30 april 2016

MediQuality reikt op zijn lenteborrel 2 awards uit

De tweede Lenteborrel van MediQuality is een nieuw ijkpunt geworden op de medische agenda. De nieuwsbrieven en de website MediQuality bereiken nu meer dan 25.000 artsen per maand, en dat maakt uw medium tot het meest performante in de medische vakpers. Uniek aan MediQuality is zijn permanente interactie met zijn lezers. Ze reageren, maken gebruik van de Agora om te discussiëren en schrijven ook eigen bijdragen, vrije tribunes die druk gelezen worden en nauwlettend in het oog gehouden worden door de beleidsmakers. Wij houden rekening met wat er onder uw lezers leeft, zei minister Maggie De Block die op maandagavond 25 april deelnam aan de tweede Lenteborrel van MediQuality. De directie van MediQuality reikte ook twee awards uit voor de meest succesvolle lezersbijdragen.

De jury die bestond uit hoofd redacteur Sabine Verschelde, de directeur Pierre De Nayer (met Mr Kenya Rose) en de co-stichter van MediQuality Marc Moreau, bekroonde voor het Nederlandse taalgebied de bijdrage van dr. Anne Marie Uyttersprot, neuropsychiater onder de titel: De dokter staat onder druk. Voor de Franstaligen ging de award naar doctor Danielle Zucker, psychotherapeut en expert in de analyse van crimineel gedrag, die met een bijdrage Verkrachting: pleidooi voor meer begrip de vaak lakse houding aanklaagde van Justitie. Pierre De Nayer onderstreepte het belang van die bijdragen: zij zetten onderwerpen op de agenda en zwengelen het debat aan.


Minister Maggie De Block, haar charmante zelve, gaf tekst en uitleg bij haar beleid. Ze prees de onafhankelijke opstelling van MediQuality: het beleid heeft behoefte aan een kritische pers. Maar dat zal haar niet verhinderen om ook onpopulaire maatregelen erdoor te drukken. Ze richtte zich daarbij tot de aanwezige vertegenwoordigers van de artsensyndicaten en een flinke delegatie van Vlaamse en Franstalige studenten geneeskunde. Beleid vergt moed, zei de minister, en dan moet je tegen de stroom in durven gaan. Buiten stormde het en in een gietende regen voeren de boten op het kanaal in Vilvoorde voorbij. Binnen, in Brasserie Canal, bij een hapje en een drankje, ontspon zich onder de genodigden een boeiende gedachtewisseling.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

13:32 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

05 mei 2012

Een open brief van de geleerde vrouw

Brief aan Dr Van Houdenhove dd30/3/12

-------------------------------------------------------  

 

Ik heb uw opiniestuk in de Artsenkrant van 30/3/2012 met veel interesse gelezen. Tot op zekere hoogte ben ik het met u eens. In een aantal opzichten verschillen we van mening.

Ik denk dat het chronisch vermoeidheidssyndroom naast andere chronische aandoeningen gebaseerd  op symptomen een meer uitgebreidere benadering eisen dan alleen  het oprichten van referentiecentra en het betrekken van de huisarts an sich.

 

Een belangrijk gebrek is het gebrek aan opleiding van studenten in deze problematiek waardoor de latere huisarts zich onwennig voelt eens geconfronteerd met deze problematiek. Los van het gebrek aan opleiding is er de tijd die men aan deze patiënten moet besteden. Men moet een uitgebreide anamnese doen,  men moet een behandelplan opstellen voor de langere termijn en de patiënt moet dan opgevolgd worden.

Welke arts heeft daar de tijd en de middelen voor en het geduld?

Een ander probleem blijft de overspecialisatie in de derdelijns gezondheidszorg  waarbij weinig professoren zich aangesproken voelen om zich te verdiepen in deze complexe problematiek die moeilijk af te bakenen is. Wat daarbij belangrijk is dat van uit deze derdelijns zorg een onderzoeksprogramma moet opgezet worden om de kern van de pathologie te helpen ontrafelen. Tot nog toe zijn daar te weinig gegadigden voor.

Men blijft zich enten op de draagkracht en de belasting van de patiënt, wat inderdaad belangrijk  is maar er zijn veel meer aspecten die een rol spelen in deze pathologie, waar tot op zekere hoogte wel iets kan aan gedaan worden zonder in de alternativiteit te verzeilen. Overigens is de huidige aanpak van de ‘referentiecentra’ evenmin evidence based. Ik durf dan ook te zeggen dat ze niet uit de hoogte moeten doen om  een andere aanpak af te breken. Wanneer ik naar (internationale), congressen over CVS ga,  waar o.a. over de nieuwe criteria die u aanhaalt gediscussieerd wordt, zie ik daar  overigens op een paar na  weinig Belgische vertegenwoordigers van de referentiecentra.

