28 februari 2017

God is een psychiater en rijdt in Beernem


In het West-Vlaamse Beernem rijdt God rond in een Porsche Carrera. De varkens en de burger kijken er lang niet meer van op. Die hebben al waanzinniger dingen zien passeren. De koers bijvoorbeeld. Of een colonne van “het gesticht” op weg naar een van de droeve baancafés waar ze naast een schreeuwende papegeaai verkoolde bitterballen serveren.


Tom Herregodts vond inspiratie voor zijn gepersonaliseerde nummerplaat in zijn familienaam, maar ook zijn achtergrond als psychiater bracht hem tot de opvallende keuze.


Ik heb het altijd bijzonder absurd gevonden: mensen met een luxewagen met humor. Meestal zijn het pipos die je op de provinciale baan Aalter-Knokke van de weg proberen te drukken om daarna met een fleece trui over de schouders over de Lippenslaan te flaneren terwijl mevrouw over de GSM een afspraak met haar minnaar maakt en tussendoor naar de solden kijkt. De nummerplaten zeggen genoeg: SEX42, FUCK1, HAHAHA, HIHIHI, XXXXXX, 2x69 en voor de minder geïnspireerde nouveau riche is er BATMAN en LOEKE.


Meestal aan overdreven snelheid op de derde rijstrook, soms aan een kruispunt in dispuut met een lid van de rijkspolitie, die er niet mee kan lachen. Ik weet dat het not done is, maar ik verdenk ze ervan stuk voor stuk een klein piemeltje in hun rode broek te verbergen. En de dames met LOEKE op het gat van hun wagen,- ik weet het, het zijn mannelijke chauvinistische zwijnengedachten - hebben een bijgesneden vagijn. Ik ken een professor die letterlijk nogal kort van stuk is. Hij kreeg van zijn vrouw LANGE cadeau. Daar moet de liefde onder de deur door stromen.
Maar de zogenaamde elite wil zich niet van het plebs onderscheiden door de aanwezigheid van cultuur of goede manieren. Dat zie je ook op weg naar Plopsaland of Walibi, maar dan rijden ze in getuned blik. Zij vallen onder de categorie 'ergerlijk maar onschuldig '. Tot je vlakbij parkeert en je wel eens kras zou kunnen trekken in de carrosserie van DEN DIKKE. Dan is de boot aan en komt er een heerschap in zweethemdje je de regels van het verkeer uitleggen.


Natuurlijk brengt één en ander de Staat, die nooit vies is van een extraatje, veel geld op. Ik heb een idee: dreig populaire gasten als deurwaarders, incassobedienden, meteropnemers, landmeters, parkeerwachters, kredietbeheerders, studiemeesters en conciërges een aangepaste nummerplaat te geven. Alleen als ze betalen krijgen ze een normale EZ-1-DYG-35 of zoiets. Anders wordt het GRIJP, KNIJP, STRAF, ZEUR of nog erger GRAUW. Wedden dat ze bereid zijn veel geld te betalen om van dat epitoom af te raken. Maak van echte platen een écht statussymbool, met een jaarlijkse taks van 100.000 euro.


De belastingontvanger is de Robin Hood van deze tijd: de ijdelen bestelen om er de burger beter van te laten worden. En een regisseur van een The-sky-is-the-limit-achtig allooi kan er een nieuw programma rond verzinnen.


Tenslotte nog dit: ik dacht dat psychiaters zo onderbetaald waren, maar dokter Herregodts heeft duidelijk duizend euro teveel. Voor die prijs ga je lekker eten in het restaurant "Si Versailles", waar je met je God nog opvalt op voorwaarde dat het duister niet is ingevallen. Maar tegen zoiets hebben ze van die LED-lampjes uitgevonden.


Geld heeft geen slechte smaak, het maakt zelfs gelukkig en je kan er voortdurend van bij verdienen of het door deuren en ramen gooien. Maar gezond verstand dat heb je in beperkte mate en daar moet je het voor de rest van je dagen mee doen.


