03 april 2017

Motivatie studenten geneeskunde onjuist

De vraag hoe men kandidaat studenten geneeskunde moet selecteren en hoe men de grootste slaagkansen kan bereiken, houdt ook onze Noorderburen bezig. Nadat de loterij voor de beschikbare studieplaatsen werd afgeschaft wegens politiek en intellectueel niet correct is men overgestapt naar een dubbel toelatingssysteem. Wie een VWO diploma, d.i. onze ASO, met een gemiddeld 8 of hoger haalde, word direct toegelaten tot de opleiding bij een universiteit naar keuze. Alle andere kandidaten moeten via een examen voor de decentrale selectie geneeskunde. Dit is een selectieprocedure voor universiteiten, om zelf en op hun voorwaarden hun aankomende studenten selecteren. Universiteiten geloven dat ze zo de meest gemotiveerde studenten kunnen selecteren. De acht geneeskundefaculteiten proberen met de decentrale selectie geneeskunde te achterhalen of de kandidaten het niveau en de juiste motivatie voor geneeskunde hebben om later het beroep als arts te kunnen uitoefenen. Deze gemotiveerde studenten zijn meer geneigd de opleiding af te maken dan iemand die zich zonder echt na te denken heeft ingeschreven voor de studie geneeskunde.

Maar dat systeem blijkt niet te werken, zegt dr. Anouk Wouters die onderzoek deed naar de (decentrale) selectie van geneeskunde studenten en daarop op 9 februari promoveerde.


Selectie van studenten leidt niet tot betere motivatie, bevlogenheid en studieprestaties dan gewogen loting. Ook lijkt de diversiteit van de studentenpopulatie door selectie in het gedrang te komen, terwijl de patiëntenpopulatie steeds diverser wordt, schrijft Wouters. Studenten in spé blijken een universiteit te kiezen uit op basis van de selectieprocedure. Zo had je in 2015 bij de Universiteit van Utrecht de kleinste kans (21%) om aangenomen te worden en bij de Universiteit van Amsterdam de hoogste (56%).


Een vraag naar motivatie als onderdeel van een selectieprocedure is niet geschikt om onderscheid te maken tussen kandidaten. De antwoorden van kandidaten geeft hun motivatie niet volledig weer. Bovendien komt de diversiteit van de studentenpopulatie juist door selectie in het gedrang, terwijl de patiëntenpopulatie diverser wordt. Ongelijkheid ten aanzien van het verkrijgen van een stageplek in de gezondheidszorg en hulp bij de voorbereiding op de selectieprocedure vanwege de sociaal-demografische achtergrond van kandidaten kan ertoe leiden dat kandidaten gedemotiveerd raken en afzien van deelname aan de selectieprocedure. Terwijl contact met de gezondheidszorg juist cruciaal is voor de motivatie van middelbare scholieren om bewust te kiezen voor de geneeskundeopleiding.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

06:30 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

30 maart 2017

Wereldprimeur: vier tabaksproducenten voor de strafrechter


In Nederland wordt de eerste strafrechtelijke procedure tegen vier grote tabaksproducenten aangespannen.


Philip Morris International, British American Tobacco, Imperial Tobacco Benelux en Japan Tobacco zouden zich met de verkoop van sigaretten onder andere schuldig maken aan zware mishandeling met de dood tot gevolg en valsheid in geschrifte, stellen patiënten Anne Marie van Veen, Lia Breed, de Stichting Rookpreventie Jeugd (SRJ) en het kankerfonds KWF. Dit is een wereldprimeur.

Het verschil is dat bij een strafproces de bewijslast bij het Openbaar Ministerie ligt en bij een civiele procedure bij de aanklagers zelf. De zaak werd vorig jaar in september opgestart. Patiënten Van Veen en Breed menen dat rokers vals worden voorgelicht op de pakjes over de uitstootwaarden van de sigaretten. De hele zaak gaat om de kleine gaatjes in de filter van de sigaret.


