29 maart 2017

Affaire Van Gool: tot nu toe geen enkele paper teruggetrokken


De KU Leuven blijft achter de publicaties van dokter Stefaan Van Gool staan. De onderzoekscommissie die Van Gool’s onderzoek onder de loep nam, was nochtans van mening dat de KU Leuven de uitgevers van de vakbladen waarin deze publiceerde moesten gewaarschuwd worden.


‘Er is een sterk vermoeden van fraude als in publicaties gesteld wordt dat er een goedkeuring is gegeven door de ethische commissie en die achteraf niet aangetoond kan worden. Hetzelfde geldt voor de informed consent van de patiënten, die in vele gevallen bij audit ontbreekt'. Maar tot op heden werd geen enkele publicatie ingetrokken. Die maatregel zou voorkomen dat andere wetenschappers hun eigen onderzoek zouden baseren op de twijfelachtige gegevens van Van Gool. Eind 2014 oordeelde de commissie dat die maatregel aangewezen was.


In ten minste zeven papers gepubliceerd in zes verschillende tijdschriften, beschrijven Van Gool en zijn co-auteurs de resultaten van tumorvaccinproeven. Een van de papers verscheen zelfs na zijn vertrek uit het UZ Leuven. Volgens Stefaan Van Gool is er geen reden om een van zijn papers in te trekken. Volgens hem zijn de gegevens nog steeds geldig. Wim Robberecht, vice-rector magnificus aan de Universiteit van Leuven, is het daarmee eens. De universiteit nam wel contact op met de redactie van de betrokken tijdschriften.


Vaak worden studies voor minder ingetrokken. Volgens Ferric C. Fang, hoofdredacteur van Infection and Immunity die daar een editorial aan wijdde, kunnen publicaties worden ingetrokken wanneer hun bevindingen niet langer betrouwbaar worden geacht als gevolg wetenschappelijk wangedrag of een dwaling, als het om plagiaat gaat, of wanneer ethische richtlijnen niet gevolgd werden.

Hoewel de retractie van een paper relatief zeldzaam is, is dit proces essentieel voor het corrigeren van de literatuur en onderhouden van het vertrouwen in het wetenschappelijke proces. Het rapport van de interne en externe experts die zich in 2014 over de studies van Van Gool had gebogen, is onverbiddelijk: de klinische studies van dr. Van Gool beantwoordden niet aan de strenge normen. Sterker nog, de patiënten waren niet op de hoogte van de risico's én ze betaalden grote sommen geld om onwetenschappelijk behandeld te worden. Daarom kwalificeerden de ethici de studies van dr. Van Gool als ‘wetenschappelijk wangedrag'. Niet voldoen aan ethische en juridische vereisten is even erg als plagiaat, vervalsing en verzinnen van data.


https://www.researchgate.net/profile/Stefaan_Gool/publica...

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3187237/

 

Marc van Impe

 

 

Bron: MediQuality

17:09 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Vluchtelingenwerk: welfare bricolage of fraude?


Dokters van de Wereld gebruikt een volstrekt illegale omweg om medicatie op voorschrift toch tegen terugbetalingstarief bij vluchtelingen te krijgen.


Een paar jaar geleden zette de NGO in Oostende een consultatie op waar artsen en verpleegkundigen een keer per week pro deo patiënten zien en waar deze gratis medicijnen krijgen. De artsen schrijven de medicatie voor op naam van een vrijwilliger of buur die ze dan tegen terugbetalingstarief kan gaan kopen. "Door al onze creativiteit uit de kast te halen om die mensen te helpen, houden we het systeem net in stand", citeert Knack een medewerker.


In de Oostendse hulppost worden mensen zonder papieren behandeld die niet zelden aan besmettelijke ziektes als tuberculose en mazelen lijden en die wegens geen sociaal statuut niet aan de nodige medicamenten geraken. Komt daar bij dat velen van hen niet gevaccineerd zijn, en dat ze in onhygiënische omstandigheden moeten leven, ongezond eten en amper naar de dokter gaan.


Volgens huisarts Dirk Lafaut, die aan de VUB een doctoraatsonderzoek doet naar de zorg voor mensen zonder papieren, moet je ook geluk hebben want in de ene stad krijg je in één keer toestemming voor alle medische verzorging die je nodig hebt, in de andere moet je voor elke behandeling of ieder onderzoek terug naar het OCMW. "In Antwerpen controleert het OCMW bijvoorbeeld of de behandeling die een arts voorschrijft wel echt nodig is," zegt hij in Knack. In sommige steden krijgen illegalen zelfs amper toegang tot medische zorg als ze niet willen meewerken aan een terugkeertraject. Maar ook huisartsen willen liever geen daklozen in de wachtzaal, zegt Tine Wyns.


"Ze zijn ongewassen, brengen hun hond mee, hebben soms gedronken, zijn onrustig of hebben wanen", zegt Wyns. "Ik kan me zo een paar mensen voor de geest halen die ik liever niet zou tegenkomen als ik in de wachtkamer van mijn eigen huisdokter zit. Ik kan wel begrijpen dat veel artsen bang zijn dat die kwetsbare mensen hun gewone patiënten zullen wegjagen." Daarbij komt nog dat een dokter niet altijd goed weet hoe hij met hen moet omgaan. "Het cultuurverschil kan enorm groot zijn. Niet alleen bij mensen van vreemde origine maar ook bij armen", zegt Wyns.


