05 maart 2016

CVS: Patiëntenorganisaties roepen op tot onafhankelijke heranalyse PACE-trial

Zoals we eerder meldden verscheen in 2011 in het Engelse medische tijdschrift The Lancet een artikel met daarin de resultaten van de PACE-trial, een onderzoek waarin vier behandelingen voor CVS – ‘adaptive pacing therapy’ (iets anders dan wat patiënten en veel wetenschappers gewoonlijk onder ‘pacing’ verstaan), medisch-specialistische zorg, cognitieve gedragstherapie (CGT) en graduele oefentherapie (GET) – met elkaar worden vergeleken. De conclusie was dat CGT en GET de meest effectieve en veilige behandelingen zouden zijn voor CVS, maar er is al jaren veel kritiek op de inhoud en kwaliteit van dit onderzoek.

In november heeft de Amerikaanse wetenschapper Dr. Racaniello samen met 5 collegae wetenschappers een open brief gestuurd naar Dr. Richard Horton, de hoofdredacteur van The Lancet, waarin zij oproepen de onderzoeksgegevens van de PACE-trial onafhankelijk te laten heranalyseren. Wegens uitblijven van een reactie heeft Dr. Racaniello in februari nogmaals een open brief gestuurd. Deze brief werd medeondertekend door nog eens 36 artsen en onderzoekers. Ook op deze brief heeft The Lancet nog niet gereageerd.

In navolging van patiëntenorganisaties in de Verenigde Staten, Canada en het Verenigd Koninkrijk hebben Belgische ME/CVS-verenigingen, de ME/CVS Stichting Nederland, de ME/cvs Vereniging en de Steungroep ME en Arbeidsongeschiktheid op 29 februari j.l. gezamenlijk een open brief gestuurd naar de hoofdredacteur van The Lancet, waarin zij verzoeken om aan de oproep van Dr. Racaniello en collega's gehoor te geven.

An open letter to Dr. Richard Horton and The Lancet

http://www.virology.ws/2015/11/13/an-open-letter-to-dr-ri...

An open letter to The Lancet, again

http://www.virology.ws/2016/02/10/open-letter-lancet-again/

Marc van Impe


Bron: MediQuality

 

11:37 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

04 februari 2016

Dreigt een fraudeonderzoek voor King's College Londen ?

28.01.16 - Londen


De Londense universiteit King's College heeft nog tot morgen de tijd om de dataset van een fel omstreden medisch onderzoeksrapport, het zogenaamde PACE-report, vrij te geven. Doet ze dat niet dan is de reputatieschade enorm. En dreigt een fraudeonderzoek opgestart te worden.

Het Britse PACE-onderzoek was een met publieke middelen gefinancierde Britse studie van vijf miljoen pond waarvan de auteurs claimden dat het aantoonde dat graded excercise en cognitieve gedragstherapie een gunstige uitwerking hadden op patiënten met ME/CVS. Het is van meet af aan achtervolgd door controverse en de auteurs ervan hebben herhaaldelijk geweigerd onbewerkte data van de studie te verstrekken die een onafhankelijk onderzoek naar de bevindingen ervan mogelijk zouden maken. Het rapport werd gepubliceerd in The Lancet, Psychological Medicine, en Lancet Psychiatry.

James C. Coyne, professor gezondheidspsychologie aan het UMC Groningen en adviseur voor publiek gefinancierde onderzoeksprogramma's bij de Europese Commissie, verzocht in het tijdschrift PLoS ONE om de voor de PACE-studie gebruikte dataset beschikbaar te maken (https://jcoynester.wordpress.com/2015/12/04/update-on-my-... ). Zijn verzoek werd echter afgewezen als ‘ergerlijk'. Namens de PACE-auteurs schreef het King's College London (KCL) dat het van oordeel is dat er ‘een gebrek aan waarde of serieuze bedoeling ten grondslag ligt aan zijn verzoek','dat zijn motief oneigenlijk was' en een ‘twistziek' doel betrof. Het KCL schreef ook dat ‘door het verzoek het personeel zich geïntimideerd voelt en lijdt en het nog meer leed kan veroorzaken', en dat een ‘actieve campagne om het project in diskrediet te brengen de onderzoekers van de universiteit ellende heeft bezorgd, en zij zich terecht zorgen maken dat ze zullen worden blootgesteld aan openbare kritiek en reputatieschade.'

