11 september 2011

Psychoanalyse

De grote sluizen der kritiek zullen zich openen, maar wat me van het hart moet, moet. De jongste tijd komen nogal wat typische psychiaters onder vuur te liggen. Psychiaters hebben de neiging om heel sterk overtuigd te zijn van hun eigen gelijk. In die zin lijken ze als twee druppels water op de pastoor uit de twintigste eeuw. Die kon ook alleen maar standhouden dank zij het gebrek aan beter weten van zijn publiek.  Tezelfdertijd promootte hij  een vergaande vulgarisering van het geloof en zoals dat het geval is bij andere pseudowetenschappen, is een anekdotische getuigenis gewoonlijk overtuigender dan een statistische studie. De mens is gefascineerd om verborgen betekenissen te ontdekken.

In die zin deelt de psychoanalyse  nogal wat karakteristieken met veel andere interpretatieve praktijken  zoals astrologie, droomuitleggerij en  koffiedikkijken. Het is zoals koken in een heksenkeuken. Begin met  een ingewikkeld verhaal. Voeg daar een flinke dosis personencultus aan toe. Plus wat fraseologie à la Lacan zoals deze dat "het onbewuste gestructureerd is als een taal" , waar je alle kanten mee uit kan.  Nu nog een flinke portie mythe van de originele pionier en een scheut  mythe van de martelaar van de waarheid. En werk af met enkele  ad hominem argumentaties zoals "om kritiek te leveren moet u geanalyseerd zijn", "bewijzen vragen is een positivist zijn", "de vijandigheid van zoveel mensen bewijst dat het waar is", en  "de duur van de behandeling bewijst dat ze grondiger is". Keer tenslotte de bewijslast om onder het mompelen van de dodelijke uitspraak dat "het (de critici) zijn  die de valsheid van de theorie moeten aantonen en de inefficiëntie van de behandeling" en klaar is Kees.  Ik citeer in deze graag Russel die zegt dat de rede een poging is om de waarheid te vinden in plaats van een poging om te bewijzen wat we willen dat waar is.

Ik heb niets tegen psychiatrie. Net zo min als ik wat tegen godsdiensten heb. Maar ik heb er ook niets mee. En ik heb wel wat tegen lieden die maar wat graag hun pedante waarheid opdringen. Mijn Amsterdams joodse psychiater die ik ooit consulteerde schreef me destijds homeopathische doses single malt voor, liefst in zijn bijzijn in te nemen. Een goede gewoonte die ik met mijn geleerde vrouw, die van het vak is, graag verder zet.

Marc van Impe

12:02 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)