23 juni 2017

Een app voor mannen die niet naar de dokter gaan


Mijn collega had een “moedervlekje” in zijn hals. Het vlekje werd een bultje. Het bultje werd een vlek. Mijn collega heeft nu huidkanker. Hij vond mijn hoed komisch staan, beschermde nooit zijn huid tegen de zon, smeerde geen zonnebrandcrème, en ging nooit naar de dokter. Te weinig tijd.


Maar hij liep wel rond met een stappenmeter, kocht de nieuwste wearable, trainde voor de halve marathon. Misschien was "ADA" een uitkomst geweest voor hem.


Het is een bekend beeld: de man die weigert naar de dokter te gaan. Uit Nederlands onderzoek uit 2013 blijkt dat 84 procent van de Nederlandse vrouwen ten minste één afspraak met de huisarts had, tegenover ­72 procent van de mannen. De vrouwen gaan ook vaker dan de mannen; gemiddeld 5,2 keer versus gemiddeld 3,4 keer per jaar. En dan is er nog een belangrijk verschil zegt James Mahalik, een Amerikaanse psycholoog: ‘Mannen zoeken later hulp dan vrouwen. En als ze dan eindelijk bij de dokter zijn, stellen ze weinig vragen.'


Voor zo'n mannen kan "Ada", een in Londen en Berlijn gebaseerde startup die in april samen met de NHS in het VK van start ging, een oplossing zijn. Ada is een door Artificiële Intelligentie gestuurde 'arts'.


Het bedrijf prijst zichzelf aan als een mobiele "persoonlijke gezondheidsadviseur en telegeneeskunde app". Het stelt vragen via een conversationele interface die zo ontworpen is dat elk symptoom gescreend wordt, en biedt daarop informatie over wat de oorzaak zou kunnen zijn. En indien nodig, biedt het vervolgens een follow-up extern overleg met een echte dokter.


CEO Daniel Nathrath en Chief Medical Officer Dr Claire Novorol hebben zes jaar aan de app gewerkt. De eerste versie was uitsluitend voor dokters bestemd en moest hen betere diagnoses helpen stellen. Dezelfde database en slimme back-end biedt nu consumenten toegang tot een veel meer consumentvriendelijke front-end.


Volgens de oprichters van het bedrijf is een van de belangrijkste voordelen van een AI-gedreven gezondheidszorg app zoals Ada, de emancipatie van patiënt die beter gefundeerde beslissingen kan nemen. Of, om kort door de bocht te gaan, Ada zorgt ervoor dat de patiënt een arts consulteert wanneer dat echt moet en niet wanneer dat niet nodig is. Ada is een concurrent voor Babylon, een gelijkaardige app die gebaseerd is op de knowhow van twee ontwikkelaars van DeepMind, een Brits bedrijf gespecialiseerd in kunstmatige intelligentie, dat in 2014 overgenomen werd door Google.


"Ada kreeg een echte geneeskundeopleiding en werd zes jaar getraind aan de hand van echte casussen, en het platform wordt aangedreven door geavanceerde kunstmatige intelligentie (AI) gecombineerd met een uitgebreide medische knowledge base die vele duizenden vragen, symptomen en diagnoses bevat," zegt CMO Novorol.


"Bij elke evaluatie houdt Ada rekening met alle beschikbare informatie, met inbegrip van zijn medische voorgeschiedenis, symptomen, risicofactoren en meer. Via machine learning en via meerdere gesloten feedback loops blijft Ada's intelligentie groeien. "


Maar er is meer dat Ada biedt. De medische kennis verdubbelt om de vijf jaar. Artsen moeten dus steeds meer kennis tot zich nemen. Daarnaast komen er elk jaar voortdurend nieuwe richtlijnen die de arts uit zijn hoofd dient te kennen. De ontwikkeling van AI kan daarbij een grote hulp zijn. Dankzij deze technologie kunnen richtlijnen geautomatiseerd geïntegreerd worden in het systeem, wat de arts veel werk scheelt, waardoor er meer tijd over blijft voor de patiënt. Maar kunstmatige intelligentie bedreigt ook een aantal medische specialiteiten. Deze specialisten bevinden zich in het oog van de storm.


Het meest bedreigde specialisme is de radiologie. Supercomputer Watson kan enorm grote hoeveelheden medische beelden verwerken. Geen enkele radioloog kan 500 miljoen radiografieën in zijn hoofd hebben. Vergeleken met de analyse door een computer is de analyse van de radioloog een artist impression. Het herkennen van beelden is zeker een van de meest spectaculaire vooruitgang van artificiële intelligentie.