Professor Coyne deed het verzoek op 13 november 2015, daarbij verwijzend naar het beleid van PLoS ONE om gegevens te delen, iets waar alle auteurs bij het indienen van papers voor het tijdschrift mee instemmen. Het KCL reageerde in plaats daarvan met zijn verzoek te rangschikken onder de FOI (freedom of information)-wet en beloofde binnen twintig dagen te reageren. De afwijzing werd in de avond van de twintigste werkdag na zijn verzoek verstuurd. Dat besluit viel ondanks de eerdere publicatie van een brief van professor Coyne aan PLoS One. Hij schreef daarin dat als de auteurs van de PACE-(vervolg)studie hem de data zouden weigeren te verstrekken, ze ‘de door PLoS in het eigen beleid op zich genomen verplichting op de proef zouden stellen en de wetenschappelijke wereld daarbij toeschouwer is. Dat in het geval dat ik hun data niet krijg, ik geloof dat er passende sancties voorhanden moeten zijn en direct toegepast moeten worden'.

De reactie van de academische wereld kwam vliegensvlug, was afkeurend en groeit nog steeds. Prominente bloggers zoals Retraction Watch schreven: ‘KCL wil James Coyne de data van een studie over ME/cvs niet vrijgeven. Kijk eens of de absurde redenen daarvoor je bloed net zo doen koken als het onze'. Academici die onbekend lijken te zijn met de PACE-controverse maar wel belangstellen in wetenschappelijke normen maken gebruik van twitter om hun afkeuring voor het optreden van het KCL uit te drukken. De vooraanstaande onderzoekspsycholoog Brian Nosek van de universiteit van Virginia, uitvoerend directeur van het Center for Open Science, twitterde:

‘De weigering van KCL om gegevens en grondgedachtes te delen, zijn in tegenspraak met de wetenschap'. David Tuller van de  University of California, Berkeley, is professor wetenschapsjournalistiek en stelde opnieuw de vraag om de dataset vrij te geven opnieuw op 4 januari. Kings College kreeg veertien dagen de tijd om zich te bedenken. Morgen vervalt dat respijt. Maar de professoren Peter White, Trudie Chalder en Michael Sharpe, die het PACE-onderzoek leidden, blijven elke medewerking weigeren.  In juni vorig jaar bleek nochtans uit een rapport van de National Institutes of Health dat de Oxford Criteria waarop de studie gebaseerd is niet deugen en zelfs schadelijk zijn voor de patiënten. Op 27 oktober 2015 had de Britse overheid via de Information Commissioner's Office (ICO) de Queen Mary University of London, die meewerkte aan de PACE-trial, bevolen de dataset openbaar te maken. De universiteit ging in beroep omdat de kosten hoger zouden uitkomen dan 450£.

Op de site van PLoS ONE schrijft professor Coyne: "Patiënten leggen in klinische onderzoeken hun gezondheid niet in de weegschaal om de auteurs van een studie de uitkomsten verkeerd te laten duiden en onafhankelijke researchers te beletten ze nader onder de loep te nemen".

Ook het Riziv refereert naar de PACE-studie om zijn zorgtraject voor ME/CVS patiënten te onderbouwen. Het door Volksgezodnheid gefinancierde proefproject dat loopt in de UGent onder leiding van professor Dirk Vogelaers en huisarts Stefan Heytens uit Sint-Amansberg, is volledig op PACE gebaseerd.

