24 september 2016

Helpt 'jong bloed' tegen Alzheimer?

Volgens Stanford-onderzoeker Tony Wyss-Coray zou bloed van jonge donoren wel eens de oplossing kunnen bieden voor de ziekte van Alzheimer. In de JAMA Neurology publiceerde hij een artikel waarin hij meldt dat muizen met Alzheimer lijken op te knappen van het bloed van jonge soortgenoten. Hun herseneiwitten waren weer op een gezonder niveau, het geheugen van de muizen verbeterde.

De muizen in de studie hadden een genetische vorm van Alzheimer, veroorzaakt door mutaties die ook voorkomen bij de erfelijke vorm van de ziekte. Door die mutaties hoopt het eiwit amyloïd op in de hersenen, waardoor typische Alzheimer-klachten als vergeetachtigheid en ontremd gedrag kunnen ontstaan. Een menselijke studie bij 18 proefpersonen loopt, al waarschuwt hij ook voor vroegtijdig optimisme. Het lijkt wel een verhaal uit Transsylvanië: dien een oudere bloed toe van een jonge donor, en de ontvanger knapt niet alleen zienderogen op, maar wordt ook aantoonbaar gezonder.

De onderzoekers van Stanford University schrijven in JAMA Neurology dat hun methode gebaseerd is op het idee dat bloed van jonge mensen allerlei eiwitten bevat die schade in ouder weefsel kan herstellen, terwijl die eiwitten in oud bloed door diezelfde veroudering lang niet zo goed meer werken. Het verhaal begint grafische vormen aan te nemen als je leest dat de onderzoekers in het eerste experiment de bloedsomloop van Alzheimer-muizen verbonden met die van jonge, gezonde muizen. Hierdoor kregen de oude muizen langdurig en voortdurend vers bloed.

Omdat het niet mogelijk is om de bloedsomloop van mensen aan elkaar te koppelen, dienden de onderzoekers in het tweede experiment herhaaldelijk bloedplasma - bloedvloeistof zonder rode en witte bloedcellen - van jonge gezonde muizen aan oude Alzheimer-muizen toe. Zo'n behandeling met menselijk plasma is bij Alzheimer-patiënten wel haalbaar. In beide situaties knapten de muizen op. Verschillende herseneiwitten waren weer op een gezonder niveau. Ook verbeterde hun werkgeheugen en ruimtelijk geheugen: ze waren in staat om zich een omgeving te herinneren waar ze een onprettige ervaring hadden gehad - in dit geval een klein schokje.

Opvallend genoeg ruimde het jonge bloed het opgehoopte amyloïd-eiwit zelf niet op. Bij deze genetische vorm van Alzheimer is het amyloïd-eiwit de enige oorzaak. De andere oorzaak van Alzheimer-symptomen, de vorming van eiwitkluwen in de hersenen, treedt bij deze muizen niet op, en kan dus ook niet hersteld worden. De onderzoekers hebben geen controle met oude donormuizen uitgevoerd. Dus misschien werkt oud bloed ook wel, of treedt het effect op doordat de doorbloeding van de hersenen wordt verbeterd.

De hoofdonderzoeker, Tony Wyss-Coray, is geen onbeschreven blad. Eerder al had hij eens aangekondigd een bloedtest te hebben uitgevonden om Alzheimer aan te tonen. Geen enkele groep bleek in staat die resultaten te reproduceren. Die studie is een stille dood gestorven. Wyss-Coray gaf later toe dat die studie inderdaad te mooi was om waar te zijn. In het jonge bloed heeft hij wel alle vertrouwen: hij richtte een bedrijf op dat een studie uitvoert met achttien Alzheimer-patiënten. Uit die studie zal moeten blijken of zijn optimisme terecht is.

Meer info:

http://archneur.jamanetwork.com/article.aspx?articleid=25...

http://archneur.jamanetwork.com/article.aspx?articleid=79...

