08 april 2017

Leer je eigen darmen kennen


De eerste darmcommunity werd opgericht. In Nederland. Ontdek een fascinerende wereld die je altijd bij je draagt, luidt de wervende slogan. Dat kost dan wel 95€. Daarvoor krijg je een schijfdiagram dat in 25 kleuren alle bacteriën weergeeft die meer dan 1 procent van je darmflora uitmaken.


Het idee komt van dr. Derek Butler, dr. Tom van den Bogert en dr. Jos Seegers. De eerste twee hebben ervaring met commercieel DNA-onderzoek bij het Leidse Baseclear, de laatste is moleculair geneticus van de Universiteit van Groningen. Samen richtten ze MyMicroZoo op onder het motto 'Ontdek je belangrijkste orgaan' de relatie tussen darmflora en gezondheid in kaart brengt.

Het bedrijf mikt op gezondheidsfreaks, orthorexie adepten, vermeende en sporters. MyMicroZoo levert de resultaten aan en dan moet de klant zelf op onderzoek uitgaan. Op de website staan suggesties. Zoals: wat doet kefir met je darmflora? Dus wat verandert er in je buik als je anders gaat eten? 'Een persoonlijke benadering van de buik', noemt Butler dat.

Met de gegevens van zijn klanten zet MyMicroZoo ook een databank op. Daarmee kan dan weer wetenschap in dienst van de commercie bedreven worden. MyMicroZoo hanteert daarvoor de nobel klinkende term citizen science . Slim bekeken, je betaalt voor je eigen bijdrage. Veel kan die wetenschap op dit ogenblik nog niet betekenen. Er zijn nog maar enkele honderd enthousiastelingen. Maar die worden door MyMicroZoo alvast uitgenodigd om lid te worden van de eerste darmcommunity van Nederland. Elkaars darmflora vergelijken, dat zal vast boeiende chats en discussies opleveren. Maar eerst dus 95€ betalen en een staaltje van je stoelgang inleveren.

Tom van den Bogert van MyMicroZoo telt zelf heel regelmatig zijn darmbacteriën, zegt hij in De Volkskrant. Huidig speerpunt van zijn zelfonderzoekingen: melk. 'Want ik realiseerde me dat ik daar best veel van drink.' Daarom wisselt hij nu een tijdje melk van de koe af met melk van de amandel, om te kijken of hij dat in zijn darmflora terug kan zien.


Een blog op de website moet de buikvrienden aan de gang houden. Die blog is wel anoniem, de auteur omschrijft zich als 56 jaar oude man "en over het algemeen van goede gezondheid. Ik sport zo'n 4 x per week; hardlopen, schaatsen, fietsen en in de zomer doe ik af en toe mee met een kwart- of sprinttriatlon." Kortom de modale Nederlander. In de toekomst sluiten de wetenschappelijke ondernemers een persoonlijk dieetadvies niet uit. Ondertussen moeten de adepten maar experimenteren.


Rest de vraag: hoeveel kún je eigenlijk iets aan je darmflora veranderen? Volgens professor Willem de Vos van de universiteit van Wageningen liggen de effecten van dieetverandering tussen de 0 en 10 procent. Met als grootste nu bekende gamechanger: 'Niets eten'.

 

https://www.mymicrozoo.com/nl/Home

 

Marc van Impe

 

Bron MediQuality

09:09 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

07 april 2017

Arts peutert in eigen brein



Sommige onderzoekers doen alles om toch maar hun gelijk te bewijzen. Sommigen manipuleren of verzinnen data, anderen pikken het werk van collega’s of medewerkers in, de Iers-Amerikaanse neuroloog Phil Kennedy liet bij zichzelf elektrodes implanteren, in de hoop om daarmee een spraakcomputer te leren bedienen. Hij was de eerste gezonde mens die hersenelektroden liet plaatsen. Even dreigde hij er zijn spraak door te verliezen. Hij wachtte niet op hightech-ondernemer Elon Musk (Tesla, SpaceX) die met Neuralink Corp, apparatuur wil maken om breinen van gezonde mensen met computers te koppelen, maar ontwikkelde zelf een neurotrofische electrode bestaande uit een drietal gouden draadjes, in een glazen omhulsel dat gevuld werd met een melange van groeibevorderende stoffen zoals Matrigel en gecoated werd met beschermende gels Parylene, Elvax, en Silastic, zodat de neuronen zich met de electroden verenigden.

Kennedy die aan het Georgia Institute of Neurology werkt, kreeg geen toestemming van de ethische commissie noch de FDA en reisde speciaal daarvoor naar Belize, waar in juni 2014 in het City Hospital, een ziekenhuisje met 13 bedden, de 12 uur durende ingreep gerealiseerd werd. De afloop was bijna dramatisch: de 66-jarige Philip Kennedy ontwaakt uit zijn narcose en kan niet meer praten noch schrijven en lijdt aan epileptische aanvallen. Maar Kennedy weet dat beterschap mogelijk is. De operatie kostte 25.000$.

Wat vooraf ging: In 1996 implanteerde Kennedy zijn glazen elektrode bij een vrouw die aan ALS lijdt, Marjorie, en daarmee een schakelaar kan aan- en uitzetten. In 1998 helpt hij Johnny Ray die aan locked-in syndroom lijdt. Dan ontwikkelt hij in zijn bedrijfje Neural Signals in Duluth, een voorstadje van Atlanta, een spraakcomputer. Bij de volledig verlamde Erik Ramsey plaatste hij zijn glazen elektroden in de gebieden die de lippen en tong aansturen. Als Erik zich inbeeldt dat hij aa, ie, of oe uitspreekt, vertaalt een computerprogramma die signalen in klanken. Op die manier kan Erik in 2004 alle klinkers uitspreken. Nu gaat hij zichzelf opnieuw leren praten. De resultaten verschijnen in 2009 en 2011 in PLOS One en Frontiers in Neuroscience.


