25 november 2017

Geneeskunde is geen familiezaak meer


Ooit was geneeskunde een familietraditie, men werd arts van vader op zoon, maar die tijd is al lang voorbij. Tweederde van de artsen zou hun vak niet aanbevelen aan hun kinderen, zo blijkt uit nieuw Brits onderzoek onder ziekenhuisartsen, huisartsen en stagiairs. Het Royal Medical Benevolent Fund start een campagne Together for Doctors, die het tekort aan medische professionals wil tegengaan, en peilde bij daarom naar de arbeidsvreugde bij de Britse artsen. Die is bijzonder laag.


Amper 62% van de artsen zou opnieuw voor de geneeskunde kiezen, 92% is van mening dat de arbeidsomstandigheden in de Britse ziekenhuizen het afgelopen decennium verslechterd zijn en 93% maakt zich zorgen over het aantal artsen dat ervoor kiest het beroep te verlaten. En het is de NHS die daarvoor de schuld krijgt. Het RMBF steunt honderden artsen en hun families die worstelen met financiële zorgen, een slechte gezondheid of verslaving.


Misschien herkent u de belangrijkste klacht: 75% van de ondervraagden wil extra administratieve ondersteuning.


Uit het onderzoek bleek ook dat er onder artsen nog steeds een stigma bestaat rond het vragen om hulp en ondersteuning. Meer dan de helft (56%) van de ondervraagden denkt dat een arts een bijzonder "persoonlijkheidstype" heeft dat hem bijzonder veerkrachtig maakt bij het werken onder toenemende druk, maar driekwart (75%) klaagt wel over het gebrek aan steun en sympathie voor artsen die hulp zoeken voor stress- en psychische problemen. 93% van de ondervraagden zegt dat er onder artsen een macho cultuur heerst waardoor ze elkaar ertoe aanzetten lange uren te kloppen en niet te klagen.

Marc van Impe


Bron: MediQuality

 

18:01 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

23 maart 2017

Waarom ik van mijn huisturk hou

 

Het gebeurt dat we ’s ochtends in bed liggen en een Turk de slaapkamer binnenvalt. Deze sympathieke man in OK-outfit is als het ware een huisvriend geworden, die niet zelden in onze conversaties opduikt. Mmm, lekker, zegt de geleerde vrouw. Curcuma, zeg ik dan. Dr. Oz zegt dat dit goed tegen inflammatie is, weet zij. Mehmet Oz is onze huisturk geworden.

Geen gezeur bij hem over Gülen of Erdogan, maar weetjes over kontjeuk, vet haar, zere tanden, vitaminetekorten, gênante fistels, ingegroeide teennagels, fenomenen, een ruikend geslacht en aandoeningen die stuk voor stuk geïllustreerd worden door het type van dames met een licht verhoogd BMI en een onveranderlijk goed zittend kapsel. Mehmet Cengiz Oz (56) is geen onbesproken figuur. Dr Oz is een Turks-Amerikaanse cardio-thoracaal chirurg en professor aan de University of Columbia, auteur van een aantal succesboeken en een zogenaamde Bekende Amerikaan (BA).


Hij is een voorstander van alternatieve geneeswijzen en wordt gehaat door het artsencorps, FDA- en CDC-functionarissen die hij vaak terecht op de korrel neemt, en door mijn lijfblad The New Yorker, omwille van zijn onorthodoxe adviesverlening. Uit een onderzoek van de British Medical Journal bleek dat 46% van zijn beweringen misleidend of onjuist waren. Wat weinig zegt, want de voorbije jaren hebben de BMJ én The Lancet én The New Journal zoveel artikels moeten terugtrekken, zich moeten excuseren of deden ze gewoon of hun neus bloedde omwille van pseudowetenschappelijke publicaties en daaraan verbonden omkoperij.


Oz is dol op vrouwen met afwijkingen, vrouwen met een neurose, vrouwen met een snor, mensen die een stuk van hun gezicht missen of elders op een minder zichtbare plaats, mensen met seksproblemen, schaamte en verder, zoals ik al zei, mensen met jeuk, gevoelloosheid, voosheid, stekende pijn op momenten dat het niet past en onweerstaanbare plasdrang. Kortom, allemaal schrijnende gevallen waar een beetje serieuze arts een bloedhekel aan heeft. Maar wij niet. Tussen een croissantje en een verse krant door mogen we dit graag aanzien. En dat brengt me bij een andere Amerikaan: Daniel Dennett, een cognitief wetenschapper en filosoof aan Tufts University in Medford, US, die zopas From Bacteria to Bach: the evolution of minds publiceerde.


