29 november 2017

Is de minister chronisch vermoeid?


"Beste minister, U besluit om voorlopig geen volledige update inzake het CVS/ME beleid door te voeren. U laat zo enkele belangrijke vragen onbeantwoord. Misschien wil u wachten tot de nieuwe richtlijnen van NICE misschien pas in 2020 beschikbaar zijn? Daarover maak ik me zorgen."

Uittreksel uit een open brief gericht aan minister Maggie De Block.


Geachte mevrouw de minister,


Beste Maggie,


Ik wil uw aandacht even vragen voor de CVS/ME patiënten in ons land. U reageerde niet op de open brief van collega Annelies Vanbelle.


We hebben hier de voorbije maanden verschillende malen bericht over de peripetieën rond de PACE studie en de verantwoordelijkheid dienaangaande van de Britse Gezondheidsraad NICE. Zowel de PACE-trial als het Nederlandse FITNET-NHS onderzoek zijn op een mislukking uitgelopen.


Wij hebben op deze website systematisch bericht over de ernstige methodologische tekortkomingen in zowel de Nederlandse FITNET-studie als het werk van professor Esther Crawley en de PACE-trial. Na heel wat weerstand en de uitspraak van het Hoogste Gerechtshof heeft NICE besloten om een volledige actualisering van Clinical Guideline 53, de richtlijn voor de behandeling van CVS/ME, na te streven, in plaats van de alles bij het oude te laten, wat de gemakkelijkste houding zou zijn.


Voor ons land is dit heel belangrijk. De richtlijnen van de Geneeskundige Directie van het Riziv zijn immers een kopij van Clinical Guideline 53 en worden tot op de letter volgt. De directeur Ri De Ridder blijft nog altijd CG53 aanhouden en geeft geen sjoege. Als hij zich zou baseren op de huidige wetenschap na de internationale controverse over de PACE-trialen andere CBT/GET-proeven, zou hij zijn beleid herzien. Quod non.


NICE heeft nu een lijst met prioriteiten aangekondigd die tegen 2020 voor een eerlijk en adequaat beleid moeten zorgen. Het is hoog nodig. De CVS/ME patiënten verkeren al jaren in moeilijkheden en wat nog erger is, ze worden geteisterd en overstelpt met negatieve opmerkingen van behandelende artsen, academici, controlerende geneesheren en door de verzekeringen koudweg buiten gezet. Dat allemaal op basis van CG53. Tussen haakjes, dr. De Ridder heeft de ambitie om na zijn pensioen de verantwoordelijkheid op te nemen van de organisatie die belast gaat worden met het beleid inzake chronische zieketen. Dat belooft.


U besluit om voorlopig geen volledige update inzake het CVS/ME beleid door te voeren. En dat laat enkele vragen onbeantwoord. Misschien wil u wachten tot de nieuwe richtlijnen van Nice misschien pas in 2020 beschikbaar zijn. daarover maak ik me zorgen. Na de ervaringen uit het verleden lijkt NICE niet de ideale partner om richtlijnen bij te werken.


En wel hierom.


Wat is nu de officiële status van CG53? Wordt die richtlijn in ons land gewoon geklasseerd of op de een of andere manier als "voorlopig" of "stand-by" beschouwd? Of blijft ze volledig van kracht? Met andere woorden, als klinieken en artsen van het Leuvense referentiecentrum beweren dat ze de "NICE-richtlijnen" voor CVS/ME volgen, zijn ze dan ook verplicht om patiënten te informeren dat de huidige versie eigenlijk niet langer deugt? Als deze kliniek en de artsen ervan CBT en/of GET voorschrijven en NICE als referentie aanvoeren, hebben zij dan niet de plicht uit te leggen dat de effectiviteit van deze twee behandelingen ernstig in twijfel wordt getrokken? Kortom dat het een maat voor niets is. Is dat geen verspilling van duur gezondheidsbudget?


Het besluit om een "volledige update" na te streven suggereert dat NICE zich bij de internationale wetenschappelijke gemeenschap heeft aangesloten en zich nu afvraagt of psychologische en gedragsmatige benaderingen wel geschikt zijn voor de behandeling deze ziekte. Maar op de websites worden patiënten en pleitbezorgers bij verwijzingen naar CVS/ME nog altijd geconfronteerd met oude omschrijving als zou de ziekte psychosomatisch van oorsprong zijn.


Ik maak me daarover zorgen. Want om te beginnen blijft NICE werken met het Adult Improving Access to Psychological Therapies programma (IAPT), wat ontworpen om "digitale therapieën te beoordelen voor de behandeling van angst, depressie en medisch onverklaarbare aandoeningen" waarmee we weer op de psychiatrische piste zitten. Dat voorspelt weinig goeds. Gaat België nu ook weer die piste volgen? Waarom is het chronische vermoeidheidssyndroom nog steeds opgenomen in het IAPT-programma?


