17 februari 2018

UZ praktijken algemeen verspreid: "Eenpersoonskamer? Dan opereert de prof"


Mijn stukje over simonie in het UZ haalde het journaal en de voorpagina van de krant. Het blijkt geen uniek geval te zijn.

Stel: je gaat met je dure middenklasse wagen naar de garage voor een onderhoudsbeurt. Kopje koffie, boordpapieren nakijken; zegt de dealer: "Dat worden nieuwe schijfremmen, een oliefilter vervangen, en verder het gewone onderhoud om de vijftigduizend kilometer. Wil u dat ik die werkzaamheden uitvoer dan wordt dat 100€ per uur plus 150%, verkiest u de meestergast dan blijft het aangeplakte tarief gelden." Uiteraard neemt u dit niet en verhuist u naar een andere garage.

Precies om dit soort verrassingen te vermijden hangen in garages de uurtarieven duidelijk aangeplakt. De wet schrijft dit voor.

Mijn vraag: waarom vind de patiënt die zich inschrijft bij de balie van het ziekenhuis de ziekenhuizentarieven niet terug. Het komt er op neer dat hij een niet eenvoudige opgesteld formulier onder de neus geschoven krijgt waar hij op de aangeduide plek een krabbel mag plaatsen. In een zelfde moeite heeft hij overigens toestemming gegeven dat zijn medisch dossier vrij gegeven wordt. Niemand die een idee heeft hoeveel een ziekenhuisopname, laat staan een ingreep gaat kosten.

Dit gebeurt niet alleen in universitaire ziekenhuizen, maar in elk ziekenhuis. En elke ziekenhuisdirectie is daarvan op de hoogte.

De patiënt die zich aan de balie van een ziekenhuis aanbiedt verkeert in nood. Min of meer. Slechts zelden laat iemand zich uit puur plezier opnemen. Die patiënt verkeert dus in een stresssituatie. Wie gestresseerd is kan niet altijd helder nadenken. Komt daarbij dat hij vaak al een lange wachttijd achter zich heeft. Wat de ziekenhuisdirectie daar doet is niet meer of minder dan misbruik maken van de situatie. Ik vind dit een kwalijke zaak. Je zou ook kunnen stellen dat het ziekenhuis aflaten verkoopt. Luther heeft uit reactie daartegen de reformatie gelanceerd.

Reactie van Maggie De Block: "De wet is duidelijk: het mag niet afhangen van de kamerkeuze wat de kwaliteit van de zorg is. De kwaliteit van de zorg voor de patiënt moet altijd de beste zijn en gelijk, ongeacht de kamerkeuze."

Marc van Impe


Bron: MediQuality

13:01 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

15 februari 2018

Miljoenensubsidie voor efficiënter medicijnonderzoek


Een Europese onderzoeksgroep onder leiding van het Maastricht UMC+ en de Universiteit Maastricht heeft 5,6 miljoen euro subsidie ontvangen om de huidige manier van medicijnonderzoek te veranderen. De wetenschappers stellen dat er veel meer gezondheidswinst behaald kan worden door het gebruik van huidige geneesmiddelen te herdefiniëren op basis van hun moleculaire werking. "We kijken daarvoor naar onderliggende en verwante mechanismen die een rol spelen bij ziekten en niet meer naar afzonderlijke organen of symptomen", zegt klinisch farmacoloog prof. dr. Harald Schmidt.

Traditioneel wordt in diagnose en bestrijding van ziekten gekeken naar symptomen of wordt de aandoening benaderd vanuit één specialisme, zoals de cardiologie (hart), de nefrologie (nieren) of de pulmonologie (longen). Dat leidt er toe dat de zoektocht naar nieuwe medicijnen veelal is gericht op het bestrijden van deze symptomen in afzonderlijke organen, maar niet direct focust op de onderliggende bron van de ziekte. Veel verschillende aandoeningen hebben echter onderliggende moleculaire mechanismen die nauw aan elkaar verwant zijn. Door die mechanismen nauwkeurig in kaart te brengen wordt ook de relatie tussen symptomen en ziektes veel beter zichtbaar. Nog belangrijker: het opent deuren om huidige geneesmiddelen op een heel andere manier in te zetten en anders te kijken naar farmaceutisch onderzoek.