Dennett is de antithese van Oz, maar net zo fascinerend. Hij maakt in zijn boek, dat ik hier niet ga bespreken –daar leest u het zelf wel voor-, de vergelijking tussen Antoni Gaudi en een termietennest. Allebei bouwen deze diersoorten schitterende kathedralen, maar Gaudi kan een termietennest nabouwen, terwijl geen enkele termiet over de 86 miljard neuronen beschikt die het Gaudi mogelijk maakten om La Sagrada Familia te verzinnen. Alleen al om die reden heeft Dennett geen schrik voor AI zegt hij: " Je laptop kan wel beter rekenen dan jij ooit zal kunnen, maar hij begrijpt niet waarom en wat hij berekent." Zijn enige angst is dat artsen op een bepaald ogenblik de adviezen van de AI machines zo letterlijk gaan opvolgen dat ze hopeloos in de fout gaan.


Worden dokters de deurwachters van de medische wetenschap die perfect weten hoe ze een deur moeten openen en hoe ze de wachtenden koffie bedienen, of gaan ze in het verzet en blijven ze echt artsen? Het doet men denken aan de tijd die nog niet achter ons ligt, toen de aanhangers van het wetenschappelijk socialisme de zogenaamde Golden Rules and Pathways vastlegden die de NHS en ons Riziv laten verworden hebben tot de zandbak die ze vandaag zijn. Ijzeren rails langswaar gedacht kan worden. wie daarbuiten gaat wordt gestraft en in de Gobi woestijn achtergelaten. Dankzij de evidence based idiots, zoals de geleerde vrouw zegt.


Daarom hou ik van Oz en van Dennett. En van de geleerde vrouw, koffie, een krant en croissants in bed.

Marc van Impe

Bron MediQuality  

08:18 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

14 maart 2017

Nieuwe generatie mijdt sigaretten en alcohol

Ik heb altijd mijn twijfels gehad bij fatsoensrakkers die een politiek van drooglegging voorstaan. Het heeft nooit gewerkt en zal nooit werken. Ik was veertien in een tijd dat roken, laat staan drinken streng verboden werd voor kinderen van onze generatie. Een leraar op de zondagse tekenacademie leerde me mijn eerste sigaret kennen. Ik had daar geen bijgedachten over. Maar het werd het begin van meer dan twintig jaar verslaving. Nochtans werd de eerste sigaret prompt gevolgd door een rammeling, iets wat nu ook niet meer tot het pedagogisch arsenaal behoort. Het verbod thuis, op het college en in de jeugdbeweging maakte de verslaving dubbel aantrekkelijk. Ondertussen ben ik al weer ruim 30 jaar van die zonde af.


Ook vandaag zijn er advocaten voor een strenge restrictie van tabak en alcohol. De minister neemt daar een meer relaxte houding in. Ik denk dat ze gelijk heeft. Uit een onderzoek van de Britse NHS onder 14.000 pubers dat pas gepubliceerd werd, blijkt dat kinderen nooit zo weinig gerookt of gedronken hebben. De helft van de deelnemers ondergingen achteraf een medisch controle-onderzoek.


Pubers beneden de 16 experimenteren 60% minder met alcohol, vergeleken met 2003, terwijl de consumptie van sigaretten is met 75% gedaald. Sterker nog, uit de Health Survey for England 2016 blijkt dat slechts 4% van 8- tot 15-jarigen ooit een sigaretje probeerde. In 2003 was dit nog 19 %. Meer dan een derde van hen die toch rookten probeerde een e-sigaret, terwijl slechts 2% van de niet-rokende kinderen aan de vaping ging.


16% probeerde een alcoholhoudende drank. In 2003 was dit nog 45%. Dit betekent dat kinderen op een bijzonder beïnvloedbare leeftijd de slechte gewoonten van hun ouders vermijden. Het verslag stelt dat dit het resultaat zou kunnen zijn van nieuwe preventietechnologie, van responsabilisering wat leidt tot meer gewetensvolle kinderen en een beter ouderschap. Volgens campagneleiders tegen het roken en drinken hebben de restricties hun resultaat bewezen.


Maar volgens hoofdonderzoeker Gillian Prior spelen ook de sociale media een belangrijke rol. "Kinderen besteden hun tijd nu anders dan 15 jaar geleden. Wie actief wil zijn op de sociale media houdt daar beter zijn hoofd bij en drinkt of rookt dus niet." Ook het softdrugsgebruik neemt dramatisch af.


Een van de ondervraagde ouders geeft de zinnigste uitleg: "Volgens mijn tienerzonen is niet drinken zinvol omdat dat hun reactietijden bij het gamen zou kunnen beïnvloeden. Het idee van het drinken van omwille van de roes trekt hen niet aan. Daarbij hebben ze net als ik een hekel aan de geur van tabaksrook."


Diezelfde attitude merk ik op in mijn eigen uitgebreide familie: roken is niet cool, dronken worden is een teken van zwakte, dope is voor losers.


Er komt echter niet alleen goed nieuws: vier vijfde van de kinderen is niet genoeg fysiek actief en een derde lijdt aan overgewicht.


De Engelse resultaten kunnen niet zo maar geëxtrapoleerd worden naar ons land, maar ze zijn zeker indicatief.


Marc van Impe


http://content.digital.nhs.uk/article/7551/Household-surv...

 

Bron: MediQuality

 

 

08:10 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)