Als een roker een trekje neemt, blokkeert hij met zijn mond en vingers die gaatjes. Bij officiële meetsessies waarin vastgesteld wordt hoeveel teer en nicotine in een sigaret zit, wordt het dichthouden daarvan niet meegerekend. Het gevolg: rokers krijgen gemiddeld 2,5 keer meer schadelijke stoffen binnen dan op het pakje staat, berekende het Rijksinstituut voor Volksgezondheid. KWF stelt „enorm geschokt" te zijn door de vaststelling „dat rokers al jarenlang consequent en bewust worden misleid door de tabaksindustrie. Dertig procent van alle sterfte door kanker wordt veroorzaakt door roken. Mensen krijgen nog veel meer schadelijke stoffen binnen dan we al wisten. Zo mag er niet met de gezondheid van mensen worden omgegaan."


Volgens de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) zijn de minuscule gaatjes niet strafbaar. De laboratoriumtesten van de tabaksfabrikanten voldoen namelijk aan de internationaal gehanteerde ISO-meetmethode. Het is nu aan het Openbaar Ministerie (OM) om te bewijzen dat sigarettenproducenten opzettelijk onjuiste meetgegevens op de pakjes zetten, en niet door bijvoorbeeld slordigheid of door een onbewust andere interpretatie van de meetgegevens.


De tabaksindustrie weert zich door te stellen dat de sigaretten geproduceerd worden in overeenstemming met de geldende wet- en regelgeving. Worden de producenten vrijgesproken dan kunnen ze aanspraak hebben op een schadevergoeding. Dus dat betekent dat belastingbetaler de de rekening betaalt. Een OM-woordvoerder zegt dat het eerder nog maanden dan dagen zal duren voordat het een besluit neemt over een eventuele vervolging.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

17:25 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Affaire Van Gool: integriteit heeft zijn prijs


Waarom bleef dokter Stefaan Van Gool na 2014 nog meer dan een jaar, tot september 2016, verbonden aan de KU Leuven? Wetenschappelijke integriteit is als maagdelijkheid, je kan niet een beetje onbevlekt zijn. De vergelijking is niet overtrokken. Huidig rector en kerkjurist Rik Torfs zei ooit in De Standaard dat de omgang van universiteiten met wetenschapsfraude net zo delicaat is als het seksueel misbruik in de kerk: ‘Doen alsof je neus bloedt, is schuldig verzuim.’ En in De Morgen: ‘Een doofpotoperatie is onmogelijk en als we dat volhouden, zal de politiek ingrijpen.

Maar wetenschapsfraude is van alle tijden en gebeurt op alle plaatsen, ook daar waar men dit het minst verwacht. De VUB kende vorig jaar zijn schandaal met het onderzoek naar epilepsie. Dat de KU Leuven nu in zwaar weer zit, verwondert niet. Wel wonderlijk is het feit dat de man die nu in de Vlaamse pers als een "gekke professor" wordt afgeschilderd niet alleen aan het werk bleef tot het begin van dit academiejaar maar dus ook de prestigieuze titel ‘professor aan de KU Leuven' mocht blijven dragen.


Sterker nog, de KU wist wat er aan de hand was maar liet de man ook ongestoord optreden in de spectaculaire reeks Topdokters op de commerciële zender Vier. Het is door de actie van een patiënt die een oproep lanceerde in de pers dat de Leuvense Alma Mater en het UZ slachtoffer werden van een stevige reputatieschade. Torfs verdedigt in De Standaard zijn aanpak. ‘In deze concrete zaak denk ik niet dat er iemand mee gediend was dat we dit op straat gooien … Dit is dus géén doofpotoperatie.'


Het lijkt alsof Torfs zijn lesje in Washington geleerd heeft en het over alternatieve feiten heeft. Is het dan ook fake news dat een en ander te maken heeft met een stichting die tot nu toe in de luwte van de Naamse straat bestond: het Olivia Hendrickx Research Fund? Het Olivia Fund werd opgericht door de ouders van een tweejarig patiëntje van Van Gool dat in 2000 overleed aan een hersenstamtumor en steunt "vernieuwend kankeronderzoek dat jonge patiëntjes betere overlevingskansen geeft en concreet bij hun genezing helpt".

