30 april 2012

De waarheid

Een keer per jaar moet ik te horen krijgen dat wat ik doe eigenlijk niet werken is. Want je schrijft toch graag, hoor ik dan.  Ach, ik reageer al lang niet meer. Journalistiek moet zowat het enige vak zijn waar iedereen van denkt dat hij het ook kan. Ik wil ze geen eten geven, de amateurs die zichzelf  aanpraten dat ze ook journalist zijn. Daarentegen ken ik geen enkele journalist die er aan denkt zichzelf arts of apotheker te noemen. Maar goed, het gaat over dit leuk vak. Ik vind het nog altijd leuk, maar daarom betekent dat nog niet dat het vanzelf gaat. Leuk is niet altijd gemakkelijk, bedacht ik, toen ik op zoek was naar de achtergrond van een politieke beslissing die eerst wit en daarna zwart werd. De politicus van dienst liep in 48 uur de cirkel rond. Waarom?  Ik liep zoals zo vaak telkens vast in hardnekkige leugens of stilzwijgen. Voor een journalist begint pas dan de uitdaging. Je gaat het probleem tegemoet in de wetenschap dat je net zo goed kunt stuklopen als slagen. Frustraties vergroten het plezier  en het vertrouwen dat als je doorzet je uiteindelijk bij de oplossing komt. Of niet. Zo moet idealiter ook een arts zich voelen die geconfronteerd wordt met een zieke patiënt die zich niet zo maar laat labelen. De journalist die angst heeft te mislukken  is net als de dokter die vreest zich belachelijk te maken, bezig in het verkeerde vak. Zowel laffe journalisten als angstige dokters doen zichzelf en de maatschappij tekort. Amateurs hebben al lang afgehaakt. Die leggen liever uit waarom koud water nat is. Minder risico, zie je. Bedenk dan dat ze waarschijnlijk zelf een zitje hebben in een comiteetje van de watermaatschappij.  Op de duur kom je bij Orwell terecht: big brother bepaalt wat je leest en wat je voorgeschreven krijgt. De gedachte alleen al dat de waarheid op stofnaam verstrekt wordt! Poetin zou het niet beter hebben kunnen bedenken. Dank je, maar nee,  bedankt!  Ik kleur liever eens buiten de lijntjes. Wedden dat u dat liever leest. Leuk toch?

Marc van Impe

20:04 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)