27 mei 2016

Er ligt een Hollander op de snijtafel

Mijn Amsterdamse vriend die kraai noch kind heeft, wou zijn lichaam aan de wetenschap cadeau doen. Maar hij ving bot, zegt hij. Geen enkele medische faculteit in de buurt wou zijn milde gift aanvaarden. Hij vraagt of er bij ons soms interesse is?


Lichaamsdonatie is in tegenstelling tot orgaandonatie populair in Nederland: bij de medische faculteiten staan nu ongeveer 20.000 mensen ingeschreven, dat zijn er 4.000 meer dan vier jaar geleden. Jaarlijks hebben de universitaire scholen en onderzoeksinstellingen echter slechts 750 donorlichamen nodig.


Dat maakt dat er nu al, met al wat binnenkomt, meer dan voldoende is. Nog veel meer Nederlanders staan geregistreerd als orgaandonor: bijna een kwart miljoen in 2014. Zes van de acht Nederlandse medische faculteiten accepteren geen aanmeldingen meer van mensen die hun lichaam willen doneren aan de wetenschap. De overige twee nemen alleen nog donoren aan die in de buurt van het ziekenhuis wonen en niet al op hoge leeftijd zijn.


In ons land is er helemaal geen overschot aan donorlichamen. Een korte rondvraag leert ons dat er niet alleen een tekort is bij alle faculteiten maar ook dat er geen overkoepelend orgaan is of overheidsdienst die een en ander registreert.


Dat is anders in Nederland. Het verschil met het buitenland schuilt ook al in de hoge mate van secularisatie in Nederland, vermoedt cultureel antropoloog Sophie Bolt van de Radboud Universiteit. 'Opvallend veel Nederlandse lichaamsdonoren zijn niet-kerkelijk.'


Bolt, gepromoveerd op het onderwerp lichaamsdonatie, noemt nog meer oorzaken voor de Nederlandse situatie. 'Publicaties in de pers, vooral over monumenten die voor lichaamsdonoren zijn opgericht, spelen duidelijk een rol. Ook is er sprake van een sneeuwbaleffect: veel lichaamsdonoren dragen hun keuze actief uit.'

Maatschappelijke ontwikkelingen als vergrijzing en individualisering doen de rest.
'De ouderen van nu zijn babyboomers, die maken vaak minder traditionele keuzes.' De Nederlandse uitvaartjurist Willem van der Putten ziet geen bezwaren in de export van overtollige lichamen naar het buitenland, zolang de nabestaanden er contractueel mee akkoord gaan. Toch zijn Nederlandse universiteiten er niet happig op. Als deze mogelijkheid geopperd wordt, vallen onze Belgische gesprekspartners uit de lucht. De gedachte alleen al.


Op de Belgische website van uitvaartverzekeraar Dela suggereerde men eerder al dat het Nederlandse overaanbod onder meer door vergrijzing komt maar misschien ook wel doordat begrafeniskosten er gedekt zijn. In België is dat, voor alle duidelijkheid, niet meer het geval.


Hier is er nog steeds vraag naar mensen die hun lichaam willen afstaan aan de wetenschap. "De meeste mensen die hun lichaam afstaan, zijn ouderen, vaak alleenstaanden, " luidt het bij de KULeuven.


"Religieuzen komen ook vaak op het Vesalius-instituut terecht, net als mensen met een speciale ziekte, die dan vooral het onderzoek willen dienen. Anderen schenken hun lichaam dan weer uit dankbaarheid, omdat ze genezen zijn van een ernstige ziekte, of gewoon uit edelmoedigheid, om hun medemens van dienst zijn."
Meer info: https://med.kuleuven.be/nl/geneeskunde/vc/anatomie/afstaa...

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

 

 

09:00 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)