07 september 2012

Drie tweets voor de maaltijd

We weten nu waar het beleid zijn wijsheid haalt.  Ik zat deze zomer in een dispuut waar ik te horen kreeg dat bijwerkingen van medicijnen vaak niet het gevolg zijn van het middel zelf, maar van de schrik die de bijsluiter teweegbrengt. Medisch psychologen kunnen zulke effecten verzachten, vertelde  mijn opponente. Tenminste, als artsen hen raadplegen, voegde ze daaraan toe. Er is veel te weinig  patient-centered care en de artsen beseffen onvoldoende dat je je therapieën bij complexe patiënten veel effectiever kunt maken door beter te kijken naar wat de patiënt nodig heeft. Patient-centered care is er echt niet alleen maar om patiënten tevreden te stellen . En er volgden de nodige cijfers: bij de huisarts is 25 tot 50 procent van de klachten niet verklaarbaar vanuit een pathofysiologisch model. De prevalentie van chronische lichamelijke klachten, zoals chronische pijn, wordt geschat op 2 tot 40 procent van de bevolking. Een derde van de chronisch zieke patiënten heeft in meer of mindere mate last van emotionele problemen of problematisch ziektegedrag. Slechts in een kleine minderheid van die gevallen roept de arts een medisch psycholoog erbij.  Die interventie aanvraag gaat dus niet vanzelf.  In Nijmegen doen ze dat anders. Daar zoeken de medisch psychologen de artsen actief op. ‘We stimuleren het detecteren van patiënten die baat kunnen hebben bij medisch psychologische hulp met een korte vragenlijst voor of tijdens het spreekuur van de arts. De medisch psycholoog beoordeelt vervolgens of de patiënt zo adequaat als mogelijk met zijn aandoening lijkt om te gaan of dat er psychosociale problemen spelen, wat vaak zo is. We kijken dan of de patiënt daar zelf mee aan de slag kan of ondersteuning nodig heeft van ons of van andere disciplines.’ De aandoeningen waarbij medisch psychologen in consult komen, zijn heel divers. ‘Ik heb zelf veel ervaring met chronische pijn door bijvoorbeeld reumatoïde artritis en chronische jeuk bij huidaandoeningen. Maar ook patiënten met andere chronische lichamelijke aandoeningen zoals diabetes, multipele sclerose, nieraandoeningen en hartfalen kunnen baat hebben bij psychobiologische behandeling.’ En natuurlijk zijn er de nieuwe media.  Nijmegen heeft internettherapieën ontwikkeld die voor veel chronische lichamelijke aandoeningen relevant zijn, met modules voor pijn, vermoeidheid, jeuk en stemmings-, acceptatie- en relationele problemen. Momenteel worden die modules in onderzoeksverband geëvalueerd.   ‘E-coaching kost weinig tijd, is zelf in te delen en geeft mensen minder het idee dat ze patiënt zijn. Bij geselecteerde patiënten is internetcontact even effectief als face-to-facecontact. Met e-health komen personalized medicine en patient-centered care binnen handbereik. Er zijn talrijke nieuwe toepassingsmogelijkheden voor sociale media, zoals een feedbackmeter op de mobiele telefoon, tweets van lotgenoten of tips van Facebook-vrienden met hetzelfde probleem.’ Ik zie het voorschrift al voor mij: drie tweets voor de maaltijd, een bezoek aan Facebook en bij jeuk een SMS of vier. Het werd me week in de onderbuik.
Meer informatie

Marc van Impe

14:10 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

05 april 2012

1 op 5 van de mantelzorgers overbelast

Uit Nederlands onderzoek –natuurlijk hadden we bijna geschreven, want waar staat het Belgisch onderzoek terzake?- blijkt dat maar liefst 2,6 miljoen mensen  elke dag bezig zijn om iemand die zorg nodig heeft vanwege ziekte of ongeluk te helpen. Niet omdat het hun vak is, maar uit liefde, uit engagement of doodgewoon omdat het niet anders kan. Dat is zwaar. Zo zwaar dat nu bijna een half miljoen van de mantelzorgers, dat is 1 op 5 overbelast is. Hun aantal zal vanwege de vergrijzing flink oplopen.  In 2050 zal waarschijnlijk twintig procent van de bevolking overbelast zijn vanwege mantelzorg. Ook in ons land is dat niet anders. En daar doet de overheid, federaal noch regionaal niets aan. Helemaal niets. Het weinige geld dat naar mantelzorg gaat , gaat naar mantelorganisaties van ziekenfondsen die er hun parastataal personeel mee onderhouden. Veel echte mensen die daar niet voor gestudeerd hebben in een sociale toren of professionele  bachelor haalden aan een zogenaamde hogeschool doen dit jaren aan een stuk, tien of vijfentwintig jaar vormt geen uitzondering. Als mantelzorger ben je er meestal niet klaar met wat boodschappen doen en een ommetje door het park, maar sta  je dag en nacht voor je geliefde, je buurman, je naaste klaar.

En dat eist zijn tol. Op dit moment telt Nederland 450.000 overbelaste mantelzorgers. In België, alweer, zijn er geen cijfers. Vooral mensen met een dementerende partner of die voor een geliefde met MS of chronische pijn zorgen, hebben het zwaar. Als je zorgt voor een naaste met een verstandelijke handicap of psychische problemen, kun je bovendien op weinig hulp vanuit de overheid of instanties rekenen. Integendeel. Wie mantelzorger is en zelf een uitkering krijgt moet goed opletten of hij verliest zelf zijn sociale rechten. En ook al kunnen mantelzorgers veel aan, zij zijn ook niet onverwoestbaar. Als er niets verandert, is in 2050 twintig procent van de bevolking overbelast doordat zij mantelzorg geven. Een weerzinwekkend percentage als je bedenkt dat de vergrijzing zijn piek in 2060 bereikt.

Sociale werkers krijgen studieverlof, betaalde vakantie, ziekteverlof, compensatieverlof, ouderschapsverlof en drie vierden of vier vijfden werken. Mantelzorgers zijn de hele dag in de weer. Hun troost: er worden heel wat studiedagen aan besteed. Mantelzorgers in ons land worden dood geprezen. Is er een mooiere manier om te sterven?

Marc van Impe

11:18 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)

07 maart 2012

Mogelijk doorbraak in bestrijding chronische pijn

Als het niet aan onze Vlaamse universiteiten gebeurt, dan moet het wel van elders komen. Amerikaanse wetenschappers van de Washington University School of Medicine  in St. Louis hebben een belangrijke ontdekking gedaan die mogelijk een einde kan maken aan chronische neuropathische pijn. De onderzoekers ontdekten dat in het ruggenmerg van ratten die lijden aan neuropathie opvallend veel dimethylsphingosine (DMS) voorkomt.

Dit DMS dienden de onderzoekers gezonde ratten toe. De dieren kregen daarop pijn. Dit leidt tot een mogelijke doorbraak bij neuropathische-pijnbestrijding, want de DMS tegen te houden, kan mogelijk ook de pijn worden bestreden, suggereren de onderzoekers voorzichtig in het blad Nature Chemical Biology. Het is duidelijk dat zij niet geloven dat pijn een biospychosociaal probleem is.

http://www.youtube.com/watch?v=WMgjLnaA-34&feature=pl...

http://www.nature.com/nchembio/journal/vaop/ncurrent/abs/... 

Marc van Impe

09:30 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)