28 november 2017

Ik voel me schuldig omdat CM hieraan meegewerkt heeft


Aan het woord is Luc Van Gorp, voorzitter van de CM, in gesprek met de collega’s van Knack Magazine. Helemaal in het begin van een interview over de slechte kwaliteit van de zorg: “We investeren vandaag handenvol geld om mensen heel oud te laten worden. Maar als het zover is hebben ze het gevoel dat we hen in de kou laten staan… Zelf voel ik me schuldig omdat CM als verzekeraar aan dat businessmodel meegewerkt heeft. Terwijl ik er eigenlijk van overtuigd ben dat ons gezondheidssysteem veel meer in kwaliteit dan in kwantiteit zou moeten investeren.”


Marc Justaert, de gewezen voorzitter van de CM hoort het nu eens van een ander: zijn beleid dat hij meer dan twintig jaar lang bespeelde als een trekharmonica klinkt vals. Het pleit voor Luc Van Gorp dat hij in dat overigens uitstekende interview de hand in eigen boezem durft te steken. Weinige ziekenfondsvoorzitters, op Geert Messiaen van de Liberale Mutualiteiten na, die om het jaar een lezenswaardig boek afscheidt, hebben het hem voor gedaan. Zelfkritiek is een eigenschap die bij de ziekenfondsen zelden voorkomt. Maar het volstaat niet mea culpa te zeggen om daarna ervan uit te gaan dat na de biecht alles vergeven is. Men moet niet alleen de zonde bekennen maar ook inzicht tonen. En ik vrees dat dit bij Van Gorp nog ontbreekt. "Meer en meer mensen beginnen in te zien dat onze gezondheidszorg verkeerd is gefinancierd en georganiseerd", besluit hij het interview. " Zij keren zich tegen de macht van artsen, van ziekenhuizen en geneesmiddelenindustrie. Ik ben ervan overtuigd dat ze gaandeweg maar van zich zullen laten horen in belangengroepen. Ik moet toegeven dat ik daar erg onrustig van word. Welke rol kunnen en mogen wij daar als ziekenfonds bij spelen?"


U leest het goed: artsen, ziekenhuizen en geneesmiddelenindustrie vreten de bonen. Niet de ziekenfondsen. Merkwaardig dat hij ervan uitgaat dat de patiënt zich geen vragen stelt over de gigantische geldtransfermachine die deze ziekenfondsen geworden zijn. Alleen al hun werkingsbudget overtreft dat van de hele federale huisartsengeneeskunde. Alsof de werking van de spoorvakbond meer zou kosten dan de kostprijs van het personeel achter het loket en in de trein.


De ziekenfondsen zijn aan bezinning toe. Ze vertegenwoordigen de patiënt niet, ze vertegenwoordigen zichzelf, zijnde wat ze zijn: een verzekeringsinstelling die moet beantwoorden aan de economische wetmatigheden. En zoals de grootgrutter in de eerste plaats denkt aan zijn eigen overleven, en niet aan het koopplezier van de klant, denkt het ziekenfonds aan zijn eigen financiële gezondheid. Centjes en procentjes, niet de kleine ventjes.


De patiënt weet beter waar hij aan toe is. De wet op de Patiëntenrechten is wat dat betreft duidelijk: de patiënt kan een vertegenwoordiger aanduiden, een fysiek persoon, desnoods stelt de vrederechter een bewindvoerder aan. Maar nergens is er sprake van het ziekenfonds.


Begin vorige week verscheen het rapport van Deloitte Econopolis over de staat van onze gezondheidszorg. Een eerste conclusie daaruit is dat de Belg nog altijd gelooft dat we in het beste "verzorgde" land ter wereld leven. De werkelijkheid is echter hard bij les: op heel wat gebieden, preventie en ouderzorg om er maar een paar te noemen, hangen we aan de staart van het peloton.


