19 augustus 2017

Instagram kan gebruikt worden om depressie op te sporen



Nieuw onderzoek heeft aangetoond dat tekenen van depressie kunnen worden waargenomen op basis van profielen van Instagram-gebruikers. Dat melden althans wetenschappers van Harvard University en de University of Vermont, die in totaal meer dan 43.000 foto’s op het sociale netwerk onder de loep namen.


Maar het is te vroeg om Instagram echt in te zetten als medisch gevalideerde diagnose tool, vinden de onderzoekers zelf. Immers: de foto's moeten altijd in de juiste context worden geplaatst en lang niet alle foto's vertellen iets over de mentale gezondheid van de plaatser van de foto's. Wel merken de wetenschappers op dat het gebruik van algoritmen een belangrijke rol kan spelen bij het online opsporen van depressies, maar moet er nog meer onderzoek worden verricht.


Voor het onderzoek maakten de wetenschapper gebruik van Amazon's Mechanical Turk (MTurk) crowdwork platform waaruit 166 deelnemers werden gerekruteerd die hun Instagram-data beschikbaar stelden. 71 daarvan hadden al een geschiedenis met gediagnosticeerde depressies of verschijnselen daarvan. Deze doelgroep werd geselecteerd op basis van de vragenlijst CES-D (Center for Epidemiologic Studies Depression Scale).


Vervolgens lieten de onderzoekers hier algoritmen op basis waarvan werd gezocht naar signalen die mogelijk konden wijzen op een depressie. De onderzoekers kwamen tot enkele interessante uitkomsten, zo meldt vakblad ICT & Health. Zo plaatsen mensen met een depressie eerder foto's met donkere tinten en ook plaatsen zij vaker foto's. Verder maakt deze doelgroep relatief weinig gebruik van filters, met uitzondering van de Inkwell-filter die foto's zwarter en witter kan maken. Daarnaast zijn mensen met een depressie minder geneigd hun gezichten te laten zien op foto's en hebben zij bovengemiddeld meer comments, maar minder likes, op hun foto's. https://epjdatascience.springeropen.com/articles/10.1140/...

Marc van Impe

Bron: MediQuality

08:34 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

18 augustus 2017

eHealth: een dokter in je zak


Als ik het over eHealth heb weet ik dat bij sommige van mijn lezers de haartjes in de nek rechtop gaan staan. Toch wil ik u volgend nieuws niet onthouden. Een virtueel medisch centrum dat 24/24 en 7/7 open is en waar je voor een vast bedrag per maand voor zowat alle eerstelijnszorg terecht kan?


In ons land bestaat dit nog niet, maar in San Francisco, Californië, is dit realiteit. Forward Clinic (https://goforward.com/) biedt uitgebreide consultaties en ononderbroken toegang tot artsen voor een maandelijkse contributie van $149.


In het lidmaatschap zitten afspraken, vaccins, generieke medicijnen, bloedonderzoek, genetische screening, ononderbroken chatprivileges met een arts en andere eerstelijnszorg. Het businessmodel werd ontwikkeld door internetondernemer Adrian Aoun, die in 2008 de iPhone app Wavii ontwikkelde en die in 2013 voor 30 miljoen dollar verkocht aan Google. Aoun is nu CEO en oprichter van Forward. "Wij zijn het tegenovergestelde van de traditionele gezondheidszorg," zegt hij. "Je kunt op consultatie komen zo vaak als je wil in plaats van een paar keer per jaar op afspraak. De dokter zit echt in je zak, als ik dat zo mag uitdrukken." Forward biedt ook een full-body imaging scan aan tegen een apart tarief van rond de $150, maar dat zou binnenkort dalen tot $99.


Volgens de American Telemedicine Association maken nu al 1 miljoen Amerikanen gebruik van een webcam bij de consultatie online. Doctor on Demand, een spin-off van Google en televisiepsycholoog Phil McGraw, geeft sinds 2013 voor $40 onlineconsultatie bij 1.400 huisartsen en kinderartsen. Doctor on Demand diagnosticeert en behandelt 95 procent van zijn patiënten, de overige 5 procent worden doorverwezen naar specialisten. Supermarkt keten Walgreens biedt een gelijkaardige service met MDLIve, en prijsbreker Maven focust op vrouwelijke gezondheidszorg met webcamconsultaties vanaf $18.


Maar dat betekent niet het einde van de klassieke consultatie, integendeel: een ander concept dat in feite enkele eeuwen oud is, maakt opnieuw furore in datzelfde Californië: concierge medicine of de klassieke huisvisite. Heal, (https://heal.com/) is een bedrijf dat ondertussen actief is in meer dan 200 steden in Californië, Washington D.C. en Noord Virginia, kreeg de bijnaam "Uber for Doctor Housecalls."


Heal is een smartphone-app vergelijkbaar met de app van de op-afroep- autodienst Uber, maar in plaats van een chauffeur, verschijnt er een arts aan uw deur of waar u ook wenst. Gebruikers downloaden de app en typen vervolgens een paar details in zoals het adres en de vermoedelijke reden voor de visite. Na het toevoegen van een creditcardnummer verschijnt er binnen de 20 tot 60 minuten een huisarts of een kinderarts, tegen een honorarium van $99.


