09 februari 2016

Met een kankergezwel op je huid ga je toch ook niet naar de slager ?

“Met haar plan om voortaan alleen nog universitairen te erkennen als psychotherapeuten legt minister Maggie De Block haar medische logica op", schreef Koert Eeckhout in De Standaard van 21 januari, en maakte zich vervolgens boos. De beslissing is, wat De Block betreft, nu gevallen en de vraag is wat er tegen deze medische logica in te brengen is. De heer Eeckhout is van opleiding arbeids- en organisatiepsycholoog, blijkt een adept (in opleiding) te zijn van gestalttherapie, werkt als gesprekstherapeut én in de jeugdzorg. Als psychotherapeut zou hij volgens de nieuwe criteria die eraan komen niet langer erkend worden.

In zijn betoog haalt hij er de edele principes van de participatie, het luisteren naar de basis en burger­initiatieven bij. Het klinkt mooi als het moet gaan over de plaatsing van een windmolen in je achtertuin maar wat dit te maken heeft met de geestelijke gezondheidszorg, blijft voor mij een onbeantwoorde vraag. Geen zinnig mens die een breed maatschappelijk debat wil organiseren over de opleiding van artsen. Dat laten we over aan deskundigen.

"Universiteiten hebben geen monopolie op kwaliteit en een universitaire opleiding is geen absolute garantie voor de goede uitoefening van een beroep. Dat er criteria komen voor instituten die een psychotherapie-opleiding organiseren, is begrijpelijk, dat er minimumvoorwaarden zijn om zo'n vierjarige opleiding te starten ook. Maar bachelors helemaal uitsluiten gaat te ver. Als maatschappij denken we steeds minder vanuit diploma's en steeds meer vanuit competenties en talenten." Tot zover Eeckhout, die vind dat er een breed debat had moeten komen. Het doet me allemaal denken aan 1968 en de jaren van inspraak en opspraak. Het heeft tot niet veel goeds geleid, alleen tot meer verwarring.

Iedereen mag zich psychotherapeut noemen in dit land. Psycholoog ben je pas zeker van je titel sinds 1993. We hebben aan de opeenvolgende socialistische ministers van Volksgezondheid te danken dat het tot 2014 geduurd heeft voor onder de regering-Di Rupo de wet-Muylle werd goedgekeurd die het beroep van klinisch psycholoog erkend als gezondheidsberoep.

De adepten van het wetenschappelijk socialisme hebben een voorliefde voor allerlei ge-alterneut, zoals overigens blijkt uit de wet Colla. Die wet-Muylle legt ook de criteria vast voor de beroepsuitoefening van de psychotherapie. Het over de uitvoeringsbesluiten van deze wet dat onze gestalttherapeut valt. Hij is arbeidspsycholoog en zoals Maggie De Block de wet wil uitvoeren komen alleen artsen, klinisch psychologen en orthopedagogen in aanmerking.

Volgens professor Wouter Duyck van de Universiteit Gent is dat een goede zaak. "Er is veel kwakzalverij," zegt de voorzitter van de opleidingscommissie psychologie. Ook professor Nady Van Broeck, programmadirecteur van de psychotherapie-opleiding aan de KULeuven, adviseur bij de Hoge Gezondheidsraad en psychotherapeute,  is het daarmee eens. Volgens haar heeft de jarenlange laksheid van de opeenvolgende ministers bijgedragen tot het hoge zelfmoordcijfer in ons land.

Voor Van Broeck zijn de enige vier empirisch onderbouwde scholen de cognitieve gedragstherapie, de systeemtherapie, de experiëntele en de psychodynamische therapie. Al de rest is pseudowetenschap, ook de psychoanalyse, de gestalttherapie, de Lacaniens, en de mindfulnessadepten. Van Broeck zei een paar weken geleden in De Standaard Magazine dat zelfs sommige psychodynamici  knettergek zijn.

"In Wallonië hebben ze gruwelijke fouten gemaakt, zoals autisme verklaren als een probleem in de relatie met de moeder. Dat is larie: we weten al lang dat het een aangeboren stoornis van het informatieverwerkingssysteem is.  Maar tot vandaag zijn er psychologen die de moeder behandelen omdat haar kind autisme heeft."

En zoals er gedragstherapeuten zijn die pretenderen dat ze auto-immuunziekten kunnen genezen. Beide academici zijn het erover eens dat er veel kaf onder het psychologische koren zit.  Van de geleerde vrouw heb ik geleerd dat niet weinig mensen die psychologie studeren dat nogal vaak doen omdat ze met zichzelf in de knoop liggen. Het is de vraag of ik van zo iemand therapeutische hulp wil krijgen.

Het is überhaupt de vraag waar je wél echte psychotherapeutische hulp kan krijgen. Vaak lees en hoor ik de media zogenaamde psychotherapeuten die met psychologie niets van doen hebben. De keuze is groot: van een gewezen omroepster, over een verpleegkundige tot een regent godsdienstwetenschappen die zijn patiënten meeneemt naar een Grieks eiland en daar tussen de tzaziki en de ouzo door zieltjes knijpt. De website http://www.vind-een-psycholoog.be/ is voorbehouden voor masters, die eventueel een bijkomende opleiding vermelden.

Op www.vindeentherapeut.be kan iedereen adverteren. En op www.compsy.be vind je psychologen die lid zijn van de psychologencommissie, maar leer je niet of je psycholoog een van de vier therapieopleidingen gevolgd heeft. Ik wil u een laatste uitspraak van professor Van Broeck niet onthouden: "Met een kankergezwel op je huid ga je ook niet naar de slager." Waarom zou je dan met een deuk in je ziel naar een zelfbenoemde mental coach gaan?

Regeringspartner CD&V is het niet eens met het standpunt van de minister van Volksgezondheid dat alleen bepaalde masterdiploma's worden erkend, waardoor heel wat mensen uit de boot zouden vallen. De partij verdedigt daarmee de belangen van haar zusterorganisatie beweging.net, die in nogal wat eigen centra psychologische hulp en therapie verstrekt en waar die specifieke masters eerder een uitzondering zijn.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

15:24 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)