10 mei 2017

1 op 3 afgestane organen is niet geschikt voor transplantatie

 

Iets meer dan een derde van de gedoneerde harten en longen in België wordt niet gebruikt. Het gaat over organen die artsen niet geschikt vinden voor transplantatie. Daarnaast weigeren 1 op de 10 families organen van hun geliefde af te staan na overlijden, ondanks een vooruitstrevende wetgeving, schrijft Katrien Verbeke op Apache.


Momenteel wachten 1.217 mensen op een geschikt orgaan. De grootste groep wacht op een nieuwe nier. Maar omwille van medische en/of technische redenen worden organen in België geregeld afgekeurd. "In 33% van de gevallen krijgt een hart uiteindelijk geen ontvanger. En ook 34% van de longen, 21% van de levers en 13% van de nieren, wordt niet gebruikt. Uitschieter is de pancreas, een erg gevoelig orgaan. Daarvan kunnen artsen slechts 17% gebruiken en gaat 83% verloren", zegt Luc Colenbie, transplantatiecoördinator van het universitair ziekenhuis in Gent en expert bij de FOD Volksgezondheid.


De reden daarvoor is vooral medisch van aard. Het orgaan voldoet dan niet aan de kwaliteitsvoorwaarden. Ook de urgentie is een belangrijke factor. Er is ook een maatschappelijke verklaring. De inspanningen van de overheid om het aantal verkeersslachtoffers te doen dalen, werkt. Daardoor zijn er minder jonge donoren, waardoor de gemiddelde leeftijd van een orgaandonor stijgt naar 56 jaar, veelal na een hartstilstand of hersenbloeding. Ook de organen die in de database terechtkomen, zijn dus ouder. Artsen kunnen dan wel het hart weigeren, de nieren van diezelfde persoon zijn vaak wel nog bruikbaar.


"Tegenwoordig kunnen we organen die vroeger afgekeurd zouden worden op basis van leeftijd, toch nog transplanteren", zegt Colenbie. "Dat zorgt voor een belangrijke shift. We selecteren nu op basis van de kwaliteit van het orgaan, ook al was de persoon al wat ouder. De oudste donor in 2015 was 90 jaar." De technische vooruitgang zal de verliespercentages doen zakken, maar alle organen recupereren lukt nooit.


"Momenteel gebruiken we de perfusietechniek enkel voor nieren. In de toekomst moet dat ook mogelijk zijn voor de andere organen", zegt Colenbie. Dat zal de verliespercentages volgens de expert doen zakken, maar alle organen recupereren zal volgens de expert nooit lukken.


België behoort op vlak van orgaandonatie bij de top van Europa. We bevinden ons op de tweede plaats, na een verrassende winnaar: Kroatië. Het succes van België is grotendeels te verklaren omdat we een zeer hoog aantal donoren hebben per miljoen inwoners. Dat komt door onze vooruitstrevende wetgeving, die voorschrijft dat iedereen in principe donor is, tenzij iemand expliciet laat registreren geen donor te willen zijn. Toch kan het nog beter. "We kunnen het tekort aan donors nog meer terugdringen door te sensibiliseren", weet Lauwereys. "Veel geschikte donoren komen niet in de database terecht omdat familieleden weigeren om de organen van hun geliefde af te staan." Dat gebeurt in 12% van de gevallen.Vaak omwille van religieuze overtuigingen. Ze gaan er volgens Lauwereys van uit dat het wel niet zal mogen, terwijl dat vaak niet klopt.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

10:00 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

07 mei 2017

1 op 3 afgestane organen is niet geschikt voor transplantatie




Iets meer dan een derde van de gedoneerde harten en longen in België wordt niet gebruikt. Het gaat over organen die artsen niet geschikt vinden voor transplantatie. Daarnaast weigeren 1 op de 10 families organen van hun geliefde af te staan na overlijden, ondanks een vooruitstrevende wetgeving, schrijft Katrien Verbeke op Apache.


Momenteel wachten 1.217 mensen op een geschikt orgaan. De grootste groep wacht op een nieuwe nier. Maar omwille van medische en/of technische redenen worden organen in België geregeld afgekeurd. "In 33% van de gevallen krijgt een hart uiteindelijk geen ontvanger. En ook 34% van de longen, 21% van de levers en 13% van de nieren, wordt niet gebruikt. Uitschieter is de pancreas, een erg gevoelig orgaan. Daarvan kunnen artsen slechts 17% gebruiken en gaat 83% verloren", zegt Luc Colenbie, transplantatiecoördinator van het universitair ziekenhuis in Gent en expert bij de FOD Volksgezondheid.


De reden daarvoor is vooral medisch van aard. Het orgaan voldoet dan niet aan de kwaliteitsvoorwaarden. Ook de urgentie is een belangrijke factor. Er is ook een maatschappelijke verklaring. De inspanningen van de overheid om het aantal verkeersslachtoffers te doen dalen, werkt. Daardoor zijn er minder jonge donoren, waardoor de gemiddelde leeftijd van een orgaandonor stijgt naar 56 jaar, veelal na een hartstilstand of hersenbloeding. Ook de organen die in de database terechtkomen, zijn dus ouder. Artsen kunnen dan wel het hart weigeren, de nieren van diezelfde persoon zijn vaak wel nog bruikbaar.