Het is lood om oud ijzer. Men zegt wat en er gebeurt verder niets. En toch moet er bespaart worden. Ik hoorde op een Nederlands congres een origineel voorstel: Geef de huisarts een bonus op elke voorkomen heropname in het ziekenhuis. Het idee komt van Marc Berg van McKinsey. Hij becijferde dat alleen al door de vermijdbare zorg te vermijden kan men 15 tot 20 procent van de zorguitgaven besparen. Het werd uitgeprobeerd in de staat New York. Volksgezondheid kost daar 80 miljard. Eerste jaar 8 miljard bespaard. Van zo'n bericht word ik optimist.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

20:28 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

23 april 2014

De parabel van de hardvochtige farizeeër


VILVOORDE 19/04 - De vlucht vooruit. Daar moest ik aan denken toen ik op de radio hoorde dat niet geconventioneerde artsen die vrij hun honorarium bepaalden sociale profiteurs zijn. Marc Justaert van de CM had aan de hand van de prestatiebriefjes van de voorbije twee jaar laten uitrekenen dat de patiënt “die helemaal niet weet dat hij bij een niet geconventioneerde arts op consultatie gaat” per visite zo’n vijf tot twintig euro “teveel” betaalt. Gefündenes fressen voor de flinkse redacties van onze nationale omroepen die er hun hele ochtend aan wijdden.
Is dit toeval. Gisteravond viel het bericht binnen dat alle ziekenfondsen, niet alleen de CM,  jarenlang tot 30 miljoen per jaar onterecht teruggevorderd hebben van hun leden die een uitkering kregen. Het ziekenfonds  had per lid tot 10.000 euro teveel aan uitkeringen betaald. En eiste dat terug. Hierover geen woord.
Wat die redacties zorgvuldig vermeden te melden is dat ongeconventioneerde artsen het recht hebben om een vrij honorarium te vragen. Daar is niets onwettelijks aan. Wat wel onwettelijk is dat de ziekenfondsen wetens en willens de wet van 1997 overtreden die de patiënten via een sociaal handvest beschermt tegen vergissingen die hun ziekenfonds beging. De mutualiteiten die voor hun "bemiddeling en uitbetaling" meer dan het jaarlijks huisartsenbudget ontvangen hebben dit sociaal handvest jaren aan een stuk genegeerd, en sterker nog, hun leden in het ongewisse gelaten. Dat het hierbij meestal gaat om de sociaal zwaksten in onze maatschappij zijn ze als rechtgeaarde farizeeërszorgvuldig vergeten. Sterker is nog dat het Grondwettelijk Hof tot tweemaal toe , na een vernietigende audit in 2011, deze gang van zaken veroordeelde. 
De ziekenfondsen haasten zich nu om te zeggen dat ze sinds 2012 gestopt zijn met deze onrechtmatige invordering. Maar de lopende dossiers, met dagvaardingen, deurwaardersexploten en in beslagnames gaan gewoon door. Patiënten die niet kunnen of willen terugbetalen worden zelfs correctioneel vervolgd.
Binnen de overlegorganen van het Riziv hebben de ziekenfondsen het zelfs zover gekregen dat ze slechts voor 20 procent van de schade moet opdraaien. Voor de rest draait het Riziv, de belastingbetaler dus op.
Het magistrale excuus als klap op de vuurpijl: er is zo weinig interesse voor het sociaal recht dat de praktijk vijftien jaar zonder rechtzetting kon doorgaan. De vraag mag worden gesteld wie hier wiens belangen verdedigt.
Je zou sympathie krijgen voor de N-VA die radicaal vraagt dat de ziekenfondsen van hun uitbetalingsfunctie zouden ontheven worden. N-VA Kamerlid Nadia Sminate van de N-VA die de kat de bel aanbond heeft in elk geval haar zetel in de volgende legislatuur verdiend.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

10:32 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)

23 oktober 2013

Felicitaties van CM

Ze werd verguisd, belasterd, gepest, aangeklaagd, veroordeeld en voor de Orde gedaagd en nu door dezelfde Marc Justaert van de Christelijke Ziekenfondsen gefeliciteerd en in de bloemetjes gezet: dokter Anne Marie Uyttersprot mijn lief, mijn steun, mijn licht, mijn inspiratie en mijn geleerde vrouw. Lees de ongelooflijke brief die gisteren in de bus viel:

 

felicitaties,annemie,anne-marie,marc justaert,cm,christelijke mutualiteiten,aangeklaagd,bloemen

 

 

16:51 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)