19 november 2017

Uw reputatie ligt op straat

Je hoort het vaker vandaag: een veelgebruikte stelregel in de gezondheidszorg is dat patiënten meer als consumenten behandeld moeten worden. Maar een consument laat van zich horen en dat gaat meestal niet op de beschaafde manier. Negatieve opmerkingen steken. Artsen worden boos en lijden reputatieschade. Hoe reageren ze?


Vorige week publiceerden de Socialistische Ziekenfondsen hun doorlichting van de Belgische hospitalen. Een van de meest heikele elementen in het rapport waren de supplementen die de ziekenhuizen, niet de artsen, aanrekenen voor het gebruik van een eenpersoonskamer. De ziekenhuisdirectie beschouwt de patiënt in zo'n situatie niet als een zorgbehoevende maar als een klant waaraan zoveel mogelijk moet verdiend worden.


Je hoort het vaker vandaag: een veelgebruikte stelregel in de gezondheidszorg is dat patiënten meer als consumenten behandeld moeten worden. Het is een standpunt als een ander, het verwondert me overigens niet: sinds de zusters Maricolen de bestuurskamer verlaten hebben en de afgestudeerde broeders van de Orde van Vlerick en Solvay hun plaats hebben ingenomen, is het kil geworden in menig ziekenhuis. Maar een en ander heeft zijn consequenties en stilaan wordt duidelijk dat wie opteert voor een banaal economisch model, 's avonds wel eens minder gerust in zijn A8 naar huis rijdt.


Een consument laat van zich horen en dat gaat meestal niet op de beschaafde manier waarop een voorzitter van de medische raad gehoor vraagt. Hun feedback over de geboden medische diensten is luid en scherp en moet worden gewaardeerd en bovendien nemen ze elke kans te baat om hun kritiek kenbaar te maken.


Maar met steeds meer patiënten die zich - via ziekenhuisonderzoeken en websites met ratings van die ziekenhuizen - opwerpen, ontstaan onvermijdelijke spanningen. Negatieve opmerkingen steken. Artsen worden boos. De verpleging raakt geïrriteerd. De ziekenhuisdirectie die meestal vergeet dat ze met publiek geld werkt weigert verantwoording af te leggen. En in sommige gevallen krijgt de feedback van patiënten een onverwachts label: smaad.


Een bevriend advocaat signaleert mij dat steeds meer conflicten voor de rechter uitgevochten worden. Het gaat dan niet altijd en uitsluitend over medische fouten –daar weten de ziekenhuisdirecties wel raad mee, het volstaat een paar experten aan te stellen en vervolgens te wraken om de patiënt murw te krijgen- maar om gebrekkige dienstverlening, kwalitatief tekortschieten en erger.


Die spanningen hebben de krant nog niet bereikt en moeten dus nog zichtbaar worden. Maar in het buitenland, met name in de UK en Nederland halen de negatieve commentaren over de diensten van de zorgleveranciers wel de media.


En terwijl sommige zorgleveranciers balen van de ongunstige beoordelingen, hebben andere ziekenhuizen een contra-intuïtieve benadering van het probleem en vragen ze om meer recensies, sterker nog, ze plaatsen die op de eigen site van het ziekenhuis. Op die manier nemen ze de kans te baat om negatieve ratings in een door hen gewenste context te plaatsen. Het is ook een manier om hun eigen artsen een duidelijke boodschap te geven: wie geen negatieve opmerkingen wil, doet zijn werk beter.


Sommige juristen zeggen mij dat door het publiekelijk maken van die commentaren de artsen in een onhoudbare positie komen te zitten. Door de privacywetten kunnen artsen niet reageren op een manier die de vertrouwelijkheid van de patiënt in gevaar zou brengen, waardoor zij over beperkte mogelijkheden beschikken om klachten te weerleggen. Artsen zijn bijzonder gevoelig voor kritiek van het publiek.


In tegendeel tot hun ziekenhuisdirectie zien ze de man tegenover zich als een patiënt en niet als een klant. Ook al zit die patiënt op Facebook, Twitter of WhatsApp. Die sites van derden zijn zelf beschermd tegen aansprakelijkheid, de individuele commentatoren zijn dat niet.


Een idee zou zijn dat binnen de instelling een interne dienst wordt opgezet waar een arts om advies kan vragen indien hij een opmerking krijgt die naar zijn aanvoelen bijzonder onrechtvaardig of onwaar is.


De vraag blijft: hoe reageer je? De recente gebeurtenissen op de publieke media hebben voldoende aangetoond dat in plaats van negatieve opmerkingen te bestrijden of te negeren, de aangesprokene beter in dialoog kan gaan en zelfs meer commentaren kan vragen. Artsen die voelen dat hun reputatie geschaad wordt door een paar negatieve commentaren kunnen het probleem bestrijden door de deur voor alle commentatoren open te stellen.


In het online tijdperk heet dat "reputatiemanagement", desnoods kan je een bedrijf inhuren om goede recensies te helpen vragen of om te reageren op consumenten die negatieve berichten achterlaten. Het klinkt cynisch, maar het werkt. Dit betekent niet dat enkel nog positieve beoordelingen worden geplaatst. Dat zou de geloofwaardigheid snel ondermijnen.


De Orde der Artsen heeft zich tegen quoteringen uitgesproken. Alsof zij daarover iets te zeggen heeft. De sociale media storen zich daar niet aan. In de VS is er nu startup Medical Justice, een bedrijf dat artsen helpt frivole of malafide misstanden te voorkomen. Medical Justice analyseert ook de opmerkingen van patiënten en gebruikt die om de kwaliteit te verbeteren. De diensten van Medical Justice worden vergoed door de rechtsbijstandsverzekeringen.


Want die hebben liever een goede bemiddelaar dan een dure advocaat die naast zijn Italiaanse schoenen loopt en €11 per kattenbelletje aanrekent. Het is maar een idee.


Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

09:23 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

18 november 2017

Minder darmkijkonderzoek door eenvoudige test


Een nieuwe ontlastingstest van het Nederlandse Tramedico, dat ook in Temse een vestiging heeft, geeft buikpijnpatiënten snel duidelijkheid of er sprake is van onschuldige buikklachten of van een aandoening zoals darmontsteking of ernstiger.


De test die eerder al gebruikt werd in ziekenhuizen, is nu geschikt gemaakt als thuistest, zodat huisartsen deze kunnen meegeven aan mensen met chronische buikklachten. Initiatiefnemer is Nederlandse gastro-enteroloog Ben Witteman.


De bedoeling is dat de test over enige tijd bij alle Nederlandse huisartsen verkrijgbaar is. De patiënt kan de test, die vergelijkbaar is met een zwangerschapstest, thuis doen en heeft na vijf minuten de uitslag. De verwachting is dat de test zorgt voor 40% minder verwijzingen naar het ziekenhuis. Een groot deel van de patiënten hoeft dan geen belastend darmkijkonderzoek te ondergaan.


Op dit moment loopt een pilot plaats in twintig huisartsenpraktijken, daarna komt de nationale uitrol. Huisartsen geven de test mee aan patiënten met chronische buikklachten, zodat zij deze zelf thuis kunnen doen. Jos Dirven, huisarts en projectcoördinator van de pilot, is erg enthousiast over de test: ‘Huisartsen hebben straks iets in handen waarmee ze buikpijnpatiënten die al langere tijd rondlopen met klachten, kunnen helpen. De test is zeer betrouwbaar en sluit in 95 van de honderd gevallen darmkanker of darmontsteking uit.' De huisartsen krijgen een specifieke bijscholing.

Marc van Impe


Bron: MediQuality

16:42 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Alweer een griepvaccin mislukt

Het huidige griepvaccin presteert suboptimaal, claimen Scripps-onderzoekers in PLOS Pathogens. Ian Wilson en collega’s onderzochten de werking van de H3N2-variant van het influenzavirus. Statistisch gezien lijkt hij de laatste jaren nog maar een op de drie mensen tegen deze griepvariant te beschermen.

Volgens Wilson ligt dat aan een L194P-mutatie in het magglutinihene-eiwit van het virus, waarbij dus het aminozuur leucine op plaats 194 in de keten is vervangen door proline. Die mutatie lijkt van nature niet voor te komen in H3N2 dat je isoleert uit ongevaccineerde mensen. Het probleem zit hem volgens de onderzoekers in de productiemethode: zodra je het virus vermenigvuldigt in een kippenei begint het te muteren. De eerste oogst bevat 2 % L194P, als je daarmee een tweede ei injecteert krijg je 20 % L194P en na een aantal rondes stabiliseert het L194P zich op 37 %. De reden lijkt te zijn dat het hemagglutinine hierdoor beter op kippenei-specifieke receptoren gaat passen.


Met röntgenkristallografie is nu echter aangetoond dat L194P tevens de 3D-structuur van het eiwit ter plekke veel flexibeler maakt dan hij hoort te zijn. Het effect is duidelijk groter dan de onderzoekers vooraf hadden verwacht. En uitgerekend deze plek dient relatief vaak dient als target voor de antilichamen van het menselijke immuunsysteem. Met flexibele doelwitten heeft dat immuunsysteem sowieso moeite, en áls het al lukt om antilichamen te produceren heb je kans dat ze alleen op het gemuteerde virus passen en niet op natuurlijk H3N2. Geen wonder dus dat die vaccins steeds slechter werken.


Medicines & Scripps Research Institute http://journals.plos.org/plospathogens/article?id=10.1371...

Marc van Impe


Bron: MediQuality

08:55 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)