Laat me toe een commentaar te geven op de huidige aanpak met  cognitieve gedragstherapie en revalidatie. Voor mij is dit een onderdeel van een meer algemene aanpak maar geen hoofddoel op zich. Wanneer men dan die patiënten een cursus cognitieve gedragstherapie gegeven heeft en gewezen heeft dat men zijn grenzen in het oog moet houden, dan  worden diezelfde patiënten  kort nadien geconfronteerd met het feit dat hun mutualiteitsuitkering gestopt wordt en dat ze maar weer aan het werk moeten gaan. Veel mensen hebben het financieel al niet breed, dit zorgt dus wel  voor veel stress en waar blijft dan ‘het rekening houden met belastbaarheid’?

Hierbij kom ik dan aan mijn vierde punt. Veel patiënten recupereren wel maar halen nooit meer het niveau van daarvoor. Ze krijgen te horen wanneer ze hun uitkering verliezen: ga maar aan het werk, zoek ander werk enz.Net of dit voor de hand ligt. In hun conditie kunnen ze vaak niet voldoen aan de eisen die men stelt aan werknemers, zodat ze vaak niet meer aan het werk geraken en in de armoe verzeilen. Een trajectbegeleiding naar werk toe zou hier een grote hulp zijn, waarbij patiënten progressief meer aan het werk gaan  tot een plafond dat haalbaar is d.w.z. dat ze niet opnieuw decompenseren. Dit kost veel geld en inspanning.

Wanneer men van overheidswege deze verschillende facetten niet gaat bekijken gaat er niets veranderen aan de situatie ook niet door het oprichten van ‘aangepaste referentiecentra’.

Nu dat we op een soort knooppunt gekomen zijn is het moment gekomen om met de verschillende disciplines rond de tafel te zitten en om te bepalen wat echt noodzakelijk is en hoe dit kan bereikt worden. Dit hoeft niet specifiek op CVS gericht te zijn maar op de aanpak van chronische ziekten in het algemeen. Een goed voorbeeld is het model van het Maria Middelaresziekenhuis in Gent waar men een klachtengerichte consultatie opzette met daarachter een multidisciplinair team. Deze aanpak verdient navolging.

 

Dr Anne Marie Uyttersprot

10:41 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (7)

02 november 2011

Een merkwaardig vonnis

Er doen allerlei geruchten de ronde over het arrest Uyttersprot vs Riziv dat diende voor de Kamer van Beroep van het Riziv. Daarom deze verduidelijking.

Op 25 oktober zond de Kamer van Beroep haar vonnis in de zaak van Dr. Anne Marie Uyttersprot vs het Riziv. Het vonnis heeft verstrekkende gevolgen want de verantwoordelijkheid van voorschrijvende artsen blijkt een stuk groter dan gedacht.

Het vonnis in eerste aanleg werd nietig verklaard: de samenstelling van de kamer in Eerste aanleg, waarin een arts van de CM zetelde die betrokken en aanleggende partij is in deze zaak, was niet volgens de regels en de arts moest inderdaad gewraakt worden. De Kamer van Beroep heeft dit bevestigd. Daarmee werd ook het eerste vonnis nietig verklaard. Dokter Uyttersprot haalt in deze dus gelijk: de CM wil de zaak manipuleren en het proces was opgezet spel.

Wat de sanctie betreft geeft de Kamer van Beroep dokter Uyttersprot ook gelijk en oordeelt dat deze aanvankelijk te hoog was. Daarom wordt de boete van 100% gelicht en blijft enkel het netto terug te betalen bedrag van ongeveer 98.000 € over. Of hoe je gelijk kunt krijgen en toch verliezen.

Belangrijkste is echter dat de rechtbank de advocaat van het RIZIV in zijn hoogst eigenaardige interpretatie van de functie van de adviserende geneesheer. De rol van de adviserende geneesheer zou beperkt zijn tot een administratieve functie die geenszins beslissende bevoegdheid heeft bij het al dan niet toekennen van een toestemming voor de terugbetaling van gereglementeerde medicatie. Daar kan je een aantal vragen bij stellen. Betekent dit echt dat de verzekeringsartsen er voor Piet snot bijzitten? Wil men hiermee hun onkunde en gebrek aan kennis maskeren? Of manipuleert het Riziv zijn eigen jobdescription voor verzekeringsartsen?

Overigens blijkt het arrest Uyttersprot een letterlijk doorslagje te zijn van het arrest Coucke dat op heel andere gronden gevoerd werd. Zo wordt dokter Uyttersprot ervan beschuldigd onvolledige dossiers te hebben gemaakt in het Waasland ziekenhuis, een plek waar ze nog nooit een voet gezet heeft.

De artsenorganisaties en de raadslieden van dokter Uyttersprot beraden zich na dit merkwaardige vonnis over de te volgen procedure. Wordt zeker vervolgd.

 

Marc van Impe

12:23 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (14)