"Sommige artsen sturen kwetsbare mensen systematisch door naar een wijkgezondheidscentrum, waar ze geen remgeld hoeven te betalen," zegt huisarts Dirk Lafaut. De laatste uitkomst is de ngo: "Welfare bricolage noemen de Britten dat fenomeen."


In ons land moet nochtans iedereen toegang hebben tot noodzakelijke gezondheidszorg. Maar volgens Stéphan Heymans, operationeel directeur van Dokters van de Wereld zijn het niet alleen de mensen zonder papieren die in nood komen, "Door de groeiende armoede in de steden bestaat die doelgroep al uit zo'n 200.000 mensen." De ‘klassieke' daklozen zoals vluchtelingen, Roma, krakers zijn lang niet de enige.


Ook voor ‘gewone' mensen met een leefloon is een doktersbezoek een onbetaalbare luxe. Uit onderzoek van de Christelijke Mutualiteit blijkt dat in totaal 900.000 Belgen zijn die doktersbezoeken om financiële redenen op de lange baan schuiven, ondanks het feit dat ze een beroep kunnen doen op de zogenaamde derdebetalersregeling. Maar volgens het ziekenfonds zijn ze daar niet van op de hoogte en ‘nogal wat dokters hebben weinig zin in het papierwerk dat erbij komt kijken'.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

08:37 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

22 december 2015

Fraude aux CT-scans: "Les pommes pourries sont dans la corbeille depuis trente ans déjà"

Je n’ai pas été particulièrement étonné ni consterné par l’information selon laquelle des fraudes aux CT-scans représentant plusieurs millions d’euros ont été commises dans nos hôpitaux belges. Et je ne le suis pas moins non plus par le fait que les pouvoirs publics ne doivent pas compter sur les services d’inspection de l’INAMI pour dépister ces abus commis aux dépens de l’assurance maladie-invalidité. Cela résulte du fait que la fraude constitue une part fondamentale de la politique financière de nos hôpitaux. Ce n’est que maintenant, en effet, que le SECM (Service d’évaluation et de contrôle médicaux) a décidé de prendre l’affaire en main, ou plus précisément depuis que le travail préparatoire au changement du modèle de financement a réellement commencé, et qui va encore prendre toute une législature. Mais j’écarquille les yeux quand je lis que Raf Mertens, directeur général du KCE, et ancien responsable du service d’études de la MC, temporise aujourd’hui en déclarant qu’il y a encore fort à faire pour s’attaquer à la surconsommation qui existe encore dans les secteurs du diagnostic et de l’imagerie médicale.
"Bien que ce soit bien sûr autre chose que de la fraude. Mais s'attaquer à la surconsommation peut aussi donner d'importants résultats." Les hôpitaux ne commettent donc pas de fraude, ils font de la surconsommation.
Il y a trente ans, lorsque l'érudite épouse entama sa carrière clinique dans un grand hôpital de Flandre-Occidentale, elle fut rappelée à l'ordre par la direction après deux mois environ: elle avait autorisé l'achat d'un nouvel appareil digital d'électroencéphalographie (EEG) et celui-ci devait donc être rentable. Chaque patient avait quand même le droit de bénéficier d'un EEG ? Ou non ? Elle fut aussi poliment priée d'être plus solidaire avec tous ses autres collègues et leur envoyer un peu plus de patients… Lorsqu'elle quitta cet hôpital, on lui exigea le versement d'une somme supplémentaire parce qu'elle n'aurait pas effectué suffisamment de prestations techniques. Il n'y eut pas la moindre réaction de l'INAMI, ni du cabinet Dehaene à la suite de la plainte qui avait été déposée à ce sujet. Elle perdit son procès contre l'hôpital car le tribunal jugea que celui-ci n'avait fait qu'appliquer les us et coutumes de la région.
Il y a une quinzaine de jours environ, un médecin néerlandais qui effectue son travail de doctorat chez nous, exprima son étonnement du fait que les patients de son hôpital universitaire devaient chaque fois se soumettre aux mêmes examens de routine. Ne pouvait-on pas aborder cela plus simplement ? Ne disposaient-ils pas d'un Dossier Médical Electronique (DME) ?  
Dirk van Duppen, de l'organisation ‘Médecine pour le Peuple',  a mis le doigt sur la plaie: "Plus on fait d'examens, plus les revenus de l'hôpital et du médecin augmentent. Cela entraîne des abus."
La ministre libérale déclare qu'il faut éliminer les pommes pourries, mais elle ferait mieux d'en sélectionner les pommes intactes ou alors de jeter toute la corbeille.
Le SECM, composé d'anciens cadres des mutuelles qui sont donc les gestionnaires des hôpitaux, aura encore beaucoup de travail à faire pour lutter non pas contre la fraude mais bien contre la surconsommation.
 
Marc van Impe

Source: MediQuality

Nederlandstalige versie zie: De rotte appels liggen al dertig jaar in de mand.

12:22 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)