09 november 2015

Help, zijn pietje verdwijnt

Sinds mijn vriend de dokter aan het scheiden is gaat het niet zo best met hem. Dat zijn fiets nu in de stalling staat begrijpen wij nog, dat hij de bierproeverijen van ons Gambrinusgezelschap niet meer zo regelmatig bijwoont gaat er al wat moeilijker in, maar dat hij nu denkt dat hij zijn mannelijkheid verloren heeft, is erover. Hij slaapt er niet meer van.
Erger nog, elke confrontatie met wat zijn mannelijke trots moest zijn zorgt voor een verergering van de toestand. Hij die ik er vroeger van verdacht bewust een extra spannend lycra broekje te dragen op zijn racefiets, hult zich nu in te wijde ribfluwelen pantalons waar de zeventigjarigen hier in het dorp een flodderig patent hebben.
Ik ken het fenomeen uit de Journal of the History of Medicine and Allied Sciences waar de Australische medisch historicus Ivan Crozier er een prachtig artikel http://dx.doi.org/10.1093/jhmas/jrr008 over schreef. Je lijdt aan koro, zeg ik, het is je inbeelding die je parten speelt. Iets wat nergens nodig voor is. Hij noemt het een psychische aandoening die in de DSM V beschreven staat als het genitaal retractiesyndroom of GRS. Wat de naam is van een groep psychische aandoeningen waarbij de lijder vreest dat de externe geslachtsdelen krimpen of zich in het lichaam terugtrekken. En dat niet onder invloed van de kou of uit angst.
Vaak vreest men dat de aandoening dodelijk is. De aandoening is vaak een gevolg van massahysterie: als één man denkt dat zijn penis is verdwenen, voelen andere mannen hun zaakje vaak ook verschrompelen. Gelukkig komt Koro zelden voor in de Ardennen, maar in ZO-Azië en zwart Afrika is het een bekend syndroom. De laatste uitbraak in Europa was in 1880 in Rusland.
GRS komt voornamelijk bij mannen voor. Er zijn echter ook gevallen bekend waarbij vrouwen de angst hebben voor het krimpen of verdwijnen van tepels en borsten. De term koro komt uit het Maleisisch-Indonesische taalgebied en betekent ‘verschrompelen' of – gek genoeg – ‘baggeren'. Volgens de Amerikaanse antropologe Louisa Lombard, van de University of California in Berkeley,  is koro na een lange periode van afwezigheid terug van weggeweest in Afrika.
Ze berichtte in 2013 in het blad Pacific Standard over een geval van massahysterie in de Centraal Afrikaanse Republiek, waar twee mannen beweerden dat hun penis gestolen was door een reizende theehandelaar. In de samenscholing die daarop volgde, kreeg al snel nog een man het gevoel dat zijn geslachtsdeel verdween. Dit verhaal past precies in eerdere uitbraken van koro. Meestal botst een man per ongeluk tegen een ander en voelt dan zijn mannelijkheid verdwijnen, alsof een zakkenroller zijn penis heeft meegenomen.
Koro wordt doorgaans als een ziekte beschouwd, terwijl het Chinese suo yang (letterlijk: krimpende penis) meer wordt gezien als een afname van het yang onder invloed van bijvoorbeeld koud weer (dat yin is). Iets wat wel vaker voorkomt en niet alleen in China maar ook in de Ardennen. De oplossing in Afrika, zo bericht Lombard, is om de penis met een touwtje vast te binden en snel een medicijnman op te zoeken. Die kan de betovering verbreken en de man in kwestie beschermen tegen andere dieven.
Maar die oplossing ziet mijn vriend niet zitten.
We besluiten tot een groepstherapie over te gaan en bestellen nog een rondje oude Orval uit de kelder. Volgens Duitse onderzoekers komt koro veel vaker voor in het Westen dan vermoed. De geleerde vrouw beaamt dit. Volgens haar zijn er heel wat crypto koro's onder de mannelijke politici. Wie meer over koro wil weten raad ik een oud nummer van Harper's aan. http://harpers.org/archive/2008/06/a-mind-dismembered/

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

17:17 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)