21 december 2011

Fabels

We kregen geen vergroeide tenen van basketters. We werden niet achterlijk van strips. We werden geen crimineel van televisiekijken. We kregen geen rachitis omdat we  (vul in naar persoonlijke voorkeur) spruitjes, witloof, bitterpeeën, schorseneren of snijbonen haatten. We kregen geen rot gebit van toverballen. We werden niet blind van masturbatie. En dat je je huiswerk niet maakte heeft niet geleid tot werkeloosheid. Allemaal pijnlijke misvattingen van overbezorgde en/of naïeve opvoeders, ouders, leraars, moraalridders en onderpastoors die ons geen diep ongelukkige jeugd bezorgd hebben. Ze bedoelden het goed. En geen zinnig mens die dergelijke stellingen nog aanhoudt.

Nu las ik deze vakantie nog eens het welles nietes verhaal over zoutconsumptie door. De Hoge Gezondheidsraad versus een professor die het aangedurfd heeft om over het hek van het schoolplein te klimmen. Waar had ik dat nog gehoord.

En dat ik er niet eerder op gekomen ben?

Elk jaar opnieuw lanceert de overheid , daarin enthousiast gesteund door de regionale  promotiediensten voor land- en tuinbouwproducten, een campagne voor de consumptie van meer fruit en groeten. Nochtans blijkt uit verschillende rapporten van de Cochrane Collaboration  dat het niet zo is dat omdat mensen die veel fruit eten gezonder zijn, de gezondheid in het algemeen kan gestimuleerd worden door een verhoogde consumptie van fruit. Het zou best kunnen zijn dat mensen die meer fruit eten intrinsiek verschillend zijn van hen die dit niet doen. Met andere woorden: de campagnes hebben geen zin.

Het  rapport van de Cochrane Collaboration onder de titel “Multiple risk factor interventions for primary prevention of coronary heart disease” uit 1999 stelt duidelijk dat het effect van campagnes voor gezond eten weinig of geen effect hebben op het al dan niet ziek worden en dat met die wetenschap in het achterhoofd,  het voortdurend entoesiasme voor gezondheidspromotie eigenaardig is, vooral als men weet welke geldmiddelen daarvoor vrij gemaakt worden. “The methods of attempting behaviour change in the general population are limited and do not appear to be effective.” Fabeltjes dus, zij, het dure fabels.

Het artikel veroorzaakte toen een gigantische rel en werd vervolgens deskundig doodgezwegen. De jongste campagne gaat straks beginnen. Rijst de vraag: wie wordt hier beter van?

 

Marc van Impe

 

http://www2.cochrane.org/reviews/en/ab001561.html

21:20 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)