Kennedy implanteert een extra stukje elektronica onder zijn hoofdhuid. Duur van de operatie: 10 uur. Kost: 10.000$. Hij begint met hardop klinkers uit te spreken terwijl hij de activiteit van zijn zenuwcellen registreert. Daarna denkt hij de klinkers. Vervolgens gaan 290 korte woorden door het brein. Tenslotte een paar complete zinnetjes zoals "Hello, world," "Which private firm," en "The joy of a jog makes a boy say wow." De eerste bevindingen zijn enorm bemoedigend. Maar het onderhuidse pakket elektronica, met daarin de versterkers en transmitters, moet er weer uit, omdat de huid rondom de apparatuur niet goed dichtgroeit. De vier glazen elektroden zelf blijven, onbruikbaar, in het brein van hun uitvinder achter. Op een hersenonderzoek-congres in Chicago, in 2015 openbaarde Kennedy de eerste resultaten. De verwijdering van de apparatuur kostte alles bij elkaar 94.000$. Zijn ziekteverzekering droeg 15.000$ bij.De nu 69-jarige Philip Kennedy werkt aan een systeem met 65 hersenelektroden die draadloos communiceren. Spijt heeft hij absoluut niet. Hij heeft het overleefd, zijn brein werkt nog naar behoren, en met de meetgegevens kan hij nog jaren vooruit. Als het nodig was, zou hij het zo weer doen, zegt hij. „Dan wel in een ander deel van mijn brein. Maar voorlopig niet, ik heb nog veel gegevens te analyseren. Laat zich nu maar een andere vrijwilliger melden!"


Marc van Impe

Bron: MediQuality

08:41 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

06 april 2017

Koken in een open keuken ongezond



Ik ben niet goed bezig. Sinds ik verhuisd ben kook ik in een open keuken. En dat blijkt niet zo’n goed idee te zijn. Want koken in een open keuken is best ongezond, aldus het Nederlandse onderzoeksinstituut TNO.


Bij het koken komt immers PM2,5 dat ook wel bekend staat als 'fijnstof' vrij. 90 % van de blootstelling aan ultrafijnstof vindt binnen plaats. Blootstelling aan fijnstof kan schade aan de longen en hart en vaten veroorzaken. Maar ook irritatie van oog, neus en keel, verergering van en/of versnelde dood door hart- en vaatziekten. Vooral het braden van vlees en het wokken van groenten is een bedreiging voor de volksgezondheid. Bakluchten die vrijkomen bij het koken zijn lang vooral gezien als een geurprobleem. Echter, in deze baklucht bevinden zich ook deeltjes kleiner dan 1 µm die een bijdrage vormen aan. Uit veldonderzoek van TNO in 9 woningen blijkt dat in woningen de concentratie fijnstof gedurende enkele uren na het koken veel hoger kan zijn dan de buitenconcentratie. Opvallend was dat een kwart tot een derde van de totale blootstelling aan ultrafijnstof (deeltjes kleiner dan 0,1 micrometer) plaatsvond in maar enkele procenten van de tijd. Deze pieken vonden binnen met name plaats tijdens en net na het eten en worden waarschijnlijk veroorzaakt door koken. Ook bleek dat pieken binnen veel langer bleven hangen dan pieken buiten, die vooral voorkwamen tijdens de spits in het verkeer.


Daarom moet een stevige dampkap gebruikt worden. Uit experimenten in het TNO laboratorium volgt dat voor een goede afzuiging minimaal een capaciteit van 300 m3/uur nodig is tijdens het koken. In een aantal huizen die we bemeten hebben, was de afzuigcapaciteit slechts 40 m3/uur. Vooral in luchtdichte energiezuinige nieuwbouwwoningen kan het fijnstof urenlang blijven hangen. Komend jaar doet TNO onderzoek naar hoe dit het best kan worden uitgevoerd zonder dat dit ten koste gaat van de energiezuinigheid van deze woningen. Oplossingen kunnen zitten in efficiëntere afzuigkappen, meer afzuigcapaciteit door ruimere afvoerbuizen en slimmere systemen die met maatwerk precies naar behoefte afzuigen en zodoende optimaliseren op energieprestatie rekening houdend met gezondheid en comfort.


Voor de pneumoloog volgend voorschrift: om kookluchtjes en verontreiniging af te zuigen, is een capaciteit van minimaal 300 m3/uur nodig. Indien op de achterste pitten wordt gekookt worden dan vrijwel alle kookdampen afgevangen. Bij koken op de voorste pitten kan de vangstefficiëntie afhankelijk van het type afzuigkap veel lager zijn. De kap moet minimaal even groot zijn als de kookplaat en moet bij voorkeur een randje hebben van ca. 5 cm, zodat de damp eronder blijft. Inductief koken wordt aanbevolen. Dat voorkomt verbrandingsgassen die het gevolg zijn van koken op aardgas. Bij inductief koken is bovendien minder afzuigdebiet nodig. En als u nu nog zin in koken hebt: bij het koken komen ook pak's (polycyclische aromatische koolwaterstoffen) vrij. Van pak's weten we dat ze kankerverwekkend zijn. 

Gebaseerd op : https://www.tno.nl/nl/aandachtsgebieden/leefomgeving/buil...

Marc van Impe

Bron : MediQuality 

09:36 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)