17 december 2017

Helft van zorgprofessionals kampt met slaaptekort


Volgens een Franse studie ervaart bijna de helft van de zorgprofessionals een werk gerelateerd slaaptekort wat een kwetsbaarheidsfactor is.

Uit het onderzoek bleek dat de slaaptijd van zorgprofessionals op werkdagen aanzienlijk korter is dan die van niet-zorgverstrekkers: 6 uur in vergelijking met 6,45 uur. Een ander belangrijk verschil: 60% van de zorgverstrekkers slaapt minder dan 6 uur per week tegen 44,8% van de leken.

Zorgprofessionals werken ook vaker ‘s nachts (19% tegenover 15%), verschuiven slaapuren (39% tegenover 26%) en werken in shifts (81% tegenover 31%). Van bijna 60% van de zorgprofessionals die op werkdagen minder dan 6 uur in bed doorbrengen, denkt driekwart dat hun slaaptekort gerelateerd is aan hun werk. Bovendien wordt een objectief korte slaaptijd (minder dan 6 uur in bed) tijdens de week, geassocieerd met een hogere BMI. Bijna de helft van de zorgprofessionals denkt dat slaaptekort hun werk en hun gezondheid beïnvloedt. De meerderheid van de zorgprofessionals klaagt over slapeloosheid: 62% heeft een slaapstoornis, 80% een slaapcontinuïteitstoornis, 71% van ontwaakt te vroeg en 67% heeft een niet-herstellende slaap. Bovendien klaagt 37% over het in slaap vallen achter het stuur (tegenover 27% van de niet-zorgprofessionals). Daardoor is hun risico op ongevallen tijdens het rijden groter.

Meer info: www.reseau-morphee.fr

Marc van Impe

Bron: MediQuality

10:49 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

16 december 2017

Door een slecht gebit kunnen ouderen zomaar longontsteking hebben


Volgens CED-president Marco Landi dreigt er een mondgezondheidscrisis in de ouderenzorg. . "We kunnen daar niet op wachten." Het is daarom belangrijk dat landen op nationaal niveau het bewustzijn over het belang van de integratie van de tandarts in het zorgteam bevorderen door het op de agenda van nationale beleidsmakers te zetten en door best practices op dit gebied te promoten. De mond kan immers niet los worden gezien van de rest van het lichaam. Zo gaan ook bij ons jaarlijks honderdenden ouderen dood aan een longontsteking die het gevolg is van een slechte gebitsverzorging. De Nederlandse tandartsorganisatie KNMT is een Europese lobby gestart om meer aandacht te krijgen voor de mondverzorging van kwetsbare ouderen. Het is bekend dat een slecht verzorgd gebit aanleiding kan geven tot diabetes, hartfalen en een progressiever verloop van reuma. Minder bekend is dat uit Nederlands onderzoek blijkt dat een op de tien patiënten die in een rusthuis verblijven, overlijdt aan een longontsteking die het gevolg is van een bacterie die door een slechte mondhygiëne in de mond aanwezig is.

,,Er is nauwelijks tijd bij verzorgers om extra aandacht aan het gebit te geven. Gevolg is dat mensen die toch al zwak zijn, eerder overlijden omdat een slecht gebit gerelateerd is aan vele ziekten", zegt de Hengelose tandarts Henk Donker, bestuurslid van de KNMT, in het Nederlandse dagblad Trouw. Daarom pleit hij voor meer samenwerking tussen tandartsen, zorginstellingen, huisartsen en de wijkverpleging. Als er niets gebeurt, wordt het probleem steeds groter, volgens Donker. ,,Want over twintig jaar zijn er twee keer zoveel 65-plussers en vier keer zoveel tachtigplussers dan nu het geval is."

Uit onderzoek van tandarts Arie Hoeksema die zich hoofdzakelijk op geriatrie richt, blijkt dat bij 72 procent van alle nieuwe verpleeghuisbewoners in Nederland, de mondhygiëne matig tot slecht is en eigenlijk behandeld zou moeten worden. Hij promoveerde op de mondgezondheid van kwetsbare ouderen aan de Rijksuniversiteit Groningen ( http://hdl.handle.net/(...)c2-afd3-7ac17027455b ) . Ouderen die in een verpleeghuis gaan wonen of ouderen bij wie sinds kort thuiszorg over de vloer komt, blijken over het algemeen dan al een slechte mondgezondheid te hebben. De problemen variëren van cariës, afgebroken tanden en kiezen en tandvleesproblemen, en – bij mensen met een kunstgebit – pasvormproblemen en andere klachten. Ook Hoeksema benadrukt het belang van een volwaardige eerstelijnsrol van de tandarts binnen zorgteams. ,,Zodat kiespijn op het sterfbed niet meer nodig is. Want ook dat", stelt hij met klem, ,,komt nog steeds voor."

Het zou daarom misschien geen slecht idee zijn dat de tandarts ook een eerste onderzoek doet in de zorginstelling zelf. Wat overigens ook geld voor andere specialismen zoals oftalmologie.