Een andere reden waarom patiënten vermoeden dat de psychiaters het chronische vermoeidheidssyndroom weer naar hun hand willen zetten is in een recente verwijzing als zou CVS/ME een, "vermoedelijke neurologische aandoening" zijn. NICE had het in dat verband over het chronische vermoeidheidssyndroom als een "functioneel" symptoom of aandoening. "Functionele symptomen zijn klachten die niet primair verklaard worden op basis van fysieke of fysiologische afwijkingen. Ze zullen waarschijnlijk een emotionele basis hebben. De ontwerprichtlijn suggereert bijvoorbeeld dat "concentratieproblemen" geen verwijzing naar een neuroloog rechtvaardigen als deze problemen "geassocieerd worden met chronisch vermoeidheidssyndroom of fibromyalgie".


Psychiaters en andere aanhangers van de bio-psychosociale school hebben chronische vermoeidheidssyndroom, fibromyalgie, prikkelbare darm syndroom, en andere aandoeningen met zogenaamde "medisch onverklaarde symptomen" lang geclassificeerd als functionele somatische syndromen of aandoeningen. Het wordt duidelijk dat NICE, gezien de huidige inspanning om de CVS/ME begeleiding te vernieuwen en het significante bewijs van werkelijke fysiologische stoornissen, op dit moment er als alles aan doet om deze ziekte te beschrijven als een "functioneel" symptoom dat niet primair "organisch van aard is, maar" waarschijnlijk een emotionele basis "heeft".


Gaat u daarin mee? Want dan mevrouw de minister zijn we terug bij AF.


Tenslotte nog dit: ook bij het Riziv klaagt men dat hun medewerkers net zoals de Pace-onderzoekers fysiek en psychisch bedreigd zouden zijn en dat daarom een sereen debat onmogelijk zou zijn. Dit blijkt een leugen te zijn. Bristol University schreef in een officiële mededeling op 9 juni: "We have received no recorded instances of harassment of staff by a third party between July 2015 and January 2017."

Marc van Impe


Bron: MediQuality

09:31 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

24 oktober 2017

Misschien niet deze minister, dan wel de volgende


Wie zich nu al zorgen maakt over zijn privacy, moet dit verhaal goed lezen en twee keer nadenken. Volgens een wereldwijde studie van StartHealth bedroeg het aantal startende e-Healthbedrijven in 2016 meer dan 7.500. Dat betekent een investering van meer dan 8 miljard euro. Stuk voor stuk zijn deze startups geïnteresseerd in medische data.


Een verklaring is gemakkelijk gevonden: nooit eerder heeft de Homo Numericus zoveel medische gegevens geproduceerd. In een nabij verleden werden al deze gegevens ooit beheerd door artsen en ziekenhuizen die feitelijke controle hadden over de gezondheid van hun patiënten via zijn smartwatches, apps, communicerende weegschalen, glucometers en mobiele hartritme- en bloeddrukmeters.


En dagelijks worden miljarden bijkomende data gegenereerd door een steeds groeiend aantal gebruikers. De Franse communicatiefilosoof Olivier Ertzscheid, auteur van Qu'est-ce que l'identité numérique? schreef in 2014 al dat de burger zich niet realiseert dat zijn gezondheidsdata "indexeerbaar, formateerbaar, berekenbaar en monetariseerbaar" zijn.  

 

Ook de overheid ziet dat in en doet daar gretig aan mee. Een voorbeeld van bij onze zuiderburen: 24% van de Fransen heeft tot nu toe deelgenomen aan de gezondheidsbarometer die in 2016 ontwikkeld werd door bedrijfsconsultancy Deloitte en het officiële Ifop.


Maar er is meer. De grote spelers zijn al lang aan de gang. De partijen hebben elkaar al lang gevonden. Aan de ene kant staan Apple, Google en IBM. Aan de andere kant staan Gliimpse, Novartis en CVS Pharmacy. De eerste drie zijn bekende mastodonten van de digitale economie. De andere drie zijn reuzen op gezondheidsgebied. Apple kocht in 2016 het Gliimpse platform voor het verzamelen van gezondheidsgegevens, Google werkt samen met Novartis en IBM heeft een overeenkomst met het CVS-apothekennetwerk dat meer dan 7.000 verkooppunten in de Verenigde Staten heeft.


