15 april 2015

Leve het matriarchaat

BOSTON 31/03 - Eén van de horrorscenario’s die een mens op reis kan meemaken speelt zich af aan de transportband die vanuit de buik van de luchthaven de bagage uitspuwt als waren het braakballen van een uil met indigestie. De horror begint als jouw braakbal er niet bij is. Iedereen is al voorbij de douane, al lang in een taxi gestapt en jij staat daar in een verlaten hall tevergeefs te wachten op je lost luggage. Het overkomt me in het gezelschap van vier hooggeleerde dames, onderweg naar het congres van Experimentele Biologie in Boston.

Ironisch genoeg had mijn koffer wel New England bereikt en waren het de vier die een weekend zonder de vertrouwde make-up en schone lingerie tegemoet gingen. Waarmee eens te meer de superioriteit van de vrouw bewezen werd. Geen gevloek, geraas of gedaas zoals je dat van mannen mag verwachten, maar de intelligente reactie dat we zeker een oplossing voor dit basaal probleem zouden vinden. We waren op weg naar een Tea Party.

Vrouwen zijn, zo wordt hier eens te meer bewezen, superieur aan mannen. Dat doet me denken aan het pas verschenen "Women After All: Sex. Evolution, and the End of Male Supremacy,", van professor Melvin Konner, antropoloog aan Emory University. Konner heeft een verklaring voor dit fundamentele verschil: alleen mannen kunnen drager zijn van een specifiek stukje DNA, SRY genaamd, dat ervoor zorgt dat ze een zeer toegenomen risico hebben niet alleen gewelddadig uit de hoek te komen, maar ook zelf het slachtoffer te worden van dodelijk geweld. Meer dan 90% van de misdadigers zijn drager van dit gestoorde gen wat staat voor Sex Determining Region of Y Chromosome, en bijna de helft van alle mannen lijdt aan hetzelfde falen. Er valt niets aan te doen, het is een biologisch lot. Maar dan wel een lot dat voor heel wat ellende gezorgd heeft en nog zorgt.

Vrouwen, schrijft Konner, zijn duidelijk superieur aan mannen en het is een goede zaak dat dit in onze maatschappij eindelijk duidelijk wordt. Konner wandelt in zijn boek van evolutionaire biologie naar neurobiologie, ethologie, antropologie en eindigt bij geschiedenis, met uitstapjes naar de economie en de politiek. "Niet alleen zijn vrouwen beter geschikt om een situatie te evalueren en daarop te reageren, ze zijn ook betrouwbaarder, eerlijker, meer fair, ze werken harder en spelen eerlijker, ze zijn relatief onafhankelijker van hun seksuele driften, zijn minder bevooroordeeld, minder bijgelovig en minder agressief. Ze leven langer, hebben over het algemeen een lagere morbiditeit en mortaliteit op elke leeftijd, hebben meer afweer tegen allerlei ziekten, hebben minder hersenafwijkingen die leiden tot afwijkend of destructief gedrag, ze lopen minder kans verslaafd te worden en boven alles, ze kunnen uit hun eigen lichaam nieuw leven creëren. En daar hebben ze binnenkort geen mannen meer voor nodig. "

Op het congres heb ik een gesprek met de voorzitster van de American Association of Anatomists, een vrouw uiteraard, die me uitlegt waarom de geneeskunde zo snel vervrouwelijkt: vrouwen zijn betrouwbaarder in hun diagnose, geduldiger, empathisch,  en minder pretentieus dan hun mannelijke collega's. Dat wordt door patiënten én collega's geapprecieerd. Bovendien zegt ze, zijn vrouwen veel zelfzekerder. Luidt het Amerikaanse gezegde niet Mommy's babies, Daddy's maybes?  Je zou van minder…

Die avond, terug in het hotel, zijn de dames in een beste humeur. De dag was koud, het sneeuwt in Boston, maar ze kochten nog voor het congres bij Victoria's Secret een paar nieuwe setjes elegante luchtigheid, een sjaal en een jas op kosten van Delta Airlines, en een nieuwe dag- en nachtcrème. De juiste prioriteiten waren gesteld, de dag kon niet meer stuk, vanavond gaan we naar de betere lobstertent. De verloren bagage is nog altijd niet terecht. Maar wie heeft er nog een man nodig, tenzij om de deur open te houden. Bij deze trap ik er één open: kan iemand me uitleggen waarom vrouwen ook in de gezondheidszorg nog altijd zo gediscrimineerd worden ? En kunnen we onze deficitaire ziekenhuizen niet beter door vrouwen laten besturen, dan door mannetjes die zo nodig tijd moeten maken om op een fiets te racen of aan Japanse gevechtssport te doen? Nee, dan ga ik liever voor het matriarchaat.

Marc van Impe

Bron : MediQuality

07:08 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)