27 september 2017

Bemoeien darmbacteriën zich met ADHD?


Onderzoekers van het Radboudumc te Nijmegen hebben een mogelijk verband gevonden tussen de (verhoogde) activiteit van bepaalde darmbacteriën en activiteit in de hersenen. Bij mensen met ADHD vonden ze een grotere hoeveelheid bacteriën die via dopamine de beloningscentra in de hersenen minder gevoelig zouden kunnen maken, een essentieel kenmerk van ADHD.


Het is de eerste keer dat deze relatie is gevonden. Meer onderzoek is nodig om de relatie te bevestigen en het oorzakelijk verband op te helderen. Variaties in het microbioom zijn bijvoorbeeld al in verband gebracht met darmziekten, reumatoïde artritis en eczeem.


Onderzoekers van het Radboudumc, Donders Instituut en NIZO hebben gekeken naar verschillen in de darmbacteriën van jongvolwassenen met en zonder ADHD. Bovendien onderzochten ze of eventuele verschillen iets te maken hebben met de manier waarop de hersenen van beide groepen functioneren. Het onderzoeksidee klinkt misschien wat vreemd, maar is zeker niet uit de lucht gegrepen. ADHD is een stoornis in de hersenontwikkeling. De stoornis hangt samen met afwijkingen in de dopamineverwerking, de beloningsmechanismen en de onderliggende neurologische ‘bedrading'. De vraag is: wat voor invloed de darmbacteriën daarop zouden kunnen hebben?


"Tegenwoordig is er veel interesse voor de zogenaamde hersen-darm-as, omdat die twee organen elkaar kunnen beïnvloeden", zegt Tom Ederveen, onderzoeker in het Radboudumc. "Via die as zou het microbioom invloed kunnen uitoefenen op de hersenen, en vice versa. Vandaar ons onderzoek, waarbij we voor het eerst heel breed naar het microbioom in de ontlasting van vele ADHD-patiënten en gezonde controles hebben gekeken."


Daarnaast kregen deelnemers een specifieke taak voorgeschoteld, die verschillen aan het licht brengt over hoe hersenen met beloning omgaan. Verschillen die met een hersenscan in beeld zijn te brengen. Esther Aarts, onderzoeker in het Donders Instituut en met Ederveen de eerste auteur van het onderzoek dat gepubliceerd is in het wetenschappelijke tijdschrift PLOS ONE: "We weten uit eerder onderzoek dat deze beloningstaak sterk afhankelijk is van de hersenstof dopamine, en dat beloningseffect kunnen we met een hersenscan zichtbaar maken.


Bovendien weten we ook, dat de beloningsgebieden bij ADHD-patiënten over het algemeen minder worden geactiveerd bij deze taak dan bij vrijwilligers zonder die diagnose." Het onderzoek, geleid door Sacha van Hijum en Alejandro Arias Vasques, laat zien dat in de darmen van vrijwilligers met ADHD méér bacteriën zitten die een stof produceren die kan worden omgezet in dopamine, dan bij gezonde vrijwilligers. Bij de mensen bij wie ook een hersenscan was gemaakt, is vervolgens gekeken of dat bacteriële verschil bij hen ook verschil in de hersenenactiviteit liet zien.
Ederveen: "Deelnemers met en zonder ADHD die meer van die bacteriën in hun darmen hebben, vertonen inderdaad minder activiteit in de beloningsgebieden van hun hersenen, een essentieel kenmerk van mensen met ADHD. We lanceren daarom het idee dat die ‘bacteriële stof' via het bloed in de hersenen terecht kan komen om daar – na omzetting in dopamine – de hersenenfunctie te beïnvloeden. Of zo'n oorzakelijk verband werkelijk bestaat, moet in nieuwe en grotere studies verder worden uitgezocht."


Publicatie in PLOS ONE - Gut microbiome in ADHD and its relation to neural reward anticipation. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28863139

Marc van Impe

Bron: MediQuality

08:13 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

15 juli 2011

Dokters daarentegen

“U bent het toch wel met me eens dat het door al die vaccinaties is dat we zoveel  CVS,  ADHD en Autisme zien,” zegt hij. We staan op een van de vele nieuwjaarsrecepties die het normale leven van de voorbije weken onmogelijk maken. Hij is een jonge, dynamische huisarts, gepokt en gemazeld in de correcte lokale politiek, enthousiast publicist van Evidence Based artikels in de Belgische vakliteratuur met een lichte hang naar alterneutisme en vrouwelijk schoon. Zijn patiëntenpopulatie is navenant, weet ik: goed opgeleide middenklasse met een lichte oververtegenwoordiging van vrouwelijk sociaal en pedagogisch bedrijvig jong ouderschap dat zich het liefst in lichte SUV’s verplaatst in H&M designer outfit. Soit, u ziet het beeld. Zijn echtgenote is een ravissante assistente bij een tandarts bij een stralende vakkundige glimlach op stelten.

Ik ontwijk de provocatie niet en zeg hem dat het nu wel duidelijk is dat het oorspronkelijke artikel van de hand van de Brit Andrew Wakefield dat de zogenaamde vaccin-autisme link aan het licht bracht, totaal fout was. “Sta me toe daar aan te twijfelen,” glimlacht hij met een charme van een verkoper van herverpakte beleggingsproducten. “Dokter Wakefield heb ik nog horen spreken en hij was heel overtuigend.” “Hij kon ook overtuigend liegen,” repliceer ik, “daarom werd hij op 28 januari vorig jaar veroordeeld door de Britse Hoge Medische Raad voor maar liefst drie dozijn klachten,  waarop op 20 mei van dat jaar hij geschrapt werd uit het artsenregister. Andrew Wakefield is met andere woorden een fraudeur.” “Altijd die zware woorden,” zegt hij, “waarschijnlijk heeft de brave man zich vergist.” “De man liet zich betalen door een advocaat en schreef wetens en willens leugens in The Lancet,” zeg ik. “Ach,” zegt hij, “wij dokters worden altijd geviseerd. Was het een gewone journalist geweest dan had er geen haan naar gekraaid. Jullie schrijven toch altijd maar wat raak. Altijd een mening klaar, niet?”

Ik kijk of ik mijn geleerde vrouw ergens zie. Ik heb frisse lucht nodig. Als ik me omdraai hoor ik hem nog zeggen:  “Wat de onderhandelingen betreft, ik denk dat zowel De Wever als Di Rupo worstelen met een jeugdtrauma. Kom zeg, geen van beiden had een normale jeugd. Kan daar iets goed uit voortkomen? Da’s zoals Bil Clinton. Ik las laatst een artikel in Psychiatry…”

“Je bent zo stil,” zegt ze in het naar huis rijden.  “Ik geloof echt dat de meeste mensen proberen eerlijk te zijn,” zeg ik, “hoewel dat maar zelden helemaal lukt. Liegen is een dagelijkse zonde. Maar in de politiek en de journalistiek komt het minder voor dan in het dagelijks leven, niet omdat we eerlijker zijn maar omdat we vaker de kans lopen betrapt te worden. *Dokters daarentegen…”

“Al goed,” zegt ze, “je bent weer op dreef. Wat een diepzinnige gedachten na een glas cava.”

*Marcel van Dam, socioloog

 

Marc van Impe

12:02 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (1)