Een voorbeeld uit het Verenigd Koninkrijk: in mei 2016 onthulde het Britse tijdschrift New Scientist de details van een vertrouwelijke overeenkomst tussen enkele Londense ziekenhuizen en Google. Volgens dit document had DeepMind van Google toegang tot de gezondheidsgegevens van 1,6 miljoen Britse patiënten.


Een ander voorbeeld: het Google Patiënt Rescue programma is specifiek gewijd aan de preventie van leveraandoeningen. Maar de algoritmen ervan hebben toegang kunnen krijgen tot alle informatie die is opgeslagen in de databanken van het National Health System, het volksgezondheidssysteem van het Verenigd Koninkrijk naar wiens beeld en gelijkenis ons eigenste Riziv is opgezet.


Niet alleen data met betrekking tot leveraandoeningen interesseren Google schrijft The New Scientist. De Britse gezondheidsautoriteiten hebben hun patiënten gelijk gerust willen stellen: de gegevens die in het kader van de overeenkomst tussen de Londense ziekenhuizen en Google zijn verzameld, worden op het grondgebied van het Verenigd Koninkrijk en door een nationale exploitant verzameld. En de overeenkomst verbiedt Google om de data te gebruiken voor andere doeleinden dan ziektepreventie. De data zouden overigens absoluut veilig geïncrypteerd zijn. Maar men vergeet dat Google's Deepmind het programma AlphaGo schreef dat de regels van het Go-spel in een handomdraai kraakte.


De NHS doet dat overigens niet voor niets maar wil zo een stuk van zijn structureel deficit goedmaken. Ik denk even verder aan onze overheid die naar alle mogelijke middelen zoekt om het begrotingstekort weg te werken. Als het deze minister niet is, dan misschien de volgende.


In de EU is Frankrijk het lichtend voorbeeld. Daar trad op 1 april 2017 van dit jaar een Nationaal Gezondheidsgegevenssysteem (NHDS) in werking. Het Franse ministerie van Volksgezondheid is van mening dat het NSDS uniek is in Europa en zelfs in de wereld en dat het een belangrijke stap voorwaarts is bij het analyseren en verbeteren van de volksgezondheid.


Het NSDS verzamelt en verbindt een enorm aantal datastromen: gegevens van de ziektekostenverzekering (Sniiram-database), ziekenhuisgegevens (PMSI-databank), medische doodsoorzaken (Inserm's CepiDC-database), gegevens over handicaps, gegevens van complementaire organisaties. Om de privacy van burger te beschermen, worden al deze gegevens "gepseudonimiseerd" en bevatten ze dus geen achternaam, voornaam, adres of socialezekerheidsnummer. De toegang zal relatief eenvoudig zijn, schrijft de wet van 26 januari 2016: "Elke persoon of structuur, publiek of privaat, met of zonder winstoogmerk of zonder winstoogmerk, zal toegang hebben tot de gegevens in de NSS." Tegen betaling uiteraard.

 

Deze regelgeving is echter niet van toepassing op gegevens die door consumentenapplicaties zoals apps worden verzameld. Men kan zich voorstellen dat een ziekenfonds smartwatches tegen geen prijs aan zijn leden aanbiedt. Laten we positief denken: die gegevens zullen enkel gebruikt worden om risicogroepen te identificeren en bewustmakingsactiviteiten op te zetten. Maar die gegevens die door zo'n horloge worden verzameld (sportbeoefening, gewicht, enz.) kunnen ook verhandeld worden en dat helpt de prijs te drukken. Het wordt dus een win-win-win situatie. De klant is blij met zijn horloge en de service, het ziekenfonds doet aan klantenbinding en de afnemer van de data, die buiten beeld blijft, krijgt informatie met goudwaarde.

 

Er bestaat tot nu toe geen Europese regelgeving inzake de status van die gezondheidsgegevens. Bij DG Sanco aan het Brusselse Schumanplein valt men zowaar uit de lucht en komt men niet verder dan dat men dit geval per geval moet bekijken.


We stellen bij deze de vraag aan onze staatssecretaris Philippe Debacker en minister Maggie De Block: hoe garanderen jullie onze privacy?

Marc van Impe


Bron: MediQuality

08:40 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

16 oktober 2017

De Orde wacht op hervormingsbesluit


Naar aanleiding van de zaak van CVS-professor De Meirleir onderzocht journalist Steven Vandenbussche van nieuwssite Apache, welke de stand van zaken bij de Orde der Artsen is. Maar daar wordt geen informatie over vrijgegeven.