De brief van Kings College leest u hier: https://dl.dropboxusercontent.com/u/23608059/PACE%20F325-...

De open brief van professor David Tuller staat hier:

http://www.virology.ws/2016/01/04/trial-by-error-continue...


Marc van Impe

Bron: MediQuality

18:50 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

29 november 2015

De waarheid vandaag is niet de waarheid van morgen (gastblog door Dr. A.M. Uyttersprot)

Soms moet een arts terug naar zijn eigen ervaringswereld. De schaamte, de onwennigheid die veel van mijn patiënten met CVS ervaren doen me denken aan mijn eigen jeugd. Ik was bij de jongsten van de klas in het eerste studiejaar. Ik mocht het tweede studiejaar overslaan en ik deed het direct goed in het derde studiejaar. Maar desondanks voelde ik me altijd een buitenbeentje, ik voelde me buiten de groep staan ook al deed ik erg mijn best om erbij te horen.
Zoiets moeten CVS patiënten ook voelen…ze doen zo hun best om bij de actieve maatschappij te horen maar worden overal buitengesloten zonder dat er een duidelijke aanleiding is en dan nog wel door mensen van wie verwacht wordt hen te helpen.
Internationaal is er meer en meer een erkenning en herkenning van de problematiek. In ons land doen de overheid en het Riziv alsof hun neus bloedt. Maar ik tel wél overheidsambtenaren, ziekenfondsmedewerkers en beleidsmakers of hun familie onder mijn patiënten.

