29 juli 2016

Seksisme ook in de medische reclamewereld

Het verzet tegen advertenties waarin vrouwen worden herleid tot objecten neemt nu. De nieuwe campagne We Are#WomenNotObjects wil dat dit stopt en lanceerde daarvoor een campagnefilmpje dat pijnlijk duidelijk maakt hoe grote bedrijven vrouwen in hun reclameboodschappen herleiden tot regelrechte objecten. Een vrouw onder de losse lakens verkoopt alles.

Een smachtende uitdrukking moet mannen ertoe overhalen auto's, wodka en zelfs aftershave te kopen. Maar niet alleen de reguliere industrie is in dat bedje –sorry ik kon het niet laten- ziek. Ook de farmaceutische nijverheid kent er wat van.

Al moet ik direct nuanceren: wat die sector betreft gaat het er in onze contreien heel beschaafder aan toe dan aan de overkant van de oceaan. Ik tik de naam van een nieuw medicijn in en een korte surfuitstap op het internet brengt me bij aantrekkelijke rijpere dames in gezelschap van de George Clooney van dienst, die hem blijkbaar niet aan zijn trekken laten komen. Of een smachtende Meg Ryan die in 1989 haar fake orgasme beleeft in "When Harry Met Sally". En dat allemaal voor de promotie van een nieuw roze pilletje.

Wie die beelden én filmpjes bekijkt die op de Amerikaanse televisie, waar reclame voor medicijnen mogelijk is, kan niet anders dan concluderen dat de makers van de campagne We Are#WomenNotObjects overschot van gelijk hebben.

Seksisme is een oud zeer. Ook op de medische werkvloer, zoals we hier al meermaals aangaven. Het weekblad Flair hield in 2010 een enquête onder 1.580 lezeressen om na te gaan in hoeverre Belgische vrouwen geconfronteerd worden met seksistische overtuigingen, opmerkingen en handelingen. De resultaten waren onthutsend: 79% heeft te maken met seksistische voorstellen, opmerkingen of gebaren: zowel op de werkvloer, op straat of in een relatie. En 75% vindt dat reclame vol zit met vooroordelen tegenover vrouwen. 32% was ooit het slachtoffer van verbaal of moreel geweld. En slechts 19% geeft verbaal weerwerk op seksistische opmerkingen of handelingen. 1 op 2 kiest ervoor om seksisme te negeren uit angst of uit schrik om als flauw, humorloos of die hard feministe bestempeld te worden.

Toenmalig minister van Werk en Gelijke Kansen Joëlle Milquet zette daarop een actieplan op met vijf actiestappen: nultolerantie voor seksistische stereotypes in reclame, een prijs voor 'positieve' reclame, een anti-seksismewet, het dichten van de loonkloof tegen 2016 en een actieplan tegen partnergeweld. Toen we het daar op de januariborrels over hadden werd er lacherig op gereageerd. Milquet, wie was dat weer? En mag je tegen een collega al niet meer zeggen dat ze er aantrekkelijk uit ziet? Ook in de medische wereld gebeurt seksisme gebeurt altijd in de rand, het overtreedt niet echt de wetten, maar geeft eerder een vaag onbestemd gevoel.

De video van We Are#WomenNotObjects die je op YouTube terugvindt, toont echte vrouwen die de ware boodschap van de advertenties uitleggen. Merkwaardig genoeg verschijnt er eerst een waarschuwing dat er mogelijk schokkende beelden komen??? Oh ja, de farmaceutische reclame vindt u op Google Afbeeldingen onder het lemma flibanserin. Zonder waarschuwing. En de loonkloof? Die is in 2016 nog altijd niet gedicht. Om over de rest maar te zwijgen.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

16:28 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)