18 mei 2017

Ereloon naar talent en ervaring, wel voor advocaten niet voor artsen

 
Advocaten willen dat ze vrij en ongeremd zelf hun honorarium kunnen bepalen. Ook als er een vorm van algemene rechtsbijstandsverzekering wordt opgezet. Uiteraard zal die verzekeraar de vinger op de knip houden. Artsen hebben daar ervaring mee. Een arts is in principe vrij in het bepalen van zijn honorarium.


Maar het recht op een betaalbare gezondheidszorg en het feit dat de overheid via de verzekeringsinstellingen het grootste deel van dit honorarium financiert maken dat er remmende mechanismen bestaan die de omvang van het artsenhonorarium moeten kanaliseren. Ook de Orde stelt dat de arts ‘gematigd en bescheiden moet zijn bij het bepalen van zijn ereloon( code: art: 71). Advocaten willen daar niet van weten.

Stelt u zich het volgende verhaal voor: een patiënt meldt zich met een acute klacht. Hij maakt zich ernstig zorgen. En liever dan beroep te doen op een kwakzalver wendt hij zich tot een afgestudeerde professional. De arts in kwestie luistert aandachtig, hij heeft ervaring met dit soort klachten, en is bereid de patiënt in behandeling te nemen. Maar eerst moet er een provisiefactuur betaald worden. Neem zo'n 2000 €. Dat is gebaseerd op een ereloon van zo'n 170 € per uur, verplaatsingskosten à 0.50 € per kilometer en 3% administratieve kosten.


Daarbij komt 21% BTW. De arts stelt de patiënt echter gerust: dit voorschot zal in mindering worden gebracht van de eindfactuur. Absurd, zegt u? Niet voor een advocaat. Het is eerder de regel dan de uitzondering. Wie naar de dokter gaat, weet –ook in een privé kliniek- perfect hoeveel dat gaat kosten.


Maar bij een rechtszaak weet je wel waar je vertrekt maar niet waar je uitkomt. Een arts vraagt een vast bedrag. Een advocaat bepaalt zelf zijn ereloon, volgens de regel: hoe meer talent en ervaring, hoe hoger het ereloon. Dat maakt dat heel wat rechtszaken stranden, nog voor er een uitspraak komt, omdat het financieel onhaalbaar wordt. Vooral in medische zaken –waar de aansprakelijkheidsverzekering bepaalde limieten op legt- maar ook in geschillen met bijvoorbeeld Riziv of ziekenhuisdirectie, is dat het geval. Ik ken meer dan een arts die zich in de financiële ruïne heeft geprocedeerd. Ook al hebt u het gelijk aan uw kant, vaak is het de raadsman die als enige winnaar overblijft.


Maar er is verandering op komst. Minister van Justitie Koen Geens legt nu een vast eenheidstarief voor advocaten op tafel. Op de bijzondere ministerraad van vorige zondag werd besloten om een 'nomenclatuur voor advocaten' in te voeren. De overheid gaat dus wettelijke tarieven vastleggen, waarna advocaten zelf mogen kiezen of ze zich aan die tarieven houden. Vervolgens wordt een lijst van die advocaten gepubliceerd. Zo krijgt de burger meer transparantie. Als een advocaat zich houdt aan dat vastgelegde ereloon zou de verzekering moeten volstaan om alle kosten te dekken.


In eerste instantie gaat het om echtscheidingen, bouwgeschillen, erfeniskwesties en bepaalde strafzaken. Maar in de coulissen vernemen we dat er ook gedacht wordt aan geschillen binnen het kader van het gezondheidsrecht.


Vorig jaar kreeg de ombudsvrouw van de verzekeringen 598 klachten binnen betreffende verzekeringen voor medische zorg, de hospitalisatieverzekeringen, en dat is slechts het topje van de ijsberg. Er zijn nogal wat klachten in verband met de afhandeling van medische schadegevallen. Volgens het regeringsvoorstel zullen advocaten zelf mogen kiezen of ze zich aan die conventie houden.


En daar zijn ze niet gelukkig mee want , aldus Hasseltse advocaat en opiniemaker Hugo Lamon. Hij maakt de vergelijking met de voetbalcompetitie: "Het is alsof je de lonen van topvoetballers gelijktrekt met de lonen in vierde provinciale." Lamon vreest dat de tarieven een referentie zullen worden voor wat ‘een normale prijs' is. "Daardoor zal de rest van de markt de tarieven automatisch overnemen. Dit plaatst ons allemaal onder druk."