Met een toepassing als Google Lens toonden wetenschappers van Stanford in februari in Nature aan dat voor het opsporen van huidkanker het algoritme efficiënter was dan menselijke specialisten.


Ontwikkelaars als Ada beweren niet dat ze de arts op elk moment kunnen vervangen. De app is ontworpen om de rol van de mens te vergroten en helemaal niet te vervangen. Dit gebeurt zeer tastbaar op twee manieren: de AI helpt als een pre-screen raadpleging die indien nodig, doorverwijst naar een echte arts voor verder advies, of helpt bij het maken van een digitale papieren digitaal dossier voordat een eerste consultatie plaatsvindt.


Door de antwoorden op enkele van de meest voor de hand liggende symptoom-gerelateerde vragen stippelt de app een route uit en wordt veel tijd bespaard bij elke follow-up.


Aangezien de app live gaat is er continu feedback van echte artsen, wat zorgt voor een uitzonderlijk hoge kwaliteit. Dit is helemaal anders dan voorgeprogrammeerde apps of ‘Skype your doctor' achtige toepassingen. Vandaar ook dat de NHS een samenwerkingsverband heeft afgesloten.


https://ada.com/faq/

Marc van Impe

Bron: MediQuality

07:35 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

22 juni 2017

Artsen en ziekenhuizen kunnen straks ook failliet gaan


Voor de ziekenhuizen en hun bestuurders wordt het opletten geblazen. Een op de drie Vlaamse ziekenhuizen draait met verlies. In Wallonië en Brussel is dat zelfs het geval voor 43% van de ziekenhuizen. Per 1 september zullen die ziekenhuizen, net zoals andere verenigingen zonder winstoogmerk (vzw’s), failliet kunnen gaan. Vele gemeenten die deze ziekenhuizen nu financieel steunen en in ruil daarvoor mandaten opnemen in de raden van bestuur zouden wel eens voor de optie kunnen kiezen.


Tot nu vallen vzw's buiten de faillissementswet, maar een wetsontwerp dat door minister van Justitie Koen Geens eind april werd ingediend brengt daar verandering in. De federale regering wil daarmee tot een modernisering van de insolventiewetgeving komen. Ook de bestuurders van al deze vzw's kunnen officieel over de kop gaan, voor zover zij hun mandaat beroepsmatig opnemen.


Ook beoefenaars van een vrij beroep, zoals artsen en apothekers kunnen binnenkort over de kop gaan. Ze worden verplicht de boeken neer te leggen als ze hun schulden niet meer kunnen betalen en er geen uitzicht is op een verbetering van hun financiële situatie.


Positief aan dit verhaal is dat ze in voorkomend geval ook toegang krijgen tot de reddingsboeien die al bestaan voor ondernemers, precies om een faillissement af te wenden en een doorstart mogelijk te maken. Tot nu toe bleef enkel schuldbemiddeling over, terwijl vzw's moesten vereffend worden.

Marc van Impe

Bron: MediQuality

09:02 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

21 juni 2017

De patiënt wordt bedankt


Uit een onderzoek van de Jama zou blijken dat 9 artsen op 10 al eens een patiënt geweigerd heeft. Meestal gaat het om een bestaande arts-patiëntrelatie die opgezegd wordt. Maar de meeste patiënten leggen zich daar niet zo maar bij neer. In de kwaadste gevallen volgt een klacht bij de Orde of zelfs bij de burgerlijke rechtbank wegens het weigeren van zorg.


Neem de volgende casus. 's Avonds laat gaat de telefoon. Beller is een borderlinepatiënte die zowat dagelijks contact zoekt. Ze mailt, ze belt, ze komt zonder afspraak naar de consultatie en ze wordt agressief en boos als ze haar zin niet krijgt. Op een of andere manier heeft ze alle telefoonnummers en e-mailadressen waar de arts bereikbaar is in haar bezit gekregen. De patiënte is een terreur geworden. Bijna onvermijdelijk heeft de arts een aversie tegen haar ontwikkeld. De vraag is hoe hij die relatie of de afbouw ervan moet aanpakken?