"Tegenwoordig kunnen we organen die vroeger afgekeurd zouden worden op basis van leeftijd, toch nog transplanteren", zegt Colenbie. "Dat zorgt voor een belangrijke shift. We selecteren nu op basis van de kwaliteit van het orgaan, ook al was de persoon al wat ouder. De oudste donor in 2015 was 90 jaar." De technische vooruitgang zal de verliespercentages doen zakken, maar alle organen recupereren lukt nooit.


"Momenteel gebruiken we de perfusietechniek enkel voor nieren. In de toekomst moet dat ook mogelijk zijn voor de andere organen", zegt Colenbie. Dat zal de verliespercentages volgens de expert doen zakken, maar alle organen recupereren zal volgens de expert nooit lukken.


België behoort op vlak van orgaandonatie bij de top van Europa. We bevinden ons op de tweede plaats, na een verrassende winnaar: Kroatië. Het succes van België is grotendeels te verklaren omdat we een zeer hoog aantal donoren hebben per miljoen inwoners. Dat komt door onze vooruitstrevende wetgeving, die voorschrijft dat iedereen in principe donor is, tenzij iemand expliciet laat registreren geen donor te willen zijn. Toch kan het nog beter. "We kunnen het tekort aan donors nog meer terugdringen door te sensibiliseren", weet Lauwereys. "Veel geschikte donoren komen niet in de database terecht omdat familieleden weigeren om de organen van hun geliefde af te staan." Dat gebeurt in 12% van de gevallen.Vaak omwille van religieuze overtuigingen. Ze gaan er volgens Lauwereys van uit dat het wel niet zal mogen, terwijl dat vaak niet klopt.

Marc van Impe



Bron: MediQuality

09:41 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

27 mei 2016

Er ligt een Hollander op de snijtafel

Mijn Amsterdamse vriend die kraai noch kind heeft, wou zijn lichaam aan de wetenschap cadeau doen. Maar hij ving bot, zegt hij. Geen enkele medische faculteit in de buurt wou zijn milde gift aanvaarden. Hij vraagt of er bij ons soms interesse is?


Lichaamsdonatie is in tegenstelling tot orgaandonatie populair in Nederland: bij de medische faculteiten staan nu ongeveer 20.000 mensen ingeschreven, dat zijn er 4.000 meer dan vier jaar geleden. Jaarlijks hebben de universitaire scholen en onderzoeksinstellingen echter slechts 750 donorlichamen nodig.


Dat maakt dat er nu al, met al wat binnenkomt, meer dan voldoende is. Nog veel meer Nederlanders staan geregistreerd als orgaandonor: bijna een kwart miljoen in 2014. Zes van de acht Nederlandse medische faculteiten accepteren geen aanmeldingen meer van mensen die hun lichaam willen doneren aan de wetenschap. De overige twee nemen alleen nog donoren aan die in de buurt van het ziekenhuis wonen en niet al op hoge leeftijd zijn.


In ons land is er helemaal geen overschot aan donorlichamen. Een korte rondvraag leert ons dat er niet alleen een tekort is bij alle faculteiten maar ook dat er geen overkoepelend orgaan is of overheidsdienst die een en ander registreert.


Dat is anders in Nederland. Het verschil met het buitenland schuilt ook al in de hoge mate van secularisatie in Nederland, vermoedt cultureel antropoloog Sophie Bolt van de Radboud Universiteit. 'Opvallend veel Nederlandse lichaamsdonoren zijn niet-kerkelijk.'


Bolt, gepromoveerd op het onderwerp lichaamsdonatie, noemt nog meer oorzaken voor de Nederlandse situatie. 'Publicaties in de pers, vooral over monumenten die voor lichaamsdonoren zijn opgericht, spelen duidelijk een rol. Ook is er sprake van een sneeuwbaleffect: veel lichaamsdonoren dragen hun keuze actief uit.'

Maatschappelijke ontwikkelingen als vergrijzing en individualisering doen de rest.
'De ouderen van nu zijn babyboomers, die maken vaak minder traditionele keuzes.' De Nederlandse uitvaartjurist Willem van der Putten ziet geen bezwaren in de export van overtollige lichamen naar het buitenland, zolang de nabestaanden er contractueel mee akkoord gaan. Toch zijn Nederlandse universiteiten er niet happig op. Als deze mogelijkheid geopperd wordt, vallen onze Belgische gesprekspartners uit de lucht. De gedachte alleen al.


Op de Belgische website van uitvaartverzekeraar Dela suggereerde men eerder al dat het Nederlandse overaanbod onder meer door vergrijzing komt maar misschien ook wel doordat begrafeniskosten er gedekt zijn. In België is dat, voor alle duidelijkheid, niet meer het geval.


Hier is er nog steeds vraag naar mensen die hun lichaam willen afstaan aan de wetenschap. "De meeste mensen die hun lichaam afstaan, zijn ouderen, vaak alleenstaanden, " luidt het bij de KULeuven.


"Religieuzen komen ook vaak op het Vesalius-instituut terecht, net als mensen met een speciale ziekte, die dan vooral het onderzoek willen dienen. Anderen schenken hun lichaam dan weer uit dankbaarheid, omdat ze genezen zijn van een ernstige ziekte, of gewoon uit edelmoedigheid, om hun medemens van dienst zijn."
Meer info: https://med.kuleuven.be/nl/geneeskunde/vc/anatomie/afstaa...

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

 

 

09:00 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)