En de Orde van Vlaamse Balies zegt dat er geen prijsafspraken over rechtszaken kunnen worden gemaakt, want zou in strijd zijn met de Europese mededingingsregels. "Door mensen richting een verzekering te duwen, wordt de toegang tot de rechter geprivatiseerd" , zegt meester Philippe Declercq, van de Orde van Vlaamse Balies.


De advocaten zeggen ook dat de ene zaak de andere niet is. Aan de ene zaak heeft een advocaat bijvoorbeeld veel meer werk dan aan een andere. Waarbij ik me de vraag durf te stellen of dat bij dan bij artsen anders is? Draaien die dan voortdurend op routine? Het protest doet me denken aan discussies uit 1964. Misschien stevenen we af op een nationale advocatenstaking.

Tenslotte nog dit: de forfaitaire kilometervergoeding wordt jaarlijks aangepast op 1 juli. Voor 2016 werden ze gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad van 29 juni 2016. Van 1 juli 2016 tot en met 30 juni 2017 is het nieuwe bedrag 0,3363 € per kilometer. Dus geen 0,50 € per kilometer.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

08:54 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

07 oktober 2015

Koninklijke Academie voor Geneeskunde blundert met Charter

Met haar voorstel van het "Charter over goed patiëntschap" heeft de Koninklijke Academie voor Geneeskunde een diplomatieke uitschuiver gemaakt die kan vergeleken worden met de pauselijke bullen die Joseph Ratzinger de wereld instuurde. Geen zinnig mens die zal betwisten dat patiënten naast rechten ook plichten hebben. Maar deze plichten ex-cathedra verkondigen zoals dat op zaterdag 26 september gebeurd is, is een blunder zonder weerga.

Aan de publicatie van zo'n werkstuk is –gezien de lijst van eminente medewerkers- zeker heel wat denkwerk vooraf gegaan, maar de communicatie hierover dateert uit het tijdperk dat ons politiek verstand nog op steenkool draaide en meneer doktoor het nog samen met de pastoor en de hoofdonderwijzer het in het dorp voor het zeggen had. Ik zeg niet dat hier een volksraadpleging aan vooraf had moeten gaan, maar op zijn minst hadden de diverse patiëntenverenigingen en organisaties van zorgverleners geraadpleegd moeten worden. Daar is nu geen sprake van geweest. Dit is een werkstuk van specialisten medisch recht, hoogleraren en medici die nauwelijks voeling hebben met de dagdagelijkse praktijk van de geneeskunde.

Het Vlaams Patiëntenplatform vindt het charter te eenzijdig. Ilse Weeghmans zegt duidelijk: " dit is een verhaal dat in twee richtingen geldt." Het komt er hier op neer dat in plaats van een plichtencharter beter gewerkt was geweest aan een convenant waarbij beide partijen, artsen én patiënten, in volle respect voor elkaar de wederzijdse plichten en rechten neerschrijven.

De Orde van Geneesheren is wel enthousiast. Pediater Michel Deneyer van de Nationale Raad van de Orde der Geneesheren,  en professor aan de VUB vindt dat het niet bij dit document mag blijven. "Dit moet het begin zijn van een sensibiliseringscampagne."  De Orde heeft het dus nog altijd niet begrepen.

In hetzelfde weekend maakte minister van Justitie Geens bekend dat hij werkt aan een lijst van onafhankelijke verzekeringsartsen. MediQuality heeft patiënten en artsen  recent nog het forum gegeven om deze heikele kwestie aan te kaarten. Geens wil dat de artsen publiceren voor welke verzekeringsmaatschappijen ze hand- en spandiensten verlenen zodat een conflict of interest niet langer mogelijk is.

De Orde én de Academie hebben altijd het stilzwijgen bewaard in deze kwestie.  Het feit dat hier een stevig loopje genomen wordt met de medische deontologie weegt blijkbaar niet zo zwaar als een patiënt die niet op zijn afspraak verschijnt.  Ik wil de vraag stellen wiens fysieke en psychische integriteit hier beschadigd wordt.

Marc van Impe

14:50 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)