Een andere casus: de arts kan er echt geen patiënt meer bijnemen. De arts besluit daarom een patiëntenstop in te voeren. Maar een aantal patiënten nemen dit niet. Zij voeren aan dat dit in strijd is met de Wet op de Patiëntenrechten. Daarom schakelen ze een advocaat in. Die dreigt met een tuchtprocedure voor de Orde want de wet zegt dat de patiënt het recht heeft zijn arts vrij te kunnen kiezen.


In beide gevallen geldt het principe dat weigeren mag. Volgens art. 28 van de Code staat het de arts vrij om de behandeling van een zieke te weigeren "om persoonlijke redenen of om beroepsredenen". De Code is niet duidelijk over wat de Orde precies verstaat onder deze redenen, maar juristen nemen aan dat het in het verleden niet betalen van een ereloon of het niet komen opdagen op een gemaakte afspraak geldige motieven zijn. Hetzelfde geldt als de patiënt u om de haverklap en op een onmogelijk uur de arts lastig valt of als een patiënt zijn arts meer als sociaal assistent dan wel als dokter beschouwt.


Er kunnen dus verschillende gewichtige redenen bestaan om de relatie op te zeggen. De patiënt gedraagt zich onbeschoft of agressief jegens de arts of anderen. De patiënt weigert aan de behandeling mee te werken. De patiënt weigert herhaaldelijk het honorarium te betalen. Maar ook als de arts de voortzetting van de behandelovereenkomst redelijkerwijs niet kan verder zetten omdat hij met pensioen gaat of zijn praktijk om (gezondheids)redenen wil afbouwen. Besluit de arts op grond van een of meer van deze voorwaarden tot beëindiging van de behandelingsovereenkomst, dan gelden daarbij bepaalde zorgvuldigheidseisen: hij moet de patiënt herhaaldelijk aandringen en waarschuwen. Er moet een redelijke termijn voor beëindiging gehanteerd worden. De follow up van de patiënt moet zijn geregeld. En tenslotte moet de arts zorgen voor een zorgvuldig dossierbeheer en een zorgvuldige overdracht.


De Wet op de Patiëntenrechten (22 augustus 2002) voorziet in een recht op vrije keuze van de arts maar evenzeer over het recht om een patiënt te weigeren. Dit werd expliciet bevestigd in de parlementaire discussie en voorbereiding van die Wet. Een behandelrelatie tussen een arts en een patiënt is een ‘behandelingsovereenkomst, wat in feite een contract betekent.


Volgens de algemene regels van het contractenrecht kan die overeenkomst opgezegd worden als de patiënt zich niet (meer) correct gedraagt . Redenen hiervoor kunnen bv. zijn dat hij de afspraken niet nakomt, niet betaalt, of de voorgeschreven behandeling niet volgt, enz. Discriminatie omwille van godsdienstige, sociale of raciale redenen is echter verboden. Ook mag de arts de patiënt niet letterlijk zonder behandeling in de kou laten staan. De continuïteit van de zorgen moet altijd gewaarborgd worden. Daarom moet de arts zijn patiënt adviseren waar hij wel nog behandeld kan worden. Een en ander wordt best schriftelijk aan de patiënt medegedeeld en uiteraard moet daarbij bevestigd worden dat het medisch dossier zal worden overgedragen.


De discussie begint echter als de patiënt het gevoel heeft dat hij zich in een noodsituatie bevindt. En dat is bij een borderline patiënt zoals hierboven geschreven al snel het geval. In principe mag een arts niet weigeren om te behandelen als het om een dringende, levensbedreigende situatie gaat. Ook tijdens de wachtdienst kunt hij niet weigeren om een patiënt te behandelen. In deze gevallen stelt hij zich zelfs bloot aan strafrechtelijke vervolging. De arts kan ook een behandeling stopzetten bij een terminale patiënt waarvan hij meent dat die meer gebaat is met palliatieve verzorging. Uiteraard gebeurt dit na overleg met collega's en het verpleegkundig team. Als de patiënt niet akkoord gaat, mag hij steeds naar een andere arts overschakelen.


Als het contract met het ziekenhuis bepaalt dat de arts elke patiënt die zich aandient moet behandelen, dan moet hij zich daar uiteraard aan houden. Zo niet begaat hij een contractuele inbreuk die tot ontslag om dringende reden, kan leiden.


[met jamanetwork.com]

Marc van Impe

 

Bron : MediQuality

19:51 Gepost door Marc van Impe | Permalink | Commentaren (0)

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende