23 oktober 2016

De dokter en het jeugdhuis

Dokter Louis Ide is niet alleen de nationaal secretaris van N-VA, maar staat lokaal ook bekend als de ergernis van Dikkele, een vlek in de Vlaamse Ardennen. In Dikkele gebeurt er niets, de Zwalm stroomt, de schapen grazen, de mensen kijken er naar de lucht en ze maken er ruzie. Kortom een dorp zoals overal in Vlaanderen, ware het niet dat dokter Louis een genadeloze burenvete uitvecht die nu al jaren diepe wonden slaat. Hoofdrolspelers: jeugdverblijf Oud Klooster en buurman Louis Ide. “Zij maken te veel lawaai”, vindt hij. “Hij maakt ons het leven onmogelijk”, zeggen zij. Het haalde Het Nieuwsblad.

Erwin Eeraerts (46) wordt het zo moe. "We strijden al jaren tegen topadvocaten en juridische spitsvondigheden. Soms is het beangstigend om te denken dat de man die ons dat aandoet iemand is die aan de knoppen zit om ons land te besturen. Gaat het er op dat niveau echt zo aan toe?" probleem is dat de Raad voor Vergunningsbetwistingen de bouwvergunning van zijn jeugdverblijf Oud Klooster vernietigd.

Daarmee lijkt Eeraerts' buur na jaren procederen zijn slag thuis te halen. Die buur is Louis Ide, nationaal secretaris van N-VA en dus een topper binnen de partij. Samen met nog een andere buur voert hij een strijd die al jaren de gemoederen verhit in een slaperig dorpje dat alles samen 160 zielen, twee cafés en één kerk telt.

In het Oud Klooster kunnen 55 kinderen op openluchtklassen komen. In juni 2009 kregen Eeraerts en zijn vrouw Sabine De Groote (42) een bouwvergunning om het oude parochieschooltje om te bouwen tot jeugdverblijf. Ide kwam er in de loop van 2009 wonen, zijn achtertuin grenst aan die van het jeugdverblijf.

"Dat project is gewoon te groot voor een klein dorpje als Dikkele", aldus Ide. "Oorspronkelijk was het de bedoeling dat hier dertig kinderen zouden verblijven. Maar er verblijven er zestig, er speelt vaak luide muziek, er zijn parkeerproblemen, ook in de weekends is het er druk. Dan moet je zeggen: dit kan niet." En dus begonnen de procedures: tegen de bouwvergunning. Tegen de speeltuigen - een voetbalgoal, een trampoline – die verankerd staan in de grond. Mag niet, vindt Ide, want ze liggen in een tuin die als landbouwgebied ingekleurd staat. De speeltuigen werden uiteindelijk tóch goedgekeurd door de gemeente.

Want ook de dorpspolitiek speelt een rol. Ide zit in Zwalm in de gemeenteraad, maar wel in de oppositie. Elke keer als het heikele dossier ter sprake komt in de raad, moet hij de zaal verlaten. De burgemeester, Karen De Colfmacker (Open VLD), probeerde al eens te bemiddelen, tevergeefs. Ide ging zelfs praten met Natuurpunt om de zone te laten uitroepen tot "stiltegebied". "Ons ideaal is een acht jaar lange lijdensweg geworden", zegt Eeraerts. "Al die tijd moeten wij leven met de schrik dat we al onze energie en geld misschien nutteloos investeerden. "

"Dit project is niet dat wat er vooraf gezegd was dat het ging worden, en dat kan niet", zegt Ide. "We kunnen niet anders dan hiermee doorgaan." De provincie moet nu uitmaken of ze de bouwvergunning opnieuw aflevert of niet. Maar ook daar is dan weer beroep tegen mogelijk.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

 

11:43 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

19 maart 2016

Dr. Ide schoffeert collega's

De heer Louis Ide, Algemeen Secretaris van N-VA en arts, heeft een probleem. Vlaams minister van Werk, Economie, Innovatie en Sport Philippe Muyters (N-VA) kwam begin februari in een mediastorm terecht toen bleek dat zijn departement de financiering van de Levensschool niet stopzet, hoewel een kankerspecialist een van de vakken die daar in het kader van de Nieuwe Germaanse Geneeskunde gegeven worden, 'misdadig' noemt.

Het was de krant De Morgen die de feiten aan het daglicht bracht. De krant kon beslag leggen op een e-mail waarin de docente een kankerpatiënt adviseert dat het beter is om "de reguliere weg (chemotherapie, nvdr) "te verlaten". "De schade die wordt aangericht door chemotherapie (zware vergiftiging) en bestraling (verbranding van weefsel) kan niet door het organisme worden hersteld," schrijft Hamer op zijn website.

Honderden mensen volgden de voorbije jaren een tweejarige opleiding tot voedingsconsulent of een vierjarige opleiding tot gezondheidsconsulent, volgens de regels van de zogenaamde 'Nieuwe Germaanse Geneeskunde', een theorie waarvoor de bedenker, Ryke Geerd Hamer, zowel in Duitsland als in Frankrijk al met het gerecht in aanraking kwam, en waarvoor in 2011 in ons land een levenscoach veroordeeld werd voor "onvrijwillige doodslag".

De erkenning door minister Muyters impliceert ook een erkenning door de VDAB, waardoor de school opleidingscheques voor werknemers kan aanvaarden. Zo kunnen zelfstandigen, werkgevers of werknemers die in functie van hun beroep de opleiding volgen 50 procent van het lesgeld terugbetaald krijgen door de Vlaamse overheid.

Ide wil zijn minister verschonen, komt niet uit zijn betoog, wringt zich in een haarspeldbocht en eindigt dan maar met een frontale aanval op twee van zijn collega's, Maya Detiège (SP.A) en Nele Lijnen (Open VLD) die volgens hem "de kwakzalverij (verdedigen) van een handjevol goeroes die de patiënten van alles wijsmaken, en vooral het geld uit hun zakken kloppen". Beide parlementsleden durfden het aan mee een parlementaire hoorzitting te organiseren over de behandeling van de patiënten die lijden aan de ziekte van Lyme. Dr. Ide, die in het burgerleven klinisch bioloog is gebruikt hier een oneigenlijk argument: hij verschoont zijn minister die in de fout gaat door anderen te beschuldigen van niet gerelateerde en onbewezen feiten.

Ide accepteert niet de kritiek op zijn minister maar is wel benieuwd of de sp.a en Open VLD  hun partijgenoten op een even gedreven manier ter orde zullen roepen als tijdens het debat over De Levensschool.  De Levensschool leidt mensen op tot gezondheidscoach, een beroep dat door geen enkele instelling noch beroepsvereniging gecontroleerd wordt maar waartoe velen zich geroepen voelen: de titel consulent of coach op je visitekaartje kunnen zetten verleent blijkbaar heel wat prestige aan gewezen omroepsters, nagelstylisten, kleuteronderwijzers en gebuisde regenten godsdienstwetenschappen om er paar een paar te noemen. 

De school werd in 2014 erkend door Vlaams minister van Werk en Economie Philippe Muyters (N-VA), waardoor studenten de helft van het inschrijvingsgeld (1.700 euro) terugbetaald krijgen. In 2015 werd die erkenning nog vernieuwd tot 2019. Aan zo'n erkenning ging geen inhoudelijke toetsing vooraf, gaf het kabinet van Muyters toe. De minister: "Het is simpel: wij erkennen instellingen, geen opleidingen. Wij beoordelen de vraag of een instelling in staat is om de lessen te geven die ze aanbiedt, wij beoordelen niet de lessen zelf. Het is niet aan ons om te zeggen welke opleidingen goed zijn en welke niet."

De Levensschool raadt kankerpatiënten radicaal af het advies van hun arts te volgen. Wat duidelijk kwakzalverij is. Maar de NV-A minister velt hierover geen oordeel: "Zo'n oordeel is ook altijd subjectief. Dat laat ik over aan mensen met kennis van zaken."

Zo'n man met kennis is oncoloog Wim Distelmans (VUB). Hij noemt de bewuste therapie 'schandalig en misdadig'. Maar de minister van Werk en Economie wil daar niets over zeggen. "Ik vind het systeem goed zoals het nu werkt," zegt hij. "Er worden veel opleidingen aangeboden, door veel verschillende instellingen. Die allemaal screenen is onbegonnen werk."

In de Kamer zei minister van Volksgezondheid De Block over de praktijken aan de zogenaamde Levensschool: "De behandelingstechnieken die daar worden aangeleerd zijn niets minder dan kwakzalverij en betekenen een gevaar voor de gezondheid van patiënten." De minister heeft aan de FOD Volksgezondheid gevraagd om het dossier te laten analyseren door de Provinciale Geneeskundige Commissie om na te gaan of er zich in de Levensschool praktijken voordoen en of er moet en kan opgetreden worden. Inmiddels heeft de PGC zijn analyse afgerond.

Ze is van mening dat er sprake is van onwettige uitoefening van de geneeskunde. De PGC, die volledig autonoom functioneert, heeft daarop beslist een klacht neer te leggen bij het Parket. De Block heeft haar collega Muyters inmiddels op de hoogte gesteld van het feit dat de FOD ernstige problemen zien wat de werking van de Levensschool betreft. Het is zijn verantwoordelijkheid om binnen zijn bevoegdheden, bijvoorbeeld de opleidingscheques, de nodige acties te nemen.

Maar volgens Louis Ide is dat niet zo: "Het is opvallend dat de beslissing over de erkenning, en de hier uit voortvloeiende subsidies, niet ligt bij de Vlaamse minister van Werk maar bij het paritair comité voor de gezondheidszorg. Het is een zorgwekkende evolutie in de maatschappij dat steeds meer beslissingen worden genomen door instanties die hierover geen verantwoording moeten afleggen." Het klassieke NV-A deuntje dus: als iets niet naar behoren werkt zijn het de federale staat en zijn instellingen die niet werken.

En dan verandert hij het geweer van schouder en schiet op zijn collega's Detiège en Lijnen: "Ik vind het een bijzonder goede zaak dat politici de wetenschap vooropstellen. Wanneer men zich op de wetenschap baseert om politieke beslissingen te nemen, moet men dit echter wel consequent doen. Zowel de partij van (interpellanten) Van Malderen als van Brusseel zijn in dit dossier voorvechters van de wetenschap maar trekken in het debat over chronische Lyme de kaart van de alternatieve geneeskunde." "In 2014 kozen de meer dan 4.000 partijleden … van N-VA resoluut voor de wetenschap.

In de congresteksten staat letterlijk: 'Onze gezondheidszorg nog meer stoelen op de principes van de Evidence Based Medicine & Nursing (EBM&N): wat aantoonbaar werkzaam en dus wetenschappelijk bewezen is, betalen we sneller terug; wat overbodig of niet (genoeg) werkzaam is, schrappen we. ' N-VA bewandelt consequent deze weg en verlangt dan ook dat andere partijen die pretenderen de wetenschap te verdedigen hetzelfde doen. Ik ben bijgevolg benieuwd of Van Malderen en Brusseel hun partijgenoten op een even gedreven manier ter orde zullen roepen als tijdens het debat over De Levensschool."

Ide schoffeert bij deze zijn collega's en dat is not done. hij deed dat eerder al naar aanleiding van hun vrije tribune in MediQuality. Hij gebruikt hiertoe een valse analogie: zijn argument tegen Detiège en Lijnen is gebaseerd op een analogie die niet opgaat omwille van belangrijke verschillen tussen de situaties die vergeleken worden. Ide wil geniaal zijn maar helaas, zijn beentjes zijn te kort.

Een emeritus van de VUB die dr. Ide van nabij kent en die ook door hem van kwakzalverij werd beschuldigd, reageert laconiek: de man lijdt duidelijk aan een dwangneurose. In DSM-5 wordt de stoornis ingedeeld in een apart hoofdstuk over obsessieve-compulsieve en verwante stoornissen. Soms normaliseert het aanvankelijk afwijkend gedrag en afwijkende hersenactiviteit zich na behandeling met gedragstherapie of mindfulness oefeningen. In afwachting legde hij klacht neer tegen de NV-A Algemeen Secretaris.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