De Heal dokters zijn van 8 u ‘s ochtends tot 8 u ‘s avonds, 7/7 van wacht. Heal werd opgericht door Dr. Renée Dua, een nefrologe met 20 jaar ervaring en nu chief medical officer van Heal. De dokters komen met een medische assistent en een kit met de nieuwste high-tech gezondheidgadgets, met inbegrip van een HD-videocamera. De artsen zijn stuk voor stuk afgestudeerd aan gerespecteerde instellingen zoals de University of California, Los Angeles; Columbia en Stanford. "De traditionele gezondheidszorg is blijven steken in de bureaucratie en inefficiëntie , artsen worden overbelast door formulieren in plaats van patiënten, " zegt Nick Desai, CEO en medeoprichter van Heal.


"Patiënten maken een overmatig gebruik van de spoedopnamedienst of gaan helemaal niet naar de dokter. Een arts die ter plaatse komt verwerft gelijk inzicht in de eigen omgeving van de patiënt en heeft meer tijd voor de patiënt zelf wat zich vertaalt in besparingen voor iedereen." Heal krijgt navolging want het Home Centered Care Institute kondigde zopas aan dat het een nieuw opleidingsprogramma opstart voor 5.000 nieuwe artsen per jaar die gespecialiseerd zullen zijn in (virtuele) huisbezoeken bij oudere patiënten.


In New York werd door Oscar Salazar, mede-oprichter van Uber, het bedrijf Pager opgericht dat een gelijkaardige dienst aanbiedt. Daar kost een eerste visite $50, wat achteraf kan oplopen tot $200. In Chicago en Milwaukee startten verplegers Go2Nurse, die een verpleger of vroedvrouw aan huis brengt en zich specialiseert in neonatal zorg, Alzheimler en Parkinson.


Alle bedrijven onderstrepen dat deze apps geen vervanging zijn voor traditionele consultaties bij een arts die zijn patiënt al jarenlang volgt. Maar deze nieuwe generatie van gezondheid apps kan bij kleine aandoeningen en symptomen die niet levensbedreigend zijn, tijd en energie besparen. Al zie ik hier Albert Hein of Lidl nog geen aanbieding voor een gynaecologisch consult in zijn folder zetten. Ik lees met interesse uw reactie.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

10:23 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

06 augustus 2017

‘Ziekenhuizen hebben belang bij zo veel mogelijk zieke mensen'


‘We kunnen écht niet verder zo. De manier waarop onze ziekenhuizen werken, is financieel onhoudbaar.’ Marc Noppen, de topman van het UZ Brussel, trok dit weekend in De Tijd aan de alarmbel. ‘Van ziekenhuizen wordt verwacht dat ze zo veel mogelijk zieke mensen zo goed mogelijk behandelen. Op zich is dat een nobel doel, maar het werkt niet. Het betekent ook dat alle honderd ziekenhuizen in ons land er alle belang bij hebben dat er zo veel mogelijk zieke mensen zijn.’


De uitspraak van de gedelegeerd bestuurder van het UZ Brussel zal in de sector niet overal op applaus worden onthaald. Noppen neemt in De Tijd geen blad voor de mond en schuwt harde uitspraken niet: ‘Het zou al veel helpen mocht eindelijk eens een visie worden ontwikkeld over hoe onze zorg er over vijftig jaar zou moeten uitzien. Nederland, Duitsland en de Scandinavische landen zijn daarmee bezig en dat is nodig, want het huidige model is financieel onhoudbaar. In ons land reikt de horizon evenwel niet verder dan de volgende verkiezingen, met alle gevolgen van dien.'


Noppen wil dat ziekenhuizen meer voor de geleverde kwaliteit worden vergoed en niet langer vooral voor een prestatie. Het zal er volgens hem toe leiden dat het aantal ziekenhuisbedden kan worden verminderd.


Daarmee zit hij op dezelfde lijn als CM-voorzitter Luc van Gorp die zei dat een op de vier ziekenhuizen zonder problemen dicht kan en het KCE, dat onlangs berekende dat het met 7.000 ziekenhuisbedden minder kan.


‘Ik weet dat het in de ziekenhuiswereld als vloeken in de kerk is, maar we moeten echt die richting uitgaan.' Hij bevestigt de stelling die we al eerder op MediQuality verkondigd hebben: ‘De focus ligt op sick care en niet op health care. We proberen te herstellen wat kapot is en we worden daar steeds beter in. Het wordt evenwel steeds duurder om almaar kleinere gezondheidswinsten te boeken. Mensen sterven veelal niet meer onmiddellijk door kanker of hartinfarcten, maar ze blijven leven met zo'n chronische en dus dure ziekte. Om hen in leven te houden zijn evenwel vaker geïndividualiseerde en dus peperdure behandelingen nodig.