Het fonds telt onder zijn ereleden op Herman De Croo na, uitsluitend KU Leuven prominenten: Baron Prof. Dr. Ir. Paul De Meester, oud-decaan faculteit toegepaste wetenschappen KU Leuven, Baron Prof. Dr. Ir. André Oosterlinck, ererector KU Leuven, Prof. Dr. Marc Vervenne, ererector KU Leuven, en als gewoon lid Prof. Dr. Mark Waer, ererector van dezelfde "beste universiteit van het land", om het met de bescheiden woorden van de huidige rector te zeggen.


Professor Van Gool was dan wel een gereputeerd onderzoeker, een goed financieel beheerder was hij niet. Reeds in 2013 was het duidelijk dat hij een put van ettelijke honderdduizenden euro's gegraven had. Maar in een reactie op de interne audit die dit financiële wanbeheer bij het begin van dat academiejaar aan het daglicht bracht verzekerde Van Gool dat het tekort in 2014 zou aangezuiverd worden door het Olivia Hendrickx Research Fund. Nog in 2013 doneerde dat fonds 400.000 euro … voor het onderzoek van Van Gool.


Toen deze noodgedwongen naar zijn Duitse privé kliniek vertrok verzekerde het fonds dat er niets zou veranderen aan de ‘hechte, inspirerende relatie' tussen Van Gool en het fonds. En tot vandaag financiert het Olivia Hendrickx Research Fund ook nog altijd het Leuvens kankeronderzoek. Zo postte het fonds gisteren nog een bericht onder de kop Kinderen die genezen van kanker kunnen daar nog lang de gevolgen van meedragen. Het fonds steunt een onderzoek van kinderpsychiater in opleiding Iris Elens, neuropsycholoog Jurgen Lemiere en professor Rudi D'Hooge van de KU Leuven.


Geen woord over de affaire Van Gool. Voorzitter Ilse De Reze nam gisteren in Herentals de telefoon niet op.


Toen we in februari 2014 berichtten over de ophefmakende campagne van Van Gool die zich samen met 160 andere kinderartsen in een open brief richtte tot de Kamervoorzitter, waarin ze zich tegen de geplande uitbreiding van de euthanasiewetgeving voor minderjarigen verzetten, waarschuwde men ons. Noli me tangere, luidt het vers in de Bijbel (Johannes 20:17). Zijn netwerk was sterk, zijn arm reikte ver. In elk geval ver genoeg om nog anderhalf jaar de schijn op te houden. Het is het goed recht van eenieder om zich met alle middelen te verdedigen. Maar mistoestanden verzwijgen is schuldig verzuim. Niet alleen in Leuven is men daar schuldig aan. Ook de ziekenfondsen, het Riziv, het FAGG wisten dat het werk van Van Gool niet koosjer was.


Tenslotte nog dit: in 2014, dus na het eerste interne onderzoek en toen het alarm al was afgegaan ontving het UZ Leuven Herman Van Rompuy, voorzitter van de Europese Raad, in audiëntie bij professor Van Gool. ‘Ergens wil je een verschil maken. Als je als arts een kleine vingerafdruk achterlaat, is je carrière geslaagd. Dan heb je een klein beetje aan de vooruitgang van de wetenschap gewerkt.' Aldus dokter Van Gool in Topdokters op Vier. In diezelfde uitzending maakte Van Gool zich ook druk over ‘administratieve pesterijen' van het geneesmiddelenagentschap, dat op het volgen van de procedures hamerde. De druk van zijn patiënten was te groot om aan te weerstaan. Hij was hun laatste kans. Van Gool werd god.


Een citaat zal ons bijblijven: ‘Als Steve Jobs bij ons was behandeld, dan leefde hij wellicht nog', zei hij eind 2011 in het ledenblad van SP.A. Het slachtoffer van de hoogmoed en de compliciteit zijn de patiënten: de kinderen en de volwassenen voor wie de professor de laatste hoop was. Als ze tenminste 50.000 euro bij elkaar gesponsord kregen.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

07:13 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)