10:09 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

03 mei 2014

Hadrontherapie: Een slag met een wafelijzer

VILVOORDE 02/05 - Niemand wil een tweede protontherapiecentra in België. De rectoren van de universiteiten zijn tegen, de artsensyndicaten hebben voorbehoud en zelfs de direct betrokken radiotherapeuten en oncologen zijn niet gewonnen voor de oprichting van twee protontherapiecentra in België. Liever zouden ze de beschikbare middelen en kennis beheerd zien in één nationaal centrum.
Maar toch maakt de Waalse regering 47 miljoen euro vrij voor de oprichting van een centrum voor protontherapie in Charleroi. Voor PS-voorzitter en burgemeester van Charleroi  Paul Magnette is er geen twijfel mogelijk: "zijn" centrum komt er. Sterker nog, voor de ULB-academicus Magnette die steeds meer onder vuur komt te liggen in eigen streek en steeds meer Putineske streken begint te krijgen, is het hadroncentrum een prestigekwestie geworden. Het feit dat de KU Leuven samen met de UCL een accoord hebben gesloten met de steun van UGent en de stilzwijgende toestemming van de ULg is voor hem niets minder dan verraad. Het nieuwe Belgische centrum dat op zich al in vraag had kunnen gesteld worden komt er in in Leuven. Rectoren Rik Torfs (KU Leuven) en Bruno Delvaux (UCL) sprelen zich zeer kritisch uit over de plannen van de Waalse regering.  Het centrum gaat gepaard met een investering van 40 miljoen euro. "Om electorale redenen neemt de burgemeester van Charleroi, gesteund door de Waalse regering, een initiatief alsof hij eigenhandig kan beslissen over de inzet van overheidsgeld. De PS gebruikt de overheidsmiddelen alsof het eigen middelen zijn", zegt Rik Torfs. "Magnette versterkt met zijn démarche het beeld van veel Vlamingen over Wallonië ". Zijn UCL-collega Delvaux bestempelt het project in Charleroi als pure "geldverspilling". "Het project in Charleroi is niet levensvatbaar", klinkt het.
Voor de N-VA is dit gratis koren op de communautaire molen. De Vlaamse nationalisten worden gesteund door een rapport van het federaal kenniscentrum voor de gezondheidszorg (KCE) dat dateert uit 2007 en dat mede geschreven wordt door toekomstig CM-voorzitter Dirk Ramaekers, toen directeur van het KCE. En in een recent rapport dat luid werd aangekonigd door PS-ministre Laurette Onkelinckx werd ronduit gepleit voor de centralisatie van de behandeling van zeldzame kankers. Momenteel zouden volgens de radiotherapeuten en oncologen in België jaarlijks slechts 180 tot 200 patiënten een protontherapiebehandeling moeten krijgen. Dit komt neer op 0,5 procent van de in totaal 35.000 jaarlijkse bestralingsbehandelingen. "De wafelijzerpolitiek van de PS kent geen grenzen", aldus N-VA senator Louis Ide. "Het aantal patiënten dat baat heeft bij deze dure therapie is nog zeer klein en twee centra kunnen dan ook nooit rendabel zijn. Twee centra dat is een extreem overaanbod van een dure behandeling en zal leiden tot overconsumptie en veel meer uitgaven voor de ziekteverzekering", aldus Ide. Hij pleit ervoor geen terugbetalingen te voorzien door het Riziv voor behandelingen in het "overbodige" Waalse centrum.
Momenteel komen jaarlijks 180 à 200 patiënten in ons lans in aanmerking voor een behandeling met hadrontherapie, stellen de radiotherapeuten, "dat is amper 0,5% van de 35.000 patiënten die elk jaar radiotherapie krijgen." Er zijn ook twijfels over de grootte van de investering. Het KCE tenslotte stelde al in 2007 dat op basis van prijsinformatie van meerdere constructeurs, men realistisch gezien voor een koolstof-ion en protontherapie-centrum met 3 behandelruimtes een totaal investeringsbedrag verwacht mag worden van naar schatting 159 miljoen € (inclusief kosten van het gebouw en architect, alle materiaal en installatie, project management, BTW, financieringskost en uitgaven om het centrum op te starten). Indien het centrum 12,5 uur per werkdag actief is, dan kunnen jaarlijks een 900-tal patiënten behandeld worden. Op voorwaarde dat het centrum goedgekeurd is in het zorgstrategisch plan van de bevoegde minister, schreef het KCE. In dat geval zou het centrum in aanmerking kunnen komen voor de klassieke ziekenhuissubsidies ter hoogtevan 60%. Dit zou zich vertalen in een totaal subsidiebedrag van 95.4 miljoen € (de betalingsmodaliteiten kunnen verschillen van regio tot regio, zo zou in Vlaanderen het subsidiebedrag gespreid kunnen worden in 20 jaarlijkse betalingen van 6,2 m€). Het jaarlijkse budget voor terugbetaling van de ze therapie door het RIZIV zou dan 22.2 miljoen € bedragen, of 24 700 € gemiddelde terugbetaling per patiënt. Gezien de hoge overhead kosten (van het gebouw en de versneller) is een kleiner centrum geen aanbevolen optie, aldus het KCE in 2007. Op langere termijn is het mogelijk dat ontwikkelingen op vlak van technologie tot kleinere en goedkopere hadroncentra leidt. Quod non. Iemand  heeft een harde slag met wafelijzer gekregen.


Marc van Impe


https://kce.fgov.be/sites/default/files/page_documents/d2...

13:34 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)