe of bah geschorst wordt als hij al geen boete krijgt. De ziekenfondsen maken daarvoor, zoals bekend gebruik van de kruispuntbank. 

De vraag van 1.000.000 € nu: waarom wordt die know how niet gebruikt om arme en noodlijdende patiënten automatisch hun Omnio statuut toe te kennen? Volgens het Steunpunt komen de patiënten er niet toe dat statuut aan te vragen omdat de procedures en de administratieve last nodeloos ingewikkeld en zwaar zijn. De verwaande, hoog en sociaal opgeleiden die het beleid uitmaken horen blijkbaar tot een sociale kaste die met woorden wel het sociale evangelie belijdt, maar in daden de regel der ijzeren hardvochtigheid toepast. En die ondertussen maar de gulden techniek van het ontstressen en de mindfulness predikt:  “Gerichte aandacht. Stil staan bij wat er op dit moment gebeurt. Niet stilstaan bij het verleden of met de toekomst. Je niet in beslag  laten nemen door (vervelende) herinneringen of dagdromen en fantaseren over de toekomst.” Nog een citaat: “Mindfulness is een levenshouding. Een wakkere, open en opmerkzame houding, waarin helderheid, acceptatie en mildheid ten opzichte van alles wat zich op dit moment in je leven voordoet, de grondtonen zijn. Aandacht is de essentie van de mindfulness trainingen. We moeten leren leven.” Een interessante boodschap voor wie  met een lege portemonnee de lente in mag.  Blijkbaar maakt armoede geen deel uit van de essentie van het leven. Dat ze die gasten eens een groot stuk zeep cadeau mogen doen. Iets om hun grote mond mee te wassen.

Marc van Impe

10:10 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)