Door de vergrijzing, waardoor er meer ouderen en dus meer zieken zijn, zullen we nog frequenter zulke behandelingen moeten uitvoeren. Nu al gaat 80 procent van de uitgaven in de gezondheidszorg naar 20 procent van de bevolking. 50 procent gaat zelfs naar slechts 5 procent van de bevolking. Zo kan het echt niet verder. We kunnen beter mensen redden door ziektes te voorspellen en te voorkomen in plaats van ze te genezen. Pas dan spreken we over health care, waarbij we proberen te voorkomen dat mensen ziek worden, zodat we de kosten kunnen drukken. In Nederland, Duitsland en enkele andere landen denken beleidsmakers daarover na. Ze zoeken uit hoe ze in tien jaar tijd 500 ziekenhuisbedden kunnen schrappen in een bepaalde regio.'


‘Nederland heeft op een bepaald moment zelfs beslist het aantal ziekenhuizen op termijn te halveren. Dat is niet onlogisch. Een gemiddelde nacht in mijn ziekenhuis kost 600 euro. Daarvoor kan je een suite nemen in het betere Brusselse hotel. Elke nacht die we kunnen vermijden, is winst voor de gemeenschap. Dan moeten er natuurlijk wel alternatieven voorhanden zijn, zoals zorghotels waar de kostprijs beperkt blijft tot 100 euro per nacht.'


Noppen verwijt de ziekenhuizen vast te houden aan hun bedden ‘omdat die geld opleveren. Volume draaien - en dus meer mensen behandelen - is financieel interessant. Dat heeft voordelen, want het maakt onze gezondheidszorg heel toegankelijk. Maar er zijn nog meer nadelen. Veel te kort door de bocht gesteld worden ziekenhuizen zelfs beloond als ze slechte kwaliteit afleveren. Dan moeten mensen vaker terugkomen, waardoor het ziekenhuis nog eens langs de kassa passeert. In denk niet dat het beleid dat als doelstelling heeft.' Noppen maakt dan ook komaf met de mythe dat ons land de best mogelijke gezondheidszorg biedt.


Wie een snelle service wil, moet in België zijn. Maar voor een betere service kan je beter in Nederland terecht. Noppen: ‘De Nederlanders komen naar hier voor de snelle service. Als een Nederlander een nieuwe heup wil, kan hij hier dezelfde avond nog terecht in eender welk ziekenhuis en kan hij de week nadien onder het mes. In Nederland komt de patiënt op een wachtlijst te staan, maar kan na zijn operatie al na een dag naar huis in plaats van na een week bij ons. Het aantal complicaties ligt er de helft lager, net zoals het aantal vervangingen binnen tien jaar. En ze doen dat tegen de helft van de prijs. We moeten evolueren naar een systeem waarbij een ziekenhuis meer beloond wordt als het kwaliteit aflevert. ‘


Noppen is opgetogen over het ziekenhuisplan van minister De Block: ‘ Maggie wil ziekenhuizen laten samenwerken in netwerken en ze heeft daarvoor een pico bello plan afgeleverd. In plaats van 100 ziekenhuizen willen we evolueren naar 25 ziekenhuisnetwerken. Patiënten zullen daardoor niet altijd meer in hun ziekenhuis terechtkunnen voor een ingewikkelde ingreep en ze zullen iets verder moeten rijden. Maar ze krijgen wel betere zorg.' Maar hij waarschuwt voor tegenwerking, vooral in het zuiden van het land.


‘De minister heeft een heel goede eerste stap gezet, maar haar hervorming dreigt op de grenzen van de Belgische besluitvorming te botsen. In het zuiden van het land houden ze er een andere visie op na, waardoor het moeilijk is de netwerken van de grond te krijgen.'


Maar er zijn nog hindernissen. ‘Er moeten financiële afspraken worden gemaakt. Als een ziekenhuis inzicht krijgt in de financiën van een ander, kan het goed zijn dat de zin om samen te werken drastisch afneemt Hoe ga je ziekenhuizen vergoeden voor de gemiste inkomsten als ze hun spoed sluiten? Maggie De Block zou daarvoor een oplossing moeten uitwerken, maar door de verdeeldheid tussen de deelstaten komt die er maar niet. De ziekenhuizen gaan dan maar zelf wat bricoleren. Op zich is dat niet slecht, maar we verliezen hierdoor alweer tijd.


Probeer in ons land maar eens tot één visie te komen met één federale overheid en drie deelstaten. Dat is vrijwel onmogelijk. Omdat dat niet lukt, handelen de politici au fur et à mesure. Ik hoop dat de politiek op termijn een oplossing vindt, maar ik vrees dat het heel moeilijk wordt.'


Noppen: ‘Het almaar verder schotten opbouwen in de gezondheidszorg, zoals we dat de voorbije decennia hebben gedaan, is inderdaad niet de oplossing. Alle andere landen gaan net voor meer integratie. De thuiszorg, de eerste lijn zoals huisdokters en de rust- en ziekenhuizen slaan er de handen in elkaar. Het zou me verbazen dat wij, die altijd voor een verdere opsplitsing zijn gegaan, het als enigen bij het rechte eind hebben. Het gaat ook in tegen de medische logica. Het opsplitsen van bevoegdheden gaat volledig in tegen die filosofie van samenwerking en is echt niet de weg die we moeten uitgaan.'

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

21:28 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)