Marc van Impe

Bronl MediQuality

13:33 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

14 december 2017

Don't try this at home


Op YouTube zie ik een filmpje hoe ik zelf een fecestransplantatie kan doen. Poep inbrengen, zo heet dat in menstaal, do-it-yourself. Na het doe-het-zelf klysma wordt dit de nieuwe hype onder de gezondheidsfanaten. Ik zie op een bijzettafeltje in de badkamer een blender uit de Blokker waar je een week geleden nog smoothies mee draaide.

En een zeef uit dezelfde grootgruttershandel. Plus het soort van grote injectiespuit die wel eens in gespecialiseerde pornofilmpjes gehanteerd wordt. Maar hier geen ingrediënten zoals ijs, vers fruit en melkproducten, die tot een romige substantie zullen gemixt worden. Wel een vers gedraaide drol in een plastic bakje. De Amerikaanse moeder, type vaste kijker van dr. Oz, lacht ons toe en verzekert ons dat het "goedkoop, makkelijk en zeer effectief," is, terwijl ze haar plastic handschoenen aantrekt.

Ik kan niet zien of de vers gedraaide grote boodschap nog lauw is of reeds op kamertemperatuur. Wel zie ik haar dochter –waarom haar zoon niet- bij wie ze straks bij met de spuit anaal de romige substantie naar binnen brengt. Kostprijs van de hele operatie: 'slechts 15 dollar' . Het filmpje, waarop me door een bevriende collega van u attent werd gemaakt –ik zoek dit soort mediaboodschappen echt niet op- blijkt al meer dan 100.000 keer gekeken.

Ik herinner me een e-mailbericht met een uitnodiging voor deelname aan een fecestransplantseminar van de hand van een collega met een exotische naam die heel wat referenties had naar minder bekende wetenschappelijke tijdschriften. Het bericht begon met de oudste beschrijving van een stoelgangtransplantatie uit een Chinees medisch handboek uit de vierde eeuw: 'Als je last hebt van diarree met bloed en slijm, nuttig dan de ontlasting van je buurman.'

Zou ik dit doen? Ik dacht het niet. In de wachtzaal bij de gastro-enteroloog las ik een artikel van een bekende evidence gebasede adepte die beschrijft dat de methode gebruikt wordt om je fauna en flora weer in evenwicht brengen en zo kanker, colitis, verticulitis en liefdesverdriet te voorkomen. En er blijkt een Facebookpagina 'Fecal bacteriotherapy is the bomb' te bestaan waar poepologen en drolgelovers ervaringen en adviezen uitwisselen.

Een andere bron van "informatie" is de website http://thepowerofpoop.com/ , vol tips en persoonlijke verhalen om mensen te helpen bij hun eerste doe-het-zelf fecale transplantatie, waar ene Sally Brown (ook op Facebook) advies geeft aan patiënten die zich zelf verdiepten in de wetenschap van de darmflora.

In Londen, Engeland zag ik op Science Life reclame voor een aantal privéklinieken waar ik gedurende de lunchpauze even van stoelgang kon ruilen. Ik voorspel dat er naast de freelance botoxspuiters, ozon- en cryotherapeuten binnenkort fecestherapeuten de deuren openen langs de koopboulevards tussen de Zeeman, Blokker, Hema, een H&M, een Casa. Eerst een maaltje Thai in de Docks, dan een klysma gezet door een lieftallige assistente en een nota van een jonge dokter met een gouden bril, vet in zijn haar op Italiaanse schoentjes.

Dat heeft uiteraard niets te maken met het ernstige wetenschappelijke werk. In eigen land is er bio-informaticus Jeroen Raes (KULeuven) die het verband onderzoekt tussen de darmflora en onze gezondheid. Wanneer de natuurlijke microbiële flora wordt verstoord, kan dat leiden tot infecties, auto-immuunziekten en kanker. Om de oorzaken daarvan te ontrafelen, maken Jeroen Raes en zijn team gebruik van nieuwe methodes, gebaseerd op grootschalige sequencing-projecten en krachtige rekenmethodes. Zijn onderzoek kan leiden tot een verbeterd inzicht in darmziektes en mogelijk tot nieuwe behandelingen.

Voor de goede orde: bij Raes kunt u niet terecht voor zo'n behandeling. Maar wie lijdt aan chronische diarree, veroorzaakt door de clostridium difficile bacterie, heeft er bewezen baat bij. De erkenning dat een fecale transplantatie de beste manier is om patiënten met C.diff te behandelen, neemt wereldwijd toe.

Bij een studie die in 2013 gepubliceerd werd in de New England Journal of Medicine werd 94 procent van de patiënten genezen, terwijl een antibioticakuur maar in 27 procent van de gevallen werkte. Tientallen andere proefprojecten zijn nog bezig of zijn recent afgerond.

Fecestransplantatie, kortom, is hard op weg een hype te worden. In Nederland zoeken ze nu "poepdonoren". Niet zo simpel want slechts twee op de tien kandidaten blijkt geschikt. Al wie parasieten, virussen of ziekmakende bacteriën in zijn darmen herbergt , valt immers af. Poepdonoren worden dus van voor tot achteren doorgelicht. Het wordt tijd dat de overheid het aanbod aan dit soort transplantiespecialisten gaat reguleren. Zoals altijd in de geneeskunde is het ook hier beter te voorkomen dan te genezen. Kijk maar wat er met de psychotherapeuten en coaches aan de hand is.

Marc van Impe


Bron: MediQuality

17:01 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende