20 januari 2012

Schorsing door het Riziv

 

"Beste,

Toen ik op uw blog het verhaal las van de vrouw die geschorst werd omdat ze vrijwilligerswerk deed, heb ik besloten het mijne toch ook te vertellen.

In 2008 werd bij mij CVS/fybromialgie vastgesteld.  Ik wou echter graag zo goed als mogelijk actief blijven en slaagde erin, vanaf september 2009, terug een viertal uurtjes te gaan lesgeven in de school waar ik al jaren werk, met goedkeuring van de adviserende geneesheer van de CM.  Met een bijkomende uitkering van het ziekenfonds was dit financieel redelijk haalbaar.  Gedurende 2 schooljaren was dit geen enkel probleem : de adviserende geneesheer was en bleef heel begripsvol en vond dat ik moest "geprezen worden" voor mijn doorzettingsvermogen en mijn wil om ondanks alles te blijven werken.

Tot mijn grote ontsteltenis werd ik echter in november 2011 door het Riziv geschorst, na een onderzoek dat eigenlijk alleen de naam "schijnproces" verdient en dat een aanfluiting is voor al wie in dit land op een eerlijke en professionele manier aan geneeskunde doet.

De reden ? Volledig arbeidsgeschikt.  Enige uitleg over de motivatie voor deze beslissing, werd mij botweg en op een respectloze manier geweigerd.  

Uit contacten met mijn vakorganisatie, die me zou moeten kunnen bijstaan in geval ik een proces zou aanspannen, bleek mijn kans om dit te winnen maar heel klein.

Het komt erop neer dat ik beter helemaal niet was gaan werken, zelfs niet die paar uurtjes. 

Ik betwijfel of ze het bij het rechte eind hebben, maar eerlijk gezegd, ik heb momenteel niet de energie om het allemaal zelf uit te zoeken.

In dit land worden zieken blijkbaar gezien als een soort van rechtenloze parasieten, waar niemand echt mee bezig wil zijn. Ik word er zo moedeloos van, het gevoel van machteloosheid en eenzaamheid is zo groot, dat ik, uit een soort van zelfbehoud, besloten heb om geen procedure aan te vatten, en mijn lot maar te ondergaan.

Er zit voor mij niets anders op dan meer uren werken om het financieel verlies te compenseren.

Wat dit met mijn gezondheid, en eventuele kansen op enig herstel zal doen, daar geeft niemand ook maar ene moer om.

Vriendelijke groeten,

 

Mylène Vranckx"

11:36 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (8)