De Orde erkent dat de procedures hopeloos verouderd zijn, maar wacht op een beslissing op haar hervormingsvoorstel, aldus dr. Michel Deneyer. "Als er nu tuchtprocedures lopen of niet, of als er na een schorsing beroep wordt aangetekend (dat opschortend werkt) of in cassatie gegaan wordt, een arts blijft op de lijst staan tot er een uitspraak is die kracht van gewijsde heeft (definitief is, red.)", zegt professor dr. Michel Deneyer, woordvoerder van de Nationale Raad van de Orde der Artsen. In het huidige tuchtreglement wordt geen communicatie met het publiek voorzien.


De Orde zelf is met haar manier van werken gebonden aan veertig jaar oude wetgeving, en is zelf vragende partij om een open procedure te voeren. Minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open Vld) vroeg de Nationale raad van de Orde bij het begin van de legislatuur om een hervormingsnota voor te bereiden. Een nota met enkele krachtlijnen rond onder meer regulering, plichtenleer, deontologie, transparantie en samenwerking met patiëntenverenigingen werd op 30 mei 2015 door de Nationale Raad goedgekeurd.


Sindsdien is de nota besproken met het kabinet van De Block en ook in wetsartikelen gegoten. Het is nu wachten op de federale regering om de knoop door te haken. De Orde keurde halverwege 2015 een hervormingsnota goed en onderhandelde met de minister over een hervorming. Een belangrijk onderdeel van de hervorming is een modernisering van het tuchtprocedures. Zo wordt voorgesteld om de tuchtopdracht te scheiden van andere opdrachten van de Orde. De tuchtopdracht zou niet meer provinciaal georganiseerd worden, maar per taalgebied, met de oprichting van een Nederlandstalige en Franstalige tuchtraad van eerste aanleg. En de Orde wil zelf een openbaarheid van de zitting en de uitspraak invoeren. Ook de positie van de klager moet duidelijk uitgeklaard worden, net als de rol van patiëntenorganisaties.


"De Orde is duidelijk vragende partij voor een hervorming", benadrukt voorzitter professor Dr. Michel Deneyer. "Ook tuchtprocedures moeten veel transparanter. In eerste aanleg (provinciaal) gaan die zittingen achter gesloten deuren door. De klager moet gehoord worden en weten wanneer de zitting is, want nu krijgt hij enkel een melding dat zijn klacht in behandeling is. In beroep zijn de zittingen nu al openbaar, maar die worden nergens geafficheerd. Als de deur van de zittingszaal openstaat kan dat twee dingen betekenen: ofwel is men aan het poetsen, ofwel is er een zitting in beroep bezig. Als de klager niet op de hoogte gebracht wordt van de zitting door de arts, kan die dat niet weten."


De kritiek op de verouderde aanpak van tuchtzaken onder artsen, onder meer dat de Orde zowel rechter als partij is, en dat klagers niet altijd gehoord worden, laat staan ingelicht over de afwikkeling van klachten, hekelde onder meer ere-senator en arts Patrik Vankrunkelsven jaren geleden al. De enige dossiers die de afgelopen jaren naar buiten kwamen, op enkele verhalen van geschorste (en in beroep procederende) CVS-artsen na, waren dan nog procedures tegen artsen van de Geneeskunde voor het Volk.


Een aantal van de Geneeskunde voor het Volk-artsen weigert namelijk om politiek-ideologische overtuigingen, lidgeld aan de orde te betalen. "Tuchtrecht binnen de orde heeft weinig te maken met het beschermen van patiëntenrechten, maar met het beschermen van het beroep in de corporatistische zin van het woord: de eer en de waardigheid van het beroep", zegt woordvoerder Dr. Anne Delespaul van Geneeskunde voor het Volk.


Informatie over geschorste artsen bereikt dan wel niet de patiënt, ook niet gebeurlijke klagers, wel speelt de Orde haar beslissingen door aan de Dienst voor geneeskundige evaluatie en controle (DGEC). Dat is één van de vijf kerndiensten van het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsuitkering (Riziv). Maar ook die dienst ziet het niet als haar taak om daarover te communiceren, daarover werd recent een ‘beleidslijn' uitgestippeld om redenen van privacy. En de ziekenfondsen mogen daarover niet communiceren met hun aangesloten leden.


Het systeem van informatie over schorsingen wordt momenteel hervormd in het kader van de herziening van de Orde, bevestigt het kabinet van Federaal minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid Maggie De Block (Open Vld). "De Orde heeft constructieve voorstellen gedaan om haar werking en de transparantie daarvan te verhogen", zegt haar woordvoerster. "De minister heeft deze voorstellen bestudeerd en heeft haar administratie de opdracht gegeven om juridisch te analyseren hoe de voorstellen geïntegreerd kunnen worden in de wetgeving." De deontologie zal positief in plaats van repressief geformuleerd worden en gericht zijn op het preventief en proactief begeleiden en oriënteren van artsen, aldus nog de minister.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

19:11 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende