06 november 2014

Maggie in Wonderland

De verwachtingen voor de nieuwe minister van Volksgezondheid en Sociale Zaken waren groot, te groot zelfs...De tegenwerking die later mag verwacht worden, komt neer op het effect van een aangetrokken handrem op een achtcilinder op volle toeren. Zij die te veel hopen en zij die te veel afremmen, lijden allebei aan dezelfde kwaal: een slecht geheugen.

 "Het is een armzalig soort geheugen dat alleen maar achteruit werkt," zegt de White Queen in Alice in Wonderland. Zo'n geheugen is zwak en onbetrouwbaar. Het fluistert verzonnen herinneringen in, zodat het verleden voortdurend verandert. Maar wat gebeurt er met de toekomst als het verleden verandert?

Daarom zijn columnisten nodig. Wij zijn er om ethische én politieke vragen te stellen. Ik citeer in deze graag Juan Gabriel Vàsquez, auteur van het zopas verschenen De reputaties. Wij hebben een publieke rol omdat we de werkelijkheid vanuit een ethisch oogpunt bekijken, politici doen dat niet. Zij verengen debatten tot politieke discussies. En slechts zelden proberen ze de kwesties vanuit een menselijk standpunt te bekijken.

Welke levens ze daarbij verwoesten, wie ze benadelen met hun beslissingen, die vragen stellen ze zich niet. De nieuwe minister van V&SZ moet zich die vragen stellen. Zij is geen juriste die leeft van de abstractie die beweert een ethisch beginsel in een tekst te consolideren. Zij is een arts, die geen ambtenarenverleden, maar een praktijkverleden heeft. Een arts gaat om met bloed, sappen, excreties, hormonen en de essentie van de mens, het bewustzijn  dat door dat alles beïnvloed wordt.

Een praktiserend arts en een journalist hebben meer gemeen dan ze op het eerste gezicht vermoeden. Daarom is het schrijven van een column zo intens en zo vermoeiend, het zorgt voor spanningen. Elke column is autobiografisch. De arts is de biograaf en de auteur van zijn omgeving. Artsen en journalisten maken de beschrijving van de toekomst. De White Queen heeft respect voor hen. Maar dat betekent nog niet dat we heilig verklaard moeten worden.

De jurist interesseert zich voor de feiten. De emoties blijven buiten beschouwing. Journalisten en artsen kijken naar de wereld met de ogen van een alfa: met verwondering. Om te beginnen waar we vandaan zijn gekomen. Deze minister weet dat ze niet met een gouden lepel in de mond geboren werd. Ze houdt aan de sociale identiteit die iedereen heeft in de verzorgingsstaat. Maar ze is keihard als het over responsabiliteit gaat. Zo iemand moet niet heilig verklaard worden. Krediet volstaat.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

11:47 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)