 

Marc van Impe

Bron: MediQuality

 

08:20 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

26 februari 2013

Eeen zieke geest in een gezond lichaam, dixit Christine Van Broeckhoven

 

De verzorgingstehuizen zitten er vol van: oude maar ijzersterke lichamen met daarin een geest die met flarden amper aan elkaar hangt. Ze worden elke dag ouder, en elke dag neemt de aftakeling toe. Het geheugen verdwijnt, de kennis verdampt, er blijft woordeloze emotie, woede soms, zelfs geen plaats meer voor verdriet. Dementerend het einde  tegemoet, dat steeds verder lijkt te wijken. En blijkbaar niemand die daar nog wat wil aan doen.  Dementie is niet cool. Dat blijkt uit de cijfers: er wordt 26 keer meer geïnvesteerd in kankeronderzoek dan in onderzoek naar dementie. En 14 keer meer in de strijd tegen hart- en vaatziekten. De markt is nochtans gigantisch. Alleen al in België zijn vandaag naar schatting 200.000 mensen getroffen door dementie, in 2050 zullen dat er meer dan 350.000 zijn. Ik zou dan honderd zijn en hopelijk niet langer dement. Als er ergens stimuli zouden moeten uitgedeeld worden, dan hier. Waarom voert de EU geen notionele interestaftrek in op het onderzoek naar een medicijn tegen alzheimer? Want als het van de industrie alleen afhangt zal het nog lang duren. De resultaten van het onderzoek zijn immers teleurstellend: dit jaar faalde een studie met het medicijn Dimebon van Pfizer. In augustus haalde Solanezumab van Eli Lilly de finish niet. "De jongste vijf jaar zijn alle experimenten met veelbelovende nieuwe medicijnen in de laatste rechte lijn mislukt", zegt  Christine Van Broeckhoven. "Nu gebeurt wat we al langer vreesden: de farmareuzen stoppen hun alzheimeronderzoek in de koelkast.” Iets om over na te denken. Nu het nog kan.
Marc van Impe

11:40 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

10 juli 2011

Sushi

Ik doe niet aan kleine liefdes. Maar soms wordt grote weidse liefde smal. Een huis is als een oud lief. We gaan verhuizen. En dat betekent dat het oude huis gestaged moet worden, zoals dat tegenwoordig heet. Je verkoopt dus niet zomaar je geliefde pand, nee, voor je vertrekt moet je alles in scène zetten. Kadertjes van de muur en alle naakten in de kast, geen controversiële schedel onder een stolp. Alles akelig opgeruimd, alsof je net besloten hebt te overlijden en je je geliefden niet wil opzadelen met een grote opruimbeurt.

Waarom hebben we zoveel shit, roep ik , en bedoel eigenlijk, waarom heb jij zoveel troep? Natuurlijk zijn spullen allemaal waardevol en mag niets weg. Maar die oude Revu Médical de Liège? En al die Lancets met achterhaalde theorieën over maagzweren van meer dan 20 jaar geleden, die Neurology’s met fantastische thesissen rond Parkinson en Alzheimer, die Psychiatry today die nog niet wist wat ADHD was en voor alles een hysterische uitleg had en als dat niet pakte een analyse of twee, de BMJ waarvan we nu weten dat de toenmalige hoofdredacteur zich systematisch liet betalen door de sigarettenindustrie en er dus geen duidelijk verband was tussen tabak en roken. Allemaal evidence based nonsens. Het Belgisch Geneeskundig Tijdschrift? Lachen! En natuurlijk sla je aan het lezen. De kartonnen dozen blijven half gevuld als we besluiten er een flesje wijn bij open te trekken. Nee, dit mag echt niet weg, zegt de geleerde vrouw. Ze wijst naar mijn stapel 68-er sociologie die stijf staat van de politieke correctheid en de houdbaarheidsdatum al lang overschreden heeft. We lezen elkaar voor. Gezeten op het parket in de lentezon die door de ramen schijnt. De kater ligt wijdbeens in een warme straal van atomaire stofdeeltjes. Tegen de avond ben ik aan recenter werk gekomen. Ook al hopeloos gedateerd en van de hand van onaardige emeriti die nu meer door hun prostaat dan door hun wetenschap in beslag genomen worden. Mijn vrouw zegt: je moet aardig zijn tegen die onaardige mensen want die hebben aardigheid het hardste nodig.

Alle troep gaat de deur uit. Wetenschap is vernieuwen. Verhuizen is verjongen. Maar die twee rijen Freud en Jung houden we om onze kleinkinderen uit voor te lezen, ’s avonds voor het slapen gaan. Zoals we onze zoon voorlazen over de rol van enzymen en hoe je die namen kon herkennen. Je moet lief zijn voor je kinderen en kleinkinderen want zij zullen beslissen naar wel verzorgingstehuis je eventueel gaat. Freud en Jung mogen dus blijven. Zij zijn de surimi van de medische wetenschap. Het smaakt er naar. Maar het is wel nep. We gaan sushi eten.

Marc van Impe

10:54 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (2)