01 juli 2011

CVS is een leugen (deel 2)

Weinig ziekten roepen zoveel controverse op als CVS. Zorgverstrekkers, regelgevers en  journalisten reageren meestal geïrriteerd als deze ziekte ter sprake komt. Gebrek aan kennis en een bewust verkeerde beeldvorming zijn daar de oorzaak van.

Volgens professor Daniel Blockmans zijn de twee artsen die hun CVS-patiënten een biomedische aanpak bieden” kwakzalvers”. CVS is een psychosomatische aandoening, aldus de Leuvense professor, daarover is de wetenschappelijke wereld het eens.

Er is de wetenschappelijke vakliteratuur die hem om de haverklap tegenspreekt.  

Prof. Roald Omdal, van het Noorse  Stavanger University Hospital, publiceert in Reumathology  van deze maand de laatste bevindingen inzake het biologisch mechanisme achter chronische vermoeidheid. Hij maakt daarbij een duidelijk onderscheid tussen depressie en chronische vermoeidheid. CVS is   anders, schrijft Omdal, hier gaat het om een chronische inflammatoire aandoening. Omdal wijst de thesis dat CVS een psychosomatische aandoening is radicaal af.

In The New Scientist van vorige week, legt prof. Thomas Borody van de University of New South Wales, de link tussen CVS, een chronische ontregeling van de darmflora, een lekkende darm en een chronische inflammatie in de hersenen.

In juni  vorig jaar beschrijft  viroloog Johan Van Weijenbergh van het Leuvense Rega Instituut in AIDS dat het pas ontdekte XMRV-virus wel eens de sleutel zou kunnen zijn voor de ontwikkeling van een behandeling van CVS. Deze zomer wordt daar in Leuven een internationaal symposium over gehouden.

 Op 8 januari 2008 verschijnt in de  Israel Medical Association Journal een artikel van de hand van professoren van de Universiteiten van Padua en Tel Aviv, dat de pathogenese van CVS bloot legt. Daarbij zijn ontregeling van specifieke celreceptoren betrokken. Ze beschrijven de behandeling met gammaglobulines.

En in 2007 beschreef Jonathan Kerr in de Journal of Clinical Pathology  de zeven genetische afwijking die systematisch bij CVS patiënten voorkomen.

CVS zou dus een ingebeelde ziekte zijn?

Twee artsen, een internist en een neuropsychiater die CVS-patiënten biomedisch behandelen worden hiervoor zwaar gestraft.  Eerst werden ze bedreigd. Vervolgens werd op initiatief van de CM tegen  beide artsen  een klacht ingediend bij de Orde van Geneesheren van Antwerpen en Vlaams-Brabant. Tweemaal wordt de klacht afgewezen. Daarop legt het Intermutualistisch Comité een klacht neer bij de Administratieve Rechtbank van de Dienst Geneeskundige Evaluatie en Controle. De beide artsen  zouden onterecht gammaglobulines en parenterale voeding voorgeschreven hebben. In  eerste aanleg worden beide artsen veroordeeld tot een monsterboete van 635.000 euro. Er volgt daarop een nieuwe klacht bij de Orde van Oost-Vlaanderen die dr. Coucke voor twee jaar schorst.

Over CVS zijn de voorbije 15 jaar bewust nogal wat misverstanden de wereld ingestuurd. De bron van al die misverstanden   kan nauwkeurig worden gelokaliseerd: het is de school van psychiater Simon Wessely, van Kings College in Londen. Deze man is niet alleen psychiater maar ook adviseur voor de grootste verzekeringsholding ter wereld, hoofdredacteur van het blad voor Evidence Based Medicine, en  van de Engelse editie van de ICD 10. Wessely  besloot op eigen houtje de classificatie van CVS te veranderen van een neuro-immunologische ziekte in een psychiatrische aandoening.  Op 11 februari 2004 heeft de toenmalige Britse minister voor Volksgezondheid   dat bedrog toegegeven. De WHO had reeds herhaaldelijk gewezen op deze anomalie en rechtzetting geëist. Als auteur van die wetenschappelijke fraude werd  dokter Simon Wessely aangewezen. Zijn “indrukwekkende onderzoeksresultaten” bleken, net als zijn imposant CV, “op zand te zijn gebouwd”. De Britse regering  heeft daarop gereageerd door de CVS- dossiers van de NIH voor de komende 70 jaar ontoegankelijk te maken. Een hoogst eigenaardige maatregel.

Op   9 juni 2005 tenslotte, stelde de Europese Commissie dat inzake CVS prioriteit moet gegeven worden  aan onderzoek naar de indicatoren betreffende deze neurodegeneratie, neuro-ontwikkeling en niet-psychiatrische hersenaandoening.

Toch klasseerde het RIZIV in zijn jongste statistieken CVS nog altijd bij de psychische aandoeningen.

Die houding van de overheid brengt de patiënten zware schade toe:

- privé-verzekeraars verschuilen zich maar al te graag achter het psychisch label om geen uitkeringen te hoeven betalen;

- ziekenhuizen sluiten CVS-patiënten op in de PAAZ afdeling of weigeren ze tout court;

- en de controleartsen van het RIZIV royeren CVS-patiënten onder het mom dat ze zich hun invaliditeit inbeelden;

- ziekenfondsartsen bedreigen CVS- patiënten met schorsing als ze het advies van de geviseerde  artsen inwinnen;

-en charlatans die van de wanhoop van de patiënten handig gebruik maken kunnen ondertussen ongestoord hun gang gaan.

Wie het in ons land  aandurft om out off the box te denken wordt eerst afgedreigd, vervolgens zwaar gestraft en tenslotte belachelijk gemaakt.

De patiëntenverenigingen vragen dat deze wanpraktijk  onmiddellijk wordt stopgezet. De resultaten van de CVS-centra die door de professoren Van Houdenhove en Blockmans geleid werden en waar enkel psychotherapie en kinesitherapie gegeven werden,  hebben tot niets geleid. Dat hebben twee officiële rapporten bevestigd. Bovendien worden vele andere ziekten gemist en blijven onbehandeld.

Beide artsen én de patiëntenverenigingen hebben meer dan eens aan het RIZIV om een gedachtenwisseling gevraagd. Er werden voorstellen gedaan om echte onderzoeksprojecten op te zetten. Het enige antwoord was dat wie het niet eens is met het gevoerde beleid nog altijd naar de Arbeidsrechtbank kan stappen. Cynischer kan niet als men weet in welke lamentabele financiële en fysieke  toestand de meeste CVS-patiënten zich na verloop van tijd bevinden.

Toch ligt op de tafel van de directeur-generaal van het Riziv een ontwerp KB klaar dat letterlijk stelt dat  CVS   in stand wordt gehouden door negatieve cognities, zoals “overdreven aandacht voor pijnprikkels”, “bewegingsangst en de daaruit voortvloeiende deconditionering”. Biomedische diagnose én behandeling worden in het ontwerp KB  door het RIZIV “per decreet” verboden.

Wij begrijpen dit niet. Tenzij het allemaal om geld zou draaien. De behandeling bij de psycholoog kost het ziekenfonds niets want wordt niet terugbetaald. Zou dat de reden zijn?

Marc van Impe

De auteur is medisch journalist, medeoprichter van de CVS-Liga, en echtgenoot van dr. Anne Marie Uyttersprot die sinds 1998 aan CVS lijdt. De inhoud van dit schrijven wordt onderschreven door de patiëntenverenigingen Meab, CVS-Contactgroep en de ME-vereniging.  

10:17 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)

24 mei 2011

Carthago

Er is een wet in journalistiek die geldt sinds de tijden van Alkibiades en die luidt dat een vaak herhaalde leugen vanzelf waar wordt. In de psychologie heet dat effect de illusie van de waarheid.  Dankzij die illusie van de waarheid  kon Catho de Oudere de Romeinen ervan overtuigd worden van de stelling dat Carthago delenda est.  Paus Urbanus II maakte er gebruik van in zijn oproep voor de eerste kruistocht.  Philippe IV le Bel kon er de Tempeliers mee de brandstapel opjagen. Hitler  gebruikte de techniek voor de vernietiging van het Joodse ras. En de leden van de Club Rome tegen de consumentenmaatschappij en de gauchisten tegen de bourgeois. En de ziekenfondsen tegen de dokters.  In talloze onderzoeken wordt telkens opnieuw aangetoond dat antwoorden die bij de mensen het eerste opkomen, voor waar worden aanzien. En welk antwoord komt het eerste op? Die antwoorden die men het vaakst gehoord heeft.

 

Deze vorm van zelfbedrog heeft altijd bestaan, maar komt –mij dunkt- nu meer voor dan ooit door de invloed van de moderne media en communicatietechnieken. En daar zijn we waar we moeten zijn: bij het Internet. De zoekmachine is de gids geworden  en geeft het antwoord in functie van de frequentie. Dus leugens die vaak genoeg herhaald worden, krijgen op Google de voorrang en worden daardoor voor waar gehouden.  Een voorbeeld: tik op Google het lemma babyboomer in en u zult vaststellen dat niet geheel toevallig mijn generatie uit een stelletje profiteurs bestaat. Ook beleidsmakers en zij die dat beleid willen beïnvloeden doen daar ijverig aan mee. Een van die leugens is dat de gezondheidszorg onbetaalbaar wordt en dat pijnlijke ingrepen onvermijdelijk worden.

 

Nu ben ik nog maar amper de zestig voorbij maar ik hoor al sinds de jaren vijftig dat de zorg onbetaalbaar is geworden en consequent daaraan vastgeknoopt dat de dokters teveel verdienen. En grootverdieners, dat weten we in deze maatschappij van het grote gelijk, zijn net zoals Carthagenen een gevaar voor de maatschappij. Dat de uitgaven voor de gezondheidszorg alsmaar  stijgen is niet meer dan normaal. Omdat we allemaal zo lang mogelijk gezond willen leven is de vraag naar zorg onbegrensd. En dat zal nog wel een tijdje doorgaan zolang de kosten van de gezondheid in euro’s uitgedrukt  minder stijgen dan het besteedbaar inkomen. De sinds tientallen jaren herhaalde leugen dat de gezondheidszorg onbetaalbaar wordt correspondeert niet met de onweerlegbare feiten. Het is een detail maar een belangrijk detail: vergeleken met zeg maar dertig jaar geleden geven we een veelvoud uit aan vakantie en recreatie, waarom zou dat dan niet voor de zorg mogen?

 

De beleidsbeïnvloeders die echter leven van de administratie rond die zorg zijn de grote potverteerders. Hun kosten swingen de pan uit. Als het dus zo is dat de zorg onbetaalbaar wordt en dat er moet bezuinigd worden, dan moet daar worden gesneden. Pijnlijke ingrepen zullen inderdaad nodig zijn. Bij de administraties en para-administraties die of onbekwaam of onverantwoordelijk handelen. Als dan als klap op de vuurpijl blijkt dat die para-administraties gezamenlijk een vzw’tje hebben opgezet om de gegevens die ze over elke verplicht verzekerde verzamelen, voor veel te gelde te maken, dan is de maat vol. Stel u voor dat de artsensyndicaten de patiëntengegevens die elke dokter verzamelt in een grote database zouden centraliseren en voor veel geld aan het Riziv zouden verkopen? Het kot zou te klein zijn. Denk ik.

 

Marc van Impe

07:29 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)