19 mei 2014

Ide, De Block of Brotchi

VILVOORDE 16/05 - De Semois staat hoger dan gewoonlijk en het weer is kouder. We vergelijken Hollandse, Franse en Oostenrijkse trappist en bespreken de komende verkiezingsuitslagen. Dat meer dan de helft van de Vlaamse artsen op 25 mei voor de N-VA zal stemmen, is ook tot aan onze tafel doorgedrongen. Met een score van 56 procent voor het Vlaams parlement en de Kamer laat N-VA een verpletterende indruk na in deze uithoek van Wallonië waar niemand naar een Belgische zender kijkt en de helft van het cafépubliek uit Fransen bestaat die hier goedkoop bier en sigaretten halen.
… En die aan de toog graag het hoge woord voeren. Een paar weken geleden nog moest ik hier een eulogie op Marine Le Pen aanhoren, maar nu wordt De Wever geschoren. Het zit de Vlamingen in het bloed, weet er een, sinds generaties zijn ze zo, dat krijg je er niet uit. Mijn vriend, de huisarts, beaamt. Toch zal ook hij, weer thuis in Brussel,  voor een Vlaming stemmen. Net zoals 56% van zijn Franstalige collega's zullen stemmen voor de MR van Didier Reynders. Centrumrechts dus.
Het stemgedrag van de Vlaamse en Waalse artsen loopt parallel, zo blijkt ook uit de kiesenquête van de Artsenkrant en Le Journal du Médecin. Centrumrechts krijgt in Vlaanderen in combinatie met centrumlinks waar de Open VLD zich feitelijk sociaal situeert, zelfs een luxueuze meerderheid. Nog een parallel: de CD&V haalt in Vlaanderen 9 procent, terwijl het CdH in Franstalig België 10% haalt. Alle andere partijen vallen beneden de 10%. Maar onbekend is ook in België onbemind. Voor de Vlaamse artsen wordt de N-VA-politicus dokter Louis Ide minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, (39 procent), gevolgd door dokter Maggie De Block van Open VLD (37 procent). In Franstalig België kiezen de artsen voor Jacques baron Brotchi van de Mouvement Réformateur en neurochirurg uit Luik.
De uitkomst van deze niet-wetenschappelijke peiling onder 500 Vlaamse en 245 Franstalige artsen, die echter wel een duidelijke tendens aangeeft, mag allerminst verbazen. Om te beginnen is men 25 jaar socialistisch bewind op Sociale Zaken meer dan beu. Op de Vlaming Frank Vandenbroucke na, die door zijn eigen partij gedefenestreerd werd, werd het een pleiade van politique politicienne en droegen de besluiten de muffe geur van de achterkamertjes waar ze bekokstoofd werden. In feite hadden de PS-ministers het beleid voor Volksgezondheid uitbesteed aan de twee grote ziekenfondsen.  En dat wordt allerminst geapprecieerd.
Het cliché dat Vlamingen en Walen over zowat alles een tegengestelde mening zouden hebben is dus gebarsten. Dat blijkt ook uit de onderzoeken naar de kiesintenties van de VRT, VTM, RTBF en RTL.  Wel blijkt dat de partijen in Noord en Zuid andere oplossingen voorstellen voor dezelfde problemen. Zo wil N-VA tegen 2019 maar liefst 16 % besparen op de uitgaven van Volksgezondheid. De Vlaamse arts blijkt daar niet wakker van te liggen. Net zomin als hij wakker ligt van communautaire kwesties, dat interesseert hem slechts voor 11.3%. Uit de stemtest www.uwregering.be (Het Nieuwsblad/Gazet van Antwerpen/Het Belang van Limburg) blijkt overigens dat er in het algemeen op heel wat vlakken een kloof gaapt tussen wat de Vlaming denkt en wat de twee grootste Vlaamse partijen, N-VA en CD&V voorstaan. Maar dat is in Franstalig België niet anders.
De verklaring daarvoor is dat de kiezer, ook al is hij arts, zijn stemkeuze niet laat bepalen door rationele argumenten pro of contra een partijprogramma. Vlamingen en Walen hebben grosso modo dezelfde meningen, maar hun  buikgevoel is anders. Het imago is belangrijker dan het beleid. Met dat verschil dat de doorsnee Vlaming trendgevoeliger is dan de doorsnee Waal. Ik weet dat ik hiermee kort door de bocht ga.  Maar anders kan je niet verklaren waarom in Vlaanderen op tien jaar tijd de populairste politicus achtereenvolgens een socialist, een christendemocraat, een liberaal en nu een Vlaams-nationalist was. Dat is Wallonië anders, daar is men conservatiever en gold entre les deux mon coeur balance. Nu pas is die balans pas nu goed naar de rechterkant doorgeslagen.
Ik herinner me een bachelorscriptie van de Waalse Vincenza Russo die een paar jaar geleden in het kader van het Erasmus Belgica programma aan de Kempische Hogeschool kwam afstuderen op het verschil tussen Leeuwen en Hanen. Zij besloot dat het grootste verschil hierin bestond: "In Vlaanderen groeten mensen elkaar pas op de feestdagen: kerstmis, nieuw jaar, enz. Maar dat blijft toch een heel kleine bijzonderheid wanneer we beschouwen dat ook heel grote verschillen daarover in Wallonië bestaan. Als we maar het voorbeeld van Doornik nemen kunnen we ook zeggen dat sommige Walen afstandelijk zijn. Eigenlijk kussen de mensen zich vier keer in Doornik om mekaar te groeten, terwijl in andere Waalse steden pas één kus gegeven wordt." En dat klopt. De Vlamingen komen hier stil binnen, de Walen daarentegen…
Overigens blijkt uit onze discussie dat van de meeste aanwezigen niemand enige relevante programmapunten kent. Van geen enkele partij. Ook de aanwezige West-Vlamingen die zich met de hun kenmerkende bescheidenheid op de achtergrond hielden weten in feite niet waarom ze een voorkeur voor een of andere kandidaat hebben. De apotheker meent te weten dat West-Vlamingen uiteraard voor dokteur Ide zullen stemmen. "Dat is er immers ene van ons." Ide is inderdaad van Roeselare. Nobody is perfect.


Marc Van Impe

 

Bron : MediQuality

11:25 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)