13 maart 2013

Slangenolie en positief denken

Zegt de naam van dokter Emile Coué u iets? Waarschijnlijk niet. In 1922-23 was deze man echter wereldberoemd en dat had hij vooral aan de media te danken. Dat kwam zo: Coué had een bijzonder goede babbel op: de man verkocht het verhaal dat als je positief dacht je zowat alles kon genezen: reuma, TBC, astma, kanker, je kon het niet verzinnen of positief denken -als je dat uiteraard volgens de Coué methode toepaste- maakte je weer beter. Coué ’s grootste succes bereikte hij in de Verenigde Staten waar de reporters van het nieuwe medium radio hem op de handen droegen. Radio was toen wat Twitter nu is: revolutionair, alomtegenwoordig, ogenschijnlijk toegankelijk voor al wie geen al te zwaar spraakgebrek had en direct. Coué had ook een wonderspreuk, een mantra dat zijn patiënten voortdurend moesten herhalen, luidop of in gedachten, om het even: “Every day, every way, I’m getting better and better.”  “Elke dag gaat het me in alle opzichten beter en beter.” “Tous les jours et à tous points de vue, je vais de mieux en mieux”. Zonder de radio had Coué nergens gestaan. Het was in die tijd dan ook de uitgelezen marktplaats voor andere mirakeldoeners, predikers, kwakzalvers, gebedsgenezers en wat de Amerikanen zo mooi weten te omschrijven als snake oil salesmen. Maar er was meer: omdat wat Coué vertelde plausibel was en de man niet alleen de steun kreeg van de media maar ook van bekende mensen  van het theater en de cinema, kreeg hij ook al snel de steun van een aantal echte experten, hoogleraars en artsen, die de Coué-methode met succes pretendeerden toe te passen.  Er werden zelfs positieve  huisjes gebouwd volgens de Coué-methode en architecten en stedenbouwers verklaarden zich enthousiast Coué-adept zodat de cirkel snel rond was.
U gaat over Coué niet veel meer informatie vinden, wat ik hier aanhaal komt niet van Wikipedia, dat Walhalla van halve, hele en totale onwaarheden en verdichtsels, maar uit een echt geprint artikel van professor Donna Halper, media historicus uit Boston en een goede vriendin. Waarom dit verhaal? Doet het een belletje rinkelen? Op 24 maart is het werelddag voor het positief denken: de zogenaamde Positiviteitsdag.  Als je 58 € teveel hebt mag je deelnemen en krijg je behalve warme en koude dranken, natuurlijk veel vers fruit, ook verhaaltjes over positief denken van mensen met veel wol op hun tong.  De uitnodiging viel net in mijn bus. En Coué, zult u vragen?  De man viel door de mand toen een paar journalisten echt eens in zijn verleden gingen boren. Bleek dat hij niets dokter, psychiater of hoogleraar was. Hij was zelfs geen apotheker zoals hij beweerde. Wel had hij wat scheikundelessen gehad op de middelbare school  en had hij een tijdje als apothekershulpje gewerkt. Hij stierf in 1926. Zijn  methode van psychotherapie en zelfverbetering op basis van optimistische autosuggestie overleefde hem en is deze dagen onder een naam  die me maar niet wil te binnen schieten, weer helemaal in.
Marc van Impe

18:55 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

19 februari 2012

EBM

Een van de megafoons waar Volksgezondheid zich van bedient  is van het merk EBM, wat staat voor  evidence based medicine. Te pas en te onpas worden behandelwijzen afgestraft of zelfs verboden omdat er geen deugdelijk wetenschappelijk bewijs zou bestaan voor de heilzaamheid, laat staan doeltreffendheid daarvan. Men kan daar zijn bedenkingen bij hebben, men kan dit aanvechten maar het is een valabel argument. Op voorwaarde dat het eerlijk gebruikt wordt en niet neerkomt op biopychosociaal kunstschaatsen. Kunstschaatsers bewegen maar gaan niet vooruit, net zoals sommige  EBM-adepten vooral uit werk van de eigen club citeren. Me, myself and I. In het regeerakkoord werd nog maar eens verwezen naar EBM als middel om de patiënt toegang te geven tot de medische innovatie. Het klinkt mooi, het betekent niets. Wat wel iets concreet betekent is dat de kamers voor osteopathie, homeopathie, chiropraxie en acupunctuur, vier “disciplines” die weinig met EBM vandoen hebben op volle toeren draaien en dat met ministeriële zegen. Sterker nog, de minister wil zich, aldus haar recente verklaringen in het parlement, door hen laten adviseren over goede praktijkbeoefening, de organisatie van peer review en regelgeving. De minister baseert zich daarvoor op rapporten van het KCE die zeggen hoe vaak de bevolking wel geen beroep op hen doet. De minister zegt zelfs dat het ziekenfonds, als het dat wil, dit soort van prestaties mag terugbetalen.

Dat is een argument dat kan tellen. We mogen dus binnenkort een kamer van schietgebeden verwachten, en een kamer van Lourdesgangers, van gebedsgenezers, koffiedikkijkers, kaartleggers en waarzeggers. Iedereen zijn meug. Allemaal even evidence based. Ik dwaal? Overigens, Lourdesreizen worden al door één ziekenfonds gesponsord. En de adepten van de becel-doctrine krijgen ook geld toegestopt. Nu alleen nog bezuinigen.

Marc van Impe

20:14 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)