Medicijnen

In een wetenschappelijke publicatie die deze week is verschenen in Systems Biology and Application beschrijven Maastrichtse onderzoekers een voorbeeld van hun theorie. Centraal hierbij staat een enzym genaamd sGC (dat staat voor: soluble guanylate cyclase), dat een rol speelt bij verscheidene hart- en vaataandoeningen. Als sGC niet goed functioneert, kan dit leiden tot vaatvernauwing. Traditionele medicijnen gericht tegen dit enzym zorgen met name voor vaatverwijding en bestrijden dan ook enkel symptomen. Uit een uitvoerige analyse blijkt dat dit enzym echter een nog veel belangrijkere rol speelt tijdens een herseninfarct.

Hoewel er voor de hart- en vaatdoeningen medicijnen op de markt zijn, is dat niet het geval voor het herseninfarct. "Dit is ook nog nooit onderzocht", zegt Schmidt. "Toch is het onderliggende mechanisme vergelijkbaar." Uit vervolgonderzoek bij muizen blijkt de veronderstelling te kloppen en het medicijn inderdaad een beschermende werking te hebben bij een herseninfarct.

Nieuwe standaard

Met de Europese miljoenensubsidie uit het Horizon 2020-programma gaan de wetenschappers hun theorie verder in de praktijk onderzoeken. Met uiteindelijk als doel om de basis te leggen voor een nieuwe standaard in geneesmiddelenonderzoek en een herdefiniëring van het begrip 'ziekte'. Schmidt: "Dus geen langdurige en kostbare zoektocht naar geheel nieuwe medicijnen meer, maar huidige middelen efficiënter inzetten voor nieuwe indicaties op basis van wetenschappelijke inzichten en moleculaire verwantschap."

Marc van Impe


Bron: MediQuality

08:54 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

14 februari 2018

Simonie in het UZ


Komt een vrouw bij de dokter. Als inwoner van het Oosten van Vlaams-Brabant kiest ze uiteraard voor het best gereputeerde ziekenhuis in de markt. Het wordt het UZ Leuven dus. De voorbije jaren is ze steeds slechter gaan zien. Na een middag in de wachtkamer is de diagnose snel gesteld: cataract aan beide ogen.

De dokter kijkt in zijn agenda, een datum wordt geprikt. De preoperatieve onderzoeken worden vastgelegd. Er wordt omstandig uitgelegd wat de ingreep inhoudt, hoe het herstel mag ingeschat worden, wat de mogelijke complicaties zijn. Het gaat hier om een patiënte met een hoge voorlichtingsfunctie. Zorg en delicatesse is geboden. Dan komt de nuchtere mededeling: de ingreep vereist een opname. "Uiteraard neemt u een éénpersoonskamer , het supplement bedraagt 150%." En in dat geval garandeert de professor dat hij hoogst persoonlijk de ingreep zal uitvoeren. Anders wordt het een assistent. Hij opereert alleen patiënten die in een eenpersoonskamer verblijven.

Ik herinner me enkele maanden geleden mijn ervaring. De ingreep gebeurde ambulant. Ik kwam om halfacht het ziekenhuis binnen, liep voor de middag buiten. De nieuwe lens zat, het kopje koffie en het cakeje waren lekker. Ambulant was een wonder geschied. Ik voelde me als Bartimëus in de koude winterzon.

Ik heb een paar vragen bij de praktijk van de Leuvense professor: ofwel vertrouwt hij de kwaliteit van het werk van zijn assistenten niet, en zorgt hij niet alleen voor angst en twijfel bij zijn patiënten, wat tot overmatige stress leidt en dat is nooit goed voor een ingreep.

Ofwel houdt hij finesses van het vak voor zichzelf en dat betekent dat hij slechts een gedeeltelijke kennisoverdracht doet aan zijn specialisten in opleiding. En dan schiet hij tekort in zijn opdracht als stagemeester en docent.

In beide gevallen is hij deontologisch fout.

En ik die dacht dat simonie en aflatenhandel in 1577 was geschaft. In een katholiek academisch ziekenhuis is dat blijkbaar niet het geval.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

15:28 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)