13 mei 2015

Krijgen we straks chloorkippen op ons bord ?

Ik heb zo mijn bedenkingen bij het protest tegen het grote handelsverdrag dat voor de Verenigde Staten de EU en een tiental andere landen de regels en importtarieven gelijktrekt voor zowat alle producten die we in ons dagelijks en minder dagelijks leven nodig hebben. Het Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP) roept blijkbaar veel emoties op. Ook al zijn de nog lang niet klaar, de tegenstanders hebben hun veto al uitgesproken. Omdat simplificatie agitatie makkelijker maakt hebben ze ditmaal voor een consumptiegoed met hoge emotionele waarde gekozen: de kip.

Van de dioxinecrisis hebben we geleerd dat er geen dier is wiens welzijn ons zo nauw aan het hart ligt als deze mini dinosaurus. Europa moet de grenzen dicht houden voor Amerikaans kippenvlees dat is behandeld met chloor, vindt de goedmenende burger. Stop de chloorkip dus.

Ik was net in de VS, kip gegeten, niks chloor geproefd. In de VS wordt een kip nadat ze geslacht en geplukt is, in een chloorbadje gedoopt en ontsmet. In Europa proberen we de besmetting te voorkomen in de hele productieketen. In medische termen uitgedrukt: de Amerikanen genezen, wij voorkomen. Dat maakt onze kippen veel duurder maar niet veiliger. Want kip is en blijft een levensgevaarlijk dier. Zo'n 70 procent van alle kippen, Amerikaanse en Europese, zijn besmet met campylobacter. Een garantie op ernstige diarree, zoals u weet. Eigenlijk onvoorstelbaar dat we zo'n gevaar accepteren. Maar geen haan die daar naar kraait. Het straatprotest is ondertussen op gang getrokken.

Merkwaardig genoeg overweegt de Europese Commissie nu het ontsmetten van pas geslachte kippen met perazijnzuur wel toe te laten. Dat is een verbinding van azijnzuur en waterstofperoxide en lijkt sterk op azijnzuur.

Die stap van Brussel is opmerkelijk. De Europese voedselveiligheidsautoriteit EFSA is niet tegen. Integendeel, de voedselwaakhond bracht onlangs een rapport uit met positief advies over de chemische stoffen. Waarmee alweer een woord gevallen is dat nog meer weerstand oproept dan Genetisch Gemodificeerd Organisme: chemisch.

Wetenschappers hebben grote bedenkingen bij chemische stoffen die nu al in onze voeding verwerkt worden, lees ik. "De Europese voedselindustrie blijkt akelig veel gelijkenissen te vertonen met de chemiesector. Sommige chemische bedrijven leveren grondstoffen aan zowel fabrikanten van cosmetica, reinigingsmiddelen en verf als aan voedingsproducenten. Deze branches gebruiken bovendien dezelfde soorten chemicaliën." En ik die dacht dat chemie de basis van ons leven was.

Overigens nog dit. De zorgen over het akkoord leven niet alleen in Europa. Zo vinden veel Amerikanen Europese schimmelkaas enger dan hun eigen chloorkip. En wanneer de onderhandelingen worden afgerond, valt ook niet te voorspellen. Het eerdere doel van eind 2015 lijkt wel erg ambitieus. Obama heeft aangegeven het binnen zijn termijn te willen afronden.

Daar kan ik me in vinden. Ik bekijk het wel. Maar ik stel me wel de vraag of de brave demonstrerende burger eigenlijk wel weet waarover het gaat. Ontsmet hij zijn huis, zijn bad, zijn toilet en zijn gebit dan niet elke dag met talloze chemicaliën? En zit daar dan helemaal geen chloor in?

Marc van Impe

Bron: MediQuality

21:36 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)