"Dit betekent dat je van jezelf moet leren houden als de meest liefdevolle vader en moeder die je je maar kunt voorstellen," zegt Herregodts. Bij de god van Beernem heeft het alvast een positief effect. "Ik rijd vlotter en attent als ik me god waan." Nomen est omen –och here god, zou oma gezegd hebben. Ik zou zeggen: rijp voor de separatiecel. Een etmaal tenminste.

 

Marc van Impe

Bron : MediQuality

21:12 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

21 juni 2011

Asfaltlessen*

In tijden van crisis floreren de goeroes, wondertherapeuten en heilsgenezers als nooit tevoren. Helderzienden, boodschappers, engelen, witte heksen en ander etherisch afval vervuilen onze televisiezenders met oeverloos  gezwam dat nog hoge kijkcijfers haalt ook. In het gewone dagelijkse leven zouden ze hoogstens een storende functie hebben als mijn zingende melkboer die voor dag en dauw eieren op de drempel voor de deur legt, om vervolgens even aan te bellen. Nu drijven ze me naar mijn werkkamer want mijn geleerde vrouw wil die nonsens niet missen. Ze wil begrijpen wat de mensen drijft, zegt ze. Ik hoop het wel maar geloof het niet. Maar ik heb me er al lang bij neergelegd.

Er is echter slechter weer op komst. Na de paarden-, honden-, kippen- en kattenfluisteraar voert VTM nu een babyfluisteraar op. De man goochelt met verdrongen trauma’s, vorige levenservaringen, en ander te induceren onheil. Is je baby bang van water? Dan is hij in een vorig leven verdronken of toch bijna. Lust hij geen witlof? Dan is hij waarschijnlijk ooit peeënsteker geweest. Het ongeluk dat op ons afkomt heet Derek Ogilvie en is Schot van afkomst, telepaat van roeping. Deze onnozelaar pretendeert een opvoedende taak in te vullen.

Wellicht klinkt de laatste paragraaf u bekend in de oren. Ogilvie is niet de enige die van gene naar deze zijde pendelt. Dankzij het non-beleid van onze ontslagnemende excellentie lopen in België nog altijd honderden zelfbenoemde peuten vrij rond die pretenderen dat ze ons zieleheil kunnen bijsturen. Iedereen die zich een bordje aan zijn gevel kan permitteren kan zich therapeut noemen. Het weze zo.

Veel kwalijker is dat nogal wat artsen graag meegaan in dit verhaal. Sterker nog, zij zijn het die dit soort nonsens gaan officialiseren. Dat Freud een fantast en fraudeur was is afdoende bewezen. Dat elke tijd zijn psychologische waan heeft, weten we sinds Lacan en Foudraine. Maar dat in deze tijden van Wikileaks en zoekmachines, mystiek gezwam als meer  aandacht voor jezelf en het “plaats geven” echte geneeskunde en hulp vervangt is godgeklaagd. Een vriend van mij, psychiater van beroep, was een zelfverklaard specialist in het duiden en plaats geven van wat hij life events noemde. Vooral CVS –patiënten kunnen op zijn kritische aandacht rekenen. Hun chronische pijn is immers psychosomatisch en dus ingebeeld. Tot hij deze zomer in een bochtje met iets teveel grind onder invloed van de zwaartekracht onzacht in aanraking kwam met  de geasfalteerde realiteit. Hij brak een en ander. Hij heeft sindsdien chronisch pijn. Waarvoor hij nog geen plaats gevonden heeft. God is soms gruwelijk rechtvaardig en spaart de trotsen niet. Ik heb hem al gesugereerd dokterfluisteraar te worden.

Marc van Impe   

Eerder verschenen als editoriaal op Mediplanet, een vakwebsite voor artsen

16:18 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)