24 december 2015

Een zalige Kerst gewenst

Wat kan je na zo’n jaar nog verwachten dan dat alles beter gaat? Een Kerstboodschap verwordt al snel tot een soort jaarverslag. Een opsomming van evenementen, positief en negatief op de balans, al dan niet vergezeld van een commentaar van de hand van de voorzitter van de raad van bestuur. Ik wil het zo niet aanpakken.


Een week voor Kerst geef ik mijn laatste les van het jaar. In de grote hall van Thurn & Taxis,  waar onze campus gelegen is, staat rond die periode een gigantische kerstboom. De ruimte leent zich er toe. Hier kunnen kitsch en sentiment uitgebreid hun gang gaan. Een paar jaar geleden vroeg ik de eerstejaars hun visie op Kerst te schrijven. Het resultaat was ontnuchterend. Niet alleen herinnerde slechts één studente aan de geboorte van Christus en de middernachtmis, de overgrote meerderheid had het over cadeautjes, familie weerzien, gevulde kalkoenen en kerststronken met crème au beurre. Maar het meest onthutsend was het verslag van mijn vier allochtone studenten die geen enkel idee hadden waarom wij Kerst vieren.

Voor hen was het een tweede feest in een reeks winterfestiviteiten die begonnen met Sinterklaas, een aanloop op Nieuwjaar en eindigend met Karnaval. En het meest markante feit voor hen was het groot aantal alcoholcontroles op de weg. Niks geboorte van het kindje Isa, zoals die in de Koran heet.


Wat me dan toch weer bij het jaarverslag brengt. 2015 was het jaar van de grote kering, van de confrontatie tussen twee culturele modellen. Het jaar dat idealisme en naïviteit vervelden tot argwaan en frustratie. Vijftig jaar nadat de migratie  uit de landen van de Islam op gang kwam, staan we terug bij af. Ik hoop dat we een nieuwe start kunnen nemen.


Met de verhuis van een paar maanden geleden heb ik de oude nieuwjaarsbrieven van mijn kinderen teruggevonden. Ook toen waren de tijden grimmig, maar geen woord daarin over Zwarte September, Rote Armee Fraktion, CCC, of Bende van Nijvel. Wel scènes uit Bethlehem –2000 jaar terug dan-, rendieren voor een slee, Bruegels winterlandschappen. Hoe communiceer je al het grimmige nieuws in een kerstboodschap, die meestal gevuld wordt met de beste wensen, veel geluk en vreugde, blijdschap in een opwarmend sneeuwlandschap?


Het eerste feest van de winterfestiviteiten begon slecht. De Sint die hier voor de deur moest aanmeren moest op politiebevel in Spanje blijven. De fase 4 maakte dat zelfs het wintercircus zijn tent moest opvouwen. De kleinkinderen worden vroeg gehard deze tijden. Ik wens hen en u veel vriendschap toe. Er is een Arabisch spreekwoord dat zegt: een vriend is iemand aan wie je de inhoud van je hart kan toevertrouwen, het kaf én het koren, iemand van wie je weet dat hij  dit met liefde zal ziften, over zal houden wat de moeite waard is, en zachtjes de zemelen zal wegblazen.


Ik hou van dat idee— en dat we volgend jaar elkaar in levende lijve , in goede gezondheid en graag mogen zien. Tot dan, mijn beste wensen voor u en uw familie, een heerlijke kerst en een gezegend Nieuwjaar.
 
Marc van Impe

Bron: MediQuality

Version française, voir : Nous vous souhaitons une douce fête de Noël

13:50 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)