14 februari 2018

Simonie in het UZ


Komt een vrouw bij de dokter. Als inwoner van het Oosten van Vlaams-Brabant kiest ze uiteraard voor het best gereputeerde ziekenhuis in de markt. Het wordt het UZ Leuven dus. De voorbije jaren is ze steeds slechter gaan zien. Na een middag in de wachtkamer is de diagnose snel gesteld: cataract aan beide ogen.

De dokter kijkt in zijn agenda, een datum wordt geprikt. De preoperatieve onderzoeken worden vastgelegd. Er wordt omstandig uitgelegd wat de ingreep inhoudt, hoe het herstel mag ingeschat worden, wat de mogelijke complicaties zijn. Het gaat hier om een patiënte met een hoge voorlichtingsfunctie. Zorg en delicatesse is geboden. Dan komt de nuchtere mededeling: de ingreep vereist een opname. "Uiteraard neemt u een éénpersoonskamer , het supplement bedraagt 150%." En in dat geval garandeert de professor dat hij hoogst persoonlijk de ingreep zal uitvoeren. Anders wordt het een assistent. Hij opereert alleen patiënten die in een eenpersoonskamer verblijven.

Ik herinner me enkele maanden geleden mijn ervaring. De ingreep gebeurde ambulant. Ik kwam om halfacht het ziekenhuis binnen, liep voor de middag buiten. De nieuwe lens zat, het kopje koffie en het cakeje waren lekker. Ambulant was een wonder geschied. Ik voelde me als Bartimëus in de koude winterzon.

Ik heb een paar vragen bij de praktijk van de Leuvense professor: ofwel vertrouwt hij de kwaliteit van het werk van zijn assistenten niet, en zorgt hij niet alleen voor angst en twijfel bij zijn patiënten, wat tot overmatige stress leidt en dat is nooit goed voor een ingreep.

Ofwel houdt hij finesses van het vak voor zichzelf en dat betekent dat hij slechts een gedeeltelijke kennisoverdracht doet aan zijn specialisten in opleiding. En dan schiet hij tekort in zijn opdracht als stagemeester en docent.

In beide gevallen is hij deontologisch fout.

En ik die dacht dat simonie en aflatenhandel in 1577 was geschaft. In een katholiek academisch ziekenhuis is dat blijkbaar niet het geval.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

15:28 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

Lakse zorgkassen dreigen tot 20 procent werkmiddelen kwijt te spelen


Inefficiënte zorgkassen dreigen tot 20 procent van hun werkingsmiddelen te verliezen. De Vlaamse regering gaat hun subsidies koppelen aan de tijdige afhandeling van ledenbijdragen en uitbetaling van tegemoetkomingen. Dat schrijven De Standaard en Het Nieuwsblad vandaag.

Inefficiënte zorgkassen dreigen tot 20% van hun werkingskosten te verliezen. Dat is een belangrijke stap naar een sterke Vlaamse sociale zekerheid, zegt de N-VA. De regering stelt dat de zorgkassen van de klassieke ziekenfondsen Christelijke of Socialistische Mutualiteiten of de Onafhankelijke Ziekenfondsen voortaan beter op hun tellen moeten passen, willen ze de 4 procent subsidie voor hun werkingskosten behouden. Vanaf dit jaar wordt door een extern instituut gekeken naar de efficiëntie bij de ziekenfondsen. Daarmee komt een einde aan de zelfcontrole die toch altijd positief uitkwam. De mogelijke financiële sanctie voor te lakse zorgkassen loopt stelselmatig op tot 20 procent in 2022.

Elk jaar betaalt elke Vlaming die ouder is dan 26 jaar, een ledenbijdrage aan een zorgkas naar keuze. Sinds 1 januari bedraagt die 51 euro. Die Vlaamse Sociale Bescherming is een verplichte verzekering en wordt onder meer gebruikt om in een bijkomende ondersteuning te voorzien voor langdurig zieken, mensen met een handicap en bejaarden.

Bij de controle houdt de Vlaamse overheid straks vooral rekening met een tijdige afhandeling van de ­ledenbijdragen en uitbetaling van tegemoetkomingen. Sommige ziekenfondsen sturen hun leden veel te laat aanmaningen om hun bijdrage tijdig te betalen, omgekeerd treuzelen ze ook te lang met de tijdige uitbetaling van tegemoetkomingen aan de leden.

Een ziekenfonds als de Christelijke Mutualiteiten, de grootste in Vlaanderen, kreeg in 2016 bijna 5 miljoen euro aan Vlaamse werkingskosten. Daarvan wordt straks 1 miljoen euro gekoppeld aan een efficiënte werking. Minister van Welzijn Jo Vandeurzen (CD&V) wil het concurrentie-element laten spelen. " Elke zorgkas zal goed willen scoren." De N-VA is altijd een koele minnaar geweest van de zorgkassen, omdat ze eigenlijk uitlopers zijn van de verzuilde ziekenfondsen maar ziet in dat de Vlaamse Sociale Bescherming aan belang wint en dat de zorgkas een nieuwe, belangrijke rol kan spelen. Zegt N-VA-parlementslid Peter Persyn in De Standaard: ‘Maar het systeem is wel een belangrijke opstap naar de uitbouw van een sterke Vlaamse sociale zekerheid. De verantwoordelijkheden van de zorgkassen zullen alleen maar belangrijker worden'. Persyn wil absoluut gedaan krijgen dat de transactiekosten zo laag mogelijk blijven en dat de burger zo laagdrempelig en neutraal mogelijk geholpen wordt. Hij krijgt daarin de steun van het Open VLD-parlementslid Freya Saeys die benadrukt dat er bij de zorgkassen ‘nog heel wat effi­ciëntiewinsten' te boeken zijn. ‘Denk alleen al aan een uniform computersysteem'.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

08:51 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

13 februari 2018

Als je partner gewicht verliest, is de kans groot dat jij dat ook doet


Waar de liefde al niet goed voor is: als je wederhelft gewicht verliest door gezonder te leven is er een grote kans dat jij ook afvalt. Dat blijkt uit onderzoek van de Universiteit van Connecticut dat recent in het gerenommeerde Obesity Journal verscheen.

Onderzoekers bestudeerden het gewichtsverlies van 130 koppels en kwamen tot de conclusie dat een derde van de partners die niet actief een levensstijlprogramma volgde – terwijl hun partner dat wel deed – 3% of meer van zijn initiële gewicht verloren had na zes maanden. Verklaring hiervoor is het zogenaamde ripple effect.

Liefde is… samen afvallen

Bij 32% van de koppels verloor de partner die niet ingeschreven was voor een levensstijlprogramma, maar wiens wederhelft dat wel was, 3% van zijn gewicht – of gemiddeld zo'n 2 kilogram – na een periode van zes maanden. Dat kan verklaard worden door het zogenaamde ripple effect: een gedragsverandering van een individu kan een onmiddellijke impact hebben op zijn omgeving. De ene geliefde gaat als het ware de gezonde levensstijl van de ander ‘kopiëren' en bijvoorbeeld meer voedingsmiddelen met een lager vetgehalte eten, dan wanneer de andere partner het programma niet zou volgen. Dat effect is te vergelijken met de rimpelingen of ripples die zich verspreiden als je iets in het water gooit.

Verder staat ook het ritme waaraan de koppels gewicht verliezen in verbinding met elkaar. Dat betekent dat wanneer de ene partner op een gestaag tempo gewicht verliest, de andere partner dat ook zal doen. Maar het geldt ook in de omgekeerde richting: wanneer de ene moeite heeft met afvallen, zal het bij de ander ook niet van een leien dakje lopen.

Baanbrekende studie

De studie van de Universiteit van Connecticut is de eerste in zijn soort. Nooit eerder onderzocht men arbitrair en objectief het afvalproces van koppels in levensstijlprogramma's die algemeen beschikbaar zijn. 130 samenwonende koppels werden willekeurig in twee groepen ingedeeld. In de ene groep volgde een wederhelft zes maanden lang het Weight Watchers-programma met persoonlijke begeleiding en online tools. In de andere groep kreeg een van de partners een informatiebrochure over gezond eten, voldoende beweging en strategieën om je gewicht onder controle te houden.

Marc van Impe

 

Bron: MediQuality

17:47 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)