Daarom een aantal voorbeelden uit de praktijk:
Eén van mijn patiënten met CVS/Fibromyalgie die zo vaak als ‘tussen de oren' gelabeld wordt, moet een poortkatheter krijgen. In de werkomgeving hebben de chirurgen en masse afgesproken dat mijn patiënten geen recht hebben op zo'n ingreep omdat ze geen rekening houden met de argumentatie en de diagnose. CVS/ME is voor hen een ingebeelde ziekte. Wie CVS/ME heeft hoeft geen medicatie maar een consult bij de psychotherapeut besloten de chirurgen.
Een tijd lang werden mijn patiënten ook geweigerd op de spoedopname. Wanneer ze durven langs te komen moeten ze eindeloos wachten en worden ze amper onderzocht. Mijn patiënten kunnen nooit iets fysieks krijgen. Eén keer CVS ... it's all in the mind. Van discriminatie gesproken!
Mijn naam op een voorschrift, een doorverwijzing…  is voldoende om bij een aantal dokters aversie op te wekken en dat uit zich dan in negatief gedrag naar de patiënt toe.
Als ik dit zo bekijk dan hebben CVS patiënten het nog harder te verduren dan psychiatrische patiënten. Deze worden wel erkend en herkend. Vele dokters vinden dat mijn patiënten zich letterlijk inbeelden dat ze een ziekte hebben en daarvoor gestraft moeten worden… ze moeten beter hun best doen, ze moeten oefenen dan gaat het wel over en anders zijn het profiteurs.
Ik begrijp dat deze patiënten zich onwennig voelen bij een hulpverlener, ze voelen zich beschaamd, ze zijn bang weer de deur gewezen te worden.
Een ander voorbeeld…
Een controlerende dokter van een mutualiteit stelde zich dreigend op en vertelde mijn patiënte dat zij niet moest verwachten dat ze nog lang werkonbekwaam zou blijven. De patiënte mocht zelf kiezen welk rapport ze wou overhandigen aan die dokter want het mocht er maar één zijn, de rest werd niet belangrijk geacht. Afhankelijk van het gekozen rapport zou de arts dan beslissen of ze nog langer werkonbekwaam zou blijven. De volgende maand moest ze alweer verschijnen. Die patiënte heeft er nog nachtmerries van en een duivelse schrik dat ze moet teruggaan.
Een andere controlerende dokter weet een patiënte te zeggen dat ze naar een dubieus centrum ging en dat dit een negatief effect heeft op haar beoordeling.
Dr Kris van Kerckhoven, controlerend geneesheer bij het Onafhankelijk Ziekenfonds is de oprichter van een eigen behandelingscentrum voor CVS en fibromyalgie …. via mindfulness. Uiteraard  heeft hij goede bedoelingen. Wat niet kan is het feit dat controlerende dokters bij het ziekenfonds mijn patiënten vrijwel verplichten om naar hun centrum te gaan. Dit is volgens hen de enige weg tot genezing.  Dit is wel een brug te ver.
Geen van die dokters heeft me ooit om uitleg gevraagd en ze controleren patiënten zonder ook maar enige kennis van die aandoening. Zelfs dokters van de grootste  politieke partij van Vlaanderen, gespeend van elke kennis en al lang buiten de actieve geneeskunde, doen zomaar uitspraken in de media waardoor ze de tweedracht vergroten.
Waar blijft het begrip van de hulpverleners voor patiënten met een aandoening die niet helemaal duidelijk is maar waar wereldwijd veel onderzoek naar gebeurt? Is de ziekte van Alzheimer dan zo duidelijk, kent men daar al een oorzaak van? Of Parkinson? Of MS? Over vele ziekten is het laatste woord nog niet gezegd.
Desondanks  heeft men toch veel mededogen…maar niet voor CVS. Ik geef toe dat het een ongelukkige naam is voor een desastreuze aandoening waarbij patiënten hun dagelijkse taken niet meer aankunnen door gebrek aan energie.
Als dokter zou ik eens ernstig rondneuzen in de wetenschappelijke literatuur die hierover bestaat. Maar er is hoop.
Ik lees dat prof. Marc Noppen van de VUB opkomt voor een adequate preventie van ziekten, dat er ook aandacht kan komen voor deze syndromen waarbij problemen van inflammatie, darmproblemen, neurologische problemen,… een rol spelen. Hij heeft zijn denkraam open getrokken. Uiteindelijk zie je ook in CVS/ME veel overlappende symptomen met andere chronische aandoeningen. Hebben depressieve patiënten immers ook geen darmproblemen? Of hormonale problemen, of moeheid?  Als je eenmaal buiten het beperkt specialistisch terrein kijkt ga je bij veel ziekten gelijkaardige klachten zien. Professor Noppen heeft geluisterd en zijn conclusies getrokken.
Ik hoop dat ik nog mag meemaken dat mijn patiënten ernstig genomen worden en dat men gaat inzien dat de levenskwaliteit van deze patiënten slechter is dan bij veel andere aandoeningen.
Ook dat is evidence based…zie volgend artikel "Chronic Fatigue Syndrome Found Worse Than Diabetes, Multiple Sclerosis, Cancer, etc":
http://www.cortjohnson.org/blog/2015/08/05/chronic-fatigue-syndrome-worse-mulitple-sclerosis-cancer/
Over de zo vaak geciteerde en ook door het RIZIV aangehaalde PACE trial die als basis dient voor de aanpak in België is nu heel veel te doen. Er blijken heel wat tekortkomingen in de studie te zitten. En de uitvoerders van de studie zijn nu verplicht de onderzoeksresultaten openbaar te maken, iets waar ze zich altijd tegen verzet hebben. De waarheid komt aan het licht. Collega's van Columbia University, Standford, Miami en London University College onderschrijven mijn stelling. Zie artikel - Trial by error: The Troubling Case of the PACE Chronic Fatigue Syndrome Study, http://www.virology.ws/2015/10/21/trial-by-error-i/
Ik heb het gevoel dat er stilaan iets aan het veranderen is, ik had graag gezien dat de overheid en met name het RIZIV uiteindelijk een duidelijk standpunt innam, nu er steeds meer aanwijzingen komen dat de vroegere aanpak onvoldoende was.

Dr Anne Marie Uyttersprot

 

Bron